190701 การให้พร-ตรวจน้ำ-พ่อท่าน-อ.เสนา.txt

โฟลเดอร์2519 TXT ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร กำลังจัดหน้า
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์154 KB
วันที่แก้ไข29 เมษายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคมพุทธศักราช 2519 พ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้มากิจนิมนต์ฉันภัตตาหารที่บ้านโยมสุขตำบลรางจรเข้อำเภอเสนาจังหวัดพระนครศรีอยุธยาภายหลังจากนั้นทหารแล้วพ่อท่านพระพุทธชินราชก็ได้แสดงธรรมต่ออีกสำหรับการแสดงธรรมภาคนี้เพราะนักแสดงธรรมเน้นไปทั้งเรื่องการให้พรอันเป็นพวกยาสักทีได้แสดงเกี่ยวกับทานแล้วก็เรื่องของสินเชื่อของกรรมเรื่องของการอุทิศบุญกุศลอะไรต่างๆก็เชิญสาธุชนผู้ตั้งใจจะรับได้ณบัดนี้ตอนนี้ฉันก็เรียบร้อย ตามธรรมเนียมพระมาฉันอาหารอะไรเรียบร้อยแล้วก็จะให้พรทำให้พรเราเรียกกันติดปากว่ายะถาสัพพีเพราะว่าในช่วงหลังเนี่ยพระให้พรตอนหลังๆเนี่ยในประเทศไทยก็ใช้บทยะถาสัพพีถือว่าเป็นคำให้พรของพระจนกระทั่งเราติดกันติดกันว่าถ้าเผื่อว่าพระมาฉันมาทำบุญอะไรเรียบร้อยแล้วพระท่านไม่ให้พรด้วยบทยะถาสัพพีแล้วคล้ายๆกับว่าเราไม่ได้ทำบุญหรือบางคนต่อว่าได้ว่าถ้าทำบุญแล้วไม่ได้รับสายสักทีแล้วไม่ได้บุญว่างั้นเลยไปถึงโน่นถึงแม้บทนี้อาตมาก็เคยนะก็ เขาคิดกันว่าถ้าแบบนั้นเราทำบาปเราก็ไม่เคยได้ฟังนิทานสักทีตามสักทีบาปอะไรก็ไม่ได้อ่ะดิก็ทำบุญแล้วจะทาสักทีถึงจะบุญเกิดหรือเป็นบุญถ้าบอกว่าทำบาปแล้วไม่ได้มียถาทัพผีตบท้ายก็ไม่มีบาปสิบาปก็ไม่เกิดสิอาตมาเคยแย่งเขาให้เขาคิดน่ะไอ้บุญบาปทำปุ๊บตามกรรมถ้าบาปเขาเรียกว่าอกุศลถ้าเรียกว่าบุญเขาเรียกว่ากุศลเพราะทำปุ๊บมันก็ได้ปั๊บมันก็เป็นปุ๊ปนั่นแหละไม่ต้องเป็นรอยยถาไม่ต้องไปรอสักทีไม่ต้องไปรออะไรยถาสัพพีน่ะที่จริงก็เป็นคำแต่งภาษาบาลีออกมาเพื่อที่จะให้ได้เข้าใจอะไรเพิ่มเติมขึ้นหากว่าคนเราน่ะควรจะเลิกสิ่งที่มันเลว ไดหรือว่าสมควรพยายามรู้จักภยันตรายแล้วก็อย่าให้มีภยันตรายต่างๆหากควรจะเป็นผู้ที่ได้รับอายุวรรณะสุขะพละอะไรต่างๆพรุ่งนี้จึงเป็นคำภาษาบาลีว่ายะเท้าบริเวณหาหรือจน

อ่านต่อ

กระทั่งสัพพีติโยเป็นลงท้ายจนอายุวัณโณสุขังพลังเป็นคำว่าดีถ้าเราฟังซะจนติดโหติดความรู้สึกถ้าไม่ได้รับบทนี้แล้วรู้สึกว่าเราไม่ได้รับทำหรือไม่ได้รับกุศลหรือไม่ได้รับบุญอันนี้ก็ขอบอกว่าไม่จริงไม่จริงหรอกไม่ต้องไปรับบทนั้นก็ได้พระพุทธเจ้าไม่เคยกล่าวด้วยซ้ำไปเพราะว่าบทนี้ยังไม่ได้เกิดสมัยพระพุทธเจ้ายังไม่มีอาจารย์รุ่นหลังมาแต่งกันเองนี่ไม่ใช่ว่าของพระพุทธเจ้า มาเป็นธานีมาที่ไหนหรอกระยะทางสัพพีสัพพีติโยอะไรเนี่ยอาจารย์รุ่นไหนก็ไม่รู้แต่งกันขึ้นในยุคไหนก็ไม่รู้หรอกอาตมาก็สืบสาวประวัติศาสตร์ไม่ได้แต่สืบสาวได้แน่ๆเราก็มันไม่ใช่พระพุทธเจ้าพาไปแล้วก็ไม่ใช่บทของพระเจ้าพากล่าวอาจารย์รุ่นหลังมาทำขึ้นมาแล้วก็ติดกันจนกระทั่งเป็นจารีตเป็นประเพณีมันก็ดีอยู่ถ้าเผื่อว่าจะอวยพรหรือว่าจะให้ประโยชน์ในเป็นคำเป็นธรรมะพยายามอธิบายเป็นธรรมะมันก็ได้ก็ได้ประโยชน์แต่ถ้าว่ากันเป็นบาลีอย่างนั้นแล้วก็มันก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรหรอกมันก็ได้แต่นึกว่าเราได้อะไรญาติโยมนั่งฟังยถาวลีก็พาไปก็นึกว่าตัวเองได้นึกเอาคิดเอาไปอัดต่ออัตรา