210904-52 ขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์ ตอน52-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ014.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันจันทร์ที่ 4 กันยายนพุทธศักราช 2521 ต่อจากนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นำหมู่ทำวัตรเช้าที่พุทธสถานสันติอโศกซึ่งขณะนี้พ่อท่านได้นำขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์มาแสดงประกอบการอบรม ปิรันย่าไม่ต้องเข้าใจได้ง่ายจะตายไปว่าผู้ที่นอกคอกไม่เดินทางตามนิสัยหรือว่าไม่เดินตามหลักตามรอยที่มีต้นกลางปลายมันก็ออกนอกคิดนอกทางหาเป้าที่สำคัญก็คือการสำรวมในทวารอันนี้ที่ท่านยืนยันสูตรนี้ก็ยืนยันกามคุณ 5 เหตุการณ์ว่าจะเป็นทางหลังหรือว่าจะเป็นเรื่องปลายนั้นไม่ได้หรอกมันก็ต้องเป็นเบื้องต้นเป็นเป้าที่สำคัญที่เราจะต้องระวังตาหูจมูกลิ้นกายไม่ต้องจับต้องคอยควบคุมรวม ชนเราเองเราไม่เสด็จไปสัมผัสถูกลบเสียงอะไรแล้วก็เป็นหน้าปราถนาน่ารักน่าใคร่น่าชอบใจที่ดีจิตใจอ่อนแอไปให้ถูกตามพวกนั้นเข้าไปตั้งอาศัยเป็นที่ตั้งอาศัยกำหนดย้อมใจเสียอย่างนั้นถ้าเผื่อว่าอย่างนั้นก็เสร็จหมดทุกรายไปเราอย่าประมาทเราได้ฟังเป็นจริงอย่างนี้มันเป็นเรื่องไกลตัวแล้วมันเป็นเรื่องจำเป็นที่เราจะต้องคอยมีสติปัญญาซึ่งมัน เหลือเกินมันบ่อยๆมากๆกินชาซ้ำแซะนั่นแหละจะไม่รู้ว่ายิ่งสำคัญมันเป็นหลักเป็นเป้าเลยแล้วเราก็ต้องมีเสนียดสำนึกเวลาเรารู้สังวรระวังมันเป็นตัวหลักตัวการปฏิบัติแท้ๆเลยถ้าเป็นตัวสำคัญมากตัวนี้มันหยาบถ้าสมมุติว่าเราเบาบางในตาหูจมูกลิ้นกายตามมากินข้าวเบาลงแล้วจะเห็นความเบาอย่างพอเราลดเราไม่ติดติดตีไอ้นี่มันสื่อร้ายถ้าเราระงับมันลงได้จริงนะตัดขาดตัวทำร้ายทำลายกิเลสส่วนต่างหูจมูกลิ้นกายได้ลงไปได้จริงๆแล้วเราจะได้ประสบผลจริงๆว่ามันเบามันง่ายมัน ยุ่งยากมาจากพวกไอ้ของดาบพวกนี้รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสนี่แหละอะไรๆที่เราเกี่ยวข้องในวัตถุสมบัติต่างๆกับพวกไอ้ตาหูจมูกลิ้นกายสัมผัสนี่แหละมันไปติดไปแตะไปสัมผัสเขาแล้วก็ใจผูกพันเกิดรถเกิดชาติเกิดน่ารักๆหรือบางท
อ่านต่อ
ีก็ไม่น่าเอาหน้าไปข้างหน้าผลักอะไรมันก็เพราะตาหูจมูกลิ้นกายหน้าผากหน้าทำร้ายทำร้ายเขาดุเดือดเขาตรวจเขาอะไรอย่างเงี้ยมันก็อยู่ตามหูลิ้นกายใจนี่กายไม่เจ็บใจไม่สนใจรถลาลง แล้วถึงใจไอ้นี่จำนวนใจมันไม่อยู่เป็นสิ่งที่โยมยายมาจากตาหูจมูกลิ้นกายใจของมันเองแท้ๆนั่นน่ะมันไม่มีอะไรมากหรอกถ้าเราไม่เป็นที่ดีปั้นสร้างวิมานสร้างภพสร้างอะไรเท่าที่เราเคยได้ยินมามากมายนักมันก็ไม่ยากอะไรนักแต่ถ้าเราเป็นหลงในเรื่องที่ไม่ได้รับติดตามได้ยินมาเนี่ยเรียกว่ากิเลสจิระดังได้ยินมาเอสะแล้วก็แสวงหาจิตมันก็ซอกซ้อนแสวงหาเองสร้างภพสร้างชาติไม่ได้ยินเขาเล่าเขากล่าวข้อใดก็ได้มามากมายก็มาจำไว้เชื่อเขาตามที่เขาเล่าหรือไปฟังได้ยินเปิดคลิปของจิตมันมีอำนาจมันก็ไปสร้าง