210801-39 ขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์ ตอน39-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ015.txt

รเสริญสูงด้วยชัดเจนถ้าไม่ใช่มีไม่มีสุขถ้ามีสุขอันตรายมิได้ฉันมีแต่มันก็ไม่มีไม่เหมือนคนถ้ามีลาภท่านไม่เคยสะสมรากให้เป็นที่โจ่งแจ้ง ที่เห็นได้เลยไม่มีปิดบังทั้งนอกและในไม่ได้สะสมจริงๆอย่างบริสุทธิ์สะอาดพยายามไม่ทำให้ละเอียดแม้กระทั่งภายนอกเป็นภายนอกก็ทำให้ละเอียดให้เห็นได้ตัวท้วงไม่ได้ถ้าไม่สะสมยศถ้าไม่มียศให้ใครมาตั้งมาตราถ้าจะเป็นคนปกติธรรมดาง่ายๆไม่สั่งสมยศศักดิ์ไม่แสดงอำนาจบาตรใหญ่ถ้าเหมือนคนไม่มีสรรเสริญรู้ก็ทำไปแต่เหมือนกับท่านเองไม่ได้มีสรรเสริญต้องถอดตัวถอดตนรู้จักท่านน้อยมัน หลักฐานหรือว่ามีสิ่งที่น่าสังเกตอยู่อันหนึ่งก็คือในเรื่องในตำนานอะไรเนี่ยเอามาคิดก็ได้แต่มีข้ออื่นก็มีอีกนะแต่ข้อนี้คิดออกมาตอนนี้เรื่องพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ประกาศตนเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าสั่งเสริมสร้างหมู่กลุ่มมีพระอริยะมีพระอรหันต์มีอะไรต่ออะไรเยอะแล้วมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วหมดแม้แต่พระเจ้าแผ่นดินแห่งนั้นแห่งนี้ก็ยอมรับนับถือท่านก็น่าจะเป็นผู้ที่แพร่หลายกว้างขวางคนก็ควรจะได้รู้จักกันอย่างมากโดยเฉพาะเป็นพระเจ้าแผ่นดินเป็นผู้ที่สูงแต่ท่านก็เป็นผู้ที่ คนไม่รู้จักง่ายมันเหมือนกับพระอื่นๆธรรมดาทั่วไปง่ายๆปนๆไปๆพระเจ้าอชาตศัตรูอยู่ในหลักฐานในตำนานวินัยประวัติในพระไตรปิฎกแล้วเนี่ยเมื่อคิดว่ากะจะพาให้ไปพบไปเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพอไปเสด็จไปแล้วก็ไม่รู้ว่าใครองค์ไหนอย่างไรคือเป็นสมาชิกศัตรูเป็นลูกกษัตริย์เป็นผู้จัดการคิดเป็นผู้ที่พระเจ้าพิมพิสารเองเป็นโรคประจำปีศาลพระเจ้าพิมพิสารเองก็เป็น พุทธสาวกหรือว่าเป็นพุทธมามกะเป็นพระโสดาบันไปด้วยซ้ำไปเสร็จแล้วก็ไม่รู้จักแม้กระทั่งพระเจ้าชาติศัตรูที่จริงก็น่าจะได้รู้จักเพราะว่าเป็นทั้งลูกเจ้าสมาธิพระพุทธเจ้าก็ได้ทุกคนก็ได้รับความรักนับถือแล้วรับแล้วว่าพระพุทธเจ้าเป็นถึงพระพุทธเจ้าท่านไปหมดแล้วรู้กันทั่วแล้วไปจ่ายค่าปรับปรุงไปก็ไม่รู้ว่าเป็นใครแม้อยู่ในบรรยากาศพร้อมทั้งสองเป็นพันพระพุทธเจ้าด้วยก็ไม่ได้มีเครื่อง แสดงว่าพระพุทธเจ้าทำเด่นจนกระทั่งมองออกคนอย่างที่เป็นกษัตริย์นี่ก็ต้องมีปฏิภาณพอสมควรที่จะรู้แต่ก็ไม่เข้าใจอ่านไม่ออกว่าองค์ใดเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในตำนานก็บอกว่าท่านนั่งปนอยู่กลางหลังพิมพ์ต้นเสาอยู่กลางนั่นแหละนั่นแหละองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าถ้ามันนั่งคนอยู่ธรรมดาแต่ก่อนนอนในเรื่องเก้าอี้ตกต่ำอะไรมันก็คงจะไม่มากมายเกินก็เหมือนเดิมเดี๋ยวนี้หรอกใช้อาจจะได้ใช้ผ้ารองพื้นแต่ธรรมดาอาจจะมีชัยชนะ ซึ่งมันก็คงจะไม่สูงไม่ส่งไม่อะไรแล้วก็คงจะทุกองค์พระมีท่านั่งรองธรรมดาน่ะแต่สมัยโน้นให้มีพระนั่งรองประจำตัวท่านก็มีแล้วมันจะไปสังเกตอะไรได้ง่ายๆในลักษณะต่างๆท่านก็ไม่ได้ไปทำอะไรเป็นรูปร่างที่จะต้องยกแบบยกศักดิ์อะไรก็คงเรียบๆง่ายๆตามสบายจะหนักตรงนั้นเป็นหนักไม่ต้องจัดไปตอนนั้นถ้าจะนำพระองค์ใดและสิ่งแวดล้อมที่ธรรมดาเรียบๆไม่ต้องมีอะไร ศักดิ์ศรีหลักฐานอะไรจนเกินการทำพยายามจะต้องเรียกว่าฉันพยายามจะบอกว่าดาวหรือขาดก็ได้ดาวลูกค้าคือก็คงจะต้องพยายามจะทำให้เห็นว่าทุกอย่างมันก็เป็นไปตามธรรมชาติไม่ต้องมีรูปร่างรูปแบบศักดิ์ศรีอะไรต่ออะไรต่างๆนานาเพื่อที่จะเห็นเป็นทั้งลูกจิตของท่านนั่นแน่นอนและจิตของท่านรู้อยู่แล้วว่าไม่ควรแล้วมันก็ไม่มีแล้วท่านก็พยายามที่จะทำทุกอย่างเป็นครูช่วยสอนเพื่อเป็นแบบอย่างเพื่อที่จะให้เป็นเหตุปัจจัยในการที่จะขัดเกลาทำ หากิเลสตัณหาอุปทานของทุกๆองค์ทุกๆคนและได้ทุกๆเวลาด้วยก็ยิ่งดีเท่าที่ลักษณะและทะเลเราได้จับและอ่านทุกอิริยาบถทุกกาลเวลาทุกเรื่องที่เราได้รับทราบมาในหลักฐานเอามาร้อยเรียงเอามาอ่านเห็นมันจะเกิดปัญญามันจะรั่วเพราะสมาธิพระพุทธเจ้านี่เป็นยอดศาสดาที่พยายามที่จะสอนสอนพระกิริยาสอนทั้งวาจาสอนถึงด้านจิตใจพยายามเป็นครูมากที่สุดและ มีลักษณะครูอยู่ตลอดหมดเลยผมเองเนี่ยผมก็มันไม่เก่งผมก็ไม่เก่งไม่เก่งไม่เก่งที่ทำไมทำตามท่านไม่ได้หมดเห็นทุกอิริยาบทอ่านพระไตรปิฎกไปทุกบททุกคำทุกตอนมันยิ่งร้อยเรียงมันเอามาทบทวนกับสูตรนั้นสูตรนี้ขัดกันขัดกันเกลากันขึ้นมาจะเรียกว่าขัดกันราวกันมันก็ได้คือว่ามันมันสอดคล้องกันที่จริงมันไม่ขัดหรอกแต่ว่ามันเอามาเทียบกันน่ะเออเอามาเทียบมันจะขัดกันต่อกันขึ้นเทียบกันขึ้นหรือว่าเอามาใกล้กันคือแล้วจะเห็นว่ามันสอดมันมีการอันนี้ขัดอันนี้ขึ้นอันนี้หนุนอันนี้ขึ้นอันนี้เสริมอันนี้ให้อันนี้สูงกว่านี้เห็นชั้นก่อนของทุกๆอย่างของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ปิดเทอมชั้นที่สูงเหลือเกินเพิ่งเห็นเป็นครูอยู่ตลอดเวลาเห็นเป็นอาจารย์เห็นเป็นสิ่งที่เป็นสิ่งที่น่าสรรเสริญบางอย่างบางอันแต่ก่อนนี้เราเคยสงสัยว่าก็ว่าเธอดูถูกเหมือนเดิมพระพุทธเจ้าเป็นอย่างนี้อย่างที่กล่าวนี้มันไม่เห็นก็ถ่ายแต่ก่อนโน้นน่ะเราเข้าใจไม่ได้เราก็เคยดูถูกเคยคิดอย่างนี้มันมันต่ำๆด้วยทำไมถึงทำอย่างนี้ทำไมถึงปล่อยเป็นอย่างนี้มีบ้างที่เราเคยนึกว่าพระเอกเราก็บริสุทธิ์ได้เราเองก็ทำได้อย่างนี้ทำไมท่านไม่ทำ เสร็จแล้วเวลาเรารู้เหตุปัจจัยเรารู้สิ่งแวดล้อมเรารู้มีสัตบุรุษเข้าใจองค์ประกอบอะไรต่างๆขึ้นมาแล้วมาถึงที่เรามั่งเราไม่เห็นก็ออกเราก็เข้าใจได้ว่าที่ท่านเป็นอย่างนั้นมันก็เพราะเหตุปัจจัยอย่างนี้เมื่อมันมีตัวอย่างมีอะไรต่ออะไรเราก็จะรู้จักเข้าใจรู้ว่าท่านทำเพราะไม่เคยทำจริงๆท่านทำไม่ใช่การทำให้เป็นแต่เพียงแสดงให้เป็นแต่เพียงโอนอ่อนถ้าเป็นเพียงมนุษย์เท่านั้นเอง