หาได้ก็ได้อันนึงแต่ถ้าเจออีกอันนึงแล้วก็ไม่รู้ว่าได้อะไรอย่างน้อยที่สุดมันได้ปัญญาในความรู้ก็ยังเรียกว่าเป็นธรรมะหรือได้จิตนี้ได้สงบระงับได้ตัดกิเลสออกไปเขาเรียกว่ายังได้ธรรมะนี่จบสถานที่แล้วเสร็จมันก็ไม่ได้ตัดกิเลสให้มันสงบระงับอะไรลงไปเลยไม่มีอาจจะเป็นบทสมถะได้บ้างเล็กน้อยเราจะมาถามคือทำให้คนที่ฟังเนี่ยบทจะทำกุหลาบที่บริเวณที่ลงไปแล้วก็พอฟังปั๊บแล้วก็สบายใจสบายใจถ้ายิ่งฟูใจนึกว่าได้เราได้บุญได้ก่อนบุญได้วิมานได้สวรรค์ใหญ่เลยแทนที่จะกลายเป็นสงบระงับลงจากกิเลส ตีกลับเลยกลายเป็นกิเลสซอนด้วยซ้ำไปเป็นเรียกว่าเป็นเพราะว่าตัณหาเป็นภพเป็นชาติอะไรก็ไม่รู้วาดภาพว่าพบกันไปเลยแล้วยิ่งเป็นปัญหาซ้อนตัณหาเข้าไปใหญ่เพราะการให้ยถาสัพพีนี้พ่ออาตมาจึงหยุดไม่ให้จะว่าไม่เหมือนจารีตประเพณีก็บอกตรงๆว่าไม่เหมือนแต่จะบอกว่าเหมือนพระพุทธเจ้าไม่เหมือนสมัยพระพุทธเจ้าทำไมก็ขอบอกว่านี่แหละเหมือนคือไม่ได้ว่านี่แหละเหมือนแต่ถ้าไม่ว่านะมันไม่เหมือนหรอกนะแต่พระพุทธเจ้าแสดงธรรมหลังฉันนี่แสดงว่าแสดงธรรมมีคาถาหรือให้คำประเสริฐเพลงขอพรเนี่ยพอนี่หมายความว่าทำประเสริฐพรแปลว่าคำแปลว่าประเสริฐความประเสริฐทำก็หมายความว่าคำพูดให้คำพูดที่ประเสริฐ อธิบายที่เป็นธรรมะที่เป็นความรู้อย่างนี้เลยว่าให้พระพุทธเจ้าหลังฉันแล้วก็เคยให้หรือให้ก่อนฉันตอนหลังฉันแล้วไม่ได้ให้ก็มีแล้วแต่โอกาสเอาทีนี้ก็วันนี้อาตมาก็บอกกล่าวเปิดซะก่อนว่าอาตมาไม่ได้จะถามไม่ได้สักทีแต่ก็ยะถาสักทีนะไม่ได้ท่องบทยะถาสัพพีแต่ก็อย่าถามสักทีคือให้พรพรที่ว่านี้ก็เป็นธรรมที่คุณจำนงค์ได้อาราธนาแล้วตั้งแต่ก่อนฉันด้วยซ้ำไปก็ขอให้แสดงธรรมว่าด้วยเรื่องของทานศีลปัญญาหรือว่าทานศีลภาวนาภาวนานี้มันก็เป็นยอดสุดปัญญาเป็นภาวนาไมค์หรือว่าเป็นภาวนามะยะปัญญาเป็นยอด แห่งปัญญาแล้วก็จะขอแสดงธรรมทั้งเรื่องทานศีลนะไอ้เรื่องทานเนี่ยคำว่าทานในภาษาบาลีคำว่าทานนี่มันภาษาบาลีนะไม่ใช่ภาษาไทยเอามาใช้ในคำไทยจนกระทั่งเข้าใจกันดีแต่เสียแล้วมันไม่ชัดจะไม่ค่อยดีเสียแล้วเข้าใจเบี้ยวซะแล้วว่าทานนี่แปลว่าเอาไปให้แล้วเพื่อจะได้ฟังดีๆนะเดี๋ยวนี้ทานในกลายเป็นว่าเอาไปให้แล้วเพื่อจะได้กว่าจะได้ก่อนให้จะทานเอาแล้วพนมมือขึ้นอธิษฐานจิตให้มันสูงตั้งจิตไว้เพื่อละกิเลสอันนี้ไปตั้งจิตขอจะเอาเลยกลายเป็นตั้งคิดเอาเองใส่ตัวเลยแล้วไม่ใช่อธิษฐานอธิษฐานว่าจะแปลมาขอ ตั้งใจอธิษฐานตั้งใจให้ตัวเองรู้ว่าการกระทำต่อไปนี้เป็นการละกิเลสนะเพราะมันตั้งใจให้ดีแล้วอาทิตย์เรียกว่าอธิษฐานตั้งใจให้ดีแล้วก็ผ่านจะมีวัตถุมีค่ามีน้ำมีเงินมีทองมีของมีข้าวอะไรก็ตามแต่จะให้คนอื่นไปก็ให้ทีเดียวการให้นี่แหละเป็นบุญเป็นตัวบุญตรงๆไม่ต้องไปมีอะไรประกอบอีกแล้วพอได้ให้บริสุทธิ์ใจแล้วก็เป็นบุญแล้วเพราะที่สุดแล้วเพราะอะไรเพราะคนเรามันมีกิเลสมันมีแต่จะเอานี่เป็นธรรมดาของปุถุชนธรรมดาของมนุษย์มันมีแต่จะเอามันมีแต่จะหวงไว้ไม่สลัดออกไม่ให้ไป