สื่อธรรมะพ่อครู(นิยามชีวิต 5) ตอน แยกแยะจิตนิยามออกได้อย่างไร.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(นิยามชีวิต 5) ตอน แยกแยะจิตนิยามออกได้อย่างไร _สมใจ...ตอนไปทำงานอุทยาน มีผัดชะอม พอผัดออกมา บางคนก็บอกว่าหอมจังเลยบางคนก็บอกว่าเหม็นจังเลย ก็เลยคิดว่าผู้ปฏิบัติธรรมด้วยกัน พ่อท่านสอน สภาวะนั้นก็เกิดขึ้นพ่อท่านสอนว่าเป็นสัญญา ขอถามว่า ขณะเกิดมันเป็นกายอย่างเดียวกันสัญญาอย่างเดียวกัน หรือว่ากายอย่างเดียวกันสัญญาอย่างเดียวกัน ในสัตตาวาส 9 กับผัดชะอม พ่อครูว่า...ได้ ถ้าเข้าใจสภาวะก็เป็นกายอย่างเดียวกันสัญญาอย่างเดียวกัน หรือว่ากายต่างกันสัญญาต่างกัน สัญญาคือจิตของเรากำหนดหมายแล้วก็ดูอาการหรือว่ารูปนาม ทำไมกายถึงต้องมีสองเสมอเพราะว่ากายนี้เป็นเรื่องของคน คนที่มีกายอยู่ สิ่งที่ไม่ใช่กายของเราแล้ว 1. มันเป็นชีวะอยู่แต่เป็นพีชะ มันไม่เจ็บปวดทุกข์ร้อนอะไรไม่มีความรู้สึก ถ้าเป็นชีวะของเราเราก็ต้องดูแลรักษาเพื่ออาศัยใช้สอยแต่คนที่ยึดถือก็หวงแหน พวกรักผม เป็นต้น หรือแม้แต้เล็บที่ยาวออกมาแล้ว ฟันก็ตาม ขนก็ตาม ผิวหนังที่อยู่ภายนอกขัดออกไปได้ ผมขนเล็บฟันหนัง หากคนไม่ยึดก็ไม่ทุกข์ คนยึดก็ทุกข์ ท่านถึงสอน การรู้จัก การรับรู้อะไรคือกาย อะไรคือจิต มันเป็นความรู้ของศาสนาพุทธ ถ้าหากแยกอันนี้ไม่ได้ไม่สามารถบรรลุอรหันต์ แยก นิยาม อุตุนิยาม พีชนิยาม จิตนิยามได้ โดยการจัดการกรรมนิยามให้ทรงสภาพเป็นธรรมนิยามได้ตามต้องการ ต้องเข้าใจสภาวะนี้ว่าปฏิบัติธรรมะพระพุทธเจ้าให้ปฏิบัติอันนี้นิยาม 5 นี้ ทุกวันนี้ศาสนาพุทธไม่รู้เรื่องธรรมนิยาม 5 นี้ ยิ่งกว่าไปนั่งหลับตาปฏิบัติกันนี่ อาตมาพอดีไปเจอคำบรรยายของมหาบัว บรรยายอาการของตัวเองบรรลุ บันทึกไว้จำวันที่ได้ด้วย อาการมันพิลึกกระโดดโลดเต้น แสดงออกเหมือนคนไม่ปกติ ฟุ้งซ่านไม่ปกติ คนก็ยังเข้าใจไม่ได้ ว่ามหาบัว พูดอะไรบรรยายอะไรออกมา ซึ่งน่
อ่านต่อ
าจะตัดสินได้ว่านอกรีตนอกทาง แต่ก็อย่างว่า คนที่ไม่ได้ศึกษาลึกซึ้งก็ไม่รู้เรื่องอะไร ก็ยอมให้มหาบัวหลอกไป ที่ต้องพูดถึงอันนี้เพราะว่าเป็นเรื่องสัจจะที่จะต้องกำราบตำหนิ จะต้องพูดให้รู้ว่าอย่าไปหลงว่าเป็นคุณพิเศษของศาสนาพุทธ มันเป็นคุณของผีเปรตไม่ใช้คุณวิเศษ ป่านนี้ต้องใช้กรรมที่อวิชชาไม่ได้ผุดได้เกิด น่าสมเพชเวทนา แล้วมาเปิดเผยบรรยายประกาศให้คนอื่นหลงผิดตาม แล้วคนอื่นก็งมงายตาม เท่ากับทำลายศาสนาพุทธ เท่ากับชวนกันลงนรกกันไป จึงจำเป็นเหลือเกินที่อาตมาจะต้องตำหนิต้องบอกความจริงให้รู้ว่า อย่าไปหลงผิดเชียว ศึกษาให้ดี ใครจะว่าอย่างไรอาตมาอวดตัวตน ยกตนข่มท่านก็แล้วแต่ อาตมาพูดด้วยความสุจริตใจไม่ได้มีจิตใจรังเกียจมหาบัว ที่จะไปถล่มทลายความผิดของคนผิด อาตมาไม่ได้ชิงชัง แต่สังเวชใจ ตอนนี้เขาเสียไปแล้ว แม้ไม่เสียเขาก็ไม่ฟังอาตมาหรอก สิ่งที่เข้าไปยึดถือแล้วไม่ทุกข์เป็นไม่มี ทุกสิ่งที่เข้าไปยึดถือไม่ทุกข์เป็นไม่มี อย่างอาตมาเป็นพระโพธิสัตว์ต้องยึดสภาพที่ทำงานศาสนาอยู่ไปอาตมาก็ต้องเป็นทุกข์แต่เป็นความทุกข์ที่เป็นทรถ ต้องทนทำ เหน็ดเหนื่อยอุตสาหะพากเพียรต้องใช้พลังงานแคลลอรี่จริงๆอย่างนี้เป็นต้น เป็นสภาวะที่ละเอียดลึกซึ้งเป็นอย่างนั้น 620826_รายการสำมะปี๋ซี่วิต บ้านราชฯ ครั้งที่ 66