ประธานจะยึดเชื่อมาหมดเราต้องมาล้างไอ้พวกนี้อีกหรือไม่ไปติดกันแบบเห็นว่าเออมันไม่ได้หยาบไม่ได้มีของหยาบแล้วไม่ได้หนักหนาได้เรื่องของไอ้ตาหูจมูกลิ้นกายไอ้ตัวรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสเราหลุดมาได้เบาไม่ได้หรือว่าขาดไม่ได้จริงแล้วก็มาติดถนนไอหนักมันยุ่งมันก็มาติดเบาแล้วเนี่ยพวกเรานี่กำลังถูกจำนวนเนี่ยจำนวนไอ้กิเลสอันนี้มันกำลังถลำตัวเหมือนกับคนที่ไปเจอของอร่อยไม่ได้เคยเจอของอร่อยเลยไปเจอของอร่อยแล้วก็กินเอ้ากินเอาอยู่เดี๋ยวนี้ดึงออกไม่ค่อยออกแล้วเนี่ยกำลังโอ้โหใครมาดึง ของไม่ค่อยออกก็เลยมาติดหยุดมาจากของหนักมามากแล้วก็เลยมาติดบ่าวแล้วพวกเราก็ไม่มีเรื่องที่จะไปปั้นไปสร้างอะไรมากนักด้วยเพราะว่าเราปราบกันมากบอกให้เป็นสัมมาทิฏฐิมากแต่ในเรื่องเกี่ยวกับโรคติดตั้งสวรรค์วิมานไปมีภาพมีภพไปเล่นอะไรต่ออะไรอยู่เรื่องพวกนั้นมันก็เลยเหลือรูเดียวเท่านั้นเองมันก็เลยหยุดสงบง่วงเหงาหนักไปหมดเลยเดี๋ยวนี้ถ้าพวกคุณนี่นะปล่อยให้พวกคุณเล่นลิเกบ้างนะเอานั่งก็นั่งอาจจะหยุดก็หยุดหลับตาไปแล้วก็ผ่าวิมานมีสวรรค์มีนรกมีอะไรต่ออะไรมีฤทธิ์มีเดชมีอะไรต่ออะไรพวกคุณก็เล่นกันจริงจังเหมือนกับไปติดในทางตามสวยปั่นงานไปเล่นเสียง ไม่หลับไม่นอนน่ะมันก็สนุกทีนี้ถ้าผมว่าไอ้เรื่องตาหูจมูกลิ้นกายรูปรถติดเสียสมบัติคนนั้นไม่ได้เล่นแล้วไม่เอาแล้ววางมาแล้วไม่สนุกสนานไม่ติดไม่ยึดอะไรแล้วปล่อยมาทางนี้ไม่ให้คุณไปเล่นทางจิตในคุณไปปั้นไอ้ตัวสวรรค์วิมานให้เล่นรูปนั้นเรื่องนี้เข้าพวกคุณก็เลยไม่มีอะไรดีไม่มีอะไรสนุกไม่มีอะไรยวนไม่มีอะไรดึงเอาไว้มันก็ไปรูเดียวเลยมันหลับกลับเลยเล่นดินก็ไปหาไอ้ตัวสงบตัวดับตัวปรับลงไปเนี่ยต้องรู้เหตุปัจจัยของเราไม่ดีซึ่งก็ดีอันนึงดีที่ว่าเราไม่ต้องไปเอาไอ้นี่ ออกมาล่อกันหรอกเอาตัวตรงๆเลยว่ารู้ว่าตัวนี้ขี้เหร่แท้ๆไม่ต้องไปคอยขยับขย้อนไปเอาตัวโน้ตออกมาอีกมันล้างไอ้ลิเกละครไอ้ตัวสนุกทางด้านพบเพราะว่าตัณหาปั่นๆพลังตนออกมาให้ติดหนี้ยึดอีกนะมันก็ให้มาตกสงบอีกก็ต้องมานั่งล้างกันอีกทำไมหมดสนุกแล้วมันก็มาติดถนนเพราะของอยากมาทำให้มันเบาแต่ว่าเอาเอาฐานพักให้มันเล่นไม่พบในชาตินี้มาเล่นอะไรต่ออะไรผิดมันก็สนุกมันก็มีฐานอีกฐานหนึ่งมันก็ไม่โง่แต่ก็เผลอไม่ได้เผลอก็เข้าไปอยู่ในชาญ หนุมานอะไรก็ได้อยู่เหมือนกันแต่ก็ไม่โง่ๆไม่งมงายอะไรเท่าไหร่หรอกไม่หลับไม่พักไปเลยไม่ไม่ไม่ไม่ไม่มีกำลังส่วนหนึ่งอยู่มันมีสติเพราะว่ามันมีสติรับรถมันก็ไปของมันอยู่แต่ทีนี้พอเราไม่ให้เล่นในนั้นก็เลยพูดไปแรงหน่อยเนี่ยหาเรื่องหนักอะไรไม่มากสักหน่อยเพราะเรารู้สาเหตุของเราให้ดีว่าอันนี้เป็นกายะเป็นตัวร้ายของเรากลับกายะตัวร้ายพวกนี้เราต้องปลาไม่สำคัญเลยมันแรงมันอาจจะมีเป็นโรคที่หนักหน่อยอาการมันมากหน่อยไม่เหมือนทางด้านซ้ายหลับตาเจออะไรเลยเขาก็รอดเป็นอาทิตย์เลยเป็นเรื่องเงินเดือนมีอะไรต่ออะไรมันก็จ่ายมัน จอมก็สร้างจริงๆก็ไม่ใช่ง่ายนักนะไม่ใช่หน้านั้นหรอกก็ต้องไปเพี้ยนเอาทีนี้มันก็เลยต้องเอาใจขยันจดจ่อสร้างมโนไม่ใช่อัตตาเหล่านี้มันก็ต้องไปนั่งหลับตาเขาก็นั่งใส่สร้างแล้วก็ไม่ใช่ง่ายนักบางคนก็ไม่ค่อยได้หรอกถ้าได้ก็ได้อย่างนั้นแหละนิดๆหน่อยๆก็ดีอกดีใจตื่นเต้นมันก็ขึ้นมันก็ไม่เคยหลับสบายแล้วมันก็เพี้ยนทำเพียงสร้างก็อยู่อย่างนั้นแล้วก็ให้กลายเป็นไปสร้างไปติดตรงโน้นนั่นแหละอย่างน้อยก็อุปทานอยู่กับไอ้พวกนั้นที่พวกเราไม่แล้วฟังกันมาจนเข้าใจไม่มีความเข้าใจผิดไม่มีมิจฉาทิฐิสิ่งเหล่านี้ไม่ต้องไปเสียเวลาอยู่ 