เพื่อประโยชน์ในส่วนที่ท่านมุ่งหมายนั้นเท่านั้นรายนี้เราก็จะรู้เราก็จะเข้าใจถ้าเป็นครูจะทำอะไรก็ทำเป็นครูว่าไปแล้วจะเป็นครูทุกๆระยะทุกๆระดับทุกๆเวลาทีเดียวมันหลุดหรือว่าผู้ที่เป็นครูของโลกผู้ที่เป็นผู้นำทางจิตวิญญาณพระพุทธเจ้าก็อย่างนี้อธิบายไว้อย่างนี้ก็แสดงถึงการตัดขอบเขตการเปรียบเทียบกับโจรมหาชนประชาชนก็ฟังกำลังอย่างนั้นเพราะว่าถ้าเป็นพระจะสร้างกำลังโดยการมีบริวาร ห้อมล้อมไปไหนก็พร้อมพร่ำแต่ท่านก็มีไปไหนบางทีก็มีบริวารไปถึง 500 แต่ท่านก็พยายามปลีกเดี่ยวมีประชาสมณะก็ไม่ได้หมายความว่าคราวที่จะมีสมณะมีสาวกความร้อนไปทีละ 500 ทีละ 1,000 จะไม่มีมีบ่อยแต่ท่านก็ตีบ่อยมีให้เห็นว่าท่านสบายท่านโดดเดี่ยวถัดไปท่านไม่ได้เป็นผู้ที่ทำอะไรก็จะต้องทำก็เป็นหมูห่อคนไปเป็นกองทัพก็ไปทำอะไรท่านแสดงว่าท่านคนเดียวเนี่ยกำลังให้คนเดียวแต่ก็มีประชาชนมานะอันนี้ก็เป็นที่รู้กันอยู่ว่าถ้าเป็นปกติแล้วท่านนอกจากปฏิสน แล้วแต่ทำไมไม่อยู่คนเดียวหรือไม่เหลือคนเดียวถ้าเผื่อว่าธรรมดาก็มีประชาชนมีอีกคนหนึ่งอยู่ด้วยอันนี้เราก็ต้องรู้ว่าเหตุผลก็เพื่อที่จะให้มีผู้ถ่ายทอดรับทราบอะไรก็ได้ต่างๆนานาคุณจะเก็บอะไรต่ออะไรเหมือนกับตัวบันทึกอะไรอย่างนี้ต่างๆอย่างตอนหลังมีพระอานนท์เป็นอุปัฏฐากแล้วก็เป็นประชาสมณะเป็นผู้ที่คอยติดตามไปทีเดียวเพื่อที่จะเก็บบันทึกอะไรต่ออะไรออกมาไว้ให้แก่อนุชนรุ่นหลังสิ่งนั้นฉันก็มีตกทอดจนถึงป่านนี้อันละเอียด ที่จดบันทึกการกลั่นกรองเอาสิ่งที่ยอดเยี่ยมเอามาไว้ก็คงยากเหมือนกันแต่บันทึกเอามาเนี่ยถ้าเป็นหลักฐานที่ได้มีศึกษากันจนกระทั่งทุกวันนี้ถ้าเราพยายามอ่านผิดพยายามลองไตร่ตรองเมื่อเราแน่ใจด้วยปัญญาแม้ตรรกะแม้แต่เพียงคิดตามเหตุผลเราเห็นจริงเห็นจังตามแล้วว่าความเป็นมนุษย์นั้นน่ะอย่างโลกียะเราก็เข้าใจถ้ายังสงสัยโรคมีไหมโลกียะเขาได้ลาภมาเขาก็สูงแล้วก็เข้าใจเข้าใจเราก็เคยมีถ้าเราได้เงินมาสัก 5 บาทเป็นเด็กแล้วก็ว่าเราชื่นใจเราได้มา ถ้าเราได้สักร้อยคงดีถ้าเราได้สะสมสักพันสักหมื่นก็คงดีแล้วพอเราได้มันก็ดูดีมันได้หมื่นนึงก็ดูดีพอมันได้ 100,000 บาทก็ดูดีมันก็ดูดีขึ้นไปเรื่อยๆอย่างนั้นน่ะมีอีกร้านนึง 5 ล้าน 100 ล้านหมื่นล้านล้านล้านล้านล้านมันก็ดูดีไปอยู่อย่างนั้นแหละมันก็หามาขอบคุณมาจิตมันก็ลักษณะเดียวกันตัวมันอาจจะใหญ่จะพองโตกว่ากันแต่รูปลักษณะมันก็ไม่ได้ผิดเพี้ยนกันอาจจะมีปริมาณใหญ่ปริมาณมากขึ้นมากขึ้นไม่รู้จบไปแล้วก็ยิ่งห่างก็ยิ่งฟูฟองก็ยิ่งโตใหญ่ไม่รู้จักพอถ้าเราไม่รู้จักพอจนสิ้นจนสุดมันก็ได้แต่เป็นเพียงเป็นผู้ที่กอบโกยมาจนต้องติดตัวเราเองสัจจะจริงๆ มันกินก็เท่านี้มันใช้ก็เท่านี้มันอัดสายไปวันต่อวันวันต่อวันก็เท่านี้เป็นสาระมันไม่ได้เอามากเอามาอะไรถ้าจะบอกว่าเป็นอำนาจที่เราจะใช้งานแล้วก็มีอำนาจถ้ามีอำนาจมากขึ้นเราก็ได้ทำงานมากขึ้นทำงานมากขึ้นเพราะเวลาเป็นผู้ที่มีอำนาจเข้ามาจริงกลับกลายเป็นซ่อนแฝงว่าเป็นอำนาจที่ไม่ทำอะไรแม้แต่จะทำจากเดิมจะเหมือนจะไปจะมาจะชี้จะโน่นจะนี่ก็กลายเป็นผู้ไม่ทำคนนั้นคนนี้จะต้องทำแทนคนนั้นคนนี้จะต้องเข้ามารับใช้อะไรก็ได้หมดเลยแล้วก็ยินดีในการรับใช้นั้นมีบริวารนั้นคอยรับใช้ไปหมด แม้แต่จะเหมือนจะเดินจะไปจะมาจะนู้นจะนี่ก็กลายเป็นลักษณะเป็นพวกที่มียศศักดิ์มีศักดินาเหมือนชาวโลกขึ้นมาแล้วก็อ้าวไม่ใช่เมื่อเช้าลูกตอนนี้กำลังบรรยายถึงชาวโลกเป็นชาวโลกเกิดขึ้นมาอย่างนั้นแหละก็ดูว่าแม้ถ้ามีศักดิ์ศรีคนมันก็เอาอย่างกันมาแต่ไหนๆถ้าตัวเองยิ่งไม่ได้ทำอะไรจะบอกว่าเราเองมีอำนาจก็เป็นอำนาจที่เขาให้จนกระทั่งมันทำตามกันแล้วมันก็เชื่อจนกระทั่งกลายเป็นผู้ที่มีสิทธิ์จะตัดคอใครสั่งตัดคอสั่งฆ่าก็ได้มันก็เป็นแบบโลกหมายถึงงานจนกระทั่งเดี๋ยวนี้เขาไม่ให้สิทธิ์อันนั้นเพราะเขาไม่เชื่อนี่กินเลยเพราะสิทธิในการเป็นสมบูรณาญาสิทธิราชย์เหมือนอย่างสมัยโบราณเป็นพระเจ้าแผ่นดินที่สั่งตัดคอคน ก็ไม่มีเดี๋ยวนี้น้อยมากอยู่ในโลกก็ล้มเลิกไปเพราะว่าเป็นสิทธิเมื่อมีแล้วผู้ยังมีกิเลสนั้นก็แน่นอนมันก็ทำตามอำเภอใจเพราะทำได้แล้วมันก็ดูเป็นตัวอย่างคนก็อยากเอาอย่างแล้วก็มาเป็นอำนาจเผด็จการที่ไม่ดีมันจึงล้มเลิกไปด้วยตามธรรมถูกก็ปราบไปจนกระทั่งในนิสิตคิดอย่างนั้นหรือจะไม่มีแล้วมันในโลกเป็นผู้ที่สั่งฆ่าคนก็ได้เป็นอำนาจใหญ่มันจะกลับกลายเป็นอำนาจของประชาชนมาเป็นอำนาจของผู้คนจากสมัยพระพุทธเจ้าในสมัยท่านท่านเองถ้าท่านเป็นพระเจ้าแผ่นดินท่านก็มี ทิสั่งตัดคอคนได้แต่ถ้าไม่เอาไม่เอาจะไปเป็นจอมจักรพรรดิตามที่เขาทำไปเรียนมาแล้ววิชาการเพื่อที่จะสร้างอำนาจสร้างยศก็มีแต่ท่านไม่เอานี่เป็นความเห็นเด่นชัดยุคท่านนั้นยังมีสมบูรณ์อาญาสิทธิราษฎร์มากร้อยกว่าปียังมีเยอะแยะมากมายยังเป็นอย่างนั้นอยู่ด้วยซ้ำไปจะบอกว่าเป็นประชาธิปไตยหรือว่าเป็นผู้ที่ยกอำนาจให้แก่ประชาชนยังไกลมากยังไม่ค่อยรู้เรื่องต่างคนต่างจะเอาอำนาจมาให้แก่ตนนั่นแหละเป็นยศศักดิ์ศรีแต่ท่านใดท่านไม่เอาท่านรู้มาก่อนอำนาจประชาธิปไตยได้เป็นคนสร้างถ้ามาสร้างหมู่ 2 ท่านจะมาทำเนี่ยมันขับตอบแต่พระเจ้าแผ่นดินต้องไม่รู้กี่แห่งเขาไม่เห็นด้วยเขาจะพูดอันนี้ขึ้นมาถ้าจะทำเรื่องราวอย่างนี้ขึ้นมาทำไม่ได้หรอกจะให้ประเทศชาติมวลชนต่างๆมาเป็นประชาธิปไตยอย่าไปใช้อำนาจเผด็จการยิ่งใหญ่จนกระทั่งไม่รู้ศีลไม่รู้ทำที่จริงท่านประกาศอย่างทศพิธราชธรรมเป็นผู้ที่มีความเป็นพระเจ้าแผ่นดินก็ตามมีศีลมีทานมีอะไรจะใดไม่ฆ่าสัตว์ทิ้งก็ไม่ฆ่าสัตว์อะไรมันไม่ฆ่าคนแล้วพระเจ้าแผ่นดินไม่สั่งฆ่าคนแล้วมีสติอาจจะทำให้ศีล 5 พระเจ้าแผ่นดินมีสีหน้าไม่มีสีหน้าศีลข้อไม่ฆ่าสัตว์ถ้าเป็นจริงนะพระเจ้าแผ่นดินก็ไม่สำคัญก็ฆ่าสัตว์ทำยังไม่ขาด