แยกรูปแยกนามเป็นแล้วจะไม่เจ็บไม่ปวดใช่หรือไม่.docx
เนื้อหาในไฟล์
แยกรูปแยกนามเป็นแล้วจะไม่เจ็บไม่ปวดใช่หรือไม่ _จาก กิ่งธรรม .. กราบนมัสการพ่อท่านที่เคารพและศรัทธายิ่ง..ลูกได้ฟังเรื่องกายที่พ่อท่านสอนและ สณ.นำมาย่อยแล้วก็เข้าใจค่ะ แต่ก็ยังมีข้อสงสัยอยู่บางกรณีค่ะ เช่นการแยกจิตออกจากเวทนาที่เจ็บปวดกรณีที่เกิดความทุกข์ทรมานจากความเจ็บปวด ความเจ็บปวดที่เกิดถือว่าเป็นรูปที่ถูกนามคือใจไปรับรู้...ความเข้าใจนี้ถูกต้องไหมคะ ? (พ่อครูว่า… ถูก) ถ้าอรหันต์แยกรูปแยกนามได้ ก็แยกความเจ็บปวดออกจากความรู้สึกของใจได้คือไม่เจ็บปวดได้...แบบนี้เข้าใจถูกไหมคะ ? พ่อครูว่า… ไม่ถูก เพราะพระอรหันต์ไม่ได้ไปเล่นฤทธิ์ ไม่ได้ไปเล่นการสะกด ถ้าอย่างนั้นไปฝึกสะกด ไม่รับรู้ความรู้สึก หรือไม่รับรู้เวทนาแบบสมถะ ทำได้ แต่มันผิดธรรมชาติ เวทนา ทำหน้าที่ตามธรรมชาติ แต่นี่คุณไปสะกดจิตของคุณ ไม่ให้รับรู้ตามธรรมชาติ คือสามัญของคน ถ้าไปกระทบแบบนี้ ได้รับการกระทบหรือบีบคั้นแบบนี้ เจ็บปวดแบบนี้พอๆกันทุกคน ความจะยึดถือ มากน้อยกว่ากันอาจจะต่างกันบ้างนิดหน่อย แต่ก็แบบนี้ ปกติ หรือสามัญ เหมือนๆกัน แต่นี่มีคนทำให้เป็นคนที่ไม่แตกต่างจากสามัญไป จะเรียกว่า คนพิการ ก็ได้ เพราะฉะนั้นวิชาที่มิจฉาทิฏฐิที่ไปนั่งสะกดจิตแล้วก็ไม่รู้จักเจ็บปวดเลย ยกตัวอย่างง่ายๆเช่น ไปนั่งสมาธิ มันก็ทับกล้ามเนื้อเส้นประสาท มันปวดเจ็บ เขาก็ทนเอา ดีไม่ดีก็สรีระเสีย ต้องเข้ารักษาโรงหมอ _สู่แดนธรรม... ส่วนมากคนไทยมักจะเข้าใจผิดว่า พระอรหันต์คือ ผู้ที่มีประสาทด้านชา ซึ่งมันไม่ถูก พ่อครูว่า... แยกแยะอันนี้ชัดเจนขึ้น นัยยะละเอียดลออพวกนี้ จะค่อยๆศึกษาไปจะได้รู้ สมณะเดินดิน... ความจริงควรจะบอกว่า พระอรหันต์นั้นเจ็บปวดกายแต่ไม่เจ็บปวดจิต พ่อครูว่า...กาย มันก็เป็นไปตามธรรมดาธรรมชาติเหตุปัจจัยที่เป็นสามัญเห
อ่านต่อ
มือนๆกันคล้ายๆกัน ไอ้ที่ ไปทำให้พิการจากคนส่วนใหญ่สามัญเขาเป็น คุณก็พิกลพิการไปจากเขาแล้วไปนับว่าเก่งซึ่งมันไม่ใช่ มันสูงกว่านั้นเป็นโลกุตรจิตหรือโลกุตรธรรม ที่สูงว่า เป็นอย่างนี้ก็คืออย่างนี้ รู้ความจริงตามความเป็นจริง อย่าไปผิดคนพิการอย่าไปอุตริแตกต่างจากส่วนใหญ่ที่เขาเป็นกัน เราก็เป็นอย่างเขาแต่เรายึดมั่นหรือไม่ยึดมั่น ยึดมั่นมากก็ทุกข์มาก ไม่ยึดมั่นมากก็ทุกข์น้อยลง ไม่ยึดมั่นเลยมันก็เป็นตามสัจจะ มันเป็นอย่างนั้น เรียกมันว่าสุข เรียกมันว่าทุกข์ มันก็กลางๆ _ถ้าเข้าใจถูกแสดงว่าเป็นอรหันต์แล้วระงับความเจ็บปวดได้ด้วยการแยกรูป(เวทนา) ออกจากนามคือใจได้ใช่ไหมคะ สิ่งที่ทุกคนกลัวก่อนตายคือความเจ็บปวดทรมาน ทำอย่างไรจึงจะแยกความเจ็บปวดทรมานก่อนตายได้โดยไม่เจ็บปวดค่ะ ? พ่อครูว่า... วันนี้ขอตอบเป้าลึกๆเลย คุณต้องปฏิบัติธรรมให้คุณมีวิบากน้อยลง น้อยลง แล้วคุณจะมีเหตุปัจจัยพวกนี้แล้ว คุณจะตายโดยไม่เจ็บปวด เพราะกรรมวิบากของคุณดี แต่ถ้ากรรมวิบากของคุณมีอย่างไรก็ต้องมีไปตามนั้น ตามวิบากของคุณมันจะต้องมีมากหรือมีน้อยอย่างไรก็แล้วแต่ เพราะฉะนั้นจะไปสะกดไว้ ระงับ ขอผัดหนี้ มันไม่ใช่ความเป็นจริงที่ถูกต้องตาม กาละ เทศะ ฐานะ ของมัน ทุกระยะเวลา ซึ่งไม่ควรทำ ควรจะเผชิญ _ลูกเองก็กลัวความเจ็บปวดทรมานก่อนตายเช่นกันค่ะ ต้องกราบขออภัยพ่อท่านที่แทรกคำถามไว้หลายคำถามจริง ๆ ค่ะ กราบนมัสการด้วยความเคารพศรัทธายิ่งค่ะ พ่อครูว่า... ไม่ต้องกลัวหรอก ถ้าคุณมีวิบากก็ต้องเจอ ถ้าคุณไม่มีวิบากมากก็ไม่เจอ ปฏิบัติธรรมให้มันดีเท่านั้นก็พอแล้ว ไม่ต้องกลัว ไม่ต้องไม่กลัว 660421 เกิดมาต้องรู้จักความเป็นคนกับสังคมจึงไม่เสียชาติเกิดพุทธศาสนาตามภูมิ ราชธานีอโศก