สื่อธรรมะพ่อครู(สัมมาทิฎฐิ 10) ตอน คำสอนจากสยังอภิญญาพาบรรลุจริง.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(สัมมาทิฎฐิ 10) ตอน คำสอนจากสยังอภิญญาพาบรรลุจริง _พีบอย แล็บ....ต่อให้ท่านโพธิรักษ์มรณะภาพไปอีกร้อยปี คำสอนของท่านพุทธทาส ก็ยังคงอยู่ แต่คำสอนของท่าน อีกร้อยปีก็ไม่มีใครจำได้ พ่อครูว่า…อาตมานี่อวดดีไม่ได้อวดเก่ง อาตมาเทียบนั้นเพราะอาตมาเป็นผู้เที่ยง ของท่านพุทธทาสคุณก็ศึกษาเอาเถอะ ส่วนของอาตมาก็มั่นใจว่าชัดเจนในตัวอาตมา อาตมาเองอธิบายได้ มากกว่าท่านพุทธทาส อธิบายได้ละเอียดกว่าท่านพุทธทาส อาตมาไม่ได้ตีทิ้งอภิธรรมด้วย เพราะท่านพุทธทาสไม่มีอภิธรรมเข้าใจพระอภิธรรมไม่ได้ เพราะว่าพระอภิธรรมเป็นสุดยอดธรรมะของพระพุทธเจ้า อธิบายจิตเจตสิกอย่างอาตมาท่านอธิบายไม่ได้ แล้วท่านก็เลยตีทิ้งเพราะท่านไม่รู้เรื่อง แค่นี้ก็หมายถึงว่าท่านพุทธทาสนั้นไม่ได้สามารถที่จะเป็นพระอาริยะขั้นที่เข้าถึงอรหันต์ อาจจะพอรู้ในความหมายของสัจธรรมศาสนาระดับหนึ่ง จะบอกว่ามีขั้นตอนก็มีขั้นตอน อาตมาไม่เปรียบเทียบ แต่จะบอกคนอื่น ว่าท่านพุทธทาสนั้นเป็นพระโสดาบันเท่านั้น เป็นผู้ที่ศรัทธาศาสนาพุทธดีและก็เป็นผู้ที่ชัดเจนในความไม่ยึดมั่นถือมั่นจนเลยเถิด มีความชัดเจนแต่เลยเถิด ไม่ยึดมั่นถือมั่นก็เลยไม่ได้อะไร แต่ได้ที่ว่าศาสนาพุทธมีวิธีอย่างนี้มีอนัตตามีจิตว่าง มีความสุญญตาเข้าใจแต่เข้าไม่ถึงสภาวะจริง ไม่รู้รายละเอียดในเวทนาในเวทนาไม่รู้ในเวทนา 108 ทำจิตในจิตทำเวทนาในเวทนา โดยเฉพาะมโนปวิจาร 18 ทำไม่ได้ มันเป็นสิ่งที่ยืนยันว่าเมื่อท่านตีทิ้งสิ่งที่เป็นยอดหัวใจศาสนาพุทธ แล้วท่านจะเอาความเป็นพุทธไว้ตรงไหน ท่านก็ได้แต่พื้นฐานที่ศรัทธาศาสนาพุทธ แต่สักกายะทิฐิท่านพุทธทาสก็ยังไม่รู้ กาย คืออะไร ธรรมกายท่านพุทธทาสเข้าใจถูกหรือยัง กาย แปลว่า จิต มโน วิญญาณ ตถาคตเรียกกายว่าคือจิตบ้าง มโนบ้าง วิญญาณบ้าง ล.16 ข.2
อ่านต่อ
