210611-29 ขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์ ตอน29-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ014.txt

ด้รับมุรธาภิเษกแล้วทรงประกอบความสุขในการกระทบกับว่านอนฉันต้องการความสุขในการประชุมหาความสุขในการเรียนพระวรกายหาความสุขในการกระทำหลับก็หาความสุขในการประชุมหลับตามแต่พระประสงค์อยู่เนืองนิดๆยังคงทรงปกครองราชสมบัติให้เป็นที่รักใคร่ถูกใจของพลเมืองจนตลอดพระชนม์ชีพได้อยู่หรือณที่สุดก็ทูลกล่าวว่า หลังนี้ไม่เคยได้เห็นด้วยกันเลยพระเจ้าค่ะพระพุทธเจ้าก็ตัดต่อดีแล้วที่สุดทั้งหลายข้อที่กล่าวนี้แม้เราเองก็ไม่เคยได้เห็นได้ฟังอย่างนั้นเหมือนกันที่สุดทั้งหลายพวกเธอทั้งหลายจะเข้าใจเรื่องนี้กันอย่างไรพวกเธอเคยได้เห็นได้ฟังเราบ้างหรือว่าคู่ครองรักก็ดีทายาทผู้สืบมรดกก็ดีเสนาบดีก็ดีนายบ้านก็ดีและหัวหน้าหมู่บ้านก็ดียังต้องสอบความสุขในการนอนหาความสุขในการเกณฑ์กายหาความสุขในการหลับตามสบายใจอยู่หนึ่ง ยังคงดำรงตำแหน่งนั้นๆให้เป็นที่รักใคร่ถูกใจของที่วงเล็บไว้ว่าประชาชนทุกหลังกระทั่งลูกหมู่จนตลอดชีวิตได้หรือไม่ถูกว่าทูลกล่าวว่าอย่างนี้ไม่เคยได้ยินได้ฟังเลยพระเจ้าข้าราชการขอรับรองรับรองดีแล้วที่สุดทั้งหลายข้อที่กล่าวนี้แม้เราเองก็ไม่เคยได้เห็นด้วยกันอย่างนั้นเหมือนกันภิกษุทั้งหลายพวกเธอทั้งหลายจะเข้าใจเรื่องนี้กันอย่างไรพวกเธอได้เห็นมาบ้างหรือว่าสมณะหรือพราหมณ์ที่เอาแต่ประกอบความสุขในการนอนหาความสุขในการ หาความสุขในการหลับตามสบายใจอยู่เสมอๆทั้งเป็นผู้ไม่คุ้มครองทวารในอินทรีย์ทั้งหลายไม่รู้ประมาณในการบริโภคไม่ตามประกอบธรรมะเป็นเครื่องตื่นไม่เห็นแจ่มแจ้งซึ่งกุศลธรรมทั้งหลายไม่ตามประกอบการทำเนืองๆในโพธิปักขิยธรรมทั้งในยามต้นในยามปลายและยังจะกระทำให้แจ้งได้ซึ่งเจโตวิมุติปัญญาวิมุติปัญหาอาสวะมิได้เพราะความสิ้นไปแห่งอาสวะทั้งหลายด้วยปัญญาอันยิ่งเองในทิฏฐธรรมนั้นเกี่ยวข้าวถึงแล้วแลอยู่ก็ควรกล่าวว่าพ่อนั้นก็ยังไม่เคยได้เห็นด้วยกันเลย ดีแล้วที่สุดทั้งหลายข้อที่กล่าวถึงนี้แม้เราเองก็ไม่เคยได้เห็นได้ฟังอย่างนั้นเหมือนกันภิกษุทั้งหลายเพราะฉะนั้นในเรื่องนี้พวกเธอทั้งหลายคุณทั้งหมดจ่ายไปว่าเราทั้งหลายจะคุ้มครองทวารในอินทรีย์ทั้งหลายเป็นผู้รู้ประมาณในการบริโภคตามประกอบธรรมะเป็นเครื่องตื่นเป็นผู้เห็นแจ่มแจ้งสิ้นสุดการทำทั้งหลายและจัดการประกอบอนุญาตภาวนาในโพธิธรรมทั้งในยามต้นและยามปลายอยู่เสมอๆดังนี้ คลิปหลุดทั้งหลายพวกเธอทั้งหลายพึงสำเหนียกใจอย่างนี้แหละเราฟังดูแล้วก็ชัดเจนและเรื่องนี้ก็เห็นได้ไม่ยากเย็นนักมันง่ายโดยเฉพาะผู้ที่ได้เรียนนักศึกษาในปฏิบัติทางธรรมมาแล้วนี่ก็จะต้องรู้ว่าการลงการนอนตั้งแต่หยาบๆที่เราเรียกว่าทีมสีนั้นมีพระราชประสงค์หยาบๆใครก็รู้อยู่แล้วแล้วง่ายๆว่าหลงในการร่วมงานเขานอนอย่างนี้มันทำให้เสื่อมการนอนก็เหมือนกับเราไปติดรสอร่อยอาหารอยากได้สีสวยอยากได้พอได้สีสวยๆชอบใจมันก็ชื่นใจเด็กกิน