พอมันได้ให้นี่มันก็กลับกันมันก็ล้างใจที่มันขี้หวงร้างใจที่เป็นโลภะตั้งใจที่เป็นความขี้เหนียวเป็นมัจฉริยะเป็นอะไรก็ตามแต่เธอภาษาบาลีต่างๆนานาเนี่ยมันอธิบายถึงว่ามันเห็นแก่ตัวที่โลภไว้ขี้เหนียวไว้พอไม่ได้เชือดเฉือนออกให้ใช้คนอื่นซะบ้างมันก็เป็นในตัวเราเป็นการเสียสละแล้วเป็นการละโลภะแล้วเป็นบุญลงไปทันทีอะไรนะไม่ได้บุญแล้วก็เป็นการสร้างกิเลสไงไม่เป็นไรซักได้ซักได้ ศาสนาศาสนาไม่ได้บุญก็ไม่ได้ไงก็ถึงบอกว่าเดี๋ยวนี้ก็อธิบายแล้วว่าทานอันนี้กลายเป็นว่าให้แล้วจะแลกเอาศาสนาเอาอะไรบ้างในศูนย์ไม่ได้บุญได้บาปฟังดีๆนะฟังผ่านนี่อธิบายคำว่าทานให้ฟังชัดๆแล้วไม่เช่นนั้นทำทำทานไม่ตรงทำทานไม่เป็นสัมมาทิฏฐิทำทานเบี้ยวๆแล้วมันก็เลี้ยงไก่แล้วกินขี้ไก่อย่างที่ท่านพุทธทาสอธิบายไว้ในหนังสือเนื้อไก่และกินขี้ไก่ไม่ได้อะไรเลี้ยงกระต่ายกินขี้ไก่คือทำทานแล้วไม่ได้บุญไม่ได้กุศลอะไรทำทานแล้วได้บาปทำทานแล้วแทนที่จะได้สั่งสลัดกิเลสทักทายและกลับได้กิเลสอาการจะสละความโลภจะให้ไปและกับลูกก็มาอีกมากกว่าเก่าเลยนะบางทีนี้ให้ข้าสักทีเดียวนะไม่ถึง แต่จะเอาร้อยจะเอาพันธุ์นานแล้วกิเลสหนักกว่าเก่าเอาได้เฉยๆไม่เป็นไรพอสมควรนะก็กลายเป็นกิเลสไปเพราะฉะนั้นอาตมาตั้งแต่ทบทวนทบทวนให้ฟังชัดๆเลยว่าทานเป็นภาษาบาลีแปลเป็นภาษาไทยว่าให้ไม่ใช่แรกมันจะเปลี่ยนไปจะซื้อขายไม่ใช่การพนันมันจะหายไว้ก่อนเหมือนเอาแทงไฮโลลงตรงนี้ไว้นะแต่ก็หวังว่าจะต้องได้ 2 ต่อ 3 ต่อ 5 ต่อกันนะมันก็เขย่าออกมาแล้วก็กินไปเสียถ้าใครอยากออกมาแล้วกล่องก็เราได้ 5 ต่อว่างั้นนะถ้าอย่างนั้นมาเล่นการ ให้เขาไปสักทีนึงถ้าเราไม่ได้พันได้หมื่นตอบแทนแล้วก็เสียค่าสักทีนึงฟรีถ้าให้ข้าสักทีนึงเอออีก 4-5 วันได้อีกเดือนนึงปีนึงได้พันได้หมื่นตอบแทนและถือว่าเราได้เพราะเห็นว่าเราได้ค่าซักทีนึงให้ไปแบบนี้มาเล่นไฮโลแบบนี้หาเล่นเสี่ยงทายดีแบบนี้เล่นไฮโลนี่แบบนี้ไม่ใช่นะทานไม่ใช่เล่นไฮโลไม่ใช่เสี่ยงทายนะแล้วก็ไม่ได้ซื้อขายด้วยเอาหมูไปไก่มาไม่ใช่พานเป็นทิศเดียวผ่านไปเรื่องของการให้นิดเดียวไม่มีย้อนออกมาให้และเก็บว่างๆเลยไฮไลท์อังกฤษว่าให้ก็ให้ไปแล้วก็วางเฉยวางเปล่าไม่ต้องมีเศษเสี้ยวของการจำเอาไว้ไว้ทวงบุญคุณก็ไม่เอาหรือว่าให้ไปแล้วก็คิด จะมีผลตอบแทนอะไรขึ้นมาก็ไม่เอาผลมันจะตอบหรือไม่ตอบไม่ต้องกังวลผลมันอยู่ที่เราทำบุญและเป็นบุญเราให้แล้วเป็นให้รอก่อนจะให้เราคิดไปก่อนว่าควรให้ไหมฉะนั้นถ้าควรให้เลยคนที่ควรให้หายไปถ้าเรายังไม่รู้จักว่าใครเป็นคนควรให้คนควรทานก็นึกเอาพระอริยะพระอริยะเป็นคนที่ควรทานที่สุดเป็นพรรคเนยและบุคคลเป็นผู้คนได้รับของทานผักกินเนื้อเยื่อบุคคลหมายความว่าบุคคลที่ควรได้รับของทานควรได้รับของเราคนที่เราจะให้คนที่ควรจะให้อันดับ 1 คนที่ควรให้อันดับ 1 เรียกว่าพรรคถิ่นเหนือเรียกบุคคลคือพระอริยสงฆ์เดี๋ยวนี้ไม่มีพระพุทธเจ้าอยู่แล้วแล้วก็เอาพระอริยสงฆ์ก็แล้วกันแต่ถ้ามีพระพุทธเจ้า ก็ไม่มีมีพระอริยสงฆ์เอาพระอรหันต์ก็เป็นคนเป็นอันดับ 1 