30 คำว่ากาย อาตมาแยกให้รู้มูลกรรมฐาน ผม ขน เล็บ ฟัน หนัง ที่มีทั้งส่วนเปลือกที่ไม่ใช่กาย แล้วส่วนไหนเป็นจิต ส่วนไหนเป็นอุตุ เล็บ ส่วนที่หลุดออกไปจากร่างแล้ว ผมหลุดออกไปจากร่างแล้ว แน่นอนมันก็ไม่ใช่กายใครก็รู้ แต่ส่วนเล็บที่ติดกับตัวเราแล้วก็ไม่รู้สึกเจ็บ ฟันที่เป็นภายนอกก็ไม่เจ็บ ที่ไม่เจ็บก็ยังมีส่วนที่มีชีวะอยู่ได้ แต่ไม่เจ็บ แต่มีชีวะขั้นพีชะ พีชะ ไม่มีเวทนาไม่มีความเจ็บปวด จึงต้องศึกษาว่าส่วนเหล่านี้ ตัดออกไปแล้วว่าไม่ใช่กาย แต่กายต้องมีจิตร่วมด้วย เป็นสามระดับง่ายๆ หากพิจารณากายในกายไม่ถูกก็ไม่เข้าใจเวทนาในเวทนาเพียงพอ จนสมบูรณ์แบบ เวทนา 108 จิตในจิตซึ่งแยกเป็น มโนปวิจาร เพื่อแยกและทำให้ได้ผลในเจโตปริยญาณ 16 คือ การกำหนดรู้ใจสัตว์อื่น (รู้สัตว์ชั้นต่ำสูงในจิตตน-ปรสัตตานัง) . รู้บุคคลชั้นต่ำ-สูงอื่นๆในจิตอาริยของตน(ปรปุคคลานัง) เป็นปรมัตถ์. 1. สราคจิต (จิตมีราคะ) 2. วีตราคจิต (จิตไม่มีราคะ) 3. สโทสจิต (จิตมีโทสะ) 4. วีตโทสจิต (จิตไม่มีโทสะ) 5. สโมหจิต (จิตมีโมหะ) 6. วีตโมหจิต (จิตไม่มีโมหะ) 7. สังขิตฺตํจิตตํ. (จิตเกร็ง-จับตัวแน่น หด คุมเคร่งอยู่) . 8. วิกขิตฺตํจิตตํ . (จิตกระจาย-ดิ้นไป ฟุ้ง จับไม่ติด) 9. มหัคคตจิต (จิตเจริญยิ่งใหญ่ขึ้น) 10. อมหัคคตจิต (จิตไม่เจริญขึ้น) 11. สอุตตรจิต (จิตมีดีแต่ยังมีดียิ่งกว่านี้-ยังไม่จบ) 12. อนุตตรจิต (จิตไม่มีจิตอื่นสูงยิ่งกว่า) . 13. สมาหิตจิต (จิตตั้งมั่นเป็นประโยชน์ดีแล้ว) 14. อสมาหิตจิต (จิตยังไม่ตั้งมั่นไม่เป็นประโยชน์) 15. วิมุตตจิต (จิตหลุดพ้น) . . . 16. อวิมุตตจิต (จิตยังไม่หลุดพ้นสิ้นเกลี้ยง) . (พตปฎ. เล่ม 9 ข้อ 135)
แล้วก็ทำให้ทรงไว้เป็นธรรมะ หากแยกแยะ กาย เวทนา จิต ธรรม จะไปสามารถปฏิบัติธรรมะพระพุทธเจ้าได้อย่างไร เข้าใจไม่ได้ก็จะปฏิบัติไม่ถูกไปตลอด เข้าใจแล้วจึงปฏิบัติถูกต้องไปตลอด เป็นเรื่องที่ต้องตั้งใจศึกษา อาตมาขออภัยที่ต้องวิจารณ์แม้แต่ท่านพุทธทาส หรือใครก็แล้วแต่ อาตมาพูดลดเลี้ยวไม่เป็นพูดอย่างประนีประนอมไม่เป็น อาตมาเป็นนักขวานผ่าซาก ก็เลยยากแต่ก็ต้องทำ คัดเลือกเอาคนที่เห็นว่าคนนี้เป็นคนแท้มั่นใจพูดสัจจะ ไม่เสียเวลาเรียบเรียง พูดเปรี้ยงๆเลย แค่นี้ก็เมื่อยแล้ว620130_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ คนจนจริงจึงทำเพื่อประโยชน์ส่วนรวมจริง