กินอาหารรสอร่อยๆอย่างนั้นอย่างนี้ที่เราไปชอบไว้ 10 ใบพอได้มากินมันก็อร่อยสมใจชื่นใจแล้วก็โหยหาอาวรณ์ถ้าเราพยายามฆ่ามันพยายามที่จะไม่ให้มันและพยายามใช้จิตวิเคราะห์ใช้จิตพิจารณาตามเรียกว่าตามรู้ตามทำให้แจ่มแจ้งซึ่งกุศลอกุศลอาจารย์แจ้งตามให้รู้ชัดว่ามันเป็นมายามันเป็นของเด็กมันเป็นรถเสกที่เราเคยปฏิเสธไปหลงมันเหมือนอย่างเพราะอื่นๆเพราะอื่นๆที่เราเลิกมาได้สรุปมาได้ฉันใดแห่งการนอนการติดศักดิ์สิทธิ์นอนเราก็จะเลิกได้ทั้งนั้นเหมือนกัน ที่มันทำให้เราผิดมากไปหน่อยนั้นก็เพราะว่ามันเอาง่ายมันไม่ต้องเอามาอย่างสมมุติเราติดอาหารอร่อยเราต้องไปหาอาหารมาเสิร์ฟมันก็ยากมันเป็นภาระอะไรก็ได้สีสวยจะได้เสียงพระก็ต้องไปหาจากที่อื่นที่ใดมันก็ยากกว่ามันลำบากกว่าที่นี่ติดกันนอนเนี่ยมันเอาง่ายยิ่งไม่มีกฎไม่มีพ่อไม่มีบังคับไม่มีความละอายที่จะต้องเกรงใจตามสบายก็ยิ่งติดใจมันก็ยิ่งอ้วนใหญ่อ้วนใหญ่ยิ่งไปกันใหญ่ไม่ยากมันง่ายแต่ถ้าเป็น ยิ่งตามใจมันมันก็ยิ่งเป็นกิเลสที่กลืนถึงกับพระพุทธเจ้าท่านตรัสเอาไว้ว่าการนอนการหลับไม่มีความจริงความเป็นความเจ็บความผิดอะไรก็เหมือนกันเมถุน 1 การนอนหนึ่งความเจ็บความเมาความรักความร้อนและความเมา 3 อย่างนี้ไม่มีความอิ่มความเต็มหรือไม่มีความพอเคยยกอ้างขึ้นมาให้สม่ำเสมอ 3 ข้อนี้แล้วแต่เราจะให้มันก็เท่ากับเราไปเลี้ยงเป็นเลี้ยงให้ไอ้ตัวนี้มันโตตามใจมันไม่ฝืนนอกจากไม่ฝืนแล้วก็ไม่พิจารณา และพิจารณาธรรมไม่สอดคล้องจองมาพิจารณามันก็ไม่ออกอ่านก็ไม่ออกยังไงก็ไม่รู้ไม่เห็นแล้วไม่ได้แก้ไขถ้าฝืนในระบบสมรรถนะพื้นทนเอาให้มันไม่เคยชินในส่วนที่เคยชินเคยชินการไม่หลับไม่ไม่ไม่ง่วงแล้วซึ่งมันก็ยากการสูญธรรมดายากเพราะแก้ไขชั้นที่พื้นหลับเฉยๆเนี่ยก็ต้องด้วยพื้นด้วยแล้วก็ต้องใช้ปัญญาด้วยในการอ่านการเห็นแจ้งเห็นจริงไม่มีปิติให้มีความยินดีในการที่เราตื่นโทรเราตื่นพร้อมขึ้นมาเนี่ยแจ่มใส มันไม่มีอะไรเนี่ยมันก็สบายดีเราจะต้องรู้รสเด็ดรสนั้นแล้วมันก็สว่างก็พอมันก็เรียบร้อยดีตั้งแต่ตอนนี้ต้องเห็นต้องรับทราบผิดต้องให้จิตมันทำงานเห็นดีนะรู้ดีว่ายังไม่ดีบอกมันแล้วก็พยายามทำมันเรื่อยๆมันก็เลยเรื่องดีทำไมเราไม่เอาทำดีแล้วจะไปเอาอะไรทำไมการพักผ่อนหลับนอนเราก็รู้แล้วว่าเราเองเราไม่เคยรู้มากล่าวในนี้ก็มาศึกษาแล้วก็พักผ่อนก็สมควรชีวิตร่างกายก็รู้แล้วพิสูจน์แล้วไม่มีอะไรร่างกายก็แข็งแรงสมบูรณ์ดีไม่อาจเสียไม่อะไรอย่าไปเอาตามหานอนเป็นเครื่องวัดไม่ได้ให้มันกิเลสมันเป็นเหมือนแบบมันเป็นคำประพันธ์ มันไม่ใช่ประการที่อยากจะนอนอย่างเดียวดาวอย่างอื่นเขาติดมาไม่ได้กินมาเนี่ยหาค้นสูบบุหรี่ติดบุหรี่ไม่ได้สูบบุหรี่ขาวหรือแม้แต่คนต้องการอะไรในจิตใจไม่ได้นี่ก็หาออกมาหามันเป็นการประท้วงออกมาอย่างหนึ่งของชีวิตมนุษย์เท่านั้นเองไม่หายไม่ใช่ว่าไม่ได้ค้นหาถ้าง่วงนอนแล้วก็ไม่พอเพียงแล้วก็จะต้องหาไม่ใช่ไม่ใช่ไม่พอเพียงนะแต่การพอเพียงหรือไม่พอเพียงนี่เราจะต้องรู้ทำงานสุขภาพและต้องวัดได้หลายอย่าง ถ้าแข็งแรงสุขภาพก็ดีนี่นาไม่มีอะไรกำลังบัญชาโรคภัยไข้เจ็บก็ไม่มีทุกอย่างดีบานแจ่มใสอนามัยไม่บกพร่องจิตนั่นแหละมันพาหายเจ็บมันอ้อนจิตมันมันพยายามที่จะกระทบ ลดน้อยลงลดน้อยลงมันจะเป็นจริงทีนี้ในขณะที่เราปรับปรุงและพยายามแก้ไขเรื่องหลับเรื่องหลงนอนติดนอนติดหลับกันเนี่ยแล้วก็แก้ไขทุกประตูถ้าสมมุติว่าเราพยายามที่จะให้มีอิริยาบถแม่มันหยุดแค่เป็นโอกาสที่มันจะฉวยโอกาสนั้นปั๊บไปง่ายๆถ้าเกิดว่าเดี๋ยวมันก็ถือโอกาสมันเอาไปแทนที่เราจะเป็นอย่างนั้นเราก็แค่การขยับเขยื้อนทำให้เราหลายกายไหวจริงอยู่เสมอซึ่งทำให้เรารู้สึกเป็นความรู้สึกกังวลจะทำให้เรารู้สึก บางทีฉันก็ต้องนวดเนื้อนวดตัวหยิบเนื้อหยิกตัวด้วยรูปหน้าลูบตาแง้มมองท้องฟ้าสูดหายใจอะไรต่างๆในพระพุทธเจ้าจึงสอนพระโมคคัลลาไว้ทั้ง 10 ข้อนั้นน่ะไปทำเป็นคำอุเทนเป็นพ่อที่บอกว่าหลวงพ่อนัยยะคล้ายๆอย่างนั้นแหละแล้วเราก็ทำให้ถ้ามันไม่ไหวก็ให้มากกว่านั้นก็ได้อย่าให้มากกว่าจะร่วมเนื้อลูกตัวจะรูปหน้าลูกตาจะหายใจยาวจะมองท้องฟ้าดำมองดูดวงดาวจะอะไรต่ออะไรก็ตามแต่จะนวดเนื้อนวดตัวเดินเดินไปทำงานทำการอะไรก็ตามแต่ถ้างั้นก็เผื่อว่าเราจะทำงานทำการถ้าสติปัฏฐานของเราไม่แข็งแรงบางทีมันก็ถ้าช่วงที่จะพิจารณาทำ แก้ง่วงเฉยๆตอนนี้เราอยู่คนเดียวเราอยู่กลางคืนหรือว่าเราจะบำเพ็ญธรรมประเภทที่เราจะพิจารณาธรรมจะอยู่นิ่งๆแล้วเราก็จะพิจารณาแล้วก็มันก็ไม่ทำไม่ก็ไม่ทำงานถ้าไปทำงานมันก็ต้องเอาใจไปจ่ายงานจะพิจารณาโดยยิ่งพิจารณาโดยอ่านผิดจับจิตให้มั่นเข้าใจจริงมันก็ไม่ได้เพราะขณะใดที่เราจะทำการพิจารณาให้ยิ่งให้จริงให้มีจิตทรัพยากรธรรมชาติเพื่อพิจารณามีธรรมวิจยะสมโภชทรงวิจารณ์วิจารณ์เพื่อที่ เราเกิดลูกเกิดสุดใจตัวแทงทะลุลอกกับพี่ชายพิจารณาอย่างนั้นเราจะไปทำงานอะไรมากมายนักในขณะที่เราทำงานมันก็ไม่ได้ทักษะในการที่เรากำลังปฏิบัติธรรมอยู่จริงๆเนี่ยรับประทานแล้วเราก็ปรับปรุงจิตใจของเราได้ไม่ได้มันก็เป็นการสั่งสมเป็นการเรียนรู้เป็นการกระทำให้เรามีภาระแก่กล้าและเราทำได้จริงๆๆไปเรื่อยๆตั้งแต่มันก็สำเร็จในตัวนอกจากจะสำเร็จอย่างนั้นแล้วเรายังจะต้องมาทบทวนเวลาที่เรามีเวลาอื่นเวลาอยู่สงบอยู่เงียบอยู่สบายเราก็เป็นผู้ที่จะต้องตื่นเพลินใช้สติสัมปชัญญะกันเต็ม ไม่ใช่ว่างเอาแต่นอนพอเวลาไม่ว่างแล้วก็เอาเวลามาทำแต่งานพอเวลาว่างแล้วก็หลับไปเลยไม่ใช่เราต้องพิจารณาเราจะต้องใช้เวลาว่างจริงๆเนี่ยไม่ต้องเกี่ยวข้องกับงานใดแล้วก็พิจารณาทบทวนทบทวนทุกวันทบทวนจริงๆก็จะเห็นอะไรจะเห็นเราจะเข้าใจธรรมะประชาชนอกุศลเราจะเข้าใจความเป็นจริงหรือเรียกว่าสัจธรรมครอบครัวตรวจสอบจริงๆมากขึ้นมากขึ้นมากขึ้นมันเป็นการกระทำการฝึกคือการบำเพ็ญถ้าเราไม่ทดสอบแม้แต่ว่าความร้อนแล้วก็ไม่ทำตื่นนอนแล้วก็ไม่ทำหรือเวลาว่างในเวลาโอกาส ที่เราจะเอาเราบอกว่าเอาล่ะตื่นนอนหรือว่าก่อนนอนมันไม่มีเราจะนอนก่อนแล้วจะได้ตื่นแล้วกลางคืนดึกๆตามถนัดเลยจริงๆแล้วเราจะทำก็ได้เวลาใดก็ได้แล้วแต่ผมว่าเราไม่ทำซะจริงๆไม่ได้ทบทวนแล้วก็ได้สั่งสมกับสภาพนั้นสภาพที่เราทำปัจจุบันเราทำแกก็เสร็จไปในตัวได้ก็ได้ไปในตัวแข็งแรงก็ได้ไม่ใช่ไม่ได้ได้อย่างจริงด้วยได้ไปปัจจุบันก็ไม่ต้องทบทวนไม่ต้องคิดเห็นเหมือนเราเวลาเราไปเก็บผักแล้วก็ไปเก็บในขณะเก็บผักเราก็ได้ในขณะเก็บผักเราก็ได้ครับจะได้ได้แต่ตะกร้าใส่อะไรต่ออะไรมาแล้วเจอผัก พักนี้ได้หลายๆอย่างมันก็ตายตะกร้ามารวมๆพอมาถึงแล้วเราก็ต้องจัดหนักนั้นเลือกให้รู้อ๋อมีมากมีน้อยมีดีไม่ดีมีสมควรมากพอไม่มากพออันนี้มีมากผักนี้อย่างนี้มีเยอะความจำนี้มีอย่างนี้เราก็จะได้รู้ว่าอ๋ออันนี้หมดไปหมออันนี้มากมายอาจารย์ไม่ได้ตามต้องการ ดาวอังคารยังไม่พอก็ออกไปเก็บอีกหรือว่าเราจะต้องนึกคิดว่าเราจะไปเก็บที่ไหนหนอที่มันมีผักอย่างนี้มากพอตอนนี้เก็บแล้วมาแล้วรวมนึกว่าได้พอไม่พอตรวจสอบแล้วไม่พบยังเหลืออยู่ยังจะต้องมีอีกถึงจะพอใช้พอกินพอทำประโยชน์อะไรก็ตามเราก็จะตัดออกไปเอาอีกอันนี้อันนี้เกินพอมากไปแล้วและยังวนเวียนซ้ำจะได้เหลือเกินเป็นภาระเป็นของเสียเราไปเก็บผักยกตัวอย่างไปเก็บผักอย่างนี้ฉันใดเราเอง ปฏิบัติธรรมมันก็ต้องพยายามตรวจสอบอ่านมันจะได้เข้าใจด้วยว่าทำอย่างนี้เป็นอย่างนี้ชัดขึ้นยิ่งขึ้นเห็นแท้ขึ้นไม่ใช่ว่าเราปฏิบัติธรรมแล้วไม่รู้อีดอกอีแม่อะไรเลยจะปรับเปลี่ยนปรับปรุงจิตจริงแต่ว่ามันก็ไม่แม่นไม่เก่งถ้าไม่ได้ยื่นคำว่าทบทวนตรวจอ่านจริงๆหัวข้อความก็อธิบายชื่อเรียกอธิบายการขยายความมีความหมายอย่างนั้นอย่างนี้ก็อธิบายทำใจความผิดอย่างนี้เป็นอย่างนั้นผิดอย่างนั้นเป็นอย่างนี้อารมณ์อย่างนั้นสภาพอย่างนั้นกิริยาอย่างนั้นอริยบทอย่างนั้นเป็นอย่างนั้นอย่างนี้เรียกมันว่าอย่างไรอย่างละเอียดอย่างไรอย่างไรก็บอกกรรมวิธีมีเงินอย่างนี้ก็มาทดสอบอย่างนี้ทำอย่างนี้เป็นอย่างนี้มี เราจะได้มาตรวจสอบเรียบเรียงและเราจะได้เห็นจริงทำปฏิบัติธรรมก็จะได้รู้จริงแต่มีจริงไม่มีจริงได้หรือไม่ได้ดีหรือไม่ดีปรับปรุงตนขึ้นและเราจะได้เตรียมตัวเราจะได้รู้ตัวเราจะต้องเตรียมอย่างนี้ตั้งใหม่มีอธิษฐานเสมอเราจะได้ตั้งใจเราจะได้อธิษฐานประชาธิปไตยก็เอาไปขอขออธิษฐานบอกแล้วว่าไม่ได้แปลว่าขออธิษฐานแล้วก็ทำให้ยิ่งรายได้แค่ไหนก็เป็นฐาน ตั้งมั่นหรือยังไม่ตั้งมั่นแน่นอนมากมายเพียงพอหรือยังไม่มากมายเพียงพอแล้วก็จะรู้ชัดรู้จริงๆไม่ใช่ไปนั่งดาวไปนั่งคิดนั่งดาวไม่ได้แล้วก็ต้องรู้จริงของเราว่าเอออันนี้เรารู้จักภาษาอันนี้เรามีอารมณ์มีจิตมีการได้กลับได้เปลี่ยนแล้วจริงๆเดี๋ยวนี้เทียบเคียงไปกลับเมื่อก่อนเครียดไม่เห็นแล้วก็ถึงจะรู้ของกินเยอะๆผ่านทั้งสิ้นเป็นของจริงที่เราได้มีจริงไม่ใช่มีแต่ไปนั่งเรียนภาษาเหตุผลก็กระจายเข้าใจภาษาเข้าใจเหตุผล ไม่มีบ้างแล้วได้ผ่านไปแล้วได้ๆเสียอย่างไรบ้างวันหนึ่งคืนหนึ่งบางทีขาดทุนยับเยินแล้วก็ไม่รู้ตัวอย่างนี้ก็ไม่เกิดผลอะไรที่ดีที่ควรมันจะให้ดีจะให้ควรยิ่งเราก็จะต้องมีทั้งอยู่สำหรับเวลาที่เราจะบำเพ็ญอย่างน้อยก่อนนอนทุกวันหรือตื่นนอนทุกวันก็มีเวลาพอสมควรแล้วก็ทำแล้วงานบอกทุกทีเอางานการของเราก็มีงานการพอสมควรเราก็ได้ปัจจุบันราคามีสติปัฏฐานประพฤติปฏิบัติ เหมือนจะทำอะไรก็แล้วแต่มันก็ต้องมามีจัดเก็บมันก็ต้องมามีรู้ซ้ำอีกแม้แต่คนขายของเสร็จแล้วก็กลับบ้านเขาก็ต้องมาเลือกมานับเงินนับทองมาจากเอออย่างนั้นอย่างนี้แบ่งเอาไปทำอะไรต่อจะมีมันถึงจะเป็นการทำงานที่มีระบบมีระเบียบได้เรียบเรียงได้สอบทวนสอบสวนได้ดูได้ดูได้ขึ้นได้ลงได้ดีได้ชั่วอะไรมันถึงจะเป็นเรื่องเป็นราวแล้วมันเร็วให้มันจริงหมดก็รู้หมดแต่ก็รู้จักเอาแต่หลงหลับหลงนอนเราก็เลยไม่ได้ต่างกันถึงเวลานอนเราจะนอนตื่นขึ้นมาก็ทำงานทำงานทำงานเฉยๆมันก็ไม่มีส่วนที่ได้รับปริญญาเพิ่มขึ้นอย่างสะอาด อย่างชัดแจ้งดีนักสับสนขาดตกบกพร่องลมๆไม่ได้ดีเราจะต้องมีแล้วจะเอาโทรศัพท์แต่ว่าได้เวลาไปเก็บผักเก็บปลายไว้ใหญ่ใส่ตะกร้ามาถึงก็วางตะกร้าจากสิ่งประดิษฐ์ก็มาเลือกเอาง่ายๆเลือกเอานี่มันก็ได้จริงๆอ่ะแต่มันไม่รู้ว่าอะไรเสียอะไรว่าอะไรเกินอะไรขาดอะไรเป็นอะไรแท้ๆไม่ได้ซับซ้อนไม่ได้อ่านซ้ำไม่ได้รู้ว่าอะไรเป็นอะไรครับถ้าเกิดเราไปตรวจอย่างนี้มันไม่รู้ชัดเราจะได้อย่างสภาวะธรรมก็ชัดมีไม่มีก็ชัดทำอะไรที่เราเอาถุงปฏิบัติดีได้ดีอย่างนั้นอย่างนี้เราก็จะรู้อันนี้ของหลักธรรมต่างๆที่เราบันทึกปฏิบัติอย่างนี้ได้ผลดี ดีได้ประโยชน์มากเราจะเอามาทำอีกเราก็จะได้รู้ตัวไอ้อย่างนี้ไม่ได้ประโยชน์มากทำแล้วนานๆช้าๆบางคนเหมาะสมกับตัวบางคนไม่เหมาะสมกับตัวได้เหมือนกันเพราะธรรมะหลักการอะไรต่างๆมีมากให้เหมาะสมกับตัวบางทีคนนั้นเอาไปทำไม่ได้เรื่องแต่เราทำแล้วดีจริงเป็นได้คนเรามันไม่ใช่มันไม่แน่นอนเพราะมันจำเป็นที่จะต้องตรวจสอบทบทวนสอบสวนจะทำจริงไม่ใช่ต่อไปแล้วก็ไม่ทำไม่รู้เรื่องมันไม่ได้เร็วมันไม่ได้แต่ถ้ามันไม่จบมันไม่แน่จริงแต่มันก็ไม่รู้จักง่ายๆแต่ถ้าเรียบเรียงถ้าทำแล้ว มันดีมันไม่ได้ระดับดีนะอันนี้อธิบายประกอบในการการประพฤติปฏิบัติประกอบและแม้การงานอันนี้ที่ท่านกำลังว่าการนอนก็เป็นการงานชนิดหนึ่งเป็นจิตคนไม่นอนไม่ได้หรือคนไม่ทักไม่ได้เป็นจิตของสัตว์โลกเป็นจิตของมนุษย์อย่างหนึ่งต้องมีทักษะภาษาแล้วก็ตัดก็เลิกประยุทธ์ประเพณีหรือเปล่าสำหรับผู้ปฏิบัติธรรมก็บอกว่ารัฐบาล หรือว่าเราจะทำประโยชน์ในการที่จะพิจารณาธรรมที่บอกเวลาแม่ก่อนนอนหรือหลังนอนหรือเวลาดื่มเวลาไหนก็ตามหรือแม้แต่กลางวันกับเธอบอกว่าไม่มีงานไม่มีจิตไม่มีการอะไรไม่มีอะไรนะเราก็มีเวลาว่างเราจะไปพิจารณาตั้งแต่เวลากลางวันมันสงบไม่เข้าแต่มันก็พอได้แต่เรามีสมาธิหรือว่าเราไม่อ่อนแอเกินไปมันก็พิจารณาได้มันจะพิจารณาไม่ได้และพิจารณาจริงๆมันจะฟุ้งซ่านฉัน นั่งบอกว่านั่งหลับตาแล้วก็ยิ่งปฏิบัติธรรมเราจะหลับตาอย่างเดียวแล้วก็บอกไม่เป็นสติปัฏฐานก็ไม่เป็นหลับตาให้งบไม่ท่วมตรวจจิตตรวจใจให้รู้กรรมวิธีวันต่อวันมีศีลมีสมาธิอย่างไรและปฏิบัติอย่างไรเพราะไม่รู้ว่าเขาอาจจะนั่งหลับตาแล้วก็ดูจิตให้มันตายพยายามบังคับจะใช้วิธีกรรมฐานให้จิตมันหยุดนิ่งในจิตมันมีอินทรีย์ภาระเหมือนกันเราจะมีกำลังในการที่จะเพิ่มจะเบรคจะหยุดจิตมีได้แข็งแรงขึ้นเพราะขณะนี้ก็เป็นอานิสงส์ในเมื่อเวลาเราทำแล้วถ้ารู้เท่าทันสติปัฏฐาน แล้วเราจะหยุดจะห้ามเนี่ยกำลังที่เราเคยฝึกไว้แล้วเนี่ยมันชั่วมันห้ามไม่แรงมันห้ามไม่หยุดได้จริงมันมีกำลังเสริมมีอุปการะมันห้ามอยู่ที่มันอยู่ใต้ห้ามได้แรงมันมีกำลังช่วยเพราะการที่จะหลับตาเนี่ยแล้วพยายามจะจัดปัดเป่ากิเลสเราทำให้จิตมันอาจทำให้จิตไม่มีกิเลสต่างๆไม่ให้เป็นนึกคิดและไม่ให้ผีนั้นฟุ้งซ่านก็ไม่ฟุ้งซ่านไปในเรื่องนั้นเรื่องนี้ตามอำเภอกิเลสอำเภอใจนั่นแหละที่จริงมันเล็กแล้วเราก็ไม่รับไม่ดีไม่โง่ถ้ารับเลี้ยงเราไปนั่งหลับแล้วก็ มันก็เหมือนเดิมแล้วนอนขาดทุนด้วยแทนที่จะนอนพักซะเลยไม่ได้ใช้เวลาน้อยแล้วเราก็จะได้พักผ่อนจริงๆมากๆทักจริงๆมากๆรับได้พักบ้างครับนอกใจแรงไปหน่อยหน่อยไม่ได้แล้วแต่ก็มีประโยชน์อีกอันนึงก็ตามใจมันนักเพราะฉะนั้นถ้ามันจะนอนแล้วมันก็รู้สึกสบายใจเลยหัดนั่งเนี่ยแกอยากจะได้ตามใจแล้วแกจะไปกินเกมอันนั้นอร่อยมากถ้าที่เรียบราบดีไม่ได้ฝืนทนอยู่ในสภาพนั่งแม้แต่หลังจากพื้นแล้วก็พยายาม ในการแก้ง่วงในมุมหนึ่งเหมือนกันแก้ง่วงจริงๆก็ได้ไม่งั้นมันก็อร่อยเพราะให้มันอร่อยอย่างนี้ก็ให้ได้ผมอย่างนี้ต้องสัมผัสอย่างนี้ก็มีกรรมกิริยาอย่างนี้สมใจแล้วมันก็อร่อยเพราะเราไม่ให้มันอร่อยเรามันจะไปอร่อยอะไรทำกระทะจิตจะให้พักให้กับท่านมันอาจจะต้องต่อสู้อาจจะต้องปรับปรุงเป็นการงานอยู่อย่างหนึ่งว่ามันไม่ธรรมดานะก็ต่อสู้หน่อยก็เป็นการงานหน่อยใหม่ๆที่ยังไม่เก่งเลยต่อสู้มากคงอยู่ไม่ได้อะไรไม่ได้ก็เสียเปรียบเสียแรงมากมายลำบากตำบลป่าเราจะพยายามปรับ ตนเองไม่ค่อยเข้ารูปเข้าระบบก็เป็นไปได้มีปัญญารู้ว่าต้องทำอย่างนั้นทำอย่างนี้มันจึงเป็นไปได้มันจึงอยู่ได้ก็ค่อยยังชั่วขึ้นก็ชั่วขึ้นก็ฝึกมันก็ฝึกดูเราเป็นนักปฏิบัติแล้วเราก็ต้องฝึกอะไรดีพระพุทธเจ้าท่านตรัสท่านชี้ให้ฟังตั้งแต่บางคนเราจะมาศาสนาความเจริญศาสนาความก้าวหน้าตั้งแต่ชาวบ้านเจ้าบ้านคนเป็นกษัตริย์จะเอาติดเป็นหลักจะนอนหาความสุขในการเรียนพระวรกายหาความสุขในการบรรเลงหลับตามพระประสงค์อยู่เมืองนี้และจะเป็นคนที่ปกครองราชสมบัติให้เป็นที่รักถูกใจต้องพลเมือง