190627 ยถาสัพพีหลังฉัน-พ่อท่าน-แฟลตห้วยขวาง.txt
เนื้อหาในไฟล์
ต่อจากนี้ไปเป็นชั่วโมงทะเลคาถาโดยพ่อท่านพระโพธิรักษ์เมื่อวันที่ 27 มิถุนายนพุทธศักราช 2519 เนื้อสัตว์ครั้งที่ 14 ห้วยขวางโทษประมาณนี้ก็บางครั้งก็ให้พรก่อนฉันบางครั้งหลังฉันแล้วก็ให้พรอีกก็มีบางครั้งให้พรก่อนฉันคือสวดมนต์นั่นเองแหละสาธยายธรรมนั่นแหละเป็นการให้พรล่ะถ้าทำนี่แหละเป็นพรกันสูงสุดพระธรรมหรือคำสอนหรือสิ่งที่แยกแยะไม่รู้ชั่วรู้ดีแต่เราก็จะได้เอาไปเลือกปฏิบัตินี่แหละ สูงสุดอาตมาเห็นบางครั้งบางคราวฉันแล้วเสร็จไม่ติดธุระจำเป็นหรือมีอะไรต่ออะไรบ้างที่มันดูก็เอาละพอสมควรแก่การไม่ต้องให้พรอีกหรือไม่ต้องแสดงธรรมอีกแล้วก็ไม่ได้แสดงแต่ถ้าเห็นว่าเหมาะควรที่จะแสดงทำอีกก็แสดงซ้ำลงไปอีกฉันเสร็จแล้วก็แสดงซ้ำอีกก็เป็นอยู่อย่างนั้นแต่สำหรับเรื่องยถาสัพพีนั้นน่ะเป็นเรื่องพระอาจารย์รุ่นหลังๆเนี่ยมันแตกขึ้นแต่ระยะทางก็ได้ ไปจนกระทั่งแม่ที่สุดสัพพีติโยวิวัชชันตุไปเนี่ยจนกระทั่งถึงอายุวัณโณสุขังพลังเนี่ยก็เป็นคำแต่งของอาจารย์รุ่นหลังขึ้นมาแต่งให้แก่พระลูกศิษย์ลูกหาเอาไปท่องเอาไปแล้วก็เวลาหลังฉันแล้วไม่มีอะไรจะแสดงธรรมให้แก่เขาแสดงธรรมไม่เป็นท่านก็แล้วแต่ไอ้พวกนี้ใส่ปากไปต้องเอาไปถึงจบแล้วก็อ้างว่าไปเงี้ยเดี๋ยวเช้าวันนี้ครับน้องด้วยอย่าท้าก็ขึ้นต้นองค์หนึ่งเสร็จแล้วจบลงแล้ว ต้องการให้รอไว้ก่อนว่ากระจ้อยไปสหายวันไหนเจ้าทางอร่อยอ่ะพี่ใส่น้ำตาลพริกมะเขืออะไรก็ว่ากันจ้อยเลยอร่อยผ้าเสร็จแล้วมันก็ไม่ได้เรื่องอะไรมากมายนักแต่ญาติโยมฟังแล้วก็ไม่รู้ก็เพลงเพลงบทเก่าร้องก็จังเลยเหมือนเพลงชาติร้องกันมาตั้งแต่เกิดมาก็เห็นแล้วประเทศไทยรวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทยแล้วเหมือนกันมันเลยกลายเป็นแม่มันไม่ค่อยรู้สึกอะไรนักแต่ประเทศไทย มันไม่รู้เรื่องเลยไม่รู้อะไรระยะเท้าพอดีว่าหาได้สัพพีติโยวิวัชชันตุเหมือนอะไรมัน
อ่านต่อ
