560331_ประชุมตลาดอาริยะ-ตลาดน้ำ คืนชีวิตแม่มูน (1).docx
เนื้อหาในไฟล์
560331_ประชุมตลาดอาริยะ-ตลาดน้ำ "คืนชีวิตแม่มูน" มีอันหนึ่งพ่อครูคิดว่า จะให้เอาแพทานตะวันที่ออกดอกแล้วลากไปโชว์ที่เมืองอุบลฯ น่าจะบานทันงาน ซึ่งดอกทานตะวันนั้นเอาใจยาก มีคนเสนอต้น แก่นตะวัน มีหัวกินได้ดี และบานนานถึง ๖๐ วัน ดอกก็สีเหลืองเล็กกว่าทานตะวัน แต่ว่าออกดอกพรึ่บ ทนกว่าทานตะวันที่เอาใจยาก บานอยู่ไม่กี่วันด้วย แต่ แก่นตะวัน ปลูกง่ายกว่า หัวก็กินได้ด้วย งานของเราคนที่ไม่เข้าใจอาจจะว่าพ่อครูพาทำสิ่งที่เหนื่อย เมื่อย แต่พ่อครูว่ามันจะพัฒนาเราได้หลายอย่าง ถ้าเราปฏิบัติธรรมเป็น อย่างพวกพระป่า เขาว่าเขาได้ฝึกออกป่า ไปผจญกับอันตรายหลายอย่าง เขาก็หนักหนาเขาก็อุตสาหะ แต่ว่ามันไม่ได้อะไรเป็นผลพลอยได้ มันไม่เกี่ยวกับมนุษยชาติไม่ได้คุ้ยกิเลส แต่ว่าเขาได้ผจญความลำบากได้สู้กับหนามไหน่ได้ความลำบากยากเย็น ได้เหงื่อไหลไคลย้อย แต่ว่าของเราที่เหงื่อไหลไคลย้อยนี่เราได้ทำงาน เราได้ทำสติปัฏฐาน อย่างมรรคมีองค์ ๘ เรามีกัมมันตะมีอาชีวะที่เกี่ยวข้องกับมนุษยชาติ มีการสัมผัสสัมพันธ์กับคน มีองค์ประกอบ มี การสัมผัสวิโมกข์ ๘ ด้วยกายสำเร็จอิริยาบถอยู่ และรู้ด้วยปัญญา แล้วมีประโยชน์ต่อสังคมไปในตัว เป็นเรื่องยิ่งใหญ่ คนที่ไม่เข้าใจอย่างคุณ 8705 เขาเขียนมาหลายหน้า วันก่อนมา ๙ หน้า มาเปรียบเทียบคนตาบอดกับตาดี เห็นแสงสว่างกับไม่เห็นแสงสว่าง เขาว่าเราเป็นแค่ตรรกะ ว่าเราเอาอะไรมาพูดฟุ้งซ่านวุ่นวาย ฟังไม่รู้เรื่อง แต่พวกเราที่ติดตามฟังจะเข้าใจและรู้ว่า ตอนนี้พ่อครูได้ร้อยมาลัยธรรมะพระพุทธเจ้ามาส่งเสริมกันเป็นมาลัยธรรม มีหลายสูตรที่เกี่ยวเนื่องกันไป ตอนนี้พ่อครูอธิบายถึง อปุญญาภิสังขาร ที่มีคำความว่า อกุศล-เจตนา-กามาวจร อยู่สามคำนี้สมบูรณ์เลย ตอนนี้ยังอธิบายไม่ถึง อาเนญชาภิสังขาร ถ้าเราปฏิบัติธรร
อ่านต่อ
มรู้ธรรมะพระพุทธเจ้าแท้จริง มันจะพิสูจน์ให้เกิด เมืองศิวิไลซ์ เป็นเมืองมนุษย์เจริญ เป็นอาริยกะ มันเคยเกิดมานานแล้วอย่างอจินไตยในวัฏสงสาร แต่นึกคิดไม่ออกหรอก ไม่ต้องพูดเลย เราทำเลย แล้วมันจะมีพฤติภาพเกิด เราทำอย่างคนไม่เอามาให้แก่ตัว มีแต่ให้โลกให้สังคม คิดดูขายก๋วยเตี๋ยว ชามละ ๑ บาท คุณจะขายได้กี่ชั่วโมง ยิ่งใกล้หาดวัดใต้ด้วย