สื่อธรรมะพ่อครู(ศีล สมาธิ ปัญญา) ตอน เหตุผลที่คนกินเนื้ออ้างว่าถูกต้อง.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(ศีล สมาธิ ปัญญา) ตอน เหตุผลที่คนกินเนื้ออ้างว่าถูกต้อง พ่อครูว่า...ก่อนจะได้พูดเรื่องประชาธิปไตย ก็พูดเรื่องที่ค้างมาคือเรื่อง การกินเนื้อสัตว์ แม้แต่ในเข้าพรรษานี้ คนตั้งใจจะไม่กินเนื้อสัตว์ก็อนุโมทนา เราก็ต้องมาพูดกันอีกเพื่อชัดเจนยิ่งขึ้น การกินมังสวิรัติเป็นบุญญาวุธหมายเลข 1 อาตมาทำงานมา 47 ปี แล้วก็ยังต่องแต่งกันอยู่ ก็ขออ่านของคุณหนุ่มบ้านไกล จาก...หนุ่มบ้านไกล การกินเนื้อชนิดใด จะบาปหรือไม่บาป ประการใด ขึ้นอยู่กับที่มาของเนื้อสัตว์นั้นๆ (ในที่นี้จะพูดถึงสำหรับฆราวาสเท่านั้น เพราะพระสงฆ์มีกฏข้อห้ามของตัวเองอยู่แล้ว) พ่อครูว่า...ศีลข้อ 1 อาตมาพูดไปถึงสัตว์เซลล์เดียว ก็ต้องมีความปรารถนาดี เอื้อเอ็นดู หวังประโยชน์ต่อเขา เขาอาจเจริญไปเป็นพระพุทธเจ้าก็ได้ ไปตัดทางเขาทำไม แม้แต่เหตุผลว่า คุณเองไม่กินเลย ไม่มีเอี่ยวเลย รอดปลอดภัย และรับรองว่าไม่ตาย ไม่กินเนื้อสัตว์นี้ไม่ตาย กินแต่พืชนี่อายุยืนยาวกว่ากินเนื้อสัตว์ด้วย คนที่พยายามหาแง่เชิงเหลี่ยมมุมในการกิน ก็เพื่อรักษาหน้าของตน เป็นอัตตามานะเสริมในตัวด้วย ขอเพียงที่มาของเนื้อสัตว์นั้นถูกต้อง เช่น.... ไม่ได้ลงมือฆ่าเอง,ไม่ได้จ้างวานให้ผู้อื่นฆ่าเพื่อเรา,ไม่ได้ยินดีหรือรู้เห็นให้คนอื่นฆ่าเพื่อเรา เนื้อนั้นสามารถกินได้โดยที่ไม่ผิดบาปแต่ประการใด และแม้ว่าการกินเนื้อ จะทำให้มีคนหันไปฆ่าสัตว์ชนิดนั้นๆเพิ่มขึ้นเพราะต้องตอบสนองต่อ อุปสงค์&อุปทาน กรรมอันนั้นจะเป็นของผู้ลงมือฆ่า,และผู้ร่วมรู้เห็นและยินดีในการฆ่านั้นเท่านั้น พ่อครูว่า...ประเด็นคำว่าอุทิศ นี้ ความหมายเขาว่า คือเจาะจงเพื่อผู้นี้ๆ แต่พ่อครูแปลว่า มนุษย์คนใดก็ตามเป็นคนเจาะจงที่จะฆ่าสัตว์ใดๆ คือเขาถือกันว่าถ้าเจาะจงฆ่าเพื่อคนชื่อนี้ๆ คนที่ถู
อ่านต่อ
กเจาะจงชื่อนี้ ก็จะกินไม่ได้มันก็เลยเป็นเรื่องตลก ประเด็นที่จะครบองค์แห่งการผิดศีลปานาติบาตคือ สัตว์มีชีวิต รู้ว่าสัตว์นั้นมีชีวิต มีเจตนาฆ่า พยายามลงมือฆ่า สัตว์ตายสำเร็จสมประสงค์ นี่คือการฆ่าของมนุษย์ที่มีจิตโหดร้าย คุณหยุดได้ทุกระดับ อันดับแรก คุณรู้ว่าสัตว์มีชีวิต ก็ปล่อยมันไปสิ สองรู้ว่าสัตว์มีชีวิต ถ้าไม่รู้ก็แล้วไป แต่ข้อสามนี้จิตคิดจะฆ่า และสี่ พยายามฆ่า ห้ามันก็ตายลง และอีกสูตรหนึ่ง ชีวกสูตร ๑. ผู้นั้นกล่าวอย่างนี้ว่า “ท่านทั้งหลายจงไปนำสัตว์ชื่อโน้นมา” (อุทิศ, อุททิสสะ คือ เจาะจงมุ่งหมายไปที่สัตว์ชื่อนั้น) ๒. สัตว์นั้นเมื่อถูกเขาผูกคอนำมา ย่อมได้เสวยทุกข์โทมนัส ๓. ผู้นั้นพูดอย่างนี้ว่า “ท่านทั้งหลายจงไปฆ่าสัตว์นี้” ๔. สัตว์นั้น เมื่อกำลังถูกเขาฆ่าย่อมเสวยทุกข์โทมนัส ๕. ผู้นั้นยังตถาคตและสาวกตถาคต ให้ยินดีไปด้วยเนื้อ ย่อมประสพบาปมิใช่บุญเป็นอันมาก (ตถาคตํ วา ตถาคตสาวกํ วา อุทฺทิสฺส ปาณํ อารภติ โส อิเมหิ ปญฺจหิ ฐาเนหิ พหุง อปุญฺญํ ปสวตีติ) ชีวกสูตร ล.๑๓ ข.๖๐
ไม่ใช่ผู้บริโภคที่ไม่รู้เห็น เพราะเนื้อที่ไม่ได้ลงมือฆ่าเอง,ไม่ได้จ้างวานให้ผู้ อื่นฆ่าเพื่อเรา,ไม่ได้ยินดีหรือรู้เห็นให้คนอื่นฆ่าเพื่อเรา ย่อมสามารถกินได้โดยที่ไม่ผิดบาปแต่ประการใด (เสมือนกินซากสัตว์ที่ตายแล้ว) พ่อครูว่า... ซากสัตว์ที่ตายนี้พระพุทธเจ้าตรัสไว้สองนัย ในปวัตตมังสะ ๑.สัตว์นั้นตายลงเอง ๒.เดนสัตว์กิน คือสัตว์นี้ฆ่าสัตว์อื่นกิน แล้วกินเหลือมันไม่กินอีก
การเจริญสมณธรรมเพื่อยกระดับจิตของ ผู้ที่ไม่กินเนื้อ กับ ผู้ที่กินเนื้อ(ที่ได้มาอย่างถูกต้อง) จึงไม่ต่างกัน เหตุเพราะการละเว้นศีลปาณาติบาต บริสุทธิ์เสมอกัน การเอาเหตุที่ว่าคนไหนกินหรือไม่กินเนื้อ มาแบ่งแยกว่าใครเข้าถึงธรรมมากกว่ากัน จึงไม่ถูกต้อง เพราะว่าศีลข้อแรก(ในศีล5)หมายถึงการละเว้นการฆ่าสัตว์ และการทรมานสัตว์ เท่านั้น พ่อครูว่า... ในศีลข้อที่ 1 ในจุลศีลว่า ให้มีใจเอื้อเอ็นดูปรารถนาดี หวังประโยชน์เพื่อสัตว์ทั้งปวง...คุณเอาไปไว้ที่ไหน?
ไม่ได้ห้ามการกินเนื้อสัตว์ เพราะฉนั้นผู้ที่กินเนื้อสัตว์(ที่ได้มาอย่างถูกต้อง) จึงมีศีลบริสุทธิ์ได้ (พระพุทธเจ้า ก็ฉันเนื้อสัตว์เหมือนกัน) พ่อครูว่า... อันนี้คุณสรุปเอง มีหลักฐานว่าพระพุทธเจ้าไม่ได้ฉันเนื้อสัตว์ในสีหสูตรหลังจากที่สีหเสนาบดี ประกาศตนเป็นพุทธสาวกแล้ว ...พวกนิครนถ์เป็นอันมาก พากันประคองแขน คร่ำครวญไปตามถนนหนทางสี่แยก สามแยกทั่วทุกสายในพระนครเวสาลีว่า วันนี้ สีหะเสนาบดีล้มสัตว์ของเลี้ยงตัวอ้วนๆ ทำอาหารถวายพระสมณะโคดม พระสมณะโคดมทรงทราบอยู่ยังเสวยเนื้อนั้นซึ่งเขาทำเฉพาะเจาะจงตน ก็ถ้าท่านฉันเนื้อสัตว์เป็นปกติ แล้วอเจลกะ จะไปแหกปากว่าพระพุทธเจ้าฉันเนื้อสัตว์ทำไม? แค่ประเด็นนี้ คุณก็ควรพิจารณาได้แล้วว่า พระพุทธเจ้าไม่ฉันเนื้อสัตว์ (จบตอนนี้ตรงนี้)
600703_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ ตอบปัญหาพาอวตารเป็นลำดับ