250528-559 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ฬ029.txt

าจางลงปรับปล่อยลดละลงมาไม่โลภไม่โกรธลงมาจริงๆกับสิ่งนั้นสิ่งนั้นที่เป็นปัจจัยถ้าปัจจัยที่มันไม่ใช่ของสมควรมันไม่ใช่ของที่จะเอามาจะได้ยึดถือติดอะไรเอาไว้เอาออกได้ก่อนเป็นลำดับๆตามที่เราไล่กันตอนเบื้องต้นทำกลางวันปลายเมื่อเราได้ปฏิบัติมาอย่างนั้นเราก็จะเห็นจริงด้วยตัวเองทุกคน ว่าเรามีมรรคเรามีผลจริงหรือไม่เมื่อเรามีมรรคจริงและยิ่งมีผลจริงเราก็รู้ว่าเราได้เป็นเสขบุคคลจริงได้ประพฤติปฏิบัติเข้ามาเป็นนักศึกษาเป็นนักปฏิบัติที่มีผลมีทางเดินที่มุ่งมั่นหมายได้และยิ่งจะรู้ว่าเราเดินทางนี้ไปเราได้สูงขึ้นสูงขึ้นเบาบางขึ้นสอบทานมีบุพเพนิวาสานุสติญาณให้เกิดการรู้ว่าเราเองเราได้นะเราเทียบเคียงตั้งแต่ก่อนนี้ก็เดี๋ยวนี้เรามีผลนะเราลดโรคลดกรดลดลงจริงๆเราเกิดญาณทัศนะวิเศษปัญญาอธิษฐานไม่ใช่ปัญญาไปสร้างอะไรในโลกแต่เป็นปัญญา เห็นรู้เข้าใจชัดแจ้งในสิ่งที่เกิดสิ่งที่เป็นมันเกิดเป็นอริยะเข้าแล้วมันเกิดเป็นสิ่งจริงที่มันลดละเข้าจริงในตัวเรานี่แหละโอปปาติกะหรือว่าจิตวิญญาณของเราได้ถูกฟอกถูกชำระถูกทำให้เปลี่ยนแปลงมีความมั่นใจมีความตั้งมั่นที่เราทำได้โดยปกติไม่ยากไม่เย็นแต่ก่อนนี้เราว่ายากเย็นต่อมามันก็เบาบางมันไม่ยากไม่เย็นสุดท้ายมันไม่เหลือแม้แต่เชื้ออย่างนี้มันสนิทเราก็รู้ว่ามันหมดมันสนิทมันไม่มีอาการมันไม่มีอารมณ์อีกเป็นเรื่องๆเป็นส่วนๆเป็นปัจจัยปัจจัยเป็นอันอันที่เราพิสูจน์ชัดๆขึ้นเราก็จะชัดยิ่งมากอันมากอย่างมากเรื่องในโลกเราก็ยิ่งชัด นกก็ยิ่งจำหน้ามั่นใจของเราเองไม่มีใครไปทำความมั่นใจให้คุณหรอกคุณจะมั่นใจเพราะปัจจัตตังเพราะสิ่งที่เห็นด้วยตนเองรู้ด้วยตนเองได้ด้วยตนเองเป็นด้วยตนเองคนในโลกเราก็ไม่ปิดปิดบังไปอำพรางอะไรเขาหลงอยู่เราก็เห็นว่าเขาหลงเขายังเป็นภาระเค้ายังหนักหนาเขายังเสพเป็นสุขเขายังหลงว่าเป็นความสุขเราก็จะรู้ว่าเราหมดหลงเอ๊ะมันไม่ใช่ความสุขแต่ก่อนเราก็เคยหลงอย่างเขาว่าเป็นความสุขเดี๋ยวนี้เราไม่ได้หลงว่าเป็นความสุขเรารู้ว่ายิ่งหลุดไปเลยว่างไปเลยเราไม่ต้องไปเสพสมไม่ต้องไปแสวงหาไม่ต้องไปเป็นภาระไม่ต้องมาเกี่ยวข้องไม่ต้องมาคลุกคลีมันก็ยิ่งเบาว่าง่ายและชีวิตเราก็ไม่ได้ตกต่ำอะไรนอกจากไม่ตกต่ำกลับจะยิ่งอุดมสมบูรณ์ประเสริฐมี คุณค่ามีประโยชน์มากขึ้นอยู่กับเขาด้วยซ้ำสิ่งเหล่านี้เอามาอธิบายเอามากระจายความไม่พบคุณได้เอาไปเทียบไปวัดไปไตร่ตรองพิจารณาสอบสวนเราจะได้ไม่เป็นคนงมงายอย่าได้เป็นคนที่มีของจริงกระทำรู้เหตุรู้ผลรู้ได้ไม่ได้รู้จริงไม่จริงรู้มีไม่มีรู้เป็นไม่เป็นเป็นได้เป็นไม่ได้ไม่รู้ชัดแล้วเราก้าวหน้าหรือไม่ก้าวหน้าเราก็จะรู้อีกด้วยเราจะได้เป็นเสกบุคคลผู้แม้แต่ขอบเขตหรือว่าคุณธรรมคุณภาพที่มีใครมีขีดมีขั้นเป็นโสดาเป็นเศรษฐกิจชามีสภาพอย่างไรเราก็ได้แจกแจงบอกให้เราได้ดูได้แลได้เป็นไป