สื่อธรรมะพ่อครู(พระสูตรอื่นๆที่สำคัญ) ตอน สังคายนาพระไตรปิฎกโดยพระสายป่า.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(พระสูตรอื่นๆที่สำคัญ) ตอน สังคายนาพระไตรปิฎกโดยพระสายป่า 2.พ่อท่านชี้แจงว่าการสังคายนาครั้งแรกมีพระมหากัสสปะเป็นอัครสาวกสายเจโตเป็นประมุข จึงทำให้สำนวนที่ปรากฏอยู่ในพระไตรปิฎกนั้นมีคำว่าป่าอยู่มากมายและถ้าหากว่าผู้ทำการสังคายนาเป็นอัครสาวกสายปัญญา สำนวนที่ปรากฏในพระไตรปิฎกนั้นจะใช้คำว่าบ้านซึ่งตรงกับความเป็นสัตว์สังคมและความเป็นปกติวิสัยของมนุษย์การชี้แจงดังกล่าวทำให้ผมเข้าใจว่าสำนวนในพระไตรปิฎกที่พระมหากัสสปะได้สังคายนาไวนั้นเป็นการใช้สำนวนที่อิง พฤติภาพของตนเองไม่ได้ใช้สำนวนที่ออกมาจากพระโอษฐ์ของพระพุทธเจ้าโดยตรงใช่หรือไม่อย่างไร พ่อครูว่า...แม้พระ 500 รูปที่ไปร่วมสังคายนา ก็ไม่ได้หมายถึงพระอรหันต์ทั้งหมด ปลาที่ไปร่วมกับพระมหากัสสปะก็ต้องเป็นพระสายที่สนิทด้วยกันมันจึงรวบรวมได้อย่างนี้จริงๆไม่ใช่เรื่องเสียหาย เพราะ พระมหากัสสปะจะรวบรวมเอาเถรวาทะ และจากพระโอษฐ์ พระเถระ คือองค์ที่เกิดในสมัยพระพุทธเจ้า ก็เอาคำพูดของพระเถระบ้างพระพุทธเจ้าบ้าง พระไตรปิฎกจึงมีคำพูดของพระพุทธเจ้าและพระเถระ แต่การเอาอาจารย์หลังยุคพระพุทธเจ้า พบสัตบุรุษหรือไม่พบสัตบุรุษก็ไม่รู้ดีไม่ดี เขียนใส่เองนั่นแหละเป็นอาจาริยวาท นั่นแหละพาเสื่อม เรียกว่าอรรถกถาจารย์หรืออาจาริยวาท ซึ่งมันห้ามไม่ได้หรอกมันมีมาตลอดพระพุทธเจ้าทุกพระองค์ก็ต้องเจออย่างนี้ มันมีเป็นธรรมดาธรรมชาติ ศาสนาพระสมณโคดม 5000 ปีก็เสื่อมไปแล้วมันจะไม่สูญทีเดียวมันจะไม่มีฤทธิ์แรงพอดีไม่ดีเชื้อพระโสดาบันอันสุดท้ายหรือไม่มีแม้แต่พระโสดาบัน ถ้าไม่มีเลยแม้แต่พระโสดาบันก็มีแต่พวกโลกีย์หมดเลย ก็กลายเป็นเทวนิยม 100% ถ้ามีเชื้อพระโสดาบันเหลือติ่งก็ยังมีพระโสดาบัน เพราะฉะนั้นจึงต้องเผื่อให้พอประมาณให้ได้ อาตมาจึงจำเป็นต้องกระเสือกกร