250723-565 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-อ031.txt

โฟลเดอร์สมณะโพธิรักษ์ - 2525 อภิณหปัจจเวกขณ์ (86 ตอน) MP3 ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์13 KB
วันที่แก้ไข10 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันศุกร์ที่ 23 กรกฎาคมพุทธศักราช 2525 พ่อท่านพรหมที่รักได้นำปฏิสังขาโยนิติภาวะปฏิสถานปฐมอโศกอำเภอเราได้ฝึกหัดละเมิดเมื่อเราได้ฝึกหัดเราได้อบรมเราก็จะเห็นว่าเราได้ความละเอียดซับซ้อนหลากหลายนับวันเรายิ่งจะเห็นสภาพหมุนรอบเชิงซ้อนของธรรมะของศาสนาและโลกมันรู้สึกว่ามันมีส่วนที่คล้ายกันและก็มีส่วนที่แตกต่าง กันที่ชัดเด่นขึ้นมาทุกทีด้วยปัญญาด้วยประสบการณ์จึงเป็นเรื่องที่สรุปได้ชัดเจนว่าธรรมะนี้เราจะเดาเอาเราจะคิดเอาเราจะตัดเพียงศึกษาอ่านรู้ฟังมาเฉยๆนั้นไม่ได้เป็นอันขาดเราจะต้องมีสภาวะรองรับมีของจริงมีประสบการณ์ที่เราได้กระทำมาจริงยิ่งมีของจริงยิ่งชัดเด่นโดยที่ไม่มีใครสามารถจะรับรองศรัทธาหรือรับรองความเชื่อถือเชื่อมั่นได้เท่ากับเราเองผู้ซึ่งมีประสบการณ์มีสภาวะธรรมนั้นๆอาการปฏิบัติธรรมเมื่อเรามีของจริงรองรับด้วยเราก็ทำไปด้วยเราจึงจะได้เลื่อนชั้น ที่มันเป็นสภาพหมุนรอบเชิงซ้อนเป็นชั้นที่สูงขึ้นสูงขึ้นหลายคนคิดว่าการปฏิบัติธรรมมันก็ง่ายๆมีดีกับชั่วแล้วเราก็นึกว่าอย่างนี้ดีก็ดีดีอย่างนี้ชั่วอย่างนี้ผิดอย่างนี้ถูกแล้วเราก็มาปฏิบัติดูเพราะปฏิบัติได้ในฐานต้นๆพื้นง่ายๆแล้วเราก็หลงทิศทางไปเลยจนกระทั่งมันไม่พัฒนาชั้นตอนขึ้นเราจะรู้เราจะเข้าใจได้ว่าเราก็ได้ไม่ใช่ไม่ได้แต่ว่าเราก็ติดแป้นหรือว่าติดรูปฌานหรือจิตผลระดับใดระดับหนึ่งแล้วเราก็หลงในความผิดของเรานั้นว่าเราเองเราลึกซึ้งขึ้นในสิ่งที่มันมีอะไรหลอกๆอยู่ในนัย เราเข้าใจไม่ได้ปัญญาเราไม่แยบคายหรือว่าตีไม่แตกเราจะเห็นได้เพราะฉะนั้นถ้าเผื่อว่าความจริงเหล่านี้ถ้าเราไม่ได้เกิดการรู้ด้วยปัญญาอันยิ่งพยายามพิจารณาด้วยการไม่ต้องไม่ต้องเข้าข้างตัวอย่ากลัวเราเข้าข้างตัวเนี่ยไม่เข้าข้างตัวได้นั่นแหละเราจะหลุดพ้นแล้วจะเป็นเลิศถ้าเรามัวแต่กลัวแล้วก็เข้าข้างต

