นาถกรณธรรม คือ ธรรมอันเป็นที่พึ่ง โดย พ่อครูสมณะโพธิรักษ์ ปรัชญาพุทธธรรม.docx

นาถกรณธรรม คือ ธรรมอันเป็นที่พึ่ง โดย พ่อครูสมณะโพธิรักษ์ ปรัชญาพุทธธรรม

🪷นาถกรณธรรม คือ ธรรมอันเป็นที่พึ่ง พระพุทธองค์ทรงสอนเราว่า ให้เราหาที่พึ่งอันเกษม ที่พึ่งที่ท่านสอนเราว่า เป็นที่พึ่งเป็นธรรม และเป็นสิ่งที่ได้กระทำให้แก่ตนแล้ว 💫เราจะมีที่พึ่งอันหนึ่ง ที่เป็นที่พึ่งข้อแรก ก็คือศีล ผู้มีศีลไม่ใช่ศีลธรรมดา มีเป็นศีลที่ทรงธรรม ทรงตน ทรงศีล ทรงธรรมสมบูรณ์ เราก็จะมีที่พึ่งได้ เรามีความรู้ มีพหูสูตร ก็จะเป็นสิ่งหนึ่งที่เป็นที่พึ่ง เรามีมิตร มีมิตรดีสหายดีสังคมสิ่งแวดล้อมดี สิ่งนี้ก็เป็นที่พึ่ง เป็นสิ่งแวดล้อม เราเป็นผู้ว่าง่าย ความเป็นผู้ว่าง่ายย่อมเป็นที่พึ่งของตน ผู้ว่ายากอยู่ที่ใดก็ไม่ได้พึ่ง ตนจะไม่ได้พึ่งตนเพราะว่า ตนเป็นคนว่ายาก ผู้อื่นเขาก็ไม่ให้พึ่ง เราเป็นคนที่ขยัน ไม่เกียจคร้าน เป็นผู้ที่เอาใจใส่ต่อกิจการงานของเพื่อนฝูง ไม่ว่าการงานต่ำ การงานสูง สิ่งนี้เป็นที่พึ่ง เราเป็นผู้ที่ใคร่ในธรรม เราเป็นผู้ที่พยายามที่จะแสวงหาธรรม เป็นผู้ที่มีศีลมาแต่ต้นนั่นเอง ก็เป็นสิ่งที่เรียกว่าธรรมะทั้งสิ้น มีความรู้พหูสูตร มีมิตรดีสหายดีสังคมสิ่งแวดล้อมดี ก็ล้วนแล้วแต่เรียกว่าธรรมะ เป็นผู้ใคร่ในธรรมะ ใคร่ในความดี เป็นผู้ว่าง่ายก็เป็นความดี เป็นผู้มีความขยันหมั่นเพียรไม่เกียจคร้านต่อการงานเพื่อนฝูง ไม่ว่าการงานต่ำการงานสูงอย่างนี้เป็นต้น ก็ล้วนแล้วแต่เป็นธรรมะเป็นความดี เป็นผู้ใคร่ในสิ่งเหล่านี้ได้เอามาไว้ที่ตนเรียกว่า ทรงธรรม เป็นผู้ขยันเป็นผู้พากเพียรที่จะละอกุศลให้แก่ตน นี้โดยตรงก็คือธรรมะ เป็นผู้ละกิเลส ละทุจริต ละความไม่ดีไม่งาม เป็นผู้เพียร เป็นผู้มีอารักขวิริยะ เป็นผู้ที่จะต้องอุตสาหะให้ตนเอง ละกิเลส ละความไม่ดีอกุศลทั้งปวง ย่อมเป็นที่พ