ทำไม่มีอะไรให้ก็คนละธนาคารมีไม่มีอนาคตมีก็ควรจะเป็นศักราชก็ควรจะเป็นโสดาบันเป็นคนควรให้เรียกว่าให้แก่อริยะหรือให้แก่ผู้ทรงภูมิคือผู้ที่ไม่โลภไม่ใช่ผู้สมพงษ์คือผู้มีความคิดคิดยังไงว่าที่จะวางคนไปฆ่าคนอย่างนี้ทำให้ข้าเก่งเป็นจอมทัพจอมทัพทางโลกนะวางแผนฆ่าคนโอ้โหได้เรียบเลยรับรองชนะสงครามถ้าอย่างนั้นไม่ใช่ทรงภูมิมีหัวคิดเหมือนกันมีปัญญาเฉลียวฉลาดเหมือนกันแต่ฉลาดไม่ใช่แบบปัญญาของทางธรรมเรียกว่าฉลาดภาษาบาลีเรียก เชฟแหลมกระเจี๊ยบแหลมอย่างทำลายอย่างนี้ไม่ใช่ของทางศาสนาศาสนาต้องมีปัญญาเสียสละตอนนั้นเมื่อพระอริยะการอาหารถ้ามีปัญญาเสียสละเอาไปให้ท่านท่านก็จะเอาไว้เสียสละท่านก็ให้สละไปต่อเป็นบุญญะเขตทางโลกัสสะเป็นเนื้อนาบุญให้แล้วงอกต่องอกไปเรื่อยมันจะให้แล้วฟังเหวให้มาแล้วก็จดบัญชีไว้เลยหวงไว้เลยใส่กดบางทีปิดกุญแจมาไขให้แตกไม่แตกไม่เคยเห็นหัวมันจนตายเลยว่าทีมงานคุณออกมาโอ้โหนมเน่าตีนเน่าเอ้ยไอ้โน่นไอ้นี่เต็มโอ้โหเศร้าใจแบบนี้หรือเป็นคนก็เหมือนกันหวงไว้เลยลูกหลานญาติพี่โก้ยุติการไม่ได้กินไม่ได้ใช้แล้วหวงไว้ในห้องใด สายๆไปใต้เตียงใต้หมอนมากินเน่าเหม็นเลยไม่บางทีบางคนกินของยายอยู่ก็ยังอุตส่าห์เอาไว้เนี่ยอาตมาไม่พูดเลยความจริงอาตมาเคยเห็นคนแก่ๆเป็นญาติพี่โคโยตี้กายของดีเคยได้มาเอาไปให้เอาไปให้ญาติที่โกยวิธีการจะได้กินอร่อยๆหวงเอาไปซุกซ่อนไว้ในอาเจียนมากเอาไว้ใกล้ๆกันตลอดเลยนะเอาไปไว้ข้างที่นอนหมอนเอากลับไปเวลาเราไปทำความสะอาดบางทีไอ้ยาเหม็นเน่าแล้วตัวเองก็ลืมบอกว่าจะลืมนี่ไม่ใช่พูดเกินความจริงญาติอาตมาเองนี่แหละคนแก่คนเฒ่าเคยทำหวงขี้หวงเอาไปซ่อมซุกไว้บางทีเรามาแต่ต่างจังหวัดบางทีมาจากกรุงเทพฯซื้อผลไม้ที่ราคาแพงๆหรือว่าไอ้ของที่รับแหวน ปู่ย่าตายายแล้วกว่าจะได้กินเหมือนกันนะมันไม่มีนี่ทั้งบ้านเรานั่นมันมันไม่ใช่มัธยัสถ์มันมัจฉริยะตั้งใจมาพัทยาไอ้มัธยัสถ์นั้นมันมาจากมัธยมนะมัธยัสถ์ที่มาจากคำว่ามัธยมหมายความว่าต้องรู้ความเป็นกลางปานกลางพอดีพอดีไม่เหนียวไปไม่ห่างไปถ้าหากมากเกินไปก็ไม่ดีถี่มากเกินไปก็ไม่ดีเรียกว่ามัธยัสถ์อันนี้มันหมดคาริยะไม่ใช่มัธยัสถ์มันเหนียวเลยขี้เหนียวขี้หวงเลยไม่เอาถ้าอย่างนี้ไม่เอากลับแล้วงั้นถ้าพูดได้หัดทานต้องให้รู้ตัวทานให้แจกให้แล้วไม่ใช่แลกดังกล่าวแล้วไม่ใช่ซื้อขายไม่ใช่แลกเปลี่ยนไม่ใช่ให้ไปแล้วก็หวังว่าจะได้อะไรตอบแทนไม่ให้ เห็นเองให้มันเป็นเองเป็นโดยธรรมมันจะเป็นเองยิ่งให้ไปยิ่งได้มานี่ที่สุดที่ธรรมพระพุทธเจ้ามันจะเป็นเองไม่ต้องไปหวังถ้าใครหวังและจะมีทุกข์เพราะหวังไว้ว่าจะได้นั้นตอบแทนมันไม่ได้เหี่ยวใจแล้วทุกข์ใจยิ่งหวังจัดๆเท่าไหร่ยิ่งโอ้โหยิ่งเสียใจสูญเสียมากเท่านั้นถ้าไม่หวังเลยซะแล้วเราจะไม่มีทุกข์เลยให้ไปแล้วก็ให้ไปเลยไม่ต้องคิดผ่านให้เป็นลืมให้เป็นใจว่าว่างใจเปล่าๆไม่ต้องมีเศษของโลภะอะไรไว้ในใจเลยไม่มีเศษนิดนึงน้อยนึงที่จะต้องการอะไรตอบแทนเลยเพราะจะบอกทางที่ปรารถนาไม่มีผลพระที่ปรารถนายังมีความสร้างความปรารถนาอยู่ไม่มีผลเพราะฉะนั้น