อ่านต่อ

ัวอะไรต่ออะไรก็ประท้วงอะไรๆก็กลัวแต่ตัวเองเนี่ยจะหลุดไอ้สิ่งที่ตัวเองติดตัวเองยึดตัวเองถนอมมันเป็นความหลงที่หลอกลวงอย่างมากเรื่องความหลงความผิดความยึดอะไรของเราเนี่ยเราไม่รู้หรอกอารมณ์หรือว่าอะไรจะอะไรง่ายๆที่เราได้ดิบได้ดีอะไรพอสมควรแล้วเราก็ติดกลยุทธ์มันขอให้พยายาม ลองปรับปล่อยเพราะทุกอย่างต้องปล่อยแม้จะได้อะไรดีแค่ไหนเราต้องปรับปล่อยแม้แต่นิพพานเราได้นิพพานแล้วเรายังจะต้องไม่หลงติดนิพพานไม่หลงยึดมั่นถือมั่นว่านิพพานเป็นของเราแล้วเราอยู่ๆเวลาเรามีชีวิตอยู่เรายังไม่ตายเราไม่ได้อยู่ด้วยนิพพานหรอกที่จริงนิพพานเป็นแต่เพียงของตายของเราเท่านั้นเองไม่ได้เป็นของแน่ๆของเราที่เราได้แล้วเอาเมื่อไหร่ก็ได้แต่เวลาทรงชีวิตพักพิงอยู่นั้นเราอยู่ด้วยการพิจารณาแล้วถึงอาศัยพักพิงหรือว่าเสพเสวยเราไม่ได้เสวยจริงเราไม่ได้พักพิงอาศัยแน่ๆจริงๆเราไม่ติดเราไม่เสพจริงๆแต่เราเพียงพักเพียงเพียงอาศัยเพราะงั้นจบสำคัญจุดนี้จะต้องเห็นได้เด่นชัดไม่ใช่เราไปแอบมาเป็นสุข โลกโลก super save สมสุขเพราะว่าแม้แต่ว่าเราได้พบได้อารมณ์นั้นแล้วเสพสมเราก็ไม่เอาเราจะอาศัยอยู่เพื่อยังกุศลเพื่อยังจะสร้างสรรค์เพื่อยังจะเป็นอะไรต่อไปฉันรอชีวิตไปถึงบทบาทสุดท้ายส่วนนิพพานนั้นหรือว่าส่วนสภาพวิมุตนั้นเรามีเมื่อไหร่เมื่อไหร่เราก็เอาได้อยู่แน่นอนถ้าคนที่ได้จริงแล้วมันได้เลยไม่มีปัญหาเสร็จแล้วเราไม่เอาเรายังไม่เอาจะเอาเมื่อถึงคราวสุดสิ้นแล้วก็จบชีวิตเรายังไม่จบชีวิตเราก็ต้องอาศัยอะไรอันหนึ่งจึงเรียกมันว่าปฏิวัติคือว่าทวนคืนไม่ติดสวรรค์ไม่หลงสวรรค์สวรรค์สุดท้ายคือสวรรค์นิพพานสวรรค์สูงสุดแต่เราเองเราไม่หลงไหลใน ผ่านไม่ติดยึดในนิพพานไม่ยึดมั่นถือมั่นว่านิพพานเป็นของเราความหมายอันนี้เป็นความหมายที่สูงสุดแต่ในขณะใดผู้ใดที่ยังไม่ถึงนิพพานก็จะต้องมีฐานอาศัยที่พอเป็นไปจะต้องมีปิติมีการติดมีการเสวยไปพลางก็ให้รู้ว่าเราก็ต้องทำบ้างแต่ระวังมันจะติดตั้งเลยเป็นขั้นที่จะเป็นสังคมเป็นสังฆังติดลงไปเลยระวังอย่างมากและคนตายเพราะจุดนี้มามากแล้วในพวกฤาษีเดียจทั้งหลายไม่หมดอัตราแต่ของพุทธนั้นจะต้องเข้าใจอย่างซับซ้อนลึกซึ้งและเราก็จะต้องค่อยๆกระทำรู้นี่ว่าของนี้เป็นของดีเบาว่าง่ายสบายแต่ว่าเรายังเหลือรูปนามขันธ์ 5 เราติดไม่ได้หรอกเราไปเสวยไม่ได้เราจะต้อง เลี่ยงออกมาแล้วเราก็จะมีเวลาที่เราได้พักอาศัยบ้างอย่างแน่ใจพอถึงขั้นสุดท้ายอนุบาลที่เสียชีวิตอนุบาลนิสัยนิพพานธาตุเราก็จะได้สิ่งนี้แน่นอนแต่ตอนนี้มันก็เป็นตอนหนึ่งเท่านั้นเองอันนี้ขอให้พวกเราได้พิจารณาและพิสูจน์ไปแล้วเราก็จะได้เลื่อนชั้นเลื่อนฐานไปอย่างที่เกินคิดจิตของเราก็จะกล้าแข็งเชี่ยวชาญไม่หลงอะไรเลยไม่ติดอะไรเลยและปัญญาเราจะเห็นเด่นชัดว่าโอความลึกซึ้งความรู้รอบความเข้าใจจริงหรือว่าความเจริญของการปฏิบัติธรรมนั้นมันมีได้เพราะความไม่ติดไม่เสพไม่หลงติดแป้นไม่หลงรูปฌานอย่างนี้เองคือต้องเลื่อนชั้นไม่ได้ ไม่มีที่ติไม่มีการตั้งอยู่แล้วก็ติดแป้นอยู่แต่เราจะมีการเจริญยิ่งเจริญยิ่งอยู่เป็นวุฒิวุฒิตลอดไปตลอดไปไม่เช่นนั้นยืนยันได้เลยว่าผู้นั้นจะมีประสบผลในการปฏิบัติธรรมถึงที่สุดเป็นอันขาดขอให้ทบทวนขอให้พิจารณาและจับสภาวะดังที่ได้เตือนนี้ให้ดีๆแล้วพิจารณาให้เกิดผลแก่ตนยิ่งลึกซึ้งยิ่งละเอียดยิ่งรู้ยากแต่เราก็จะต้องพยายามศึกษาอย่างแยกขายอย่าหลงติดขอเตือนเป็นครั้งสุดท้ายขอให้เราแก้ไขตัวที่ติดพิเศษที่เรียกว่าสังขะตัวนี้ต้องทำความเข้าใจความหมายให้แน่ๆให้จริงๆให้ถูกๆ ประสบผลได้ทุกคน

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน