เวทนาของสัตว์ที่กินอาหารน่าอร่อย เป็นอย่างไร.docx

ครเป็นพระพุทธเจ้าใครเป็นสัตบุรุษ แต่ก่อนไม่รู้ แต่พอรู้ว่าเป็นพระพุทธเจ้าคนก็จะละอายที่ไม่ดีคุณเคยละลาบละล้วง คุณจะละอายมีเกรงกลัว มี 4 คำคือ 1. ละอายอย่างแรงกล้า 2. เกรงกลัวอย่างแรงกล้า 3. จะรักอย่างแรงกล้า 4. จะเคารพอย่างแรงกล้า ซึ่ง 4 คำนี้จะต้องขยายความ ความจริง ก็พอเข้าใจได้ใช่ไหม ละอายอย่างหนึ่ง กลัวอย่างหนึ่ง รักอย่างหนึ่ง เคารพอย่างหนึ่ง มันไม่เหมือนกันนะ ไม่เชื่อเขาลบหลู่มารบกวนกันนานเลยนะลูกค้าเยอะ อย่างแรงกล้าทั้งนั้นเลย มีคำว่า “ติปภัง” คือแรงกล้า อย่างนี้เป็นต้น อย่างเช่นพูดให้ชัดเจน อาตมาบอกว่าอาตมาเป็นโพธิสัตว์ บรรลุเอง เป็นสยังอภิญญา คนที่เขาไม่เชื่อเขาลบหลู่มานาน แล้วเขาก็เป็นผู้รู้ด้วยนะ มีลูกศิษย์ลูกหาเยอะกว่าเรา ยอมรับนับถือกันเยอะ แต่เขาไปรู้สึกเมื่อใดก็แล้วแต่ โอ้โห ดีไม่ดี รู้สึกตรงที่ว่าเคยละลาบละล้วง เคยว่า เคยปรามาส เคยดูถูกด้วย เขาจะรู้สึกละอายไหม ...ละอาย เพราะเขารู้ถึงความจริงแล้วว่าเป็นสิ่งที่น่าละอาย จะละอายจริงๆ มันเป็นความ ลึกซึ้ง นึกว่าตัวเองจะรู้สึก เป็นความจริงที่พระพุทธเจ้าตรัส มันจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ ถ้าคุณไม่ได้ทำไว้ก็ไม่ต้องละอายมาก แต่คุณก็จะรู้สึกตัวเหมือนกันว่า โถ! เราเองอยู่กับท่านมานานไม่ได้ปรามาสอะไร แต่ยังรู้ว่าท่านเป็นโพธิสัตว์ ท่านเป็นสัตบุรุษ ท่านเป็นพระพุทธเจ้า โธ่! เราเอ๋ย ก็จะรู้สึกว่าตัวเองโง่ โง่ ใช่ไหม อะไรจะโง่ ไม่เข้าเรื่อง เพราะฉะนั้นคำว่า หิริโอตตัปปะ อันนี้ของท่านใช้ หิโรตัปปัง เลยนะ ที่ท่านแปลในปัญญา 8 ท่านใช้หิโรตัปปัง หิรินี้ละอาย แต่โอตตัปปะนี้แรงกว่า เกรงกลัว ในสัทธรรม 7 มีหิริโอตตัปปะ บางคน แค่หิริก็เลิกได้ แต่บางคนต้องกลัว หากบางคนมีหิริโอตตัปปะมาก แค่นิดเดียวก็กลัวแล้ว แต่บางคนต้องแรงมากถึงจะกลัว ต้องแรงมาก โอตตัปปะมาก ต้องกลัว อย่างนี้น่ากลัว ต้องทีหลัง มาซาบซึ้งทีหลัง อย่างนี้เป็นต้น

640210_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ ตอบปัญหาเอกีภาวะประชาธิปไตยโลกุตระ