ทานแล้วก็จบอะไรใส่หัวใส่กร้าวก่อนจะตักบาตรแล้วก็เอาแล้วจบขันข้าวใส่หัวบ่นอยู่นั่นแหละบางทีนี้จะขอหมดโรคจะขอหมดโรคน่ะบางทีไม่ได้อะไรอย่างนี้ไม่ใช่ทำไมเราถึงจบทำไมเราถึงไหว้ทำไมเราถึงทำคารวะก่อนจะทำทานกับพระแต่ถ้าตายก็ขอทานเราก็ไม่จบหรอกแต่มันก็จบเหมือนกันจะตายก็ทานไม่ได้จบอะไรหรอกติดนิสัยว่าจบแล้วก็ติดแบบเดียวกันก็ทำงานกับพระคือจบนี่หมายความว่ารำคาญเราว่าจะให้กับพระนี่ถือว่าเป็นผู้ใหญ่เป็นผู้สูงแล้วจะให้ก็ต้องมีคารวะนอบน้อมให้อย่าว่าแต่พระเลยผู้ใหญ่เราจะให้ของเราก็ยังอยู่นอกน้องให้ไม่ใช่จะให้ของก็ยืนเท้าหัวให้ไม่ใช่ เราต้องคารวะอ่อนน้อมจึงต้องเคารพกราบไหว้ก่อนนกพนมมือก่อนแล้วก็ค่อยใส่ใส่เสร็จแล้วก็ปรมมืออีกคารวะจบจบคารวะเสียอย่างนี้เป็นสมบัติผู้ดีเป็นจารีตประเพณีที่งามไม่ใช่ว่าจบประมงมือฆราวาสเพื่อขอไม่ใช่ไม่ใช่จนกระทั่งเสร็จจะทำทานแก่ขอทานก็จบอยู่แล้วแต่ไม่ได้หันหน้าไปที่ขอทานกลัวจะหาคนไปไหว้ขอทานก็ให้ไหว้ขอทานนั่นแหละจะหันหน้ามานี่หน่อยทำอะไรที่โลกจะให้แล้วก็ยังรอดติดต่อขอให้ใครแล้วก็ขอให้อะไรตอบแทนนะแบบนี้จิตเป็นปรมัตถ์ไม่มีไม่มีกุศลจิตปรมัตถ์ไม่มีกุศลจิตปรมัตถ์ใส่เข้าไปใส่เข้าไปใช่ไหมให้เรียกปรมัตถ ไอเดียพระอภิธรรมมาจะรู้ดีเลยโลตัสมูลนิธิสายเข้าไปไม่รู้กี่ดวงแล้วก็ปรารถนาเอาบทโลกก็ได้นะเราไม่รู้กี่ร้อยล้านดวงกิเลสทั้งนั้นอกุศลโรคจิตทางนั้นเลยไม่ได้กุศลฟังให้ดีนะฟังให้ชัดเพราะงั้นไม่เอาเราจะให้ก็ให้ทีเดียวและให้มันเป็นเองธัมโมหะเวแล้วคติธรรมย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรมผู้ได้ทำกุศลธรรมกุศลธรรมจะเลี้ยงผู้นั้นไว้จะรักษาคนนั้นไว้เองจะได้มาหรือไม่ได้มาพิสูจน์เอาผู้ใดมีจริงมีเพียงพอเป็นแรงของกุศลเองมันได้เองมันลาบเหลือเฟือลาภเหลือเฟือพระพุทธเจ้าเป็นจริงพาลอย่างนี้จงทำอย่างที่อธิบายอาตมาอธิบายแล้วอย่าไปทำอย่างที่เคยได้ตาม กันมาหลงเชื่อตามตำราหลงเชื่อตามคำบอกเล่าหลงเชื่อตามคำเล่าลือหลงเชื่อตามบางทีว่าเป็นครูเราด้วยแต่ครูสอนอย่างนี้ผิดๆนี่ไม่เอาอาตมาว่าผิดนะแต่ถ้าไม่ฟังอาจารย์ที่เขาเชื่ออย่างโน้นเขาก็จะอธิบายว่าของเขาถูกอีกแล้วยังอาตมาพูดผิดก็พิจารณาเอาเองทีนี้ก็พิจารณาเอาเองว่าอย่างไรที่มันจะเข้าท่ามีเหตุมีผลมีความจริงถึงสัจธรรมแต่ถ้าทำกับไม้กับมือเลยแล้วมันก็แหมถึงตัวถึงตนเลยทีแรกมันก็ดีกว่าไปแล้วแต่ถ้ามันไม่มีโอกาส ถึงมาถึงมือฝากไปเถอะไปทำแทนหน่อยก็ไม่เป็นไรก็ได้เหมือนกันนะเต็มเท่าที่เราจะให้นั่นแหละแต่มันไม่สัมผัสเต็มรูปเลยมันไม่สัมผัสกายว่าจีโน่ปุ๊บก็พร้อมเลยทั้งนั้นแหละแต่ถ้าได้มีโอกาสก็ขอให้มันครบพร้อมเต็มที่เลยหาโอกาสมันน้อยไปก็แบ่งไปให้คนอื่นช่วยหน่อยก็ไม่เป็นไรนะอันนี้เรื่องของถ่านที่ควรจะทำใจยังไงควรจะทำอาการยังไงเรียกว่าทานถ้าผู้ใดทานอย่างนี้บริสุทธิ์เรียกว่าทานได้นิพพานฟังดีๆนะทานอย่างนี้เรียกว่าทานได้นิพพานพอดีๆเนี่ยอาตมาสอนแม้แต่ทางนี้ก็มีที่ผ่านมาไม่ใช่ทางนี้ก็มีแค่สวรรค์ไม่ใช่นะถ้าไม่ถึงนิพพานเชียวนะสมัยนี้ไม่ใช่สมัยพระพุทธเจ้าแล้วพระพุทธเจ้าสมัยพระพุทธเจ้าอธิบาย