จะมีอยู่หรือทุกคนก็เข้าใจว่ามันเป็นไปไม่ได้อย่างนั้นมันคนขี้เกียจสลับกันนอนไปจะไปเจริญรุ่งเรืองอะไรได้มันจะว่าจะพระเจ้าแผ่นดินกษัตริย์หรือผู้ปกครองแม้แต่เจ้าบ้านนายบ้านเสนาบดีผู้ครองรัฐอะไรต่างๆนั้นเป็นผู้ที่จะต้องมีหน้าที่รับหน้าที่ขึ้นไปแล้วก็ไม่ทำหน้าที่ที่เจริญรุ่งเรืองให้เห็นเด่นชัดเป็นไม่ได้ถ้าเป็นหน่วยเศรษฐกิจความสุขในการนอนเห็นแต่ความสุขในการเอนกายหาความสุขในการหลับตามใจเสมอๆไม่มีทางที่จะเป็น นอกจากสมณพราหมณ์ที่เอาแต่ประกอบความสุขในการนอนหาความสุขในการเอนกายหาความสุขในการหลับตามสบายใจอยู่เสมอๆนี่ขึ้นมาประกอบแล้วยังไม่พอท่านยังบอกต่อไปอีกว่าเขาเป็นผู้ไม่คุ้มครองทวารในอินทรีย์ทั้งหลายเมื่อเราไม่ปิดปรับจิตนอนไม่เอาใจเธอเกิดชาติในเรื่องอย่างนั้นเป็นกิเลสส่วนหนึ่งไปในทางโน้นแล้วเราก็จะต้องเป็นผู้คุ้มครองทวารในอินทรีย์ทั้งหลายแต่ผู้คุ้มครองในรัฐบาลอินทรีย์ทั้งหลายและก็เป็นผู้ที่ประมาณในการบริโภคละเอียดไปหมด แถมไม่ใช่แต่เรื่องนอนอย่างเดียวต้องรู้ประมาณในการบริโภครู้ตามแต่ก่อนธรรมะอันเป็นเครื่องเตือนพยายามให้เห็นแจ่มแจ้งสิ้นสุดสรธรรมทั้งหลายพยายามที่จะต้องเข้าใจกุศลธรรมตามประกาศการกระทํา เห็นอยู่รู้อยู่เดี๋ยวนั้นเลยเอาให้ได้เดี๋ยวนั้นรู้เห็นเดี๋ยวนัดมีเดี๋ยวนั้นหลุดก็หลุดเดี๋ยวนั้นมันเหลืออยู่กับพยานทำงานก็มันจะหลุดจนจบจนสิ้นเดือนนั้นเมื่อท่านได้ตรัสอย่างนี้แล้วแต่ท่านก็มาลงสรุปตอนท้ายพักที่ตำรวจสรุปตอนท้ายแล้วท่านได้สำเนียงเนี่ยเรื่องของการนอนไม่พูดทั้งหลายเพราะฉะนั้นในเรื่องนี้พวกเธอทั้งหลายใจไว้ว่าเราทั้งหลายจะคุ้มครองทวารในอินทรีย์ทั้งหลายไม่ได้บอกว่าเราจะเอาแต่การนอนสิ่งศักดิ์สิทธิ์อะไรออกไปแล้วเพราะฉะนั้นการนอนมีเรื่องการพักการหลับการดีติด รสชาติแม้จะอยู่เป็นปกติทุกอย่างอยู่ในสภาพย้อนหลังตีไม่เป็นผู้มีสติเต็มตลอดเวลาลงคอหมดเพราะฉะนั้นเราต้องคุ้มครองทั้งหลายคุ้มครองรักษาพยาบาลอินทรีย์ทั้งหมดหูจมูกลิ้นกายให้เป็นประโยชน์ดีแรงงานหรือพลังงานหรือ สายการงานมันก็พักผ่อนได้มันจะพับจะหลับตาลงหลับตาไอ้หูมันปิดไม่ได้ก็พยายามมันก็รู้เองมันก็หรี่หูเองมันก็พักหูเองหูมันไม่รับเสียงมันก็ทักแล้วจมูกลิ้นเหมือนกันมันไม่ทำอะไรมันก็พักแล้วใครจะนั่งพระประทานเวลาที่พักแรมอยู่อย่างนี้มันมีอยู่เยอะวันหนึ่งคืนหนึ่งในโลกเพราะการนอนเอนกายภาพอย่างจริงๆมันจึงไม่ต้องไปนอนมากมาย 24 ชั่วโมงจะแบ่งครึ่งต่อครึ่งจึงไม่จำเป็นอย่างที่เคยพูดถึงมามากแล้วอธิบายถูกฟังแล้วการพับอยู่ในตัวมันมีอยู่เสมอจริงๆมันมีการผ่อนพักได้มากถ้าเราฝึกเป็นหัดวางปล่อยนั่นแหละได้พักทันที ภาพโป๊ไปต่อสู้ไปเป็นกิจเป็นการจะต้องกดต้องคิดต้องขับต้องเคี่ยวต้องต่อต้องสู้ต้องทนอะไรก็ได้อยู่มันก็จ่ายเป็นธรรมดาถ้าเหมาะสมที่เราจะต้องจ่ายเราก็จ่ายถ้าไม่เหมาะสมที่เราจะต้องจ่ายเราก็ตัดปล่อยวางมันก็เลิกไปตอนนี้เวลาทุกเวลาเราก็จะต้องรู้ตัวทุกข์อินทรีย์อินทรีย์พระคุ้มครองในทวารอินทรีย์ทวารอินทรีย์ก็ถวายอินทรีย์ 6 และเราก็จะสั่งสำเร็จวิริยะสติสมาธิปัญญา ทำกับอินทรีย์ 6 ทำกับทวาร 6 ท่านว่าตาหูจมูกลิ้นกายใจควบคุมดูแลถ้าจะพักจะผ่อนอะไรมันก็รู้ความลับความฝันเราจะเป็นผู้รู้อริยาบทถึงการพักการก่อนเวลาจะพักเวลาจะผ่อนเวลาจะให้มันเต็มมีสติเต็มร้อยแต่ทำงานกับตื่นหรือจะตื่นหรือจะกลับเขาจะแบ่งเป็น 3 ช่วงวันหนึ่งตื่นเลยตื่นเต็มมีสติลอยเต็มแล้วเวลาจะพักดับเลยครับหยุดก็หยุดไปถึงก็ช่างอัดสำลีหรือไม่อาจฝันดีก็ตามจะอยู่พรรคไหนก็ตามที่เราจะสามารถ ลาภลอยหมายความว่าพักเลยกับพักผ่อนเป็น 3 พยางค์พักผ่อนแล้วจะผ่อนแค่ไหนบอกตายตัวไม่ไหวแล้วจะมีเชิงที่คลายแบบผ่อนพักผ่อนนิดหน่อยมีอะไรก็เรื่อยๆไปไม่มีอะไรต้องลำบากจะมีจิตมีการมีงานมีประโยชน์จะต้องเชื่อมโยงรับรู้เป็นนู่นเป็นนี่ไปบ้างก็เรื่อยๆง่ายๆไม่ต้องจ่ายแพงอะไรมากคล่องแคล่วสบายสบายพักผ่อนไปในทีในตัวซึ่งมันมีได้เก็บเอาได้แม้จิตเราจะทำงานอยู่บ้างกายจะทำงานอยู่บ้างภาษาพูดก็จะพูดอยู่บ้างมันก็พักผ่อนได้มันจะพักผ่อนไม่ได้ แล้วเราจะควบคุมและเราก็จะมีอริยบทเราจะรู้ความเป็นจริงในการพักในการตื่นในการหลับในการตื่นหรือในการพักอีกอย่างมิตรแท้จริงต่อมาท่านบอกว่าเป็นผู้รู้ประมาณในการบริโภคไม่ว่าเครื่องอุปโภคบริโภคและรับมาใส่ตนเราก็จะต้องรู้ว่าทำให้เราได้แล้วเราจะต้องสมานเอามาให้มันมากเกินไปถ้ายิ่งเรามีลาภเหลือเกินมีของได้มากๆมันนั่งทำแซะพอดีอกดีใจและสมหวังอยู่ตลอดเวลาผมบ้างไม่สมดังมันก็เปลี่ยนจ่ายจ่ายค่าแรงงานมันถูกดึงออกไปโดยไม่เด็ดขาดทุนทำให้เป็นการ ได้มาเป็นการเพิ่มแต่เสร็จแล้วเราไปเสพติดการบริโภคผู้บริโภคมากไปกินอาหารกินอาหารพม่าไปเกินขอบเขตนี้เป็นต้นมันไม่ได้ดิบได้ดีให้ขาดทุนนะไม่ใช่ได้นะไม่ใช่ได้นะไปลองกินอาหารอร่อยอร่อยเชื้อเชิญไปกินฟรีหลอกมาอะไรต่างๆแล้วแต่กินใหญ่เลยท้องเสียท้องแตกดีกว่าของเสียคำพังเพยหรือว่าไปเรียกอย่าไปเรียกสุดท้ายติดของคนเลว โรงเรียนไม่ใช่สุภาษิตจะเอาสุภาษิตของชูชกมาพูดท้องแตกดีกว่าของเหลือของเหลือก็ช่างมันเถอะเรื่องอะไรจะไปท้องแตกเรื่องอะไรเราจะต้องไปกินมากเรื่องอะไรอะไรก็ต้องไปให้มันทรมานนอกหรือทรมานน่ะที่กินข้างนอกเหมือนกับเราไม่ทรมานเพราะว่าเราโง่นึกว่าเราได้กินมากนึกว่าเราอาจจะอร่อยด้วยความมีกิเลสอยู่แล้วเราก็เป็นลมกินมากหรือว่าเราได้เปรียบเพราะนี่เราได้ทำให้ฟรีๆของฟรีๆหรือของได้เปรียบนั่นแหละก็กินใหญ่รับใหญ่เหมือนกัน ถ้าเอาง