210824-49 ขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์ ตอน49-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ014.txt

ย่างนี้มีปัญหาอะไรเยอะแยะหลายมหาวิทยาลัยธรรมทางศาสนา รากฐานรากเขาของตำราทางธรรมเพียงแต่บาลีได้แล้วไปแปลบาลีหากินไปแปลบาลีเล่นอะไรไม่เข้าเรื่องราวจะมาค้นคว้าหาสาระของแก่นเอาไปเอาหนังสือไปทำอะไรก็ได้มาศึกษาดูแล้วก็มาทดลองไม่ต้องว่ายากสอนยากตอนนี้เป็นคนว่างงานก็ง่ายต้องฝึกฝนก็แจ้งเกิดทรงธรรมทรงวินัยอย่างรากมาติกาก็ได้รู้แม่บทแม่ต้นทางต้นรากเขาของศาสนาจะทำข้าวมันก็เกิดเป็นผู้เจริญได้เกิดเป็นตัวอาจารย์เกิดเป็นตัวพระอริยะเป็นตัวนำขึ้นไปได้เมื่อเราได้เรียนเราก็เหมือนกัน จำพยัญชนะขยันเพียรใจตกหล่นประเทศทำให้ศาสนาเสื่อมจำความหมายก็ให้รู้ความหมายดีอย่าให้จำความหมายผิดแล้วสืบต่อไปอนุชนรุ่นหลังมันจะเพี้ยนถ้าเราไม่ทำให้เพี้ยนเราพยายามอยู่อย่างนี้ความเสื่อมก็เกิดได้ยากหรือไม่เกิดเลยถ้าสมมติว่าเราไม่ทำให้ผิดเลยแต่ถ้าเราทำผิดอยู่บ้างคือมันสุดยอดของใครของใครล่ะบางทีมันผิดโดยไม่เจตนามันก็ต้องเป็นน่ะมันไม่เก่งกว่านั้นแล้วก็เกิดได้แต่ถ้าเราได้เจตนาสุดยอดแล้วเราก็พยายามมีความหมายอย่างนี้แล้วอยู่ในเตียงทำความเข้าใจให้ตรงรักษาทั้งพยัญชนะคำทั้งความทั้งสิ่งจริงอะไรไว้สืบทอดกันไว้รักษา รักษาทั้งสภาพนอกสภาพในให้ไม่ได้ลงร่องลงลอยไปแล้วก็สืบต่อกันไปนานเรามีหน้าที่ที่จะรักษาสิ่งนี้อยู่ก็รักษาไปทีคนอื่นมารับจากเราถ้าเขาเองเป็นคนว่ายากสอนยากแล้วก็เป็นคนรับยากไปรับแต่โลกโลกก็สอนลงอุจจาระก็สอนทีนี้คนที่มีสายตาก็มารับอารมณ์อุจจาระแม้แต่เราทำไว้แค่นี้ก็มาสัมผัสกันแล้วก็เห็นดีแล้วก็รับไปเลยไม่ต้องบอกต้องกล่าวเป็นครูพระประจำเพราะเห็นเราอยากก็เหมือนเราทุกวันนี้พวกเราก็เอาอย่างกันคืออันนี้ของของอันนี้ไม่มีเรายังไม่เห็นด้วยแล้วก็เอาไว้ก่อน ไม่ต้องไปโทษแต่เรารู้ว่าไอ้นี่เสียเลยบางคนบางคนอันนี้ไม่ดีเลยเอออันนี้ไม่ดีของเขาเอาไว้เราไม่เอาไม่ดีเรารู้เราสัญญาแล้วว่าไม่จริงก็เป็นของเขาเราช่วยเขาได้ไม่ได้เตือนเค้าหรือว่าพยายามเขารู้ตัวปรับเปลี่ยนปรับปรุงสถานะไม่ค่อยดีถ้าเราสามารถทำได้ช่วยกันถ้าไม่สามารถวางไว้ก่อนปล่อยเขาให้คนอื่นเขาที่มีเด็กกว่าหรือมีหน้าที่กว่าจะช่วยบอกคนที่มีหน้าที่บอกให้อย่าให้เกิดเรื่องอย่าให้มันเป็นเรื่องราวใหญ่ให้เป็นอะไรที่มันจะเกิดไม่ก็ถ้ามองได้โดยเหมาะโดยฉลาดทำได้ดีต้องเตือนคนนั้นไปช่วยคนนั้นมันก็เสริมหนุนกันหมุนเวียนได้แล้วคนที่จะสอนจะเรียนกันอยู่อย่างนี้ต่างคนต่างก็ไม่เป็น ที่เป็นคนว่ายากหรือเป็นนักประพฤตินักปฏิบัติที่ไม่เป็นคนว่ายากพยายามเจตนาที่จะเรียนรู้ที่จะแก้ไขปรับปรุงตนอยู่เสมอมันก็เกิดบุคคลทุกข้อที่ 3 เป็นผู้ทรงธรรมทรงวินัยทรงมาติกาเป็นผู้ที่พระพุทธเป็นผู้ครอบครองในหลักพระพุทธวจนะมันก็เป็นจริงเกิดเป็นพระอริยะเกิดเป็นพระพุทธมีเนื้อหาสาระขึ้นมาทีนี้ว่าดีแล้วก็จะทำให้ศาสนาให้แก่คนอื่นต่อๆไปอีกเธอล่วงลับไปแล้วถูกทั้งหลายก็เลยขาดผู้เป็นมูลรากไม่มีที่อาศัยสืบพันธุ์ ได้แล้วไม่มีเลข 3 ได้แล้วไม่ตามหาผมได้แล้วไม่ต่อท่อมันก็พังเห็นชัดๆมันไม่ใช่ของยากอะไรหรอกและอธิบายให้ฟังโดยมุมโดยนัยยะพิสดารตีกลับไปกลับมาเชิงดีก็บอกด้วยเชิงเสียสมองเสียผมรับจากพระองค์นี้มีเชิงเสียเยอะมีแต่เรื่องร้ายทั้งนั้นแหละถ้าจะซื้อเรื่องพวกนี้แล้วก็นำไปนำก็นำลงไปแล้วคุณเอ้ยตายมีแต่เรื่องทุจริตจะยกมาเพราะเราจะต้องรู้จักกันจริงๆเวลาเป็นเท่าไหร่เรามีเหตุปัจจัยแห่งความทุจริตเท่าไหร่แล้วเราเรียนมาผิดหรือเปล่าแต่ใจเรียนไม่ใช่ของง่ายไม่ใช่ของตื้นอยู่ประมาณสุข ประณีตนักธรรมของพระพุทธเจ้าทำความเข้าใจไปพูดคำเดียวเข้าใจเป็นคนละ 3 แง่ห้าแง่ก็ได้เพราะเอาแง่ที่ถูกเอาแง่ที่ตรงพยัญชนะก็เอาโดยอาศัยพยัญชนะเป็นเครื่องหมายการใช้เครื่องหมายถูกขยายผิดแล้วเราเป็นคนที่เสาวรสจากสตาร์ภาษาบาลีท่านเรียกว่าเป็นผู้ว่านอนสอนง่ายถ้าเป็นผู้ว่าจ้างคนว่ายากสอนยากทำพระดื้อเราจะต้องเป็นโสฬส วัดจักรสตาร์จะเป็นคนจังหวัดเป็นคนว่าง่ายสอนง่ายอย่างนี้เราเป็นถ้าเป็นอย่างนี้แล้วคำสอนมีพระสูตรไม่ผิดพยัญชนะถูกต้องความหมายตรงสื่อสารกันออกไปได้เป็นพระผู้ทรงธรรมผู้ทรงธรรมก็ถ่ายทอดไม่เก็บงำไม่ขี้เกียจสอนไม่ท้อแท้มันก็ได้ถ้าพวกคุณไม่ใส่ใจไม่พากเพียรนะบอกแล้วสู้ๆหมดพวกคุณไม่เจริญในธรรมนะผมก็ตื่นเหมือนกันผมก็ท้อแท้เหนื่อยหมดแรงแข็งแรง เราไปคนเดียวเบาดีเอาไหมล่ะเอามั้ยไม่เอาไม่เอาก็ต้องเห็นดิแล้วก็ต้องเดินต้องกินตามไม่เป็นผู้ว่ายากสอนยากเป็นผู้ว่าง่ายสอนง่ายเป็นผู้ใส่ใจในการศึกษาเป็นผู้มีเพียรเป็นผู้กระทำอยู่แต่พวกเราก็อย่าไปพูดใส่ใจในวาระอย่างนี้เป็นอย่างนี้มันก็ยังดำเนินไปแต่ถึงแม้ว่าเราได้รับคำบอกว่าเดินเพียงเราหรือเปล่าหรือคนอื่นก็เดินแต่เราเองก็กลายเป็นผู้ไม่เดินตกก่อนนอนก็อยู่อย่างนั้นน่ะคนก็ไปถึงไหนถึงไหนแล้วเราก็ไม่ได้มีอะไรไอ้สัดส่วน