งานศิลปะอธิบายทางไปถึงขึ้นคานสวรรค์และค่อยๆเป็นนิพพานอาตมาอธิบายในอธิบายเพราะว่ารู้ว่าปัญญาสูงอธิบายฐานพุทธเป็นนิพพานเลยถ้าใครทำใครได้สักทีใครทำถึงถ้าเข้าใจแล้วทำอย่างนี้เลยแต่นิพพานเลยแต่ถ้าใครยังทำทานแค่สวรรค์น่ะหมายความว่าทำทานแล้วยังมีใจดีอกดีใจตื่นเต้นมันยังมีเชื้ออันตรายเรียกว่ายังเป็นสวรรค์จะไปพบเป็นชาติอยู่เป็นความสุขอยู่ความสุขนี่ไม่ใช่นิพพานนะนี่พานไอ้สัตว์ทุกข์ไม่มีทั้งสุขไม่มีทั้งทุกข์นิผ่านเพราะว่าวางหมดทุกๆแต่รู้ ชั่วเราละเว้นแน่นอนแต่ทำดีนี่แล้วไม่หลงดีการนำทางนี่เป็นการดีเป็นกุศลกรรมเป็นการกระทำที่ดีแต่เราไม่หลงดีอันนี้ไม่ข้องกับความดีอันนี้มายึดมั่นถือมั่นถือมั่นกับความดีอันนี้ไม่ใช่เราทำไม่ใช่ใครทำแต่เป็นกรรมที่เป็นกุศลกรรมเองจึงเรียกว่าอโหสิกรรมคือเป็นกรรมที่เรียกว่าเป็นแต่เพียงมันเกิดอโหสิเป็นแต่เพียงมันเกินแต่เพียงวันเกิดอโหสิไม่มีผูกพันคอสีนี้ไม่ผูกไม่พันไว้ให้มีภพชาติแปลว่าไม่ขอแปลว่าเป็นเพราะเป็นชาติเป็นบ้าน กินข้าวหอคหกรรมยิ่งเป็นชาวบ้านใหญ่เลยคอหักแปลว่าผูกไม่ผูกไม่ผูกพันไว้เลยปล่อยทำอย่างปล่อยเรียกว่าอโหสิกรรมกัมแปลว่าการกระทำกระทำอย่างปล่อยไปรู้ว่าดีก็ทำดีนี่แหละครับเป็นไปตามเรื่องของมันเป็นประโยชน์ของมันเองไม่ใช่ของเราไม่ใช่ของเขาไม่ใช่ของใครแต่ถ้าคุณงามความดีที่เกิดอยู่ในโลกเราเองไม่มีจิตยึดมั่นยึดหมายไม่เหลือเศษเสื้อของความเป็นแม้แต่ตัวเราทำแต่ไม่ใช่ว่าเราไม่รู้ว่าเราทำหน้าที่จริงเรารู้ว่าตัวเราทำดีนี่แหละแต่ไม่รู้ว่ามีเราไม่หลงก็เป็นเราทำดีแล้วก็เลยหลงเอาไว้วันนี้เราได้ทำดีแล้วก็หลงดีไว้ต่อไม่ต่อแต่อันนี้ชั้นสูงนะอันนี้อธิบายฉันละเอียดฉันให้ปล่อย ละเอียดเป็นนิทานเลยการจะมาขออธิบายแทรกลงไปใครฟังไว้ก็ฟังใครฟังหวังยังไม่ไหวก็เอาไว้ก่อนถ้าใครจะทำยังไม่ไหวฟังยังไม่ไหวเอาไว้ก่อนนิทานที่นี่คนที่เขาไม่เข้าใจปานนี้ก็ทำทานแค่สวรรค์ให้อย่างน้อยที่สุดก็ฝากไว้เป็นบัญญัติเป็นศรัทธาเอ้าอยากปรารถนาอยู่ทำไมปรารถนามันไม่ได้มันเหมือนเบาเบาๆก็ไม่มีที่เกาะปรารถนาก็ปรารถนาทองไว้อ่าจะเป็นอะไรก็แล้วแต่ท่องไว้ท่องไว้นั่นล่ะก็มีแต่ภาษาหรือแม้ที่สุดไม่ต้องอะไรใหญ่ขอให้เป็นนิพพานนะเป็นเหตุเป็นปัจจัยให้ไปถึงที่ผ่านมา อ่าก็เอาก็ไม่ว่าอะไรทำไว้แต่ยังไม่สูงทำได้แค่สวรรค์พบญาติแบบนี้เปลี่ยนใจก็ยังเรียกว่ายังมีเพราะมีชาติแต่ใจสบายล่ะใจสบายทำแล้วก็ดีแล้วได้ทำดีแล้วก็ติดอยู่ในดีของเราอยู่อย่างนั้นเขาเรียกว่ายังเป็นสวรรค์ยังมีแดนที่ดียังไม่พบที่ดีอาศัยเป็นเครื่องอาศัยนี่เรียกว่าทำอย่างไรแต่ว่าทำทานแล้วก็มีสักพักมีสวรรคตถ้าติดมากกว่านี้แล้วก็อย่าเลยยิ่งหลงพิธีการยิ่งหลงจารีตประกอบทำทานแล้วต้องตรวจน้ำที่ศาสนาพุทธไม่มีนะบอกตรงๆศาสนาพุทธไม่เคยไม่มี นอกจากคนที่ไม่เข้าใจมาบานปลายไปเอาขวดน้ำนี่มาใช้เรียกว่าสินจะนะยันหรือสินยันต์เป็นการกระทำแบบใช้น้ำเป็นสื่อสินจะนะนี่หมายความว่าใช้น้ำเป็นสื่ออันนี้เป็นของศาสนาอื่นศาสนาอื่นใช้น้ำเป็นสื่อนี้มีมากหลายศาสนาก่อนพระพุทธเจ้าเกิดก็มีพระพุทธเจ้าเกิดแล้วสร้างศาสนาพุทธแล้วไอ้การใช้น้ำเป็นสื่อนี้ก็ยังมีพระพุทธเจ้าปรินิพพานไปแล้วมันก็ยังมีนั่นแหละการใช้น้ำเป็นสื่อบูชาด้วยน้ำบูชาด้วยไฟเนี่ยยังมีอยู่แล้วคนไม่รู้อาจารย์รุ่นหลังไม่รู้ก็ไปเอาพิธีทำด้วยน้ำเป็นสื่อมาเป็นเหมือนกับบุรุษไปรษณีย์ส่งน้ำอ้าวเอาลงไปทุกที