หีเป็นตดสามีแนวที่จะพยายามให้พระเจ้าแผ่นดินก็เป็นผู้ทิมมีศีลมีธรรมขึ้นมาแต่ก็เป็นไม่เป็นไปไม่ได้ยากมากในสมัยอย่างน้อยขอเรื่องของรากยศมันเป็นเรื่องที่มีมาแต่ดึกดำบรรพ์เดี๋ยวนี้มันก็ยังอย่างไรสรรเสริญเยินยอนั้นมันเป็นเรื่องที่ลาภยศสรรเสริญสุขลาภก็ยศเราแบ่งไว้คู่หนึ่งสรรเสริญพระศพมันเป็นคู่สรรเสริญพระสงฆ์มาเป็นรุ่นน้ำมันทำไปมากแล้วส่วนมากเป็นรูปประธรรมมากเป็นรูปอย่างมากเพราะงั้นเรื่องล่าแสดงได้แม้แต่ความเป็นรูปท่านก็ไม่สะสมไม่เห็นเด็ก สัตว์ที่จะเป็นถึงพระพุทธเจ้าเป็นประธานสงฆ์ท่านก็แสดงความไม่มีแสดงความไม่ยึดถือไม่สะสมไม่หอบแต่คนทุกวันนี้เป็นปู่ท่านอันนี้เป็นกุฏิของพระพุทธเจ้านะไม่รู้เอาหลักฐานอะไรจะจริงจังมายืนยันว่าท่านเองท่านยึดเป็นของท่านไปสู่ท่านเปล่าเพราะว่าไปแล้วแล้วก็จับช่วงพระพุทธศาสนากุฏิของท่านผมเองผมไม่เชื่อไม่อยากให้เขาประกาศกันสร้างเพื่อจะให้มันมีความถ้าเป็นก๋วยเตี๋ยวมันเป็นกำไรของประเทศของทีมเพราะพระพุทธเจ้าเป็นคนที่เป็นบรมราชเป็นบรมศาสดาเป็นคน สิ่งของที่เกี่ยวข้องกับพระพุทธเจ้าจะเป็นสิ่งสำคัญมีไว้ที่ไหนถ้าที่นี่มีกุฏิพระพุทธเจ้าสักหลังและคุณเอ้ยที่ไหนไม่ต้องไปทำการโฆษณาอะไรไม่ต้องไปทำการโฆษณาอะไรก็ที่นี่ควรจะต้องเตรียมมาวันนึงรับแขกไม่ไหวใช่ไหมก็คิดดูสิเพราะการที่จะมานั่งดูนั่งสมมติอะไรขึ้นมานี่ไปพระพุทธเจ้ามันก็มีความสำคัญจริงแม้แต่ในอินเดียมันก็ต้องมีอย่างนั้นแหละเพราะว่าบริจาคเป็นคนอินเดียเกิดในอินเดียแค่สร้างกุฏินี้สมมุติว่าเป็นของพระพุทธเจ้าขึ้นมามันก็ต้องเป็นจริงได้จะเป็นจริงแต่หาเป็นเช่นนั้นไม่กลับไปดูถูกพระพุทธเจ้าเป็นคันสกุลดีของพระพุทธเจ้า ไม่เชื่อผมไม่เชื่อผมแม้แต่ผมผมเองผมยังไม่เคยคิดอย่างนั้นเลยผิดก็ผมก็ยังไม่คิดอย่างนั้นขนาดพระโพธิรักษ์มีภูมิแค่นี้ยังไม่เคยคิดอย่างนั้นและนอกจากไม่คิดอย่างนั้นแล้วไม่อยากให้ใครมาคิดอย่างนั้นเป็นอันขาดน่าอายตายนี่ก็ปิดผมอยู่ห้องนี้นี่ผมยังน่าอายกว่าใครมาเอาอีกห้องเพราะโปรที่รักอยู่นี่น่าอายผมยังรู้สึกบางทีบางครั้งใครมามาทีไรก็มาพบผมอยู่ที่ห้องนี้แล้วห้องนี้มันก็ไม่เหมือนคุณจะว่าไปเอาแล้วมันก็ไม่รู้หาอะไรหรอกแล้วมันก็ไม่ได้งานแงะแล้วมันก็ไม่ได้เป็นแต่มันก็เป็นคล้ายๆกับมันก็มีถ้าจะเทียบเคียงก็จะโตก็มีเตียงตัวมีโต๊ะนั่งมีเก้าอี้คนอื่นก็ไม่มีที่กดก็ไม่มีคนทำคลิปมันก็เอามาเทียบเคียงได้เพราะว่า ประจำเป็นของของเราเห็นแต่เพียงว่าเราเองถ้าเรารู้อยู่อย่างผมรู้อยู่นี่นึกว่าอันนี้เป็นของของเราเราเองเราก็เรานี่มันก็ยังงงๆแต่เราก็รู้แล้วว่าเราไม่ได้เป็นยุคของเราโดยจริงแต่แม้กระนั้นคนอื่นก็เข้าใจผิดมันก็ดูไม่ดีเพราะฉะนั้นในการที่จะพยายามปรับปรุงปรับเปลี่ยนแล้วก็มีแล้วก็มีความรู้สึกอยู่ขนาดผมยังมีความรู้สึกทำไมพระพุทธเจ้าไม่มีความรู้สึกจะให้คนอื่นก็ถือว่าไม่ทันถ้าคุณดีของพระพุทธเจ้านนท์ผมไม่เชื่อไม่เชื่อว่าพระเจ้าสร้างรูปแบบหรือว่าสร้างอะไรให้คนมาเข้าใจกันผิดอย่างนั้นที่เชื่อแต่ ของคนมันอยากจะยึดบอกว่านี่แหละค่ะถ้าคนเดียวรู้จักตัวอย่างที่นายอยากจะพูดไปแล้วมันโก้นี่มันก็เป็นสัตว์เป็นหลักฐานเรามีส่วนหนึ่งเรามีเศษใครมีเศษจีวรเป็นคนจ้างคนหนึ่งสิ่งเดียวเนี่ยโอ้โหราคาจะบอกเลยกี่ล้านล้านของแปลกหรอกมันไม่ใช่ของแปลกเลยถ้าเราจะมีสมบัติอะไรของผู้ที่ประเสริฐสุดยอดทรัพย์สิ่งหนึ่งขนาดที่มีศิลปินเอกสักคนนึงฉันมีลูกของศิลปินคนนี้ไว้ 1 ชิ้นราคาก็แพงแล้วแค่นี้มันก็ยึดถือกันนะถ้ามีหนังสือนี่แหละเขียนเป็นลายมือของปราชญ์คนนึงน่าจะฝากถึงพระพุทธเจ้าแม้ราคาทั่วโลกเป็นสิ่งของ คนนี้มันจริงอันนี้มันจริงมันเรื่องของโลกก็ต้องหลงเพราะว่าเขาไม่ได้อะไรก็ขอให้ได้ก็ได้อันนี้เถอะแล้วก็ได้เป็นเหมือนกับหมาหวงหลานย่ามึงก็หมาของนางยักษ์ทั้งๆที่หมาตัวนี้มันกินหญ้าไม่เป็นใช้รางหญ้าไม่เป็นแต่มันก็ขอเป็นของฉันเถอะก็ตามมันก็ภูมิใจได้จริงๆด้วยจะยิ่งคนใช้ได้ทำไมใช้ไม่ได้ใช้ได้เอามาไว้สำหรับบันทึกถึงมารายจ่ายมันก็ได้กินแล้วก็ทำขึ้นมันก็เป็นเชิงอย่าไปว่าดูถูกที่พูดนี่ก็ไม่ใช่คนดูถูกเขาเขามีไว้เพื่อที่จะให้เกิดผลในการชูใจในการที่จะดึงดูดใจก็เอาละก็ไม่เคยคิดจะล้มล้างว่านี่เขาบอกว่าเป็นคันถ้าคุณดีคุณพระพุทธเจ้าเราก็ไปคิดล้มล้างซะเลยไม่มันก็เป็นประโยชน์ เป็นหลักฐานเป็นสิ่งที่ดึงดูดจูงใจก็มีประโยชน์เหมือนกันเป็นแนวโน้มได้แล้วถ้าพูดใดที่ไม่สะสมแม้แต่สมบัติอะไรจริงๆจิตใจก็มันเป็นจริงแล้วมันก็จะรู้ในเหลี่ยมมุมว่าเราจะต้องพยายามอย่าให้คนอื่นมาเข้าใจผิดแล้วก็พยายามเป็นครูเค้าด้วยลักษณะนั้นลักษณะนี้เสร็จแล้วเรื่องอื่นๆก็นัยยะเดียวกันแม้แต่จะเป็นถึงขั้นสรรเสริญคนนั้นคนนี้ย่อมมาให้สรรเสริญจริงคนนั้นคนนี้ย่อมพร้อมที่จะให้ลาภเราจริงคนนั้นคนนี้พร้อมที่จะให้ยศเราจริงเขาให้จริงๆก็ไม่เจ็บเพราะเขาเริ่มใช้ก็เห็นจริงก็ให้ ดาราต้องแสดงความสลักออกสลัดออกแสดงสภาพที่จะต้องไม่ให้คนเขาประตูเอาหรือว่ามายึดอำนาจที่เอาได้ว่านี่เรายึดเอาเป็นของเราแล้วได้โดยปฏิภาณความรู้ที่สูงที่สุดแต่จะสลับกันคืนก็จนกลายเป็นแข็งกระด้างตลาดอาจจะไปรับไม่รับก็ดีแข็งดีชัดดีนะแต่ว่ามันไม่สำคัญมันไม่สืบต่อคนเข้าไม่ติดถ้าเราจะเข้าไปรับประโยชน์เอาจากเขาสมมุติว่าผมจะไปเรียนหนังสือจากครูบาอาจารย์คนนี้ผมไม่มีอะไรเลยที่จะไป ที่ครูบาอาจารย์คนนี้ผมก็ต้องเรียนไม่ได้ถ้าผมเป็นผู้ที่มีสำนึกดีผมจะไปเอาของท่านฟรีๆไม่ได้หรอกอย่างน้อยเราก็จะต้องให้ถ้าเรามีเดี๋ยวนี้สมัยนี้ก็ชัดแล้วเอาเงินไปสร้างเอาเงินไปให้ท่านหรือเอาข้าวของไปให้ท่านท่านไม่มีอาหารก็หาไปเลี้ยงกันซะก่อนแล้วท่านจะได้สอนเราแล้วเราจะได้เอาความรู้เราจะเอาความรู้ฟรีๆแต่มันเอาเปรียบจากผู้ที่มีสำนึกดีแล้วเขาก็ไม่เอาเขาก็จะต้องเอามาให้เพราะฉะนั้นถ้าผู้ใดก็จะมาฟังธรรมเราก็ได้เอาข้าวมาถวายเราก่อนเขาก็ได้ปลื้มใจหรือจะดีใจแล้วเราได้ให้เขาแล้วเราจะให้ท่านแน่นอนเพราะทำให้เราว่าทำให้เราก็สูงเหลือเกินและมีค่าพอมิได้ถ้าเราแม้จะไม่มีราคานะแต่เราก็จะช่วย