ขอร้องอยู่อย่างเดียวแต่ว่าเมื่อเราได้จริงมีจริงก็อย่าให้มีกิเลสเสริมคือกิเลสใหญ่มานะหลงดีหลงตัวหลงตนถือดีถือตัวถือตนไม่เป็นผู้อ่อนน้อมถ่อมตนก็กลายเป็นได้ดีและยิ่งเป็นคนแข็งกระด้างเป็นคนจัดจ้านเป็นคนรุนแรงเป็นคนที่ได้ฟาดไปฟันคนอื่นข่มเหงเอาตามอำเภอใจเบียดเบียนเขาโดยที่เขายังทำไม่ได้คนอื่นเขายังไม่สามารถแต่เราก็ข่มขี่ข่มขู่ด้วยใจเราคิดแต่ว่าเราปรารถนาดีอยากให้เขาได้ดีตามเราหรือยิ่งไม่รู้ตัวว่าเรามีมานะเบ่งใหญ่ทับถมของเขาอวดอ้างอวดโอโซจนเกินเหตุเกินการสิ่งอย่างนี้ขอให้ระมัดระวัง การได้ดีแล้วหลงดีมันทำให้หมดค่าไปได้เหมือนกันเพราะการได้ดีในภูมิต่ำแต่ก็มีกิเลสในส่วนสูงมาทำให้เราสูญค่าได้โดยในประการอย่างนี้ก็ขอให้เราได้พิจารณาระลึกรู้ตัวทั่วพร้อมศึกษาเสริมขึ้นไปอีกเราจะได้ไม่ประดับประดาเราจะได้งามสมส่วนบริบูรณ์ลงตัวงามดูอย่างเพียบพร้อมพรั่งพร้อมไม่ดูกายเป็นว่าดำๆไม่ได้ก็ขาวๆแต่ก็ดำๆยังมีขาวแล้วก็ยังมีด่างมันดีแต่มันก็ยังมีเพื่อนอะไรอย่างนี้มันจะไม่เป็นอย่างนั้นถ้าเผื่อว่าเราทำได้ข่าวแล้วก็ได้ของได้สะอาดขึ้นไปเรื่อยๆอย่างนี้มันก็จะไปได้ดีได้เร็วจะได้เป็นหมู่เป็นกลุ่มที่มีอำนาจมีไม่ใช่อำนาจเป็นของใครมันเป็นอำนาจดึงดูดเป็น นำพาที่จะให้คนในสังคมเข้ามารู้มาเห็นพระองค์นี้น่าเลื่อมใสหนอน่าเอาอย่างตามน้องมันจะได้เป็นอำนาจดึงดูดนำพาอย่างนั้นแล้วมันก็จะได้พากันไปได้ดีเราได้ประโยชน์เราและเราก็จะทำให้คนอื่นนำพาและติดตามมาเป็นประโยชน์จูงนึงเป็นอย่างนี้ขอให้เราได้พิสูจน์กันเถอะสิ่งเหล่านี้เราจะเป็นเสขบุคคลจนกระทั่งแต่ละสิ่งแต่ละอย่างเป็นอเสขะศีลแต่ละข้อเป็นอาชีพสีขาวลงไปในตัวเพราะมันมีสมาธิอันแสนขัดมันอักเสบค่ะมันมีปัญญาอันอาศัยขัดมันมีวิมุตอันอักเสบค่ะมีวิมุตติญาณทัสสนะอันอเสขะคือไม่ต้องศึกษาอีกแล้วอันนี้จบอันนี้เป็นไปได้อันนี้ลงตัวเรื่องนี้แต่ละเรื่องแต่ละเรื่องมีอเสขะ ให้เรารู้เป็นเรื่องๆไปได้อะไรที่เหลืออยู่ยังไม่อาจเสธขาดเราก็จะต้องรู้แล้วเราก็ทำอีกทำอีกจนสุดท้ายเป็นพระอรหันต์ก็คืออเสขะทุกอย่างไม่มีอะไรเหลือเราเองอาศัยหมดจบในกิเลสของเราเกลี้ยงเราไม่มีเราร้างเราหมดไม่ต้องศึกษาไม่ต้องพากเพียรบำเพ็ญแต่เป็นแล้วเราก็จะเหลือแต่ความเป็นประโยชน์และมีความสามารถที่จะเสริมหนุนขึ้นไปเรื่อยๆจะเป็นคนมีสมรรถภาพที่จะสืบทอดทายาทเป็นทายาทของพระพุทธองค์เพื่อที่จะนำศาสนานี้ให้ยาวนานสืบต่อไปตามความเป็นจริงที่ว่านี้ไม่ใช่มีแต่ทฤษฎีไม่ใช่มีแต่ปากเปล่าขอให้ทุกคนได้มาพิสูจน์เรื่องเป็นเสขะจนถึงอเสขะนี้กันทุกคน [ไม่สามารถถอดข้อความได้]