ใครก็ไม่รู้ล่ะแล้วไม่รู้ไปต่อกันตรงไหนก็ไม่รู้เราเป็นไสยศาสตร์ไม่รู้ว่าเอาน้ำเทแล้วมันเอาบุญไปน้ำนี่มันละลายบุญไปเรื่อยๆเป็นกะใสหรือยังไงหรือว่าไปทำไงก็ไม่รู้แหละมันไปยังไงก็ไม่รู้ว่าใช้น้ำนี่แหละถึงจะได้บุญก็ขอยืนยันว่าไม่จริงไม่จริงถ้าบอกว่าทำบุญแล้วไม่ตรวจน้ำแล้วไม่ได้บุญต้องตรวจน้ำก่อนถึงจะได้บุญแล้วล่ะก็ทำบาปก็ไม่มีใครได้บาปเพราะว่าทำบาปไม่เคยมีใครตรวจตามเลยใช่ไหมเราก็ทำบุญตรวจน้ำแล้วถึงจะได้บุญทำบาปก็ต้องตรวจน้ำแล้วถึงจะได้บาปที่นี่ทำบาปไม่มีใครเคยตรวจน้ำเลยก็หวานเลยทุกคนไม่ได้บาปก็วานเลยไม่ได้แล้วบ่าวก็มันไม่ได้จองตั๋วมันไม่มีต้องใช้น้ำเป็นสื่อนะมันถึงจะเป็นบุญเป็นบาปก็ไม่ต้องมีใครได้บาป มันมาจากศาสนาที่มันมีอยู่เยอะแยะมันศาสนาในโลกมันไม่มีศาสนาเดียวนี่มันเป็นการที่ของศาสนาอื่นไงทหารกันมาแล้วไปเอาของเขามาผสมผสานบางศาสนาพราหมณ์บ้างศาสนาฮินดูซึ่งมันเกิดก่อนวันพุธไหมล่ะศาสนาฮินดูเกิดก่อนพร้ามันเกิดก่อนหรือศาสนาอะไรอื่นๆที่เป็นศาสนาเดียวที่มีเยอะนี่ไม่ได้เรียกชื่อว่าจนกระทั่งไม่รู้จะเรียกชื่ออะไรก็เยอะแยะผิดๆอยู่อาตมาถึงอธิบายให้ฟังให้รู้ความทุกข์ไอ้นี่ยังไม่ได้ใหญ่เลยนี่ไอ้พวกเราไปแล้วมันได้นี่มันยิ่งไม่ได้ใหญ่เลยมันจะไปได้อะไรอ่ะอาจจะเอาอะไรไปให้พวกเราเอาข้าวโพดนี่มาทานให้พระนะแล้วก็พูดมาทานให้พระแล้วจะบอกว่าจะเอาโยนขวดน้ำเข้าแล้วก็จะส่งข้าวโพดมา คนที่ตายใช่ไหมเอาความดีความดีให้เขาเอ๊ะมันทำความดีแทนกันได้เหรอใครทำกับความดีใครทำแล้วกูทำใช่ไหมแล้วก็เอาความดีที่แม่คนนู้นมาเก่งใหญ่เลยคนทำดีแล้วก็เอาความดีให้คนอื่นได้พระพุทธเจ้าสอนว่าใครทำดีได้ดีใครทำชั่วได้ชั่วคนที่ทำดีแล้วคนเดียวก็นวดได้โอเคพระพุทธเจ้าองค์ที่ 2 ละมั้งแต่สอนไม่เหมือนกันกับพระพุทธเจ้าองค์ที่ 1 ซะแล้วใช่ไหมพระพุทธเจ้าสอนว่าใครทำดีได้ดีใครทำชั่วได้ชั่วใช่ไหมแต่โยมจะทำดีถ้าโยมก็ยกความดีๆไปให้คนอื่นเขาเอาดินมาให้คนอื่นเขาเหอะไม่ได้แล้วก็ทำบาปไว้แล้วก็ทำบาปยกให้เขาหมดใจ ถ้ายกให้กันได้นะไอ้แผ่เมตตานั้นคือความเกื้อกูลแผ่เมตตานี่คือสงสารเธอใครที่เขาทุกข์ร้อนเดือดร้อนกันที่เขาลำบากลำบนช่วยเหลือเขาอย่างนี้เรียกว่าแผ่เมตตาไม่ใช่ว่าท่องแผ่เมตตาอิมินามั่งสับเภสัชตามั่งไม่รู้กี่บทแล้วไอ้บทแผ่เมตตาข้องใหญ่เลยรุ่งเช้าขึ้นมาขูดรีดเขาเอ็งเอามาเอ็งเอามาไม่ดีไม่ดีค่าแชร์ด้วยแจ้งแกด้วยผัดแกด้วยต้มยำแกด้วยแล้วบอกว่าแผ่เมตตาเอ่อไม่ได้กินนะทำมาแผ่เมตตาข้าจะให้ดีหมายความว่าเกื้อกูลช่วยเหลือคนที่เขาตกทุกข์ได้ยากคนที่เขาลำบากนี่เรียกว่า แผ่เมตตาแต่ส่วนเมื่อกี้นี้หมายไม่ได้พูดถึงแผ่เมตตาหมายถึงว่าความดีทำบุญนี่คือการกระทำดีเป็นกุศลใครทำดีก็ได้ดีใครทำชั่วได้ชั่วแต่โยบอกว่าเอาเราทำดีแล้วเราแบ่งความดีไปคนนั้นคนนี้ก็หวานเลยที่แบ่งบาปก็ได้แบ่งบุญก็ได้แบบนี้หวานเลยอย่างที่โยมบุญวาสนาที่ใครทำชั่วก็ทำบาปก็แบ่งให้คนอื่นหมดที่ไม่เอาไว้แล้วโกยทิ้งเก่งนะเราอ่ะใครจะเอาเหลือไว้แล้วมันแบ่งออกได้อ่ะแบ่งไม่ได้ใครทำก็ทำผิดกันอยู่อย่าเพิ่งเชื่ออาตมานะคิดดีๆนะว่าจริงไหมเออคิดดีๆไม่หาอะไรก็คิดดีๆแล้วจะเห็นจริงเลยว่ามันจริงๆทีเดียวใครทำดีได้ดีใครทำชั่วได้ชั่วแบ่งกันไม่ได้เพราะฉะนั้นใครจะมาบอกว่าอ้าวทำบุญนะแล้วแบ่งบุญไปให้ผู้ตายนะโอ้ไม่ได้หรอกถ้าอย่างนั้น