210909-57 ขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์ ตอน57-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ014.txt

ปัญญาที่คอยชี้โทษกล่าวขนาดกล่าวคำที่เรียนตักเตือนอยู่นั่นน่ะควรจะมองให้เห็นเป็นผู้ชี้ขุมทรัพย์ละแล้วก็ควรจะคบบัณฑิตอย่างนี้เสมอเสมอถ้าเมื่อพบหาบัณฑิตชนิดนี้อยู่แล้วย่อมมีแต่มีท่าเดียวไม่มีเลวเลยนี่เป็นหลักตายจริงๆทีเดียวหลับตายตัวและเราก็ควรจะสำนึกสำเนียงเสมอแม้ผู้ใดจะเจตนาหรือไม่เจตนาอันใดก็ตามเราก็ควรจะรู้ตัวว่าผู้คิดค้นทรัพย์ให้แก่เรา มันเป็นผู้ที่สมควรที่จะดีใจเขาจะชี้โดยรู้หรือไม่รู้ก็ตามเราก็ต้องพิจารณาซ้ำซ้อนอีกบางคนก็อาจจะมีมานะทิฏฐิอวดดีอยากชี้ให้แก่เราเราก็อยากก็อยากก็เป็นเจตนาดีของเขาแม้เขาอยากจะชี้แล้วเขาก็ชี้แล้วก็ชี้ก็ชี้ชี้มาผิดๆอ้าวผิดก็ผิดแล้วก็ต้องใช้ปัญญาของเราตรวจทานด้วยไม่ใช่เขาชี้บอกว่าเป็นคนบ้าจี้ก็บอกผิดๆเต้นกับเขาเลยทันทีก็ไม่ใช่ก็บอกถูกๆเต้นกับเขาเลยก็ไม่ใช่เราต้องหนักแน่นต้องใช้ปัญญาเสมอแล้วก็ไตร่ตรองไม่เข้าข้างตัวไม่มีอคติใดๆไม่ว่าจะเป็นชั้นทาคติโทสาคติโมหาคติหรือพระยาคติเราไม่เอาเราไม่เอนเอียงไม่ลำเอียงเข้าข้างตัวข้างตน ไม่เข้าข้างใครล่ะพิจารณาให้เป็นกลางและเราก็จะได้ประโยชน์ได้ผลเสมอมาทีนี้ก็มาเข้าเรื่องว่าด้วยการลืมคำปฏิญาณบริการลืมคำปฏิญาณมีมากมีถึง 24 ข้อที่ 1 กูเป็นครูหรือรู้จักสมบัติผู้ที่ไม่รู้จักสมบัติหรือผู้ที่ไม่ควรได้ชื่อว่ามีคอหรือว่ามีคอเป็นสมบัติตอนนี้ไม่ใช่ว่าเมื่อผู้ไม่เชื่อว่ามีคอเป็นสมบัติและหลงเลยกูเป็นคอท่านตั้งชื่อหัวข้อไว้อย่างนั้น ลองฟังดูซิภิกษุทั้งหลายลาที่เดินตามฝูงโคไปข้างๆหลังข้างหลังแม้จะร้องอยู่ว่ากูก็เป็นครูกูก็เป็นโคดังนี้ก็ตามทีแต่สีของมันก็หาเป็นโคไปได้ไหมเสียงของมันก็หาเป็นโคไปได้ไหม้เท้าของมันก็หาเป็นโคไปได้ไหมมันก็ได้แต่เดินตามฝูงโคไปข้างหลังข้างหลังร้องเอาเองว่ากูก็เป็นครูกูก็เป็นครูดังนี้เท่านั้นข้อนี้ฉันใดภิกษุทั้งหลายภิกษุบางรูปในกรณีเช่นนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน คือแม้จะเดินตามหมู่ภิกษุไปข้างหลังข้างหลังร้องประกาศอยู่ว่าข้าก็เป็นภิกษุข้าก็เป็นภิกษุดังนี้ก็ตามทีแต่ความใคร่ในการประพฤติศีลสิกขาของเธอไม่เหมือนของภิกษุทั้งหลายความใคร่ในการประพฤติผิดสิกขาของเธอไม่เหมือนของภิกษุทั้งหลายความใคร่ในการประพฤติปัญญาสิกขาของเธอไม่เหมือนของภิกษุทั้งหลายภิกษุรูปนั้นได้เดินตามหมู่ภิกษุไปข้างหลังข้างหลังน้อมประกาศเอาเองว่าข้าก็เป็นภิกษุ ภิกษุดังนี้เท่านั้นภิกษุทั้งหลายเพราะฉะนั้นในเรื่องนี้พวกเธอทั้งหลายพึงสำเหนียกใจไว้ว่าความใคร่ในการประพฤติศีลสิกขาของเราต้องเข้มงวดเสมอความใคร่ในการประพฤติผิดขาของเราต้องเข้มงวดเสมอความใคร่ในการประพฤติปัญญาสิกขาของเราต้องเข้มงวดเสมอดังนี้ภิกษุทั้งหลายพวกเธอทั้งหลายคุณสำเนียงใจไว้อย่างนี้แหละพอมันฟังดูดีๆชัดเจนพระพุทธเจ้าท่านตรัสเอาไว้สมัยโน้นก็เจริญมีหลักแต่สมัยนี้ไม่ สมัยนี้ตีกลับไปอีกถ้าเข้าใจไม่ได้แล้วก็เดี๋ยวนี้ฝูงคอนั่นแหละมันไม่ใช่คอแล้วมันกลายเป็นฝูงลาแต่มีโคตั้งหากเราเดินไปอยู่อีกกลุ่มนึงแต่เดินนำหน้านะฟังดูดีๆแต่ก่อนพระพุทธเจ้าท่านตรัสเอาไว้มีเวลาที่เดินตามฝูงโคไปข้างหลังข้างหลังกีฬากีฬาที่เดินตามผมขอไปเท่านั้นพอเราสมมุติว่าเป็นตัวเนื้อแท้เป็นตัวสมบัติในที่นี้ก็หมายถึงอัจฉริยะสมบัติหรือพุทธบาทหรือธรรมะสมบัติแท้ๆเป็นอริยธรรม ที่นี่ก็มีผู้ที่ไม่ใช่หรอกหลงตัวว่าเป็นแล้วก็เดินตามต้อยๆร้องประกาศเอาเองแต่ฉันนี่แหละเป็นตัวพูดฉันนี่แหละเป็นตัวพุทธธรรมฉันเป็นตัวธรรมะฉันเป็นพระฉันเป็นตัวแทนศาสนาฉันก็เป็นอยู่นั่นแหละก็เป็นครูฉันก็เป็นครูสมัยโน้นก็ประกาศหรือพูดพระพุทธเจ้าแค่นั้นแต่เดี๋ยวนี้นี่นาไม่ใช่ว่าลงโทษไม่ใช่ว่าใส่ความลงนั่งพิจารณาดูดีไอ้ที่เดินตามเป็นฝูงกันไปนะฝูงระดับสูงโตๆนะดูผาดทับโอ้โหเปล่าหรอกบังเห็นฝูงโคตรเต็มเลยเดินตามไปแล้วก็ร้องประกาศหากูก็เป็นของกูก็เป็น ตลอดเวลาเลยนะราคานี้แหละตัวแทนของศาสนาข้านี่แหละตัวเนื้อของคุณธรรมเดินร้องประกาศตัวเป็นฝูงล่าสุดคอจริงๆนะมีฝูงน้อยเดินนำหน้าไปอีกหน่อยเท่านั้นเองผมโคนันบังฝุ่นลานี่บังๆจะเรียกว่าตัวเป็นตัวๆเหมือนกะลาแบ่งกันซะแล้วกลับกันซะแล้วมันกลับแล้วแต่ก่อนนี้ลาเป็นตัวๆเดินตามต่อยกับโค้งโค้งไปเดี๋ยวนี้ไม่ใช่อย่างนั้น ไม่ได้ฟังดูแล้วก็คิดพิจารณาอย่าเพิ่งเชื่อตามอย่าเพิ่งเชื่อตามมองดูซิว่าสภาวะมันเป็นจริงมีไหมลองเข้าใจดูแล้วมันเป็นอย่างนั้นจริงๆเพราะเหตุอะไรพระพุทธเจ้าท่านตรัสอธิบายไว้แล้วว่าเพราะแม้ผู้ที่เป็นรานั้นน่ะที่ร้องว่ากูเป็นครูกูเป็นคนมันไม่ใช่คอเพราะเครื่องอธิบายอยู่ว่าความใคร่ในการประพฤติศีลคือความปรารถนาความใคร่ในที่นี้ใช้เป็นคำแรงเชียวความใคร่เป็นการโมกามะธรรมกายโมสีและกาโมอะไรก็แล้วแต่มันเป็นความใคร่ในการ ปฏิบัติธรรมหรือความใคร่ในธรรมความใคร่ในศีลใครในสมาธิใคร่ในปัญญาคือความปรารถนาดีเราเอามาอธิบายคำนี้เอามาอธิบายเป็นลักษณะปราถนาเหมือนกับเราปรารถนากามไหว้ปรารถนาโลกียปรารถนารูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสนี่มันใครอยากแรงมันมีความมุ่งหมายที่จิตมันเป็นอารมณ์ของจิตที่มันปรารถนายึดแรงแต่ความใคร่แรงๆอย่างนั้นมันหาได้เป็นจริงไม่ความใคร่ในการประพฤติศีลสิกขาของเธอไม่เหมือนของภิกษุทั้งหลายสมัยก่อนนี้เข้าค่ายปรารถนาศึกษามีศีลสิกขาพระองค์มากมุ่งมั่นอยู่เพื่อปรารถนาศึกษาศีลศึกษาสมาธิศึกษาปัญญา เข้าศึกษาทีเดียวก็ศึกษาการกระทำจิตจะมีลักษณะเจตนาแล้วก็มีรูปลอยถือว่ามีความใคร่เห็นใครในศีลสิกขาใครใน 