ไม่รู้เรื่องเลยนะญาติโยมฟังไปก็ไปงั้นแหละจบแล้วก็ยกใส่หัวแล้วก็ไม่ได้อะไรไอ้เนื้อความที่แปลในบทนั้นอาจจะมาจะแปลให้ฟังคร่าวๆอายุเช้าวันนี้ก็หาบทแรกญาติเท้าบริจาคหาโบราณสถานแม่น้ำในห้วยหนองคลองบึงลายลงไปรวมตัวอย่างแม่น้ำอันเดียวกันตัดเอาไว้ที่จริงแม่น้ำเนี่ยแม่น้ำแต่ห้วยหนองไป ยังแม่น้ำไหลไปรวมเนื้อที่เดียวกันเนี่ยใครเคยจัดตัดไว้ในสูตรสูตร 1 ทีนี้อาจารย์รุ่นหลังเนี่ยเอาแต่เฉพาะคำสั่งของพระพุทธเจ้าแค่นั้นแหละตัดเอามาเอามานิดนึงมาจ่ายวันหลังจากยะลาวันนี้เป็นสาธารณะแล้วนี่แต่ว่ามีว่าอิโตทินนังเปตานังอุปะกับปฏิต่อมาพวกนี้เนี่ยอาจารย์รุ่นหลังก็แต่งต่อแต่งต่อเอาเองที่ตั้งบริษัทแต่งเอาเองทั้งนั้นอาจารย์อยู่หลังก็แต่งเอาเองแต่งไปแล้วก็มันมีคำอธิบายเหมือนกันมันแปลว่าขอให้ความจัญไรจงพินาศไป ให้ภยันตรายจงพ้นไปขอเอาเท่านั้นอาตมาขอถามโยมหน่อยแล้วก็ขอเอาถ้าจะบอกว่าเออขอให้ความจัญไรของพวกเธอที่มีใครๆก็ตามแต่ที่มีจงหายไปขอเอาโดยที่เจ้าตัวอย่างไรอยู่อย่างเก่านี่มันหายไหมถามหน่อยเหอะหายไปมันไม่หายแต่เราอยากจะไล่อยู่อย่างเก่าแล้วยังมาขอให้ความดันหายมันจะหายได้ยังไงไม่หายเราต้องหยุดกันไปเราต้องหยุดความเลวเราต้องหยุดความชั่วของเราคนนี้ขออภัยให้ฟังไปเถอะอีกกี่ปีกี่ชาติ ระมัดระวัง อย่าให้มันเกิดถ้ามันมีก็ไม่ยอมลดลงให้มันหายไประวังอย่าให้ภยันตรายเกิดอย่าให้ความจัญไรมันมีที่ตัวไม่ดีให้รู้ว่าความจัญไรมีอะไรบ้างอาตมาก็ไม่รู้เหมือนกันมันอะไรบ้างเป็นภาษาโบราณในความจัญไรประชาสมัยใหม่สมัยสมัยใหม่นี้เด็กๆก็ไม่เคยหยุดไม่เคยจะรู้เหมือนกันว่าฉันใดๆเพียงแต่อย่างนี้ก็ไม่รู้เรื่องอาจารย์ไตรคืออะไรไอ้เจ้านายนี่เป็นภาษาโบราณคือความชั่วนั้นเองพูดง่ายๆมักจะกลายเป็นความชั่วความอดทนความไม่เข้าท่าอย่าให้มันเกิดเมื่อเรารู้แล้วเราก็ย้ายมันเกิดหรือแม้ว่าเรามีให้มันลดลงเหลือให้มันหายไปเลยมันจะมันมีอยู่ก็ยังไม่มีเราต้องทำอยู่ดีๆพระมาขอแล้วมันเลิกไม่ได้มันก็ดี งั้นก็ขอด้วยอย่าให้มีนะอย่าให้มีความดันไกลทั้งหลายอย่าให้มีภยันตรายทั้งหลายขอได้ก็ขอเอาและเอาเลยเนี่ยไอ้บทแรกกับ ECU