ทำบุญทุกวันเลยแบ่งไปให้คนตายเสียเราพอเราไม่ได้ทำดีเรามีเงินเยอะเหมือนกันนะหวานเลยทำบุญมาแล้วแบ่งบุญไปให้เตี่ยที่ทำชั่วไว้เยอะๆคนจนเลยตายเลยพ่อแม่ตายพ่อแม่เลยไม่มีบุญกันสักหน่อยเลยนั่นแหละอาตมาที่พูดไม่ได้รับอาตมาถึงถามมันจะส่งอะไรไปให้ถ้าบอกว่าจะส่งบุญแบบนี้มาเป็นนามธรรมใช่ป่ะก็อธิบายจบกันฟังถึงนามธรรมอย่างนี้ก็ไม่ได้บุญนี้เป็นนามธรรมเป็นความดีใครทำใครได้โยมทำโยมได้พ่อแม่ทำไปแล้วก่อนตายก็เท่าได้เท่าที่เราทำก่อนตายแล้วคุณกุศลอกุศลติดตัวเท่าที่เราทำเพราะมันเป็นไปได้รีบทำก็เสียทีไม่ได้ส่งให้เป็นไม่ได้ปู่ย่าตายายที่แก่งอมๆอยู่เดี๋ยวนี้ก็รีบทำเข้าไม่ใช่ว่าตายไปแล้วจะรอให้ ทำส่งไปให้ไม่ได้ไม่ได้ขอยืนยันไม่ได้ไม่ได้ขอยืนยันไม่ได้กรรมใครกรรมมันบุญใครบุญมันพระพุทธเจ้าสอนว่าใครทำกรรมดีคนนั้นก็ได้ดีเป็นกรรมของตนสอนกรรมกรมหิดลกรรมฐานโยนีกัมมะพันธุกรรมปฏิสัมพันธ์ของตนไปเชื่อผลของกรรมผลเราทำผลของเราคนดีก็ดีของเราดีเราทำคนดีจะอยู่ที่เราชั่วเราทำคนอยู่ที่ชั่วคราวไม่อย่ามาทำแบ่งให้คำสอนตรงไหนมันก็ไม่เคยมีพระพุทธเจ้าสอนว่าทำดีแล้วก็ไปแบ่งให้คนนั้นคนนี้เอาได้ไม่มีลักษณะที่สำคัญ คนเฒ่าคนแก่ก็ตามจงทำกรรมเดียวเองไม่ต้องรอว่าเราตายไปแล้วคนนั้นคนนี้ลูกหลานจะทำส่งไปให้ไม่ถึงไม่ไปแบ่งไม่ออกก็บอกอยู่แล้วว่ากรรมเม็กซิโกมหิดลกรรมฐานไม่ออกใครทำกรรมดีก็เป็นของของตนทำดีใครทำกรรมดีก็ได้ดีใครทำกรรมชั่วก็ได้ชั่วจงทำเอาเองอย่าไปคิดคิดว่ามันจะแบ่งกันได้ยิ่งตรวจน้ำและแบ่งไปให้ไปถึงไปไม่มีก็เสียน้ำเปล่าเมื่อยไปอีกทอดหนึ่งนะเพราะฉะนั้นวิธีนี้ถ้าใครเลิกได้ไม่ติดก็เลิกเสียแต่ถ้าใครยังติดอยู่มันก็ห้ามไม่รอดแล้วคนนั้นก็ไปทำอยู่นั่นแหละจะทำก็ไม่ว่าอะไรถ้าใครจะติดอยู่ อธิบายกันเลอะไปอย่างนั้นเองอาตมาซึ่งพยายามอธิบายไม่ให้คุยนะโยมซักขึ้นมาอย่างนี้ก็ขาวขึ้นมาอีกละหน้าขาวขึ้นไปอีกฝั่งดีๆนะโยมนะการทำทานให้มีเรื่องเยอะอยู่หรอกนะเพราะงั้นก็ทำทานก็ทำทานและทำการที่อาตมาเป็นต้นแล้วทำทานอย่างนิพพานยังคิดว่าทำทานแล้วอย่าอยากได้อะไรแล้วก็ไม่ต้องไปแบ่งให้ใครหรอกมันแบ่งไม่ออกบอกแล้วใครกินใครอิ่มใครทำใครได้เพราะฉะนั้นยิ่งหลงว่าเนี่ยจะส่งแล้วนี่วันนี้มังคุดเยอะเอาละพอชอบเงาะวันนี้เราเอาเงาะมาถวายพระถวายเสร็จแล้วเราจะตรวจน้ำส่งเงาะได้ไปให้พ่อกินด้วยเลยว่างั้น แบงค์ใหญ่เลยไม่มีทางไปได้เลยต้องเอามาให้พระกินพระก็อยู่กินข้าวกระเพาะอยู่ในกระเพาะให้ตรวจน้ำ 10 ตุ่มมันก็อยู่ในกระเพาะมันไม่มีออกไปหาพ่อหาแม่หาปู่ย่าที่ไหนไม่ออกไม่ไปยายหลงผิดออกกินปานนั้นยิ่งเลอะใหญ่เลยไอ้นี่เป็นวัตถุไอ้เมื่อกี้นี้บอกว่าแบ่งบุญยังเป็นนามธรรมอันนี้แบ่งวัตถุไปแล้วยิ่

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน