สื่อธรรมะพ่อครู(มูลสูตร 10) ตอน มนสิการคือการทำใจอย่างไร.docx

มีไม่มากแล้ว มันมีเหมือนกันนี้อีกเยอะ เป็นอรหันต์ได้เพราะว่ากิเลสหมด ที่มันไม่เหมือนนี้ไม่เท่าไหร่ ก็ตามรู้ว่าเราไม่เคยเป็น เราจะไม่เคยเกิดเหมือนคนบางคน ไปติดอย่างนั้นอย่างนี้ เราก็ไม่ได้ไปติดยึดกับเขา กิเลสเราไม่มีแบบเขา

การทำใจในใจคืออะไร? ทำอย่างไร ก็คือ ฟังวิธีปฏิบัติไปตามลำดับ ศีล สมาธิ ปัญญา ศีลข้อที่ 1 ปฏิบัติอย่างไร ศีลข้อที่ 1 ทำอย่างไร มีปัญญาร่วมกันกับ ศีล สมาธิปัญญา สามเส้า ร่วมกันทำจนจิตกิเลสลดไป เป็นองค์ประกอบหลักคือ ศีล สมาธิ ปัญญา เป็น 3 เส้า ศาสนาพุทธต้องมี ศีล สมาธิ ปัญญา ทำงานร่วมกันเป็นองค์ประกอบใหญ่ เป็นองค์ประกอบหลัก ที่จะจัดการกิเลสทุกตัว ต้องทำยังไงในใจให้มีสัมมาทิฏฐิและเกิดผล เบื้องต้นก็คือ อ่านใจตนเองได้ อ่านใจตัวเองเป็น มีสติปัฏฐาน คือการตั้งสติการมีสติ สติคือการระลึกได้แล้วก็ มีสัมปชัญญะอยู่ในตัวเชื่อมต่อกับสติ แล้วก็จะมี สัมปชานะ สัมปาเทติ อะไรอีกเยอะ คือความระลึกรู้ตัวตน รู้เข้าไปถึงเวทนา รู้เข้าไปถึงเหตุปัจจัยที่เป็น สราค สโทส สโมห ที่เป็นเจโตปริยญาณ 16 แล้วก็แยกแยะกิเลสกำจัดกิเลส ทำใจของตนเองเป็นอย่างนี้ได้จนกระทั่งทำกิเลสให้ออก กำจัดกิเลสให้ตาย ศัพท์เต็มคือ โยนิโสมนสิการ ทำใจในใจเป็นอย่างถ่องแท้แยบคายถูกต้องจริงๆ ก็จะมีธาตุรู้ที่จะประกอบไปด้วย เขาทำเป็น pattern ว่าเป็น สัมปชัญญะ = ความรู้ตัว ต่อกับการมีสติระลึกรู้ สัมปชานะ = รู้สำนึกตัวในการปฏิบัติสติปัฏฐานอยู่ สัมปาเทติ = เหตุไปสู่การละเลงเพื่อสัมปัชชติ สัมปัชชติ = ความรู้จากการแยกแยะขจัด สัมปาเปติ = การสังเคราะห์กันขึ้นอย่าง อวจร สัมปฏิสังขา = ญาณรู้จักการทบทวนกระทำซ้ำ . สัมปัชชลติ = เข้าสู่การโหมไหม้ สว่างเรืองรอง สัมปัตตะ, สัมปันนะ = การเข้าบรรลุผล.(ในรอบนั้น) สัมปฏิเวธะ = ความรู้ที่รู้แจ้งแทงตลอดในรอบนั้น ปฏิสาเรสฺสามิ = จักทำให้เขาสำนึก ปัจจเวกขันตัสสะ = ได้สำนึก) การทำใจในใจเป็น อ่านใจตนได้ ด้วย สติปัฏฐาน การตั้งสติ > สติ (คือ ระลึกได้ > สัมปชัญญะ(รู้ตัว) > สัมปชานะ (รู้สึกตัวยิ่ง) ทำใจตนเป็น ด้วย โยนิโสมนสิการ สัมปัชชติ (เกิดขึ้น กลายเป็น) > สัมปัชชลติ(ลุกไหม้) > สัมปัตตะ (เข้าถึง) ใจแสนสงบ ด้วย สัมมาวิมุติ เป็นสัมปันนะ (สำเร็จดี) ใจแสนรู้ ด้วยสัมมาญาณะ เป็นโลกวิทู ใจแสนสบาย ด้วยสัมมาสมาธิ อันมีคุณสมบัติ สะอาด สว่าง สงบ สร้างสรร สมรรถนะ สามัคคี ได้อานิสงส์พ้นทุกข์ ชีวิตมีสุข มีชีวิตที่เป็นประโยชน์ จะเรียกว่าสุขก็ได้แต่เป็นสุขแบบวูปสโมสุขหรือปรมังสุขัง มีชีวิตที่เป็นประโยชน์ต่อผู้อื่นถ่ายเดียว ประโยชน์ตนจบก็ไม่ต้องทำอะไรให้ตัวเองแล้วเพราะว่าหมดกิเลสเสร็จ ผู้ที่อ่านจิตเจตสิกรูปนิพพานของตัวเองครบได้แล้วเป็นได้จริงก็คืออรหันต์แล้ว คุณก็ถามอาตมาว่ารู้ได้อย่างไรว่าตนเองเป็นอรหันต์ อาตมาก็บอกว่าอาตมามีจิตอย่างนี้ อธิบายได้อย่างนี้แหละและเป็นได้อย่างนี้ เป็นของตนเองไม่ได้ลอกเลียนของใครมานะ ก็บอกว่ารู้ได้อย่างไรก็รู้ว่าเป็นอย่างนี้แหละถึงจะเป็นอะไรถ้าคุณเป็นอย่างนี้ได้ก็เป็นอรหันต์ ถ้าจิตใจของคุณเป็นอย่างที่อาตมาอธิบาย แล้วสภาวะจิตของคนเป็นอย่างนี้จริงด้วย คุณก็เป็นอรหันต์ อรหันต์ไม่ใช่เรื่องลึกลับอรหันต์เป็นเรื่องโจ่งแจ้งสว่างเป็นเรื่องที่จะต้องรู้จักรู้แจ้งรู้จริงรู้จักแท้ๆไม่ใช่เรื่องลึกลับ ไม่ใช่เรื่องคลุมเครือ ตอบก็ไม่ได้อธิบายก็ไม่ออกไม่ใช่..จะต้องรู้จักรู้แจ้งรู้จริงรู้จักอธิบายได้

620710_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ ตอบปัญหาพาทำใจในใจให้เป็นพระอาริยะ