เอ้ยไม่ใช่คนแรกพี่ว่าจะถามว่ามันมีความสั้นๆหมายเอาแค่เนี้ยส่วนหลังจากที่นิยมอะไรพวกนี้ถ้ามาก็ตัดพลาสติกทั้งหลายทั้งปวงอะไรต่ออะไรต่างๆนานาเป็นคนเราต้องการอยู่เสมอหาอยู่แสวงหาอยู่รวมยอดโรงแรมมันก็คืออายุวัณโณสุขังพลังแล้วก็ขอให้ได้นะขอให้ได้อายุวัฒนะครับขอเอามันก็ไม่ได้อายุถ้าไม่ระมัดระวังก็ไม่ดูแลทำไมรักษาทำไมจะทำให้ดีเดินไประมัดระวังอยู่ตรงนี้ ต้องระวังอย่าให้เกิดอุบัติเหตุอย่าให้เกิดโรคภัยไข้เจ็บให้พอดีบำรุงร่างกายรักษาดูแลสุขภาพร่างกายสุขภาพจิตใจมนุษย์ยาอายุยืนรักษาสุขภาพกายสุขภาพใจและรักษาจากโรคภัยและรักษาจากการกินการอยู่บรรยากาศแบบอะไรต่างๆนานาแล้วแล้วก็รักษากับสิ่งแวดล้อมเกี่ยวกับโรคต่างๆที่ไม่เกี่ยวข้องกับตัวเราและอย่าเพิ่งไปทำร้ายมันไปทำร้ายอะไรอะไรมันก็จะทำลายเราทำลายเสือเสือมันก็จะสู้กับเรามันจะกัดเราจะกัดเราทำร้ายคนไปฆ่าคนคนมันจะฆ่าเรานั่นแหละ อยากให้อายุยืนอีกอย่างก็อย่าไปทำร้ายอะไรอย่าไปทำร้ายคนอย่าไปทำร้ายสัตว์อย่าไปฆ่าสัตว์อย่าไปฆ่าคนถ้าไม่เชื่อก็ไม่ถูกจะไปฆ่าคนนั่นแหละรับรองอายุไม่ยืนยันอย่างน้อยที่สุดตำรวจเขาก็จับไปพิพากษาประหารชีวิตตกตายไปตามกันถ้าไม่มีเรื่องอะไรอยู่ดีๆอย่ามาเห็นไปฆ่าเขาอ่ะเขาก็ประหารชีวิตตกตายไปตามกันแค่นั้นเองถ้าจะไปยืนแจกอะไรกันเพราะการฆ่าเขาได้กล่าวว่าแต่พิพากษาโดยธรรมโดยสารเลยไปฆ่าเขาไม่ทันจะศาลพิพากษาหรอกไปฆ่าพ่อเขาลูกเขาลูกเขาคนเดียวกับลูกเขาก็เอาปืนมา 2 รอบมันเป็นอย่างนั้นน่ะไม่ฆ่าลูกเขาเดี๋ยวพ่อเขาเอาปืนมาส่งเราเท่านั้นเองอย่าไปทำก็อย่าไปฆ่าคนอย่าไปฆ่าสัตว์สัตว์มันก็พยาบาทเหมือนกันนะไม่ใช่สัตว์ แล้วมันก็พยาบาลเขาจะไปฆ่าสัตว์ตัดชีวิตแล้วก็อายุยืนฟังเอาง่ายๆเลยแล้วก็ทำให้ได้อย่าฆ่าสัตว์ตัดชีวิตอายุจะยืนทีนี้อยากได้วรรณะวรรณะแปลว่าผิวพรรณคนเราก็อยากได้ผิวพรรณดีผิวพรรณผ่องใสงดงามผ่องใสงดงามเนี่ยถ้าเราอยากได้แล้วก็อย่าคิดโกรธถ้าโกรธแล้วเอาสีผัดเอาไว้เอาแป้งทาแขนตกแต่งเขียนเอาไว้ให้ตายถ้าโกรธแล้วไปส่องกระจกดูเขียนไว้ก่อนก็ได้เขียนไว้เถอะหน้าตาแตกหน้าเขียวหน้าแดงนั่นแหละมันจะงามไหมลองไปดูดิ ถึงแม้เราไม่ผ่านไม่ผ่องอะไรก็ตามแต่ถ้าโกรธแล้วมันน่าจะเหมือนมันเส้นเลือดเส้นเอ็นเลือดลมไม่ดีทั้งนั้นแหละเขียวครับขึ้นขนไปหมดอย่าโกรธหัดไม่โกรธไม่ได้เรื่อยๆแล้วงามทั้งมื้อนี้มื้อหน้างานตั้งเดี๋ยวนี้และอนาคตลูกระเบิดบาดเจ็บไปอยู่เรื่อยไปเข้าไปในๆๆทุกคนก็เข้าใจอันนี้แล้วก็เป็นอย่างนี้หมดไปไหนกันเอ่ย ไหนๆๆยาอะไรจะหนักนิดเบาหน่อยหรืออาจจะแรงไปอะไรก็ตามแต่ทุกคนเบิกบานแจ่มใสอยู่โอ้ยโลกนี้ไม่อยากตายใช่มั้ยโลกนี้เราไม่มีใครอยากตายหรอกไอ้นี่ไปไหนๆๆก็โมโหอีกจะข่มตาเขียวจะกัดกันทั้งนั้นเลยโอ้ยไม่อยากอยู่แล้วโลกนี้ไม่รู้จะรู้คนไทยไปไหนก็มันไม่น่าดูเลยไม่ต้องโมโหไงไม่เอาพุทธะแปลว่าเบิกบานแจ่มใสให้มันเบิกบานแจ่มใสเฮ็ดได้แม้กระทั่งหน้าตาร่างกายจิตใจมันออกมาจากจิตใจนั่นแหละบ๊ายบายถ้าจิตใจมันโอ้โหอยู่แล้ว หน้าตาก็ใสถึงแม้ว่าใจเรายังเป็นนิดๆหน่อยๆเราสามารถที่จะให้เบอร์ขึ้นมาที่หน้าได้ก็ไปเบิกอย่าให้มันเบิกเบี้ยวคนก็ไม่รู้ใจง่ายหรอกเขารู้นอกก่อนเพราะในตลาดต่างๆมันจะได้เบิกบานมันจะได้ไม่มีบัตรนั่นแหละผิวพรรณไม้เขาก็หน้าตาข้างนอกผิวพรรณจะไปข้างนอกพี่ขวัญไม่ใช่ข้างในนะมีพัดวัดหน้าที่ข้างนอกเพราะฉะนั้นใครอยากได้ผิวมันๆก็ต้องเปิดประตูกูอีกไม่เอาแต่ใจจะมีเรื่องอะไรนิดนึงวางใจเสียพยายามอย่าให้ใจมันก็ประจาน โลกนี้ไม่ต้องการความเบิกบานแจ่มใสฝนตกเมืองไทยได้ชื่อว่าเมือง My Land ไม้กอล์ฟรอบเมืองประเทศอินเดียไม่มีการคุยเอาเป็นเอาตายขัดเป็นสไตล์หลายเมื่อยเห็นหน้าเมื่อยแล้วจริงๆยังไงเห็นตั้งไว้แล้วก็มาอยู่ตรงนี้เขาขาดของเอกอะไรไม่รู้เรื่องเลยจะเอาแต่ของขาดอยู่เลยไม่ไหวต้องให้ผ่อนเบาคลายเบิกบานอยู่มีอะไรก็มีไม่แก่การเอื้อเฟื้อกันอยู่นี่มันพัฒนาจรก็ควรจะเข้ามานี่แหละอย่าว่าแต่ฝรั่งมาถึงก็ชื่อ สปายแรงเลยมันจะบอกว่านี่เป็นเมืองอันเป็นที่รักของแผ้วอะไรต่างๆหรือแม้แต่เราอยู่เราก็ไม่อยากหนีเมืองเราบ้านเราเราก็ไม่อยากหนีจากที่นี่เพราะว่าเป็นเมืองที่มันของแพรวสดใสงดงามน่าอยู่ไม่น่าอึดอัดมันน่าจะสบายอยู่ด้วยกันอย่างสนิทสนมไปไหนแม่ไหนก็มีแต่ความสัมพันธ์มีแต่ความไมตรีเมตตาเดียวกันน่ะเหตุใดหรือไมตรีอันเดียวกันที่อริยะไมตรีชนเป็นเมืองดีดี เหตุใดก็คือไมตรีมีไมตรีต่อกันยิบย่องของไซต์ไม่มีอะไรขัดกันนี่เรียกว่าวรรณะถ้าอยากได้วรรณะอย่าไปทำให้มันเครียดโกรธเคืองไม่เอาให้หายอย่าไปมีอารมณ์โกรธเลยอะไรมีอยู่ในใจนิดๆหน่อยๆก็ไม่เอาปล่อยให้จิตใจให้เบิกบานของแมวอยู่อะไรจะหนักจะแรงยังไงก็สบายใจเบิกบานอยู่ไม่ได้พี่วรรณคดีอยากได้ตัวจริงที่โลกทีนี้อยากได้ทุกครั้งพลังทุกครั้งที่ความสุขก็จะสุขก็เป็นโรคประสาทเพราะฉะนั้นอย่าอาตมาไม่อยากได้มีเงินบาทเดียวไม่อยากได้แม่บ้านหลังใหญ่หลังโตไม่อยากตายสมบัติเจริญ กินคนเดียวไม่มีเงินสักบาทแล้วก็ตกใครเอามาให้ก็เอาไปใช้กันแดดกันให้ทำตามเลยพี่ทำตามอัตโนมัติมีน้อยๆนี่อยู่ได้พอสมควรน้อยได้เท่าไหร่ยิ่งเบาบ้านหลังนี้น่าจะมาย่อเนี่ยเล็กกว่านี้อีกน่าจะมาจะยอดแต่ในขณะนี้ฝนไม่ค่อยพอฝนมาคืนนี้ก็นอนอาบน้ำนอนแช่น้ำเหมือนกันนะมันก็ไม่เป็นไรเราจะนอนดูซะแล้วก็ไม่เป็นไรตามสบายแล้วนี่ไปฝึกหายพี่ไม่แห้งแล้ว แยกที่ไหนไปเทียบไม่ใช่ว่าเปียกอีกแล้วเปียกเลยนะไม่มีช่างนะไม่ใช่แห้งแล้วไม่ยากเราไม่ยึดไม่ยึดซะอย่างสบายอยู่ไปทำงานไปอะไรเป็นประโยชน์ที่เราถนัดอาตมาตอนนี้งานอื่นจะตายก็มีหลายอยู่แต่เห็นว่ามีค่าน้อยงานที่แสดงธรรมนี่เห็นว่ามีค่ามากและอาตมาก็ถนัดเรียกกิ๊กขนาดขึ้นทุกวันที่ทำขึ้นทุกวันครับเราก็ทุกวันก็จะทำงานนี้ไปจนตายแหละตายเมื่อไหร่ก็เลิกกันใครมาบังคับใครมาผิดขวางทางไม่แสดงไม่แสดงทำให้เผยแพร่ครับไม่ทำงานนี้บ้างครับมีอำนาจพอที่จะฝากได้ถ้าเขาไม่มีอำนาจพออย่ามาขวางอาตมาจะทำ อาตมามาให้ของดีมาให้ธรรมะมาแสดงที่รู้ดีรู้ชั่วให้แก่คนยกฐานะของคนให้มีจิตสูงให้มีภรรยาภาพมีมิตรภาพมีสันติภาพให้มีเมตตามาไปไมตรีให้มีความเกื้อกูเสียสละต่อกันอย่าเอารัดเอาเปรียบกันอย่าเห็นแก่ตัวถ้าเผื่อแผ่สิ่งเหล่านี้มาสอนวันนี้บอกเหลี่ยมมุมต่างๆที่จะให้เป็นอย่างนี้ให้ได้จริงๆอาตมามีความบริสุทธิ์จากนั้นนอกนั้นก็อยู่ไปเนี่ยไปแบบไปขอรับขอรวยอะไรอย่างนี้ตายตามจับโดยให้ดีนะถ้าจะมาร่ำรวยต่อไปเป็นพระเจ้าสัวเสื้อผ้านี่ก็หรูหราขึ้นมีเงินทองเก็บมีอะไรจะอะไรอีกต่อไปในอนาคตเลิกอย่ามานับถืออาตมา ตอนนี้ก็ทำเป็นขับขี่ไว้ตอนหลังๆเราเจ็บป่วยเลยนอกจากไม่นับถือแล้วก็พากันเลยฟาดเลยบอกพรรคพวกเพื่อนฝูงบอกประชาชนพระคนนี้นี่โกหกหลอกลวงใจตอนนี้ฉันเคยมีให้ฟังอย่างนั้นอย่าว่าแต่โยมถูกหลอกไปบาทนึง 2 บาทเลยแม้ไม่ถูกหรอกแต่โยมเห็นแล้วว่าอาตมาสับๆๆไม่จริงแล้วก็บอกได้เลยบอกว่าไม่ได้ทำแล้วแต่ก่อนไม่เคยเห็นเป็นอย่างนี้ดิเดี๋ยวนี้ไปพระเจ้าอยู่หัวร่ำรวยมหาศาลอะไรต่ออะไรต่างๆนานาซึ่งดูแล้วจริงๆแล้วโอ้ยอย่างนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนหรอกแค่นี้แต่สภาพไปเป็นคนขี้โรคแล้วบางที ต่อไปในอนาคตอาจจะมาอาจจะมีคำมาตรฐานมีหลายแห่งและมีคนดีมีวิหารอะไรมากขึ้นและจะหาว่าอาตมาเป็นพระเจ้าสัวอีกไม่ได้นะแล้วดูตอนไปอนาคตต้องพิสูจน์ว่าจะมาลงจริงหรือเปล่าหรือว่าอาตมามีไว้สำหรับคนทำงานไปครับสาธารณะโดยในแต่ก่อนนี้ไม่มีไอ้นี่ไม่มีเครื่องเช็คเดี๋ยวนี้มีเครื่องเทศมีเครื่องไมโครโฟนมีเครื่องลำโพงอะไรแล้วโอ๊ยเดี๋ยวนี้กระจกสวยดูที่นี่มีเรายังไม่มีเลยแต่ว่าอาจจะมาขี้เหล้าพิจารณาสมาชิกหรือเปล่าอาตมาไม่ได้มีหรอกโต๊ะมีรูปแบบอาตมาจะแบกเองญาติโยมก็จะว่าต้องหาคนมาคอยแบกอีกแล้ว ปลากัดเพื่อเผยแพร่เพื่อถ่ายทอดอย่างนี้ก็เหมือนกันจะได้ยินชัดๆเสียงอาตมามันเบาลงก็เอาที่ขยายขึ้นหน่อยมันก็จะได้ช่วยเหลือขึ้นไปอีกอย่างเงี้ยซึ่งเขาเป็นไปตามธรรมอันใดที่มันไม่ได้เรื่องแล้วอาตมาไม่เอาหรอกนะเพราะฉะนั้นพิจารณาถึงความคิดเห็นว่าสมาชิกร่วมทีมหรือไม่จริงวันนี้จะไปเอาสิ่งประกอบอะไรเล็กๆน้อยๆนี่มาตีราคาประมาณกี่โลแล้วมันจะไม่ตรงไม่ต้องไปตรวจอาตมารู้อยู่อาตมาบอกญาติโยมอยู่ว่าคนเราอยากมีสุขอยากกินโลกและเรื่องอะไรอาตมาจะไปที่โลกนี้มันมีความทุกข์ที่โลกนี้ไม่มีสุขหรอกทุกข์เพราะฉะนั้นจะไม่กี่รอบเลยน้อยได้ยิ่งดีบอกแล้วว่าที่เทศบาล