ท่านก็ได้ช่วยเราแล้วท่านช่วยเรานี่มันเป็นของสูงเป็นราคาสูงก็ตามเราได้ช่วยบ้างมันก็ยังชื่นใจที่เราไม่ได้ช่วยอะไรเลยเราจะเอาแต่ตัวท่านแล้วก็เอาแต่มีแต่ท่านให้ท่านให้ท่านให้เธอบอกไม่ไหวหรอกเราเอาไม่ลงถึงยังไงก็ต้องสูงเท่าไหร่ก็ต้องเอาไม่ได้มึงก็เข้าไม่ติดก็ให้เราปั๊บเราก็ไม่เอาไม่เอาไม่เอาเราก็ไม่ได้ให้สักทีแล้วเราจะเอากันได้ยังไงฟังดีๆมันซ้อนพวกนั้นก็เลยไม่ได้รับทำเพราะเขาละอายต่อบาปไม่เกินก็ไม่ได้ให้อะไรกันเลยจะช่วยอะไรท่านก็ไม่เอาสักอย่างแล้วเขาจะเอาอะไรจากท่านได้ยังไงก็เอาไม่ได้ก็เอาของกันฟรีไม่ได้มีเป็นต้นมันยังไม่มีการที่จะเอื้อเฟื้อแก่กันและกันเพื่อคุ้มกัน เป็นการสัมผัสเป็นปฏิคาหกเป็นทายกแก่กันและกันและการรับมันก็จะเป็นการสัมพันธ์เป็นสัดส่วนที่เราจะต้องเลือกเสื้อแต่ว่าจิตต้องมีความที่ไม่ได้ติดไม่ได้รักไม่ได้เอาไม่ได้สะสมจริงมันก็จะมีนัยยะมีปฏิภาณที่เราจะรู้จักการสลัดคืนการให้คืนการทำปฏิสังขรณ์สภาพที่แม้แต่ของหยาบของละเอียดสลัดคืนจนกระทั่งถึงจิตมันจะมีสภาพจริงๆเป็นชั้นเชิงประชาชนสูงสุดตลาดใต้หมดแล้วการจะมาสลับวัตถุคืนจากตัวนี้ก็ไม่ใช่ของง่ายดี แล้วเราก็ค่อยฉลาดคือเหมือนกับเราเคยทำกันมาเห็นง่ายๆเสร็จแล้วจะบอกคืนแค่เอาเขาเอาเงินมาให้แล้วเราก็จะบอกคืนเขาเอาอาหารเนื้อสัตว์มาใส่บาตรแล้วจะบอกคืนอะไรเงี้ยมันไม่ใช่จะทำอย่างแข็งก็ได้ถ้าไม่แข็งกระด้างขาดกันอันนี้ก็หยาบๆง่ายๆก็จะเห็นได้ไงมันไม่ใช่ศาลไม่สำคัญมันไม่เกิดการดำเนินประโยชน์ต่อไปได้สูงกว่านั้นไม่ได้พูดเนี่ยพิสดารและซับซ้อนลึกขึ้นให้เข้าใจแม้แต่เราไม่เอาแล้วเราก็แสดงออกให้มันเป็นศาลให้มันมีประโยชน์แก่กันและกันสักพันขึ้นสูงขึ้นมันไม่ใช่ของง่ายๆแต่ก็ทำได้นะก็ทำได้แนบเนียนขึ้นอย่างที่เราก็จะสังเกตได้ว่าเรามีกิจกรรมโดยวิธี พี่พายมีลูกมีมีอะไรที่เรารู้พวกเราเนี่ยจะทำยังไงจะใช้ยังไงบางครั้งก็ดูทำไปแล้วแหมสำหรับคนนี้เราทำกับคนนี้ได้ดี๊ดีพบกับคนนี้สะดุดยังแข็งบางทีขาดไปเลยมันก็ยังไม่รอดเลยแต่คนที่ทำไม่ได้เราก็จะต้องศึกษาอีกเราก็จะต้องรู้อีกว่าเราจะทำยังไงคนนี้มีอะไรคิดยังไงคิดยังไงขนาดไหนมีเหลี่ยมยังไงที่มันไปขัดตรงไหนมีเป็นต้นเราจะศึกษาเรื่องไปเราจะแนบเนียนด้วยไปแล้วจะมารับบริจาคแต่ก็ทำจนกระทั่งคะแนนและดูไม่ขาดไม่เกินเราเชื่ออย่างนั้นผมเชื่ออย่างนั้นเพราะว่าเห็นเหลี่ยมมุมต่างๆเนี่ยเยอะเพราะอยู่ในนี้เป็นเหลี่ยมมุมที่เป็นหลักฐานด้วยกันทำการคืนลาภคืน