70 ขาใครในปัญญาสิกขานี่เป็นเครื่องแสดงออกให้เห็นว่านี่แหละภิกษุทั้งหลายทีนี้พอผู้ที่มาเห็นอีกหมายที่เราเรียกว่าตัดออกมาเป็นพวกราตัดออกมาเป็นพวกที่ไม่ใช่แล้วเนี่ยก็เป็นพวกที่ความใคร่ในการประพฤติศีลสิกขาของเธอไม่เหมือนของภิกษุทั้งหลายเพราะฉะนั้นต้องเข้าใจคำว่าภิกษุทั้งหลายแต่สมัยก่อนก็คือภิกษุส่วนใหญ่ท่านเป็นอย่างนั้นแต่ก่อนนี้ถ้ามีความกระตือรือร้นมีความเข้มงวดกวดขันเคร่งต่อศีลต่อติดต่อปัญญามีความเข้มงวด พูดกันอยู่เยอะเป็นภิกษุทั้งหลายได้แต่ทุกวันนี้มันไม่อย่างนั้นเห็นไหมทุกวันนี้มันไม่ใช่ภิกษุทั้งหลายซะแล้วภิกษุทั้งหลายไม่ไกลต่อสีไม่ใครต่อสมาธิไม่ใคร่ต่อปัญญากลายเป็นคนไข้ต่อโลกิยะเป็นคนไข้ต่อการที่จะสั่งสมลาภยศสรรเสริญสุขร่ำเรียนก็ร่ำเรียนไปเพื่อปัญญาแบบโลกียะไม่ใช่ใส่ความนะผมพูดกับพวกคุณนี่ผมพูดกับพวกคุณคนที่เข้าใจอยู่แล้วผมเองผมไม่ใช่ไปมีใจริษยาแต่ผมกำลังพูดสัจจะก็อธิบายความเป็นจริงตามความเป็นจริงที่มันจริงมีเคราะห์สู่กันฟังตอนกลางๆและก็เตือนพวกคุณอย่าไปโกรธใครเขาอย่าไปฟังใครเขาอย่าไปทำจิตให้เป็นอกุศลแม้เราจะ ความจริงที่เปิดเผยกันแล้วก็มองกันด้วยคุณใช้ปัญญามองตามอย่าไปเชื่อตามผมพูดทีเดียวเห็นจริงก็เป็นจริงถ้ายังไม่เห็นจริงคุณก็ยังไม่ต้องเชื่อถ้าคุณเห็นคุณก็ดูแต่อย่าไปโกรธเป็นฉันมันเป็นอย่างนั้นแหละมันมีความจริงเกิดแล้วเป็นแล้วอย่างนั้นเราจะเห็นได้ว่าฝูงที่ผมพูดเมื่อกี้นี้มันเป็นฝูงรายใหญ่บังฝูงของแท้และของรายใหญ่เนี่ยตะโกนเสียงดังรำคาญ มาทับขบวน Outlook ก็เลยต้องเดินนำหน้าไปเงียบๆเดินนำไปเงียบๆนานๆก็ออกมาทีนานๆก็เลาะมามันมีเสียงดังก็มาหน่อยนึงพอให้ยังรู้ว่ามีโคอยู่นะสามีอยู่อย่างนั้นเท่านั้นเองแล้วมันเป็นอย่างนั้นจริงๆแล้วก็เอาคุณลักษณะจริงทีนี้เราก็เอามาตรวจตนของเราด้วยเราน่ะกลายเป็นปลาที่มันร้องกูเป็นครูกูเป็นครูหรือเปล่าเราเป็นอย่างนั้นหรือไม่เราใคร่ต่อการศึกษาไทยต่อสิ่งที่ขาดใครต่ออีก 10 ขาจริงหรือไม่ มีสัมมาทิฏฐิแค่ใดและเรามีมรรคมีผลในสิ่งนั้นไหมเรารู้ศีลคืออะไรแค่ไหนลึกซึ้งหยาบกลางละเอียดเรารู้อย่างนี้อาทิสีมีขั้นตอนของศีลต้นต้นหยาบๆเราได้แล้วปานใดขนาดใดปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับศีลแต่ละอย่างแต่ละเรื่องด้วยเราใช้สีนี่แหละหลักเกณฑ์อย่างนี้หลักเกณฑ์นี้ควบคุมก็ปัจจัยนี้ได้แล้วแม้ศีลอย่างต้นอย่างอาทิสีอย่างกลางอย่างที่ศีลที่ไปสูงเป็นอย่างไรอย่างละเอียดปกติแล้วหรือคุณใช้ศีลใช้หลักนี้ปฏิบัติอยู่กับตัวคุณศีลนั้นจนกระทั่งศีลเป็นศีลสบายไปกดเป็นวินัยเป็นหลักคุณก็ คุณก็ไม่ต้องไปแสดงดังพลอยสีนี้ก็เป็นปกติแม้จะไปกลับคืนไปละเมิดศีลนี้อีกมันก็ละเมิดได้โดยปกติโดยไม่ดูดซึมไม่เวียนกลับแต่ก็รู้ว่าเรารักษาศีลไว้เราทรงศีลไม่ดีกว่ายิ่งจะต้องเป็นครูเป็นอาจารย์หรือจะต้องเป็นผู้ที่มีประโยชน์เป็นกรุณาที่คุณเราก็ต้องยึดศีลธรรมเอาไว้ยึดศีลยึดวินัยไว้มันก็เป็นการได้อย่างบริบูรณ์โดยปัญญาเป็นตัวยืนยันแม้ความจริงเราได้แล้วมันจะยืดหยุ่นไปแล้วก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอกแต่ว่าไม่ยืดหยุ่นไว้เลยดีทรงศีลทรงธรรมเอาไว้ 7 ของเราก็จะสะอาดอยู่และจิตของเรา เป็นผู้ที่มีทั้งความบริสุทธิ์มีทั้งปัญญามีทั้งความกรุณาคุณจะเห็นได้ชัดๆความบริสุทธิ์เรามีอยู่จริงปัญญาที่เรารู้ว่าควรทำยังไงมันจะรู้เลยพระอริยเจ้าหรือพระอรหันต์เจ้าถึงบอกถ้าไม่ปฏิเสธการมีจิตว่างหรอกถ้าเซลล์กลางด้วยจิตว่างได้แต่ท่านไม่เสพกามด้วยจิตว่างหรอกถ้าไม่เสพดีกว่าเป็นตัวอย่างเขาเป็นผู้นำเขาเป็นกรุณาธิคุณเป็นการช่วยเหลือเกินภายนอกจากจะไม่เสพแล้วเราจะมีคำว่าอธิบายแม่มันจะแปลกกะโหลกเขาโลกเขาเสพกามบอกว่านี่เป็นธรรมชาติเป็นธรรมดาเราไม่เสพกามเราก็บอกว่าเราไม่แต่เขาแปลกเพราะอะไรเพราะว่าเราเองเราสามารถที่จะอธิบายได้สามารถที่จะยืน ต่ายด้วยความจริงแม้เขาจะยั่วยุแม่เขาจะประชดประชันแดกดันพยายามจะตีตลกให้เราเองวกกลับไปยังโน้นปล่อยให้เกิดความน่าอายเกิดความน้อยเนื้อเกิดเป็นปมด้อยปมอะไรเพื่อที่เราจะไปเป็นอย่างโลกเขาเราก็แสนที่จะรู้เหลี่ยมรู้ครูของเขาชาวโลกก็จะแสดงมาทำยั่วยวนทำเป็นประชดประชันแดกดันกระทุ้งกระแทกอะไรเป็นอะไรให้เราตีตลบกลับแล้วหลงหลงหลงหลงหลงหลงลูกไม้ถ้าผู้ที่มีปัญญาอย่างแน่แท้และเป็นปัญญาที่คุณที่อันถ้วนรอบแล้วก็ตีตลกให้ตายยังไงก็ยิ้มให้เท่านั้นเองอย่างดีหรือไม่ก็เฉยๆยิ้มกว่าเดี๋ยวจะหาว่าเรายั่วยวนก็กลับไปอีกก็เฉยๆเฉยมากนักเดี๋ยวก็จะหาว่าเราเองเราหยิบซะอีก ยิ้มน้อยๆแหมมันยากเพราะคนที่จะเอายังไงจะยิ้มน้อยๆให้ได้ว่ายิ้มอย่างงามด้วยไม่ยิ้มเฉยๆก็ต้องประมาณดูบุคคลอีกนายให้มาตรวจตัวเองศีลหรือว่าสูตรนี้ท่านก็พยายามที่จะให้เราเข้าใจสัจจะเราเป็นอะไรเราเป็นยังไงทุกคนแหละพยายามที่จะประกาศตนว่าข้าก็เป็นโคข้าก็เป็นโคทั้งนั้นทุกคนพยายามเหลือเกินใครจะไปยืนยันอยู่เขาเองก็บวชเป็นพระก็จะบอกว่าเขาไม่เป็นพระได้ยังไงข้าก็เป็นพระข้าไม่เป็นพระได้อย่างไรซึ่งแน่ๆเลยแต่ทีนี้มันต้องมีสัจจะแต่เอาอะไรเข้าไปจับถ้าไม่ได้บอกว่าคุณก็มีศีล ไม่ได้บอกว่าเท็จเท่านั้นนะท่านบอกว่ามีความปรารถนาไพร่มีจิตใจแสดงออกเลยว่าเราไม่พูดขวนขวายอยู่ที่จะศึกษาศีลศึกษาสมาธิศึกษาปัญญาและศีลก็ต้องเป็นสีที่เป็นอริยสัจ 4 เป็นศีลที่จะให้มันขัดเกลาไม่ใช่ศีลเอามาท่องเล่นท่องหัวอยู่นิดๆหน่อยๆทุกวันนี้เนี่ยไม่ได้ศึกษาศีลเลยผมกล้าพูดกันเลยว่าเดี๋ยวนี้ไม่ศึกษาศีลเลยแม้แต่โอวาทปาฏิโมกข์มันเป็นป่า 16 ประเทศที่มาสวดกันประจำปักศึกษากันที่ไหนกันศึกษาอย่างนั้นน่ะรัฐมนตรีว่างั้นนะปล่อยๆๆแล้วทำคดีเข้าไปแล้วผ่านได้บัตรแล้ว จากการผ่านได้บัตรไปแล้วไม่ได้รู้เรื่องหรอกนักธรรมตรีได้ที่จะบอกว่าศึกษาปาฏิโมกข์กรุงเทพฯ 227 ข้อยิ่งสูงไม่เท่าใดยิ่งไม่รู้เรื่องยิ่งไม่ได้ศึกษาศีลเลยไม่ได้มีความใคร่ปรารถนาเวียนวนไม่ได้พัฒนาศีลเหล่านั้นขึ้นมาวินัยเหล่านั้นขึ้นมาอธิบายกันเอามาเน้นกันเอามาพยายามใช้ให้มันเป็นประโยชน์ขัดเกลาจิตอย่างไรตัวไหนสำคัญข้อไหนเรื่องใดจะปรับปรุงอะไรต่ออะไรเปล่ามีแต่เอาฝังไว้เลยฝังไว้ท่องไว้ท่องให้ได้เท่านั้นเองเพราะท่านบอกว่าที่สำคัญนะเป็นหลักก็ทองให้มันติดปากไว้ติดปากไว้อย่างเก่งก็แค่ผู้ใดท่องโกว่าผู้ใดท้องปาฏิโมกข์คุณเทพ 227 ข้อนี้ได้ถือว่าเอี่ยมสุขท่องได้เร็วที่สุดเท่าไหร่เอี่ยมสุดก็อยากให้ลืมภาษา แล้วก็เอามาไว้สำหรับท้องอวดไว้มันเป็นสีแล้วก็จับปรามาสอย่างสุดซึ้งใครเข้าใจแล้วจะซาบซึ้งว่าคุณเปล่าได้เป็นโมฆะเหลือเกินเป็นโมฆะกรรมเป็นโมฆะบุรุษการกระทำนั้นก็เป็นโมฆะคนที่ทำนั้นก็เป็นโมฆะจึงเรียกว่าโมฆะกรรมมองข้างบุรุษจริงๆเลยไม่ใช่ใส่ความนะมันไม่มีความฝันขวนขวายมันไม่มีความใคร่ปรารถนาต่อศีลต่อสมาธิต่อปัญญาแถมทำสมาธิก็ออกนอกทางตอนนี้ก็ต่อตอนนี้ก็ถึงบทที่จะไลน์เวทว่าลากันน่ะสมาธิก็ไปเป็นสมาธิดีกว่าผี ที่ไปเป็นสมาธิฤาษีออกไปเลอะเทอะไม่เข้าใจสัมมาสมาธิของพระอริยะไม่เข้าใจเป้าหมายว่าจะทำเพื่อความขัดเกลาตรงไหนมันละเอียดทีนี้ยิ่งเรื่องของจิตและละเอียดแยกไม่ออกกันง่ายๆมันก็ได้เห็นใจแต่ไม่น่าเห็นใจเราเมื่อตัวเราเองประกาศตนเข้ามาแล้วว่าเราจะมาเป็นผู้ศึกษามาเป็นผู้ที่มี 10 ขาบวชก็มาคือผู้มีสิทธิ์ถามมีหลักเกณฑ์ในการประพฤติการปฏิบัติการเรียนรู้แต่เรียนเผินเรียนตามที่เขาเราเรามาตามอย่างเข้ามาไอ้ที่มันนั่งหลับหูหลับตาฤาษีเนี่ยทำสมาธิแบบนี้มันตามไม่ใช่พึ่งตามมาสมัยพระพุทธเจ้ามันตามมาก่อนพระพุทธเจ้า บัตรเป็นไหนๆมันตามมาตั้งแต่ไหนๆๆมันมาตั้งแต่ดึกดำบรรพ์หลับหูหลับตาเดี๋ยวนี้ก็ยังโวลต์กลับเข้าไปหาหลักอยู่หลับตาอีกแล้วก็แยกไม่ออกว่าหลับหูหลับตาจะเป็นอุปการะให้มันเข้าใจเป็นวิปัสสนาอะไรแยกไม่ออกไม่แย่งไม่ออกก็ตายในดงหรอกตายเยอะกว่าเยอะภาพเพียงปฏิบัติจนกระทั่งดูถูกปริยายดูถูกคำสั่งคำสอนดูถูกคำอธิบายทฤษฎีต่างๆที่จะให้ละเอียดละออดูถูกไปหมดไม่รู้เรื่องถ้ามันไม่มีก็อีกเรื่องนึงนะครับเอาเป็นปัจจัยศึกษาเองค่อยๆค้นคว้าไปปฏิบัติธรรมไปก็แล้วไป ไอ้นี่ก็ไม่ใช่ว่ามันไม่มีหลักฐานมันไม่มีตำรับตำรามันไม่มีเครื่องที่จะสอดส่องเลือกเฟ้นเอาก็ไม่ใช่มันมีคนโทรแล้วยังยืนหยัดยังยืนยันอย่างจริงได้ไม่แล้วกลายเป็นดูถูกดูแคลนไม่เอาแล้วปริยัติจะเอาแต่ปฏิบัติแล้วก็เอาปฏิบัติอะไรมาปฏิบัติเอาปฏิบัติที่มันออกนอกทางไปด้วยสมาธิก็เลยไปใหญ่เลยมีเรื่องจิตที่ขาดจิตก็เลยเป็นจิตที่เป็นเล่นเดรัจฉานวิชาอังกฤษที่ปาฏิหาริย์เทศนาปาฏิหาริย์เป็นความเก่งความกากอะไรก็ไม่รู้นี่เป็นพระวิปัสสนากรรมฐานยอดเยี่ยมที่สุดที่คุณไปใหญ่เลย บางทีบางคนบางหมู่อาจจะดูว่าใครปรารถนานะมีความขวนขวายในการปฏิบัติจิตปฏิบัติสมาธิทำอยู่พอสมควรทีเดียวมีและเอาอันหลงเนี่ยนี่ลงซ้อมแล้วนะ 1 เขาหลงว่าเขาเป็นพระโดยเขาไม่ปฏิบัติเลยศีลเขาก็ไม่ศึกษาจิตไม่ศึกษาปัญญาไม่ศึกษาร้อยๆจริงๆอยู่ๆไปนี่เป็นผู้ที่ร้องถ้าเป็นโค้กข้าเป็นครูโดยไม่ได้ทาอะไรเลยอันนี้ชัดเจนอันนึงแล้วนะระดับหนึ่งถ้าเป็นพระหรือข้าเป็นโคข้าเป็นคนแต่ไม่ได้อะไรเลยไม่มีอะไรไม่มีความปรารถนาใครแสดงเห็นอยู่เดี๋ยวนี้เยอะแยะเลยงานนี้ก็ยัง ตอบมานั่นน่ะจะปรารถนาศึกษาศีลหรือน้อยกว่าน้อยนักศึกษาการศึกษาได้อย่างดีก็ศึกษานักธรรมตรีเอาแต่วินัยมาศึกษาเอาศีลพวกนี้มาศึกษาหรือจุลศีลมัชฌิมศีลมหาศีลโอวาทปาฏิโมกข์ศีลใดๆมาแยกแยะนี่เป็นอภิสมาจารนี่เป็นบาปสมาจารย์ที่เป็นอันนี้ชนะอะไรต่างๆนี่เป็นอาณาจักรต่างๆพิจารณาที่ไหนเอามาศึกษาที่ไหนศึกษาไปอย่างนั้นแหละศึกษาจะรู้จักหัวข้อรู้ศึกษาว่าอภิสมาจารแปลว่าอะไรบาป ก็มีที่นี่อนาจารมันก็อยู่ที่นี่จะเป็นอนาจารแบบไหนจะเป็นอภิสมาจารหรือว่าจะเป็นบัตรสมาชิกมันก็อยู่ที่เราเห็นเรารู้นี่ไม่ได้ศึกษาสิ่งของเขาน้อยทุกวันนี้จะว่าไปแล้วศีลไม่ศึกษากันเลยก็ได้ทุกวันนี้จะมีอยู่แต่วินัย 27 แล้วก็นักธรรมตรีศึกษากันบ้างเล็กน้อยศึกษาและก็ทิ้งทิ้งจริงๆเกือบจะไม่มีอะไรแล้วเพราะป่วยการกล่าวพอเรายกศีลจุลศีลมัชฌิมศีลมหาศีลโอวาทปาฏิโมกข์ศีลหรือว่าแม้แต่ยกศีลข้อ 1 มาอธิบายเป็นอาชีพศีลโดยภาษาของเราเป็นคาถาเป็นคัมภีระขึ้นมา ก็ไม่ใช่แล้วปานาก็แปลว่าจะฆ่าสัตว์ตัวเดียวแล้วเราก็ไม่รู้จะพูดยังไงโทรอาทิตย์หน้าก็ยังรักทรัพย์อย่างเดียวไม่ลักทรัพย์สินคนนี้เท่านั้นแหละอธิบายเนื้อหาสาระความหมายอะไรให้มันเป็นอาทิให้มันยิ่งให้มันลึกซึ้งให้มันคัมภีระคำที่เรามาพาโซ่ลึกซ้อนกลับไปอีกให้มีความหมายที่มันเชื่อมโยงกันก็ไปให้เกิดปัญญาลึกซึ้งขึ้นอีกไม่นั่นแหละไม่รู้เรื่องปฏิเสธไม่เอาเอาใหม่เอามันก็ดูๆกันๆสมาธิทีนี้เมื่อศึกษาศีล ศึกษาแล้วอาทิตย์นี้ขนขวายหน่อยเมื่อกี้คนขวาจะว่าไปศึกษาเจริญก็บอกแล้วว่าศึกษาแบบนักธรรมตรีอาทิตย์นี้ก็ศึกษาอีกก็มีอยู่กรุ๊ปนึงหมู่นึงพวกเรา 1 ศึกษาอยู่บ้านเรียกว่าพระปฏิบัติมีจำนวนเปอร์เซ็นต์และน้อยเหลือเกินก็คือพวกที่นั่งหลับตาสมาธิหรือว่าศึกษาปฏิบัติเลยว่างั้นเถอะปฏิบัติก็นั่งหลับตาก็ถือว่าการหลับตาเนี่ยเป็นการปฏิบัติศึกษาจิตมีกิจกรรมแล้วก็ออกนอกลูกนอกทางไปที่นั่งปฏิบัติแบบติดสินค้าแบบหลับหูหลับตาเนี่ยเลอะเทอะถึงได้เป็นอะไรกันอยู่ทุกวันนี้เล่นฤทธิ์เล่นเน็ตเล่นเดี๋ยวจะถามวิชาเนี่ยตอนนี้ก็ใช้เดรัจฉานวิชาเยอะแยะเลยตอนนี้ อั่งเปาสร้างพระเครื่องสร้างเหรียญตัวเองสร้างอะไรต่ออะไรยิ่งใหญ่ยิ่งโตพรหมเลยแล้วก็นึกว่าตัวเองเนี่ยได้พากเพียรยิ่งน่าเสียดายที่ต้องไปพากเพียรและในภาคเรียนสูญหายแรงเปล่าแล้วหลอกให้คนอื่นหลงทางด้วยข้าก็เป็นขอเขาเป็นคนจะเอาตูดเดินเอาหัวไว้ข้างหลังฟังดีๆนะเป็นลานะเดินตามเข้าไปจริงแต่ลาตัวนี้เอาตูดเดินหันตูดเดินแล้วเอาหัวทิ่มลงไปข้างหลังอ่ะเดินถอยหลังเข้าไปเลยนี่มันเป็นอย่างนั้นซะด้วยนะเดี๋ยวนี้แล้วก็เดินไปสิมันมันยังไงกันน่ะศึกษาก็จริงอยู่แต่ศึกษาออกนอกนอกสู้นอกทางออกก็ลมแล้วก็หลง กันหมดเลยเดี๋ยวนี้เขาเอาตูดออกเดินแล้วหลงตามเขาแม้ผู้ไม่ศึกษาไม่ขวนขวายศึกษาศีลศึกษาปัญญาก็เลยเขาปฏิบัติเขาปฏิบัติเขายังมีตัวใครตัวอย่างหรือตัวขวนขวายและเขาก็กระทำแต่เขาก็ทำผิดก็ถูกกระจู๋เลยกลายเป็นลาที่เอาตูดเดินออกนอกทางอธิบายเดินออกนอกทางแล้วขุมขนของทางไปแล้วพวกนี้ก็เลยดูถูกดึงออกไปทีนี้พวกศึกษาปัญญาจึงหล่อเล็กเลยทีนี้เอาหมดเอาอะไรมาศึกษาเดี๋ยวนี้หนักเข้าก็จะร่างหลักสูตรอะไรต่ออะไรศึกษาแม้แต่แต่ก่อน นักธรรมศึกษาเปรียญเดี๋ยวนี้ศึกษาบัณฑิตในทางพุทธศาสนามีออกไปเรื่อยๆแหละจะเรียนอะไรต่อไปเรื่อยๆมีกรรมวิธีมีการศึกษาไม่ใช่ปัญญาเพื่อที่จะเข้ามารู้ศีลรู้จิตแท้เพื่อที่จะขัดเราเพื่อที่จะยินอย่างลงไปที่อริยสัจ 4 ไม่ใช่เพื่ออย่างนี้เลยปัญญาจะบอกว่าเขาค้นขวายไหมมีขนขวายกันกลุ่มนี้จะมีเยอะกว่าพวกไปนั่งหลับหูหลับตาศึกษาจิตซะด้วยหลวงพ่อศึกษาปัญญาจะมีเยอะกว่ามานั่งเรียนหนังสือเรียนไปยังไงอ้าวมันดีเรียนแล้วมันไปหากินได้ไปนั่งหลับหูหลับตามันยากได้พิเศษมากกว่าจะมาสร้างพระเครื่องสร้างอะไรต่ออะไรครั้งๆมา จมูกน้ำมนต์มีฤทธิ์มีเดชเก่งเพื่อที่จะหาล่าท้ายศได้เหมือนกันนะแล้วท่านเหล่านั้นได้ก็เอาอันนั้นแหละเป็นเครื่องอาศัยหากินอยู่กลายเป็นฝูงปลาที่บดบังสูงโคแท้อยู่ที่นี่พวกศึกษาปัญญาเนี่ยมาเรียนรู้ได้บัตรได้ใบได้เบอร์ได้ยศได้ตำแหน่งได้ศักดิ์ศรีทางรู้ไหมเชิงคิดเชิงหัวมีเยอะก็มาเรียนแล้วก็เอาไปสร้างราบสร้างยศสร้างสรรเสริญหรือไม่ก็เรียนแล้วจะสึกออกไปเลยซึ่งก็ไปเลยไปเป็นชาวโลกเขาธรรมดาหากินธรรมดาแล้วก็ประกาศตัวเองขายเป็นผู้ยืนยันทำออกไปเป็นฆราวาสและยังไป ศาสนาอะไรต่ออะไรทั้งนั้นที่เป็นผู้ล้มเหลวแล้วเป็นผู้ล้มเหลวแล้วเอาไปเป็นคฤหัสถ์แล้วพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าผู้กล่าวทำสอนทำคนที่ยังมีเศษเมถุนธรรมอยู่แล้วกล่าวคำสอนธรรมนั้นเป็นการเลอะเลือนเป็นคำสอนที่เลอะเลือนเอาเป็นการเป็นผู้เลอะเลือนด้วย 2 ประการมีความเลอะเลือน 2 ประการเลอะเลือนด้วยปริยัติและเลอะเลือนไปปฏิบัติลดเลือนหมดแล้วก็สอนผู้ผู้ยังคลุกคลีอยู่ในอเมริกากล่าวธรรมนั้นน่ะเป็นการลดเลือนเป็นการเลื่อนเปื้อนเลอะเลือนด้วย เลอะเลือนได้ 2 ลักษณะ 1 ปริยัติรถยนต์ 2 ปฏิบัติรถเดือนมันเบลอมันเลอะมันไม่มันไม่เป็นจริงอ่ะมันขัดกันนี่ถ้าตัดสัจธรรมฉันจะกล่าวท่านอาจารย์อธิบายละเอียดก็ก็ต้องอธิบายไว้วันหลังอธิบายเพราะว่าอยู่ในพระเอกก็เขียนก็ลองเอาไว้สูตรนี้เราก็มาสรุปสู่กันฟังเป็นแต่เพียงทำให้เข้าใจให้เห็นแจ้งแน่นอนชัดเจนยิ่งขึ้นสำหรับผู้ที่เข้าใจแล้วก็เข้าใจอีกนั่นแหละเราจะได้รู้สัจจะความจริงว่าเราเองเนี่ยควรจะมีความสำเนียงตนเท่าไรเพราะผมขอเดี๋ยวนี้ผมขอที่แท้จริงนั้นน่ะเหลือน้อยตัวเต็มทีแล้ว ฝูงโตฝูงใหญ่บดบังฝูงเขาแล้วถ้าเราไม่พยายามพากเพียรอุตสาหะวิริยะเพื่อที่จะเผยแพร่เพื่อที่จะก่อเผ่าก่อพันคอขึ้นมาให้มากโรคนี้ก็จะมองไม่เห็นฝูงโคเป็นแน่แท้ฝูงคอจะหายไปสัจธรรมก็จะสูญสิ้นแน่นอนเมื่อเราเองเรายืนยันว่าเราเองเราได้พุทธธรรมเราได้กำไรเราได้รับประโยชน์จากธรรมะนี้เราก็ควรจะมีกตัญญูกตเวทีแล้วก็พยายามเป็นไปในการที่จะเพ่งเพียรศึกษาการศึกษาก็ไม่มีอะไร ก็ศึกษา 3 นี่แหละเพ่งเพียรในศีลสมาธิปัญญาซึ่งเราก็พูดกันแล้วพูดกันเล่าพูดกันอีกพูดกันจนตายพูดกันจนตายแม้เราจะหมดสิ้นจิตสิ้นภาระแล้วเราก็ยังกลายมาเป็นคนพูดมาเป็นคนชวนผู้อื่นศึกษาแล้วมาเป็นคนที่มีศีลเป็นหลักยืนมาเป็นคนที่มีอาทิตย์จิตเป็นหลักยืนมาเป็นคนที่มีปัญญาเป็นหลักยืนเพื่อผู้อื่นต่อไปอีกเราก็ไม่ทุกข์เพราะเรามีศีลเราไม่ทุกข์เพราะเรามีสุขสมาธิเราไม่ได้ทุกข์เพราะเรามีปัญญาอาทิตย์ปัญญาอะไรพวกนี้เราไม่ได้ทุกข์อะไรนอกจากไม่ทุกข์ก็กลายเป็นผู้ประเสริฐอีกด้วยเพราะเรามีศีลอันเป็นอเสขะเพราะเรามีสมาธิอันเป็นอเสขะเรามีปัญญาอันเป็นอสังขะแล้วก็ประเสริฐซะอีกเนี่ยมันจะเป็นของ น้อยอะไรผู้รู้ย่อมอยู่มีศีลอันเป็นกระแสข่าวมีศีลอันบริสุทธิ์ไม่ด่างไม่พร้อยมีสมาธิมีจิตอันดีมีปัญญาอันถูกต้องดำเนินอยู่ในหลักนี้ทางนี้ก็ขอให้ตรวจตนจริงๆอย่าสักแต่ว่าเราจะกลายเป็นผู้ที่กลายเป็นลายเดินตามฝูงโคไปต่อยๆทีนี้ก็ซ้อนลงมาพวกเรานี่เหมือนคนอื่นฝูงคอมีเหมือนยกตัวยกตนพูดมันยกตัวยกตนเหมือนเรานี่เป็นฝูงคออยู่แต่เราที่อยู่ในหมู่นี่แหละเราเหมือนลาตัวหนึ่งตัวใดหรือไม่ไปไหนก็ประกาศฉันอโศกฉันนี่แหละเป็นคอกูนี่แหละเป็นโค แต่แท้จริงเราเป็นลานเดินอยู่กับหมูอโศกเป็นราเดินอยู่เจ็บๆเรียบๆเคียงๆอยู่ตะโกนคาดว่าเป็นพระข้าก็เป็นพระข้าก็เป็นนักบวชข้าก็เป็นผู้ที่เป็นอริยะลงไปถึงขนาดเราเป็นอารยะกับหน้าที่ในอโศกนี่กล่าวกันว่าอริยะเชียวนะข้าเป็นอริยะจริงหรือเปล่าหรือว่าสักแต่ว่าร้องกูก็เป็นโคกูก็เป็นคอไอ้นั่นหรือว่าเป็นอย่างนั้นหรือเปล่าไม่ใช่พูดเล่นนะให้ตัวตนให้ดูดีๆอย่าให้มันเสื่อมต่ำอย่าให้มันมีแต่ปากว่าอย่าให้มันมีแต่คำคุยคุยอวดคุยไม่เข้าท่าจะต้องให้มีจริงความเป็นจริงมีสมบัติมีสมบัติ แท้จริงไม่ได้สำหรับฝาสูบสูตรนี้ก็มุ่งหมายอย่างนี้แหละวันนี้พอสมควรไปก่อนเดี๋ยวจะต้องไปธุระอื่นต่อ