2 อาทิตย์ 2 ทางก็ไปนั่งได้ๆแล้วก็มานั่งล้างแล้วไม่ต้อง ล้างไปเลยเพราะฉะนั้นมันก็เลยเหลือเบาอีกทางหนึ่งวืบลงไปเลยทีนี้หาเบาเลยพอหมดยางก็มาเอาเบาติดอร่อยกันใหญ่กลายเป็นรถนะมันไม่เคยไม่เคยพกอาหารอย่างเหมือนกันคนที่อดอยากปากแห้งจากทะเลทรายมาถึงเจอน้ำโอ๊ยดื่มท้องกลางเลยขณะนี้กำลังท้องกางกันนะเนี่ยท้องกลางเดือนเป็นโรคนะขณะนี้เป็นโรคท้องปลากินหลับมากไปกินงูกินง่วงมากไปมันก็เลยดูบางทีก็สมณะสารูปก็ไม่ค่อยดีเมื่อวานนี้ใครถามขึ้นมาไอ้ นอนไม่หลับมันมีไหมเทวดาองค์ไหนอ่ะชี้ให้ดูหน่อยซิตัวอย่างไอ้ที่นี่ง่วงไอ้ที่ไม่หลับมีไหมไม่ใช่เรื่องเล่นนะเรื่องน่าสำนึกเรื่องที่จะต้องทำความสำคัญมั่นหมายในใจแล้วก็จุดเทียนแล้วก็เหตุนี้มันเป็นเรื่องจริงเราลดราคารถหย่อนลงมาจริงเราสบายแล้วสิ้นเดือนเบิกบานล่ะเราไม่ต้องไปยุ่งเกี่ยวจะต้องสดชื่นจะต้องสุขสบายๆใจก็จะต้องปฏิเสธการเราลดละลงมาร่วมรบกันเสียงสัมผัสเบาง่ายแล้วเราจะเห็นจริงๆใจมันรู้สึกเลยไอ้พวกนี้มันยุ่งมันพาให้เราจะต้องใช้แรงงาน จะต้องใช้วัสดุจะต้องเปลืองจะต้องเสียเวลาจะต้องอะไรต่ออะไรเยอะมากเกินไปเยอะมากเราทีนี้ตอนนี้มันเห็นเด่นชัดเลยว่าไม่ต้องไปเสียเวลาไม่ต้องเสียดายไม่ต้องอะไรนี่นั่งอยู่ในนี้ประเดี๋ยวก็ได้ของเล่นแล้วนี่แต่ก่อนนี้โอ้โหของเล่นเนี่ยมันหนักหนาวุ่นวายเยอะเลยต้องออกไปแสวงหาต้องเด่นต้องดีต้องเต้นลำบากนะตอนนี้มันไหม้แล้วมันเบาบางมาแล้วมันก็อยู่ที่นี่อันนี้ดีกว่านี่นามันรู้นี่เออสบายๆไปแล้วหรือไม่ได้เผลอไปจับเผลอไปเอาเอามันง่ายมันไม่ต้องลำบากมันมันเทียบเคียงกันเห็นชัดๆมันก็เลยหลงไหลคำว่าหลงใหลมันหลงไหลมากมาเทียบเคียง โอ๊ยนี่มันดีกว่าจังเลยมันชอบจังมันติดมากมันหลงไหลมากหนักก็เลยลำบากจิตมันถ่วงมามันรับมาแล้วต้องแก้ดอกพยายามหาอุบายหาเหตุหาผลอะไรต่างๆให้มันเข้าใจว่าอย่าไปหลงจนก็สุดโต่งออกไปมันมันทำให้เราไม่งามไม่ดีไม่งามไม่ดีอย่าไปเข้าใจว่ามันเป็นรถมันเหมือนกันแต่รถทางโลกเป็นแต่เพียงปัญหาคนละส่วนอันนึงตามมาตัดไม้อันนึงเพราะว่าปัญหามันปัญหาคนละส่วนเท่านั้นเองเราจะต้องทำวิชาให้แจ้งอย่าให้เป็นอวิชชาอยู่อย่างเดิมไปล้มการก็เอาวิชาหลวงพ่อวัดหลวงพ่ออวิชชาเอาลูกชายทั้งคู่ ทั้งคู่เราต้องเข้าใจอัตรามันเป็นภพมันเป็นปัญหาเป็นเรื่องที่เราไปเสพติดล้มเป็นรถการพักเกาะกับการพักมันก็เบาเราก็รู้แล้วมันเบามันบอกว่ามันก็ง่ายๆมันไม่ยากรู้แล้วมันไม่ยากความไม่ยากเราทำจนชินแล้วมันก็ไม่ยากไอ้นี่มันยิ่งไม่ต้องออกแรงอะไรมันก็ยิ่งเบามันยิ่งโรคยิ่งง่ายก็จริงฟังภาษาออกให้ดีคำว่าเบาว่าโลกมันง่ายมันก็ต้องมันก็ต้องรู้สึกว่ามันดีกว่าหนักแต่บางทีหนักๆก็ดีนะหนักๆมันมีถ้าไม่มีน้ำหนักว่างๆเลยไปเนี่ยมัน