250104-539 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-บ019.txt
เนื้อหาในไฟล์
ต่อจากนี้ไปเป็นธรรมะปัจจะเวกก่อนฉันประจำวันที่ 4 มกราคมพุทธศักราช 2525 ที่พุทธสถานปฐมอโศกถ้าเราได้ศึกษามีรูปแบบมีพิธีการบ้างมีการกระทำเป็นเรื่องเป็นราวเป็นกิจอะไรต่างๆนานาในล้วนแล้วแต่เราจะต้องสร้างต้องทำอันใดมากไปเราก็แปลกลับพยายามปรับปรุงเข้ามาให้มันน้อยให้มันลงตัวให้มันคนดีอะไรที่มันเป็นประโยชน์น้อยไปแล้วก็พยายามปรับขึ้นให้มันไม่ได้อยู่สวนสัตว์ที่ได้คุณได้ค่า นาฬิกาสูงส่งพ่อแม่แต่รูปแบบในการกินการอยู่การหลับการนอนเราก็มาสร้างรูปแบบแล้วมาสร้างพิธีการเพื่อที่จะเป็นหลักยืนหยัดยืนยันให้คนได้ทำไปอย่างนี้แหละจะเกิดอานิสงส์จะเกิดประโยชน์เกิดผลดีเหมือนรูปแบบในเขตเวลาจะไปจะมาจะยืนจะเดินจะนอนจนนั่งจะทำจิตทำการทำงานอะไรในวันหนึ่งเป็นกิจวัตรในการกระทํา เฟืองอารมณ์โดยไม่มีสติสัมปชัญญะของอยู่ต่อหน้ามันมอมเมาเราเลยกลายเป็นผีผามอย่างงั้นเราก็เสียค่าหมดตอนนั้นแม่การกินเราก็จะต้องมีการพิจารณาตั้งหลักดินดีการอกตั้งใจทางอดตั้งใจก็คืออธิษฐานตั้งใจนะจะกินที่จะพ่ายแพ้ต่อกิเลสเราจะต้องไม่โลกันต์จะต้องรู้เท่าทันรูปรถเป็นเสียงสัมผัสต่างๆรู้เท่าทันจริงๆตั้งใจกินก็ได้ตัดกิเลสกินก็ได้พยายามศึกษาภาคเรียนอบรมตนเพราะว่าเราต้องกินประจำและแม้เป็นพระอรหันต์แล้วเราก็อยากจะต้องกินจึงจะต้องตัดกิเลสให้มากๆแม้แต่กิเลสในเรื่องกิน เป็นเรื่องร้ายกาจเป็นเรื่องที่สำคัญเป็นเรื่องหนักหนาเราได้ปฏิบัติธรรมด้วยการกินใครจะว่าอย่างไรก็ช่างเขาบอกว่าการกินการเกิดมันจะไหลไปนั่งหลับตาสมาธินู่นปฏิบัติธรรมกินเรื่องเกินอะไรไม่ใช่เรื่องที่จะบรรลุนิพพานนิพพานอาตมาขอยืนยันว่าปฏิบัติเรื่องกินมีอะไรจะบรรลุนิพพานนะฝึกก็เถอะเรียนรู้ก็เธอแล้วเราจะรู้เรื่องมุมของกิเลสชัดเจนด้วยการกินนี่แหละมันมีกิเลสผสมผสานอยู่เยอะแยะละเอียดลออแทรกซ้อนอยู่
อ่านต่อ
เล่นบิดๆเบี้ยวๆเล็งๆลบๆเพื่ออยู่เก่งที่สุดเราจะต้องพยายามอ่านจับให้มันได้ไล่ให้มันทำแต่ตัวกินเลทของเราและเราก็จะเป็นคนมีปัญญาปฏิภาณไป พิจารณาเรื่องอื่นเอาเหลี่ยมมุมไอ้ตัวจิตที่เล่นกิเลสล็อกๆๆที่มันหลอกมันเรื่องอยู่เนี่ยที่จิตแบบนี้ไปอันอื่นอีกมันก็จะมีลู่ทางแบบเดียวกันนะเจ้ารอเจ้าเล่นเอาเถิดอะไรอยู่แบบเดียวกันแม้จะเป็นปัจจัยอื่นลักษณะมันก็พอที่จะเกื้อหนุนอันอื่นในอีกเพราะจงทำให้จิตใจตัวเกี่ยวข้องกับปากกับท้องเกี่ยวข้องกับเศรษฐกิจการเป็นอยู่พวกนี้แหละจะจัดสำคัญๆพร้อมกันนั้นก็เรียนรู้กิเลสให้จริงลดละจางคลายไปได้จนกระทั่งเราตั้งมั่นและเรากินอยู่ได้ง่ายๆอยู่เหนือมันจริงๆแล้วเราก็จะได้เป็นตัวอย่างให้แก่โลกเขาอีกเขาบอกว่าก็ปฏิบัติพระกับปฏิบัติคล้ายๆกับปัจจุบันได้เพราะฉะนั้น พวกเราชาวอโศกเวลาจะกินก็มีรูปแบบมีพิธีติดไปเลยแม้เป็นฆราวาสก็มีรูปแบบในการพิจารณาก่อนกินเราตั้งสติสัมปชัญญะก่อนจะเปิบข้าวก็ปากเราจะต้องดูอันไหนไม่สมควรอันไหนควรเลือกคนละควรหัดอดหัดรถดูดูจิตดูใจอ่านจิตอ่านใจเราก็จะมีคุณค่าเราก็จะมีประโยชน์นั่นแหละคือการปฏิบัติธรรมปฏิบัติวิปัสสนาปฏิบัติสิ่งที่ตัวเองจะได้เจริญประเสริฐงอกงามขึ้นเราปฏิบัติธรรมได้ทุกเมื่อเรามีกรรมฐานเรามีอะไรต่ออะไรต่างๆมีเงินให้ฟังโดยเฉพาะเรื่องกินเรื่องจะทำกิจทำการทำงานหรือว่าการนอนการนั่งการไปการมารู้ เราจะต้องดูจิตดูใจบางทีมันจะนั่งมันก็ตามใจมันจะเอนมันจะนอนอะไรมันก็ตามอกตามใจกิเลสอร่อยอะไรต่างๆนานามันก็มีลักษณะคล้ายๆกันแต่ว่าอยู่ในอิริยาบถต่างกันอยู่ในองค์ประกอบต่างกันเราก็เอาไปประยุกต์หรือเอาไปสวมใช้กับกิจกรรมอื่นๆได้อีกเพราะเรื่องการพิจารณารู้รอบถ้วนทั่วรู้ตัวรู้ตนอยู่เสมอในทุกๆกิจกรรมในทุกๆพฤติกรรมในทุกๆกาลเวลาที่เราจะต้องสัมผัสเกี่ยวข้องกับอะไรอะไรอยู่เมื่อเรารู้รายละเอียดแบบนี้เราก็จะได้ปฏิบัติธรรมได้ตลอดเวลาหรือได้ปฏิบัติธรรมมากโอกาสเมื่อเราปฏิบัติธรรมมากโอกาส ปฏิบัติธรรมมากเวลาเราก็มีผลสูงได้ประโยชน์เยอะชีวิตเราก็ดีขึ้นได้ง่ายได้มากก็ขอให้พวกเราได้สำคัญในเรื่องการพิจารณาหรือการตั้งสติสัมปชัญญะดีๆและก็กระทำให้มันเป็นการปฏิบัติธรรมด้วยสติปัฏฐานหรือโพธิปักขิยธรรม 37 หรือคือมรรคองค์ 8 นั่นเองแหละสมเด็จพยายามเน้นพยายามย้ำพยายามอธิบายให้เลยรู้จักการปฏิบัติได้สู่ผลสู่ภาวนาได้ผลสำเร็จแห่งการปฏิบัติธรรมด้วยเรื่อยๆไปเพราะงั้นก็ขอย้ำเน้นในการและมีไว้แต่เพียงเท่านี้