คืนสรรเสริญคืนสุดโลกก็มอบให้เขาอยากให้ได้สุขแต่ผมนี่ขนาดนี้ก็ยังมีคนอยากให้สุขไม่อยากให้ทุกข์ทั้งนั้นที่ผมบอกเองผมก็มีทุกข์น้อยเต็มทีหรือไม่มีทุกข์แต่ที่ผมว่าผมไม่มีทุกข์แต่คนอื่นก็เห็นผมทุกข์โดยสัจจะมันมีทั้งสมมุติและปรมัตถ์ก็ทุกข์ก็อาจจะมีเห็นได้แต่การที่จะทุกข์ของคนรู้ว่าของนอกกายเป็นของนอกของนายผมก็เห็นว่าจิตมันไม่ทุกข์แล้วกายมันจะทุกข์อยู่บ้างผมก็ไม่ถือสาผมก็วางปล่อยในเดือนที่มันปล่อยมันก็ปล่อยมันก็ไม่เห็นเป็นอะไรผมก็ไม่ได้ทรมานตนอะไรผมก็รู้อยู่ว่าจิตนั้นเป็นจิตอย่างนั้นตายก็เป็นอย่างนั้นมันก็เป็นตามจริงแม้บางครั้งบางคราวเห็น อยู่ถึงขนาดเครียดเพลียเจ็บป่วยแบกอยู่ครับหลังคาปลาไหลบางทีก็ถึงรอยเป็นรอยเป็นแผลเป็นข่วนเป็นเจ็บเพื่อเป็นถูกบีบถูกกดอยู่มันก็มันก็รู้โอกาสก็กายจิตเราจะเห็นว่าเป็นประโยชน์ควรจะแบกอยู่หรือไม่ถ้าแบกควรจะแบกก็แบกถ้าไม่สมควรจะแบกเราจะปลงจะเปลี่ยนจะให้คนนั้นคนนี้รับไปเปลี่ยนไปแล้วก็ทำมันก็ไม่ใช่ของที่จะเป็นน่าสงสัยอะไรมันก็ทำไปเป็นชั้นตอนได้แล้วคนทั้งคนอื่นๆมันก็ศรัทธาเลื่อมใสเราเขาเห็นความบริสุทธิ์ของเราก็เห็นประโยชน์ของเราเขาก็ไม่อยากให้เราเนี่ยสมมติว่าเสื่อมง่ายเขาก็อาจจะพยายามหมุนเรื่อยๆเห็นส่วนนิดเขาก็จะประมาทไปนิดนึง มันเป็นอย่างนั้นจริงๆคนเราจะเห็นว่าอันนี้มันไม่ควรบกพร่องไปแม้แต่เรามีของสักชิ้นนึงถ้ามันเสื่อมไปที่จะเห็นว่าแหมมีค่าเหลือเกินอยากรักษาไว้นานมันบุบสลายไปนิดเราก็จะต้องรีบซ่อมหรือบูรณะฉันใดก็ฉันนั้นมันเป็นจิตจริงของมนุษย์มันก็ผมเองผมเป็นคนมีค่าเป็นชิ้นส่วนที่มีค่ามันบุบสลายอะไรตัวนี้คนที่เขาศรัทธาอย่างไม่อยากให้มันแรงออกไปเขาก็จะต้องมาเติมมาแปะมาอุดไว้ฉันใดก็ฉันนั้นพระพุทธเจ้าท่านก็ต้องได้รับแน่นอนได้รับลาภยศสรรเสริญความประพฤติของผมหรืออะไรแน่นอนที่สุดขนาดผมยังเท่านี้พระพุทธเจ้าจะเท่าไหนเห็นอยู่แม้แต่ผมคุณก็เห็นได้แม้แต่คุณเองคุณบางคนที่มีคนศรัทธาเลื่อมใสแล้วมันก็เป็นไปจริงมันไม่ใช่ของแปลก มันมีรูปรอยรูปร่างไม่มีสัจจะของมันแล้วยังไม่เอาเนี่ยเรายิ่งสระนี่แหละมันยิ่งมีฤทธิ์มากเรายิ่งไม่ยึดไม่ถือเรายิ่งทำไม่ได้แนบเนียนเท่าไหร่ว่าเราจะต้องแสดงความสะอาดบ้านเราไม่ติดยึดทั้งรูปนอกใจเราสะอาดแล้วนอกมันยังดูยากเลยแกบอกว่าเฮ้ยใจเราสะอาดแล้วไม่เป็นไรแล้วอยู่บนบ้านเหนือมันเอาทรัพย์มาให้มากๆแล้วก็ไม่ได้ติดเอ้าใส่บัญชีไว้กองไว้ฉันไม่ได้ติดเราไม่ใช่ของของฉันน่ะผมทำแบบนี้มันก็ทำได้แต่ถ้าผมทำจริงๆผมไปจดบัญชีขึ้นเดี๋ยวนี้นะใครจะไว้ใจใครจะไว้ใจกับบัญชีผมไม่เฉยๆหรอกนะผมจะกราบศพเกิดยังไงผมทำให้คุณไว้ใจได้ป่านนี้แล้วแน่นอนหลายคนคุณจะเชื่อว่าผมเก็บบัญชีไว้ผมก็จบ จากนั้นแล้วผมพิสูจน์มาแล้วก็หลายปีคุณเชื่อได้หลายๆคนคุณเชื่อได้แต่ใครจะช่วยต่อตัวนี้คนมาใหม่ไม่ตอบคนเก่าหรือคนที่ไม่แน่ใจเท่านั้นจะต่อจะเชื่อพวกคุณก็จะยืนยันว่าคุณกับคนอนุชนรุ่นหลังบ้างแต่คนสงสัยจะเยอะเดี๋ยวโดนต่อไปความสะอาดมันไม่สะอาดตลอดแล้วมันไม่มีความจำเป็นในที่ผมจะไปจดบัญชีใส่บัญ