มันก็แย่เหมือนกันนะมันก็รู้สึกว่าอึดอัดยากยากเหมือนกันมันรู้สึกอึดอัดอยากได้เหมือนกันถ้าเราต้องทำความรู้สึกจากใจของเราให้ชัดๆเห็นว่าเออเราควรในสภาพที่หนักมีสภาวะที่ควรหนักควรเป็นควรเป็นควรอะไรต่ออะไรอยู่ไม่ใช่จะเอาแต่ว่าเบาๆหยุดๆง่ายๆมันเลยเถิดไปอีกอันนึงก็กลายเป็นคนมีชัวร์ๆเฉยๆง่ายๆไปมันก็ตกต่ำมัชฌิมามันก็ต้องกลางๆแล้วก็มีตัวเวลาที่ตื่นมันก็มีบทบาท คำกิริยามีการงานมีตัวที่แตะต้องติดตรงเหล่านั้นเราไม่ได้มีรถมีชาติปรุงเหล่านั้นเราไม่ได้ลงเพื่อตัวเพื่อตนไม่ได้ประกอบไปด้วยลาภประกอบไปด้วยยศประกอบไปด้วยสรรเสริญมันไม่ได้ประกอบไปด้วยสิ่งอย่างนั้นอารมณ์ว่าเราจะทำเพื่อคนแรกล่ะทำเพื่อเป็นแร่ยศให้เขามายกยศยกชั้นให้เมื่อเราทำเป็นทำเก่งทำมากทำดีไม่ใช่เพื่ออย่างนั้นหรือว่าจะได้เป็นอำนาจต้องไม่ต้องเราไม่ได้ตกอยู่ภายใต้อำนาจโลกกระทำมันไม่ได้หลงรักหรือแม้กระทั่งสรรเสริญเยินยอก็ไม่ใช่จะบอกว่า แล้วไปติดหรือไม่อันนี้เราจะรู้ผลอารมณ์มาอ่านดูในสูตรต่อมาผู้โลเลจะตั้งชื่อว่าผู้โลเลภิกษุทั้งหลายหมู่นี่ 8 อย่างเหล่านี้ย่อมเป็นไปเพื่อความเสื่อมเสียสำหรับภิกษุผู้ยังไม่จบจิตแห่งการปฏิบัติเพื่อลูกถึงนิพพานมูลเหตุแบบอย่างอะไรกันเล่าแต่อย่างคือ 1 ความเป็นผู้พอใจในการทำงานก่อสร้างธันวาคมนั้นในของท่านพุทธทาสท่านบอกว่าลงไปเลยว่าเป็นผู้พอใจในการทำงาน ก่อสร้างบ้านดีใจเจ้าของพระไตรปิฎกฉบับหลวงก็ว่าเป็นผู้ยินดีในการงานไม่มีคำว่าก่อสร้างเติมพระพุทธทาสยิงเป๊าะเข้าไปที่ตรงแปลคำว่ากรรมที่จริงภาษาบาลีอันนี้เราก็เคยผ่านเคยเรียนกันมาแล้วกรรมมาลามาตราธรรมะกรรมมีการกระทําการงานหรือการกระทำกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมตัวนี้แหละอารามชะตาอารามมันพอใจมัน ใจมันยินดีในสิ่งนั้นสิ่งนั้นเราเคยอธิบายตรงนี้แล้วก็คงไม่เคยเป็นอะไรไม่เคยผมไม่มิจฉาทิฐิอะไรมากนักเพราะมันต้องแยกถ้าแปลอย่างนี้แล้วเจ๊แปลนี้หรือแปลอย่างนี้ความเป็นผู้ยินดีในการงานเนี่ยจะทำให้ภิกษุเสื่อมเจ๋งเลยภิกษุสบายเลยไม่เอาช่องเลยตีช่องเลยที่สุดก็ไปทำการงานและยินดีในการงานเป็นกิเลสทำให้ภิกษุเสื่อมก็ไม่ยินดีในการงานการงานการอะไรก็อย่าไปยุ่งการงานอยู่นิ่งๆอยู่เฉยๆลอยไปลอยมาได้ช่องเลยศาสนาสุดท้ายก็อย่างนี้ชิบหายใหญ่เลยคนเรามันดูเด็กสาวมันนึกว่าคนไม่ทำงานทำการ อยู่เฉยๆลอยๆอ้าวมันก็ไม่ควรจะมีหลายเรื่องอยู่อย่างนี้ลัทธิอย่างนี้มันไม่ควรเกิดเขาถึงบอกว่าศาสนาไม่มีเรื่องอะไรทำให้คนไร้ค่าหมดแรงงานหมดค่าหมดประโยชน์ทำให้คนไม่เข้าท่านี่คนดีๆอยู่แล้วมันเป็นตัวเครื่องกลหรือเป็นจับคนชั้นประเสริฐคอมพิวเตอร์แล้วคิดได้มันไม่สู้คนได้คิดจะตายคอมพิวเตอร์ก็คิดอยู่ทุกวันไม่ได้คนนี้แหละมันตัวประเสริฐเก่งในการที่จะผลิตทำงานใช้แรงงานเชี่ยวชาญสามารถมากกว่าตัวตุ๊กตาแต่เขาก็พยายามผลิตเป็นตัวตุ๊กตาภูมิพลแท้ วัดป่ามีเครื่องกลอวัยวะสรีระและสนิทต่างๆเคลื่อนไหวทุกอย่างดีแนบเนียนประเสริฐแล้วกลับเอาไปทิ้งไม่ใช้ซะแล้วเอาไปทำเป็นของทิ้งแล้วก็คอยจินดาอาหารกินอาหารแล้วก็นิ่งๆการงานอะไรก็ไม่เอาตาดูแลเฉยๆไม่ยินดีด้วยและไม่สนใจไม่พอใจไอ้การงานชิบหายในโลกชิบหายทั้งโลกอย่าว่าแต่คนคนนั้นชิบหายถ้าคนมีความเข้าใจอย่างนี้ก็หายหมดคนที่เรากราบไหว้ยกย่องเป็นคนที่อยู่เฉยๆมีเงินไม่ก็ทำการงานนอกจาก