ใหญ่ขนาดไหนจึงได้เที่ยวสงสารไปทั่ว.docx

ใหญ่ขนาดไหนจึงได้เที่ยวสงสารไปทั่ว _จันทู ปมา . กราบขออนุญาตฝากคำถามถึงพ่อครูด้วยค่ะ ขอกราบเรียนถามพ่อครูค่ะว่า ดิฉันมีปัญหาที่ตีไม่แตก แก้ไม่ตกอย่างหนึ่งคือ ความสงสาร พ่อครูว่า... อาการสงสารคือ อาการที่เห็นความหมุนเวียนของมนุษยชาติ เกิดอะไรอยู่ในนั้นหรืออยู่หมุนเวียนในวัฏสงสาร หมุนเวียนอยู่อย่างนั้นไม่รู้จักจบสิ้น ไม่รู้จักจบไป จบกิจก็ไม่เป็น เลิกราเป็นดินน้ำไฟลมไปเลยก็ไม่ได้ ไม่เหมือนพุทธ พุทธมีจบกิจ ศาสนาพุทธมีการสลายจิตนิยามเป็นดินน้ำไฟลมไปเลยได้ แต่ศาสนาอื่นเขาไม่สามารถทำได้ _เห็นใจ พ่อครูว่า... ความสงสารก็เลยมาเป็นความหมายว่า มันรู้สึกเห็นใจ เห็นใจจิตวิญญาณดวงอื่นๆหรือจิตวิญญาณในคนอื่นๆ ที่อยากช่วย สงสารคืออยากช่วย บางทีก็ช่วยตามประสา อย่างอาตมานี้ช่วยเพราะสงสารทั้งนั้น ตามที่อาตมามีความรู้ความสามารถตามประสาก็คือ ตามฐานานุฐานะ ของแต่ละบุคคลที่มีความรู้ความสามารถจะช่วยได้ มันเป็นธรรมดาสามัญของคน ตั้งแต่เล็กน้อยจนถึงขั้นปรมัตถ์ถึงขั้นอรหัตตผล _ในชะตากรรมของสัตว์บางชนิดอย่างสุดซึ้งเหลือเกิน (จริงๆ แล้วก็เอ็นดู สงสารทุกชนิด ทุกตัวเป็นปกติในความรู้สึกอยู่แล้วค่ะ) เมื่อสัตว์นั้นได้รับความทุกข์ ทรมาน ถูกรังแก เบียดเบียนอยู่ ดิฉันจะรู้สึกสลดใจอย่างมาก พ่อครูว่า... มันจะมากจะหนักไปนะเอาทุกข์ทับถมตนเอง _ไม่อาจทนดูได้ ยิ่งตนเองได้เคยทำผิดพลาดล่วงเกินต่อสัตว์เหล่านั้น แม้ด้วยเจตนาดี แต่กลับเป็นผลร้ายกับสัตว์นั้นๆ อย่างไม่คาดคิด จึงเกิดความทุกข์ เศร้าเสียใจเหลือเกิน อาการเช่นนี้เป็นอยู่หลายวัน ไม่อาจลืมได้ แม้ว่าท่านผู้รู้ จะช่วยแก้ปัญหานี้ให้ก็ตาม แม้จะขบคิด พิจารณาตามสัจจะของกรรมแล้วก็ตาม แต่ก็เป็นเพียงตรรกะเท่านั้น จึงไม่อาจดับทุกข์ได้อย่างแท้จริง ขอพ่อครูได้ก