สื่อธรรมะพ่อครู(เศรษฐศาสตร์บุญนิยม) ตอน บริหารแบบคนจนเพื่อประโยชน์ส่วนรวม.docx

ย่างเดียวไม่ใช่เล่เหลี่ยมมากมายตะกละอย่างเดียว แต่คนทุกวันนี้เป็นชูชกด้วยแล้วมีเล่ห์เหลี่ยมซับซ้อนที่จะเอาเปรียบคนอื่นอย่างไม่ให้เขารู้ตัวแล้วหลงผิดด้วยว่า เอ็งจะได้ แต่ที่จริงเอ็งถูกปอกลอกล้วงตับกินไส้ นี่คือความฉลาดเฉโกของคนที่สร้างระบบวิธีกฎเกณฑ์แบบนี้อยู่ตลอดเวลา เพราะฉะนั้นต้องทำให้คนรวยนี่แหละ ไม่ดี ต้องทำให้คนเป็นคนจนนี่แหละจะสละออกไม่เอาเปรียบ จะบริหารอย่างไรต้องให้คนจนมาเสียสละมาเรียนรู้ที่เป็นสัจจะ แล้วลดความรวยลดความเอาเปรียบ เราโง่มานานไปรวยมันชั่ว แต่มาจนจึงเป็นความประเสริฐดีงามแล้วจนอย่างไรจึงจะไม่เป็นทุกข์ จนอย่างไรจึงไม่เป็นพิษเป็นภัยต่อโลก จนอย่างไรจึงเป็นประโยชน์สร้างสรรค์มีคุณค่าอย่างจริงด้วย อย่างพวกเราวัน ๆหนึ่งมีแรงงานมีความรู้ความสามารถความขยันก็ทำเป็นผลผลิตออกไป แล้วก็ไม่ได้จู้จี้จุกจิกบังคับอะไรกันมากมาย เราก็สร้างสรรแล้วกินใช้อยู่แค่นั้น ทำตลาดอาริยะก็แจกจ่ายไป อาตมาสร้างอาคารบวร เป็นตลาดประชารัฐ ก็ไม่ค่อยมีคนมาทำ ก็มีพวกเราบางเจ้ามา เราไม่ได้ขายส่ิงฟุ่มเฟือยคนก็ไม่ค่อยนิยม ขายเฉพาะคนที่ขาดแคลน คนที่ต้องการจริง คนที่ฟุ้งเฟ้อฟุ่มเฟือยก็หลอกกันไปเรื่อยๆโง่ซับซ้อนที่ถูกหลอกกันไปจ่ายทรัพย์แล้วไปรีดจากคนอื่นเพื่อจะเอามาซื้อให้นำสมัยแบรนด์เนม อวดโง่กัน สังคมเป็นสังคมคนโง่คนชั่ว มันเป็นอย่างนั้น คุณจะมาอวดความโง่ความชั่วทำไม แล้วจ้างคนโง่คนชั่วมาโปรโมทให้โง่กันมากๆ ชั่วกันมากๆ จะโง่ไปถึงไหน?

ต้องบอกความจริงให้รู้ตัวแล้วแก้ไขปรับปรุง ไม่เช่นนั้นก็จะบอกเบาๆว่าทำดีอย่าทำชั่วนะลูกเอ้ย เขาพูดมาเป็นล้านปีแล้วทวดเอ๋ย สอนแบบนั้นใครก็สอนได้ แต่การตำหนิคนให้คนไม่ทำชั่วนี้ไม่มีใครทำกันมาก อาตมานี้กล้าทำ 620130_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ คนจนจริงจึงทำเพื่อประโยชน์ส่วนรวมจริง