เรารู้ว่ายิ่งขายมากเรายิ่งขาดทุน เราก็ต้องพยายามขายให้มากๆ ไม่ใช่ขายแค่ ๑ ชม. เราต้องสู้จนคนกินถอยยอมแพ้ไปเลย มันค่อยๆคลี่คลายที่พ่อครูพาทำ มีอะไรเกิดขึ้นเรื่อยๆ พ่อครูไม่รู้มาก่อนว่ามันจะเกิด พอถึงเวลามันก็เกิด หลายอย่างพ่อครูพูดไปพวกเราไม่เอาก็มี หลายอย่างพวกเราเอาด้วยมันก็เกิดขึ้น อย่าง Monolith Sanctuary ที่เป็นวิหารหินฟ้าที่จะเกิด ขนาดมีคนเห็นแค่โมเดล คนที่เห็นเข้าก็ว่า เอาหินไปตั้งขึ้นได้อย่างไรทั้งก้อน Monolith Sanctuary ที่จะเกิดพ่อครูก็ไม่ได้ไปผลักดันมากมาย แต่มันเกิดเพราะมีคนนั้นคนนี้ไปช่วย อาคารจะสูง ๓๕ เมตร แต่องค์พระสลักหิน จะสูง ๓๗ เมตร ตอนนี้มีคนมาเสนอ ๓ เจ้าแล้ว มันจะเป็นวิหาร ที่เป็นเรื่องของศาสนา เป็นคำลึกกว่าที่เขาเรียกกันธรรมดาๆ ให้ฝรั่งค้นภาษามาเลย คำว่า Monolith Sanctuary พ่อครูก็ไม่คิดว่าจะเกิด มันใช้ทุนเป็น ๑๐๐ ล้าน เฉพาะองค์พระนี่จะใช้ทุน ๗๐ ล้าน คนอื่นว่าถ้าเจ้านี้ให้ ๗๐ ล้าน เขาจะลดให้ ๑๐ ล้านเหลือ ๖๐ ล้านเลย เฉพาะองค์พระสูงถึง ๓๗ เมตร เป็นหินทั้งองค์ มีหินให้เลือกอยู่ ๓ แบบด้วย ก็แล้วแต่อะไรจะเกิดก็เกิด what ever will be will be ระวังจะเป็นนายฟุ้งกับนายฝันจะไม่ได้หลับได้นอน มันจะเกิดเป็นตัวอย่างของสังคม วิหารหินฟ้าจะเป็น complex แบบบุญนิยม มีทุกหน่วยงาน มีประชาชนอยู่ แต่จะไม่เหมือนที่สันติอโศกที่เขามีลักษณะแยกกันอยู่ แต่นี่จะให้มีลักษณะรวมกันอยู่ในตึกเดียว แล้วก็มีอาณาบริเวณออกไป ซึ่งจะเปล่งรัศมีออกไปเหมือนกับที่สันติอโศก จากเดิมมี ๒ ไร่ ตอนนี้มีถึง ๑๐ ไร่แล้วมันก็ไปเรื่อยๆไม่รู้ว่าจะถึงไหน อย่าง Monolith Sanctuary ที่เราซื้อที่ดินแค่ ๓ ไร่ แต่จะขยายออกไปเท่าไหร่ก็ไม่รู้ ถ้าตั้งใจคิดดีๆ สังคมเราอยู่ได้อย่างไร ไม่มีเงินก้อนเลย ก็ถูไถไปได้ ไม่มีหนี้ แต่ก็มีเงินหนุนอยู่ อย่างการซื้อที่ที่ว่า จะต้องมีเงินเกื้ออีกเท่าไหรก็ไม่รู้ แล้วยังจะสร้างอะไรต่อไปอีก เราก็ไม่เคยมีอะไรที่จะทำที่ตรงนั้นตรงนี้ แต่มันก็เป็นไปได้ คุณคิดดูเฉพาะเรือที่เรามี ขายได้กี่ล้านบาท ถ้าทำเสร็จหมด ๓๐-๕๐ ลำ คิดดูว่าจะเท่าไหร่ มันไม่ใช่เรื่องเ ล่น เหมือนเราเล่นไปตามประสา แต่มันไม่ใช่เรื่องธรรมดา ตอนนี้ในเจ้าพระยาไม่มีเรือไม้ใหญ่แล้ว เรือเอี้ยมจุ๊นเราขนมา ๓๔ ลำ ตอนนี้จะเหลือ ๒๐ กว่าลำ ลำละล้านนี่พ่อครูว่าไม่ขายนะ อย่าเพิ่งไปคิดเลยว่าจะขายเท่าไหร่ แค่เรือกระแชงนี่ที่เขาทำก็ลำละ ๒-๓ ล้านบาทแล้ว แต่เราไม่ได้ทำขาย แต่พูดให้รู้ว่ามันเป็นไปได้ คุณประชาเดินเข้ามาที่นี่ เขามองแล้วเขาไม่นึกว่าเป็นไปได้ แต่พวกเราอยู่กันแล้วก็ชินชา ทางเข้าไม่ได้เรื่อง แต่เข้ามาแล้วมีอะไรที่เขาทึ่งมากมายเลย เหมือนเมืองลับแล เรือที่ออกแบบไว้ยังไม่ได้เริ่มต้นซักลำเลยนะ ถ้าได้ตกแต่งขึ้นเรือแต่ละลำ อย่างเรือเอิ้นขานที่จะทำหัวหนุมาน แต่ว่ามันจะมีหลังคาบัง ให้ทำเป็นหัวอะไรที่ยาวๆแทน แต่ละลำที่จะตกแต่งมีศิลปะมายิ่งจะมากคุณค่า เห็นที่ออกแบบกันไหม อย่างเรือโคกใต้ดินจะมีหัวเป็นพญาครุฑ เราก็มีศูนย์อยู่กับทีแต่ว่าเรามีกิจการสะพรัดไปในสังคม คล้ายๆเศรษฐีในสังคมเขามีหนี้คนละหลายพันล้าน แต่ของเราก็มีอยู่ในสังคมเรา ไม่มีสลายไป แต่อย่าชะล่าใจไปเกื้อมามากทำอะไรไม่ได้ก็เป็นปูเน่า ที่กู้ตั้ง ๒.๒ ล้านๆบาท ที่จริงเขาคิดผิด ที่เขาว่าจะมีดอกแค่ ๕ ล้านๆ ที่จริงมันจะมากกว่า เพราะอีก ๕๐ ปีตัวเลขมันจะไม่แค่ ๕ ล้านๆ แต่จะเป็น ๕๐ ล้านๆบาท เขาคิดแค่ตัวเลขปัจจุบัน แต่ว่าตัวเลขอนาคตเงินมันจะต่างไป แค่ ๒๐ ปีเงินก็มีค่าต่างกันแล้ว พวกนี้พูดกันเลอะเทอะ เราต้องปฏิบัติธรรมให้ดี ไม่มีอะไรที่จะดีกว่านี้ ที่จะทำให้เกิดมนุษย์ศิวิไลซ์ที่แท้จริง คิดดูว่าในอเมริกามีคนที่รวยที่สุดในโลกอย่างบิลเกตต์ แต่อเมริกากำลังเป็นประเทศที่แย่ที่สุดในโลก มีคนบอกอเมริกาใช้หนี้ไม่ได้เลย เขาอยู่ด้วยความหลอก ปั๊มดอลล่าขึ้นมาโดยไม่มีหลักประกันตลอดเวลา ถ้าชาวโลกคว่ำบาตร อเมริกาเน่าทันที เขารู้ไส้รู้พุงกันหมด แต่ว่าถ้าทำลายกันประเทศหนึ่งจะกระทบไปมากมายหลายประเทศ เรื่องเหล่านี้เป็นเรื่องที่ลึก เป็นเรื่องของมนุษย์เป็นหลัก อย่างมนุษย์อเมริกานี่จมไม่ลง แต่พวกเรานี่คือพวกไม่ลอย มีแต่นิ่งๆๆๆไม่ลอย มันคนละทิศเลยของเขาจมไม่ลง ของเรานี่ยิ่งดิ่งนิ่ง เข้าไปหาความ นิจจัง ทุวัง สัสตัง อวิปริณาธัมมัง ไปอยู่ที่ศูนย์ มีแต่จะนิ่งลงไปๆ ตั้งใจฝึกฝนปฏิบัติธรรมให้ดี โจทย์มันมีมากขึ้น อย่างที่พ่อครูเทศนา ถ้าพวกเราชัดเจนจะไม่วน มันจะลึกขึ้น ไม่แกว่ง ทั้งอัตถะและพยัญชนะที่ถ้าลงตัวจะไปได้ดี ให้พยายามมีชีวิตที่พัฒนาไปทางอาริยะที่แท้จริง แล้วจะเห็นว่าอะไรเป็นอะไร ....จบ