เราเป็นอย่างนั้นหรือเปล่าต้องตัวตนนะถ้าเราเห็นว่าเราเองเราไม่ได้เดินเขาเดินคนเดียวเราเองเลยไปเนี่ยไม่ไปไหนระวังทั้งๆที่เดินช้ามันก็ยังจะทิ้งได้เหมือนกันอย่าว่าแต่ไม่เดินเลยถ้าไม่เดินๆก็ทิ้งไว้ตรงนี้ใครจะไปเข็นอีกล่ะเดินไปของเราเรามีที่จะเดินเดินไปเบาเบา สัมพันธ์กันหมดมันเกิดจากส่วนจริงมีหลักมีมูลค่ามีคำสอนในพระธรรมคำสอนพระธรรมอันแรกเรียกว่าคำสอนโดยคำสอนไม่ผิดคำสอนในความหมายดีไม่เพี้ยนไม่ผิดไม่จบไม่จบไม่ล้นแล้วเราก็สนับสนุนเสริมโดยเราเป็นคนใส่ใจต่อพระธรรมปฏิบัติตามว่าง่ายเพียงวิริยะอุตสาหะก็ 2 ก็เกิดเป็นคนดีมันเกิดพระอริยะพระอริยะไม่ขีดไม่ขี้เกียจพระอริยะมีกะจิตกะใจครับอัจฉริยะมีความสนใจที่จะสื่อสารมีเมตตากรุณาผู้ติดตามเป็นผู้ดำรงความเจริญอยู่เป็นผู้มีโภคลักษณะของ ของเธอนั้นคือพรหมวิหารหรืออัปปมัญญาเป็นการดีในการสร้างความดีไปโดยไม่มีประมาณยาสร้างความดีไปโดยไม่มีจำนวนไปเถิดมากเท่าใดก็ช่างมันไม่ต้องไปหลงไหลวันนี้ถึงตอนจบแล้วเอาแค่ร้อยไม่เอาแค่ร้อยแม้เราจะกำหนดว่าเราจะได้น้อยก็ดีพอได้ร้อยแล้วต่อไปเป็นพันเป็นหมื่นเป็นแสนอะไรเพิ่มไปไม่มีที่สิ้นสุดในการที่จะทำความดีให้ไม่มีประมาณไม่ได้ไม่ต้องประมาณเท่าไรมากเท่าไหร่ให้มันมีจริงก็แล้วกันมีตรงมีฐาน 4 เป็นหลักเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาดีแล้วก็ เฉยกับก้อยมาปล่อยเต่าทำดีใหม่มุทิตาเมื่อรู้ดีแล้วยินดีแล้วเข้าใจว่าดีแล้วนะเออดีแล้วกันนะทำดีไหมอันนี้มันเป็นเกาะมีแต่จิตก้าวหน้ามีแต่จิตเป็นเอกมีแต่จิตเจริญมีแต่จิตอาคมต่างกันดีต่อไปตามฤทธิ์แรงเวลาที่เรามีพันตำรวจโทพระของพระภิกษุคืออัปปมัญญาหรือพรหมวิหาร 4 มีเมตตามนุษย์ ดีแล้วก็เฉยใหม่โฉมใหม่ก็เมตตาใหม่กรุณาใหม่ไม่มีจบสิ้นมีแต่เจริญสร้างสรรค์อยู่อย่างนี้นี่เป็นโอกาสแท้เราจะทำอย่างนั้นได้เราต้องมีกำลังวิมุติหมดตัวหมดจนไม่เห็นแก่ตัวและแถมมีปัญญาเลยมีปัญญาแพ้ตายเป็นพระพุทธเจ้าตรัสไว้เรามีลักษณะเป็นที่สุดที่จริงมีอายุมีวรรณะมีสุขมีโพพระมีพระพุทธบาทเป็นอายุ เราก็เพิ่งกินเป็นจริงมันก็ดำเนินไปว่าเป็นภิกษุที่เต็มแล้วการที่จะสอนผู้อื่นต่อแล้วก็อาศัยพรหมวิหารอาศัยความเข้าใจว่าอัปปมัญญาคืออะไรที่พูดไปเมื่อก่อนที่จะได้เริ่มต้นนี้ก็พูดด้วยอัปปมัญญาพูดถึงเรื่องรังสรรค์เรื่องการสร้างการเป็นการเกิดและอธิบายการเกิดเป็นปฏิสังขรณ์อธิบายให้เกิดสร้างสรรค์อัปปมัญญานี้ไม่มีที่สิ้นชีวิตประมาณเข้าใจแล้วว่าตายคืออะไรแล้วตายแล้วตายแล้วเกิดอยู่เราก็ทำให้มันตายมันตายแล้วเราก็เกิด