ทำการงานซึ่งเป็นความเลวของคนแล้วนะเศรษฐีเนี่ยคอยกินดอกเบี้ยหรือคอยมีรายได้จากมรดกจากอะไรเป็นไรกินใช้ไม่ทำการงานการเงินอะไรนี่ก็เป็นความเลวของคนแล้วที่เจอผีเลวกว่าพวกที่มาไล่ๆเฉยๆนี่ก็ตรงที่ว่านอกจากไม่ทำการงานแล้วยังเครดิตไปสร้างค่านิยมเลวคือไปหาเรื่องกามเทพมาหาเศษศพไปวุ่นวายปรุงแต่งดิ้นรนจะต้องเสพรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสต่างๆเพราะมีเงินมีก็มีสิ่งแลกเปลี่ยนและมีอำนาจและก็สร้างค่านิยมเป็นอำนาจเป็นพวกที่ชี้นิ้วกดขี่ข่มเหง มีแบ่งทำให้เห็นวรรณะในการที่ผู้ที่เป็นทาสก็จะต้องมายอมรับใช้จนเกินขอบเขตอยู่เหนือเป็นศักดิ์ศรีเป็นวรรณะเป็นอะไรต่ออะไรขึ้นมาเป็นค่านิยมที่ไม่มันทำการทำชั้นทำกฎทำข่มกันมากมันไม่ประสานมันไม่เป็นสมานัตตาแล้วถ้าเกิดการสร้างอำนาจกับการเสพกามเสพสุขในการที่พระพุทธเจ้าเป็นย่อหรือว่าเรื่องการเกลียดการเกลียดหรือแม้แต่กินก็ไปกิเลสพวกเศรษฐีระดับตัวสำคัญ พยายามสร้างค่านิยมสร้างแบบอย่างที่ทำให้คนมันหลงหลงจะเอาอย่างนั้นเขาก็ทำในสิ่งที่พิสดารแปลกเปลี่ยนไปจะกินก็กินได้ทั้งโอทั้งโถงต้องมีสัตว์มีสีทั้งจะเอร็ดอร่อยปรุงไม่ได้สีได้รสด้วยลูกได้กินด้วยอะไรเป็นไรกูสารพัดสารภีที่จะกระทำค่านิยมที่มันทำให้คนเราเนี่ยศิลปกรรมที่สร้างค่าอุปทานจะเอาอย่างเพื่อสิ่งนี้อีกเป็นส่วนเลวที่จับของพวกเศรษฐีทั้งหลายแทนที่จะมีเงินเอาไปทำทุนอาจเป็นลงทุนลงแรงเป็นสิ่งที่จะทำงานใช้งานให้มันเป็นผลผลิตอะไรต่ออะไร ร้านพระเศรษฐีผู้ใดไม่ทำงานก็จะมานั่งเอาเวลามาสร้างค่านิยมพวกนี้เลวที่สุดทีนี้เราเป็นผู้ที่ศึกษาเราก็จะต้องแบ่งแล้วก็จะต้องดูต้องเลือกให้ออกเราก็จะต้องมาเห็นมันรู้ให้ได้มันนอกจากคนเราจะไม่เหตุการณ์ปกติดีแล้วล่ะช่วงหนึ่งระบบปฏิบัติธรรมแล้วรถกามคุณ 5 เลิกมาได้เบามาได้ไม่ได้ไปสร้างค่านิยมเป็นภูมิไปแต่งแล้วก็เออดีละ 1,000 บาทไม่ได้ดีแล้วก็จะต้องดูอย่ามาหลงกับไอ้การที่จะต้องเป็นคนลอยๆเป็นคนไม่มีการไม่มีงานไม่ได้ก็ต้องมีการงานและเป็นการงานที่เป็นสัมมากัมมันตะเป็น เวลาที่จะต้องเหมาะควรเป็นที่สุดสำหรับเราเรามีการงานอะไรถ้าสมมุติว่าเรามาเป็นนักเรียนมาเป็นภิกษุเป็นเสกบุคคลเพราะรถตามมาได้ตามมาอย่างยาวกามนี่มันหมายความว่าไอ้สิ่งที่มันใครยึดมันเป็นเศษเป็นตาหูจมูกลิ้นกายนี่แหละไปติดอบายมุขนี่ก็ตามไปติดติดสิ่งเสพติดอะไรนี่ก็ตามเป็นรถเป็นรูปเป็นสิ่งที่สัมผัสอะไรอยู่ในตัวเทคโนโลยีอะไรมันอยู่เนี่ยมันไม่มีอะไรอย่างนี้เป็นต้นยกตัวอย่างไปติดเหล้าติดยาไปติดอาหารการกินกินดูอะไรไม่เข้าเรื่องราวๆหนักๆไปติดแล้วก็ผลัด 7 สีเกี่ยว ผู้หญิงผู้ชายเสียวค่ำกลางคืนอันนั้นมันก็เรื่องตามทั้งนั้นต่างหูจมูกลิ้นกายทั้งนั้นแหละเป็นตัวทวารใหญ่ถ้าเอารถลงมาได้แล้วแม้แต่ขั้นต่ำเป็นโสดาบันมาหน่อยนึงส่วนหนึ่งแล้วก็มาลดส่วนอื่นอีกเราเป็นเสขบุคคลไม่จำเป็นว่าเรื่องรูปรถติดเสียงสัมผัสอีกมากจนกระทั่งมันลดลงไปได้จริงๆเรามันลดรูปรถติดเสียสัมผัสลงไปได้จริงๆเราเป็นคนที่มีชั้น 1 