ทีนี้มันอาจจะมาก็อาจจะมาย่อได้เล็กที่สุดแล้วนะสมบัติเนี่ยอาตมาจะมาหากินอุตสาห์ร่ำเรียนอุตสาห์ต่อสู้กับปวงชนมาเนี่ยเพื่อที่จะหาสมบัติให้แก่ตัวเนี่ยสมบัติวัตถุที่พึ่งหาได้มีอยู่เนี่ยแต่ก่อนลงไปก่อนเป็นชาติเป็นๆห้องนั้นห้องนี้มีน้ำพุมีสวนสัตว์มีสวนญี่ปุ่นมีอะไรต่ออะไรไปสร้างให้แก่ตัวเองไปก่อนเห็นแล้วโอ้โหยเมื่อยแจกไว้นี่ก็โอ้โหลำบากและแจกทิ้งหมดเลยเอาไว้แค่นี้เอาไว้แค่นี้หลังแค่นี้ก็อยู่นี่สบายไปไหนก็ง่ายไปไหนก็ได้ไปหมดทุกวันนี้ไปเนี่ยมันมีคนไปโคราชแล้วยังไม่ทันจะไปเราก็ต้องไปโคราชได้แล้ว เขาบอกว่าจะมาไม่ไปเองจะเอารถไปรับก็บอกเฮียเพราะเรามีประโยชน์แล้วก็เห็นในประโยคนั้นไม่ต้องกลัวหรอกอยู่ในนั้นก็อยู่ได้ไม่ต้องใช้เงินใช้ทองอะไรก็ไปได้บางคนก็ขอพึ่งพาอาศัยเขาบ้างเผื่อไปทำงานกับประโยชน์เราไม่ได้ไปค้าไปขายใส่พกใส่ห่อไม่มีใครเขาว่าอะไรหรอกแต่ไปทำงานทำประโยชน์เพื่อปวงชนใครก็ไม่ว่าอะไรนักหรอกเพราะจะอาศัยกันได้ในโลกใครอยากมีความสุขจากที่โลกจำตรงนี้ไว้อาตมาอธิบายอื่นอธิบายประกอบให้เห็นความจริงเพิ่มเติมแต่ให้ความจริงชัดเจนขึ้นด้วยความที่สุดแล้วก็ใครอยากมีความสุขก็อยากกินอยากกินโลดทีนี้ก็อยากมีภาระลงท้ายอายุวัณโณสุขังพลัง แปลว่ากำลังใครอยากมีกำลังอย่าขี้เกียจไม่ขี้เกียจแล้วไม่มีกำลังจะกินอัมพาตจะกินให้ขี้เกียจอยากได้กำลังออกกำลังกายเขาจะออกกำลังกายแข็งแรงเราก็ทำงานทำการออกกำลังทำโน่นทำนี่ให้พอเหมาะพอสมควรเรายิ่งแข็งแรงขึ้นทุกวันทุกวันทุกวันทุกวันเลยไม่ใช่อยากได้กำลังเอาแต่นอนเอาแต่นอนมันนอนก็ไปเถอะไม่ช้าหรอกอัมพาตถามหามันไม่มีหรอกกำลังนี่คือญาติค้าสักทีที่อาตมามีใครไปแล้วในสวนซะยาวเลยว่าหาสัพพีติโยจบไปตั้งนานแล้ว ก็ฟังให้เข้าใจนี่เป็นการแสดงธรรมในการสาธยายให้เข้าใจให้รู้ดีรู้ชั่วแล้วจะเอาไปทำยังไงเราถึงจะเจริญเราถึงจะได้พรในความประเสริฐแท้อาตมาก็สาธยายยถาสัพพีหรือได้ให้ยถาขับขี่แล้วก็ขอจบเพียงเท่านี้