แล้วมีเวลาว่างมากขึ้นแล้วเพราะเราไม่ต้องไปเอาเวลาแสวงหาไม่เอาเวลาไปแต่งไปที่ซอกซ้อนวุ่นวายอะไรเรามีเวลามากขึ้นเวลาเหล่านั้นน่ะเมื่อเรามาเป็นนักศึกษา แล้วก็พึงเพียนเรียนปฏิบัติแล้วก็ควรจะมีงานอันเป็นกรรมมันตะการงานที่เหมาะสมที่สุดมันมีอะไรบ้างอยู่ในพวกเรานี่เรายังไม่รู้ก็พยายามถามหรือว่าเราพยายามศึกษาการงานในที่เหมาะสมควรตามระเบียบตามกติกาพวกเรานี่เหมาะแล้วยังหรือว่าเกินไปควรทำไหมสงสัยเราก็ถามกันอยู่มันเหมาะสมที่สุดธรรมะเป็นการงานที่เป็นที่สุดเหมาะสมที่สุดสัมมากัมมันตะอันนี้มันไม่ควรแล้วเรารู้เราก็เออเราก็จะทำมันมีการงานหลายๆอย่างที่เห็นว่ามันเพ้อไปแล้วล่ะเราเองไม่จำเป็นจะต้องไปวุ่นวายมากนักโดยเฉพาะที่เป็นพระเป็นเจ้าท่านออกกฎห้ามเป็นเพราะการงานหลายๆอย่างนี้ไม่ต้องเอาอะไร กว่านี้มากมายที่เราจะทำท่านก็ตัดไว้เลยเป็นศีลเพราะเหตุว่าถ้าบอกอย่างนี้สำหรับคนไม่ฉลาดก็บอกกันได้ทั่วๆว่าเป็นหลักเลยเป็นตายตัวถ้าคนฉลาดจริงๆก็ไม่ต้องบอกเขาก็รู้จักไม่ไหวพริกถึงมีคนไม่ฉลาดก็ตราไว้เป็นกฎเป็นระเบียบเป็นหลักเกณฑ์เลยบอกอย่าลดน้ำมนต์นะเดี๋ยวจะไปที่รักษาไข้ใส่ยาทาแผลอะไรต่างๆอย่าเป็นที่ดินไว้ในเรื่องบูชาองค์บูชาไปบูชาอย่างโน้นอย่างนี้ทุกท่านอะไรแล้วก็ห้ามเป็นภาษาไว้ กูรู้ก็ไม่ทำอย่าพูดไม่รู้ไม่เคยไปอ่านก็ไม่รู้แต่ผู้รู้โดยไหวผิดก็ไม่ถามเหมือนกันไม่ปัญญาก็เป็นหลักตายอยู่แล้วบอกตรงๆกูเข้าใจก็หยุดไปอันนี้ก็ไม่ใช่งานที่จะไปวุ่นวายเราก็ทำงานอะไรที่มันเหมาะสมที่มันควรถ้าจะบอกว่างานก่อสร้างไม่มีในศีลก็ไม่เคยมีบอกว่าอย่าไปทำงานก่อสร้างไอ้ศีลก็ไม่เคยมีถ้าเราไม่ใช่นักสร้างใครจะเป็นนักสร้างล่ะเรานี่แหละเป็นนักศึกษาแต่ว่าด้วยความหมายโดยปริยายก็รู้แล้วว่างานทางโลกงานที่ชาวบ้านชาวช่องเขาจะทำกันเป็นกิจจะลักษณะเราก็อย่าไปแย่งอาชีพเราเห็นอยู่ว่าเป็นอาชีพของ อาชีพนี้พวกนั้นเขาทำไม่เป็นแล้วก็ทำไม่ได้ไม่มีความรู้ลึกซึ้งมารู้ได้หรอกเราก็ต้องรู้งานส่วนงานที่สมบูรณ์น่าจะเกี่ยวพันกับมีอะไรต่ออะไรก็ที่เราอยู่โถถ้าเราไม่ทำเสียจริงๆแล้วก็เขาจะมาทำอะไรคนชาวบ้านเขาก็ทำของเขามากมายของเราเองเราจะไปนั่งจะยืนจะเดินจะทำลอยๆอยู่เฉยๆยังไงแล้วก็ดูแลพอสมควรบูรณะก่อสร้างอะไรมาขอเป็นพอไปพอได้พอทำแล้วก็ทำไปแต่เราไม่ได้ไปนั่งแย่งอาชีพโดยการไปรับจ้างเขาทำและแถมจะไปแย่งราคาถูกกว่าอะไรงี้ก็ไม่มี แข่งขันเราทำดีกว่านะคนจะต้องมาจ้างเราเพราะว่าเรามีฝีมือแจ๋วกว่าถ้าเราทำจริงนะเราจะได้เพราะว่าเรามีเวลามากต้องฝึกปรือเก่งถ้าเอาใจใส่สูทคืองานเฉพาะงานพวกเรานี่จะมีความสามารถมากเพราะเราลดเรื่องที่จะต้องไปยุ่งวุ่นวายฟุ้งเฟ้อต้องคอยเป็นเครดิตจึงสูบดื่มเสพและเวลาไปอะไรพุงกางปรุงรสปรุงรสเราลดลงมาเยอะแล้วเรามีเวลาที่จะมาฝึกงานเฉพาะงานของเรานี้เราจะเก่งกว่าชาวบ้านเขาเป็นทั้งผลงานที่ดีแล้วเราจะได้แข่งกับชาวบ้านเขาไปค้าขายไปแย่งชิงนะเราจะชนะจริงๆจะเจริญถ้าเราทำงานก็เจริญ ทำอะไรก็เด่นทำอะไรก็เจริญได้เพราะเรามีจิตใจเราไม่วุ่นวายจิตสะอาดมันมีมันมีกิเลสดึงไปมากแล้วก็เอาใจมาใส่เป็นเอกัคคตารมณ์หรือว่าเป็นสมาธิแล้วฝึกอะไรมีสมาธิดีทำงานอะไรก็มีจิตเป็นสมาธิร่วมสร้างร่วมฝึกมันก็ทำงานดีแล้วก็ละเอียดละออแกงอ่ะปัญญามันอยู่ในนี้กำลังใจกำลังพร้อมพลังที่มันช่วยมันมีแรงแรงมันก็เสริมมาทำให้เราชัดเจนถ้าเราเข้าใจในสมาธิไม่ใช่เราบอกโอ้ยทำงานก็สั่งกันตายทำช่างเบื่อแม่งมามากแล้วแต่จะเล็กๆเด็กๆมากับพ่อแม่อะไรไปทำงานจนกระทั่งมาในโลกหรือว่าถูกไล่ทำงานทำงานเบื่อแล้ว เราไม่เบื่อแต่เราไม่ติดไม่อารามนะเราไม่เบื่อแต่เราไม่อารามอ่ะไม่อารามคือเราทำแล้วมีอารามนี่หมายความว่าเราเห็นดีแล้วเราก็ทำแล้วดีดีแล้วเราก็ไปติดที่มันเป็นส่วนดีผลดีมันเป็นชื่อของกินเลยพี่เลยล้มดีนะใจมันไปติดดีเขาแปลกันเนี่ยเขาแปลว่ามีใจอารามแปลว่าดีใจนั่นแหละมันดีใจกับเพราะว่ามันได้ดีมันพบดีมันมีสิ่งดีเกิดก็เลยทำให้เราดีใจอยู่ดีๆเราไม่ ถ้าตัวคำอธิบายหรือว่าตัวผลที่เขาแปลแล้วเนี่ยมันดีใจเขาก็เลยเอาคำว่าดีใจมันมาแปลมันๆที่เป็นความหมายมันมากกว่านั้นอารามมันหมายความว่ามันไม่ได้ดีเมื่อเราทำดีแล้วนี่ยิ่งเป็นการงานทำการงานแล้วได้ดีแล้วก็มีติดตัวนึงพอได้ดีแล้วมันก็ไปติดใจมันไม่ดีใจนั่นแหละมันไปผูกพันกับไอ้สิ่งอย่างนี้สิเข้าให้มันมีตัวนี้เป็นจิตตัวนี้เป็นกิเลสในจิตมันก็เข้าไปผูกพันเท่าถ้าไม่ทำไม่ได้ไม่ได้อร่อยถ้าทำแล้วมันได้ตัวนี้มันก็อร่อยใจมันติดไงเรารู้เลยตัวนี้เริ่มอยากไปอยากไปให้มันเกิดแต่ถ้าเราทำสิ่งดีไม่เกิดอยู่มันก็เป็นสิ่งดี ข้อสำคัญอย่าไปมีกิเลสติดใจเอร็ดอร่อยไม่ได้ทำแล้วจะขาดอารมณ์ถ้าไม่มีแล้วก็จะขาดมึงก็ไม่ได้ยินเสียงด่าไม่ได้ทำแล้วก็เราอยู่ว่างๆก็ได้ไม่ได้ทำอยู่ว่างๆก็ได้หรือว่าว่างมากไปแล้วก็ไปเสพบ้างซะมากไปมันจึงได้ดีใจกับว่างมากก็กลายเป็นคนไล่เราอย่างเก่าอีกมันก็ส่งไปข้างๆก็เลยว่าเอออยู่เฉยๆไม่มีอะไรดีกว่าก็ไม่ติดอร่อยมากไม่เอาทั้งอร่อยมากไม่เอาทั้งอร่อยงานล้างความอร่อยอัดสาธุๆล้างหมดทั้งการหยุดทั้งการมีบทบาทมันเป็นเรื่อง ตามันเป็นเรื่องปกติจะมีบทบาทหรือว่าจะพักจะหยุดไม่ว่าจะพักเราก็รู้ว่าเออพักเมื่อเวลาควรพอควรพักก็พอก็พักเมื่อเวลาจะเปลี่ยนก็รู้เพียงสิก็รู้ว่ามีบทบาทมีการงานเวลาเพียรแล้วก็เกิดการงานเกิดการเปลี่ยนพระพุทธเจ้าที่ได้ตรัสว่าเราไม่ทักเราไม่เพี้ยนระดับคือตัวบทของการฆ่าปลวกก็สงสารพระบทของความถึงนิพพานถึงเวลาพักแล้วก็พักถึงเวลาเปลี่ยนระบบเปลี่ยนมันก็จบกันไม่ได้หมายความว่าเอาแต่พักสงบหยุดไปเลยไม่นานเป็นข้อยืนยันถึงสัมมาทิฏฐิและมิจฉาทิฏฐิ เป็นข้อตัดสินที่ครอบบอกให้คุณทราบเข้าใจให้ดีชัดๆคุณจะซาบซึ้งและคุณจะเห็นว่าตัวจบๆมันจะหยุดหยุดมันอยู่ตรงนี้เองมันจะหยุดงานหยุดจะไม่ใช่หยุดงานหยุดเลิกเถอะไปก็ส่งไปอัดกับมันถามนะโยมนี่มันละเอียดอย่างนี้นะถ้าเราไม่เข้าใจแล้วก็ยุ่งตายเพราะเวลาเราบรรยายธรรมะสูงๆขึ้นมาถึงกระทั่งมาติดสงบเย็นเป็นต้นไม้มาบอกไอ้ที่บรรยายในหนังสือแต่ 8 ท่านที่บอกว่าไปติดสงบกับตัวอธิบายจนถึงขั้นบอกว่าเป็นคันคัน 17 ยังไง ท่านที่นั่นโทรพนันท่าจะติดมากไปปิดหน้าปิดนอนปิดๆสงบกิเลสใหญ่แล้วเขาก็บอกเออติดถนนง่ายๆแล้วมาพูดแหย่คนไม่ติดสงบได้ไงเขาก็ว่าไปนั่นต้องดูที่เราพูดไปออกนอกคิดนอกทางคนก็ต้องมาศึกษาความสงบแล้วก็ต้องมาเอาความสงบก็ได้ความสงบก็จริงใช้ภาษาง่ายๆก็ได้ความสงบแต่ลึกเข้าไปขยายสงบจากกิเลสไม่ใช่สงบโดยที่เรียกว่ากลายเป็นหยุด 1 ใบเฉย ระบบก็หลับไปเลยยาวนอนไปติดต่อหน้าเจ้างูไปเลยอย่างที่ว่านั่นน่ะมันไม่ใช่อย่างนั้นถ้าไม่มีปัญญารู้ก็ไม่รู้จริงๆด้วยไม่รู้หรอกพวกนี้ยากสอนจะมาดึกดำบรรพ์มาม่าแต่ถ้าเราไม่ใช่ปัญญาจริงๆเลยจะเห็นอ๋อมันเป็นความสำคัญไม่ใช่เลยไม่รู้จะกล่าวถึงหนักก็กลายเป็นคนเมามันเอาง่ายๆหางานช่วยเอาง่ายๆมันถึงมันโทรมาถามพวกเรานี่มีสภาวะเรารู้กันมันซาบซึ้งใจไปเลย เหยียดยาวจะแปลเป็นรูปสวยๆเลยดิ่งเหมือนมันจะเป็นรูปมันก็อธิบายออกคุณก็เห็นมันชัดเจนอะไรดีใช่ไหมท่านศรีนครินทร์ไทยเธอไม่ได้ลงบรรดาสัตว์มันเห็นชัดๆอยู่แล้วเพราะอะไรเพราะทิศทางนึงเราไม่ซื้อเราไม่ฟุ้งเราไม่เออไปนั่งคิดไปนั่งมีอารมณ์ฟุ้งซ่านโอ้ยเดี๋ยวนี้เขามีอะไรสนุกลดถูกลดกลิ่นเสียงอะไรเราไม่แล้วจริงๆมันไม่ออกมันเข้าดินเข้าไปใหญ่เลยตามประสบการณ์ ประมาณต้นจะตายทรมานตัวเองที่เป็นนั่งหลับตาแล้วก็เลยไปหลงติดสงบที่ไม่รู้เรื่องนี้ท่านถึงบอกว่าพรุ่งนี้หนักหนาเหน็ดเหนื่อยลำบากจนเปล่าแล้วก็เป็นได้สงบแบบติดๆหน้าไม่รู้สีตาไฟเนี่ยเขาบอกว่ามีอะไรทรมานหนักหนาอุตส่าห์จะเป็นจะตายเสร็จแล้วเหลืออัตราดอกเบี้ยอัตรานั้นน่ะเค้าไม่เข้าใจอัตราแล้วเราจะได้แค่เนี้ยทรมานตนเปล่าคำว่าทรมานตนก็พูดไปว่าทรมานแบบนี้มันยาวๆใครก็รู้แต่ทรมานหนังเล็กใครก็เข้าใจไม่อยากอะไรหรอกแล้วก็ไม่ต้องเกินตัวอะไรพระพุทธเจ้าบอกไม่ต้องเกิน อยู่ดีๆก็ไปนั่งบนคมหอกคมดาบไปจับตรงตะปูไปเดินบนไฟบนพื้นไปอะไรมากมายไม่ต้องถึงขนาดนั้นทนแดดน้ำลมฝนทนแมลงสัตว์กัดต่อยเป็นธรรมชาติอันเป็นสิ่งที่เราไม่ต้องไปสรรหาแต่มันจะต้องพบปะบางทีมันไม่แน่ไม่เที่ยงเราอาจจะต้องเจอมากเจอฝนหนักๆต้องลำบากอะไรอย่างเงี้ยซึ่งไม่ธรรมดาธรรมชาติที่เราเห็นอยู่ว่าเป็นปกติชีวิตอ้าวท่านบอกเลยมีสูตรวันนั้นตามสูตรอะไรไม่รู้ท่านบอกชัดเจนไม่ต้องฝึกก็ต้องแล้วก็เคยพูดถ้าไม่ได้มายืนยันว่าอรหันต์พวกเราจะต้องทนต่อแดดน้ำลมฝน สัตว์เสือกลิ้นขาดแล้วไม่ได้บอกว่างั้นถ้ายืนยันขนาดของเราจะเป็นงั้นแล้วเราจะต้องฝึกฝนต่อการสู้ได้ในแบบน้ำลมฝนสัดส่วนพื้นฐานอะไรเนี่ยวันนั้นเจอสูตรไหนบริจาคไม่ได้แล้วก็ให้ฝึกเราต้องฝึกฝนเพราะมันเป็นเรื่องธรรมดาซึ่งเราก็คิดออกถ้าเกิดว่าใช้ปัญญาเป็นเรื่องอย่างนี้แหละชาวบ้านเขาก็ทุกข์ก็ดูที่เขาต่อสู้เขาก็ทุกข์แต่เรามันไม่ทุกข์หรอกจะลงจะฝนจะหนักอะไรมันเรื่องธรรมดาธรรมชาติของโลกเราเข้าใจแล้วเราก็ธรรมดาจิตใจของเราเหมือนเราดูสัตว์ นี่มันติดกลางมันแห้งก็มันเฉยมันไม่ถูกไม่ร้อนอะไรเลยจะล้างมันก็ไม่คิดล้างคิดอะไรมันก็เป็นของมันเราเองเขาถือกันพวกเรานั้นมันช่างไม่ประสีประสาอะไรเลยนะมันเปื้อนแล้วก็ไม่ล้างนี่มันจะถูกว่าถูกดูถูกก็ถือโอกาสเราก็เอาละไม่ให้ลูกวัดสระมันเปื้อนแล้วถึงเวลาก็ค่อยล้างออกทำสะอาดได้ทำความสะอาดเป็นไม่ใช่คนขี้เกียจขี้คร้านไปจนเกินไปก็ค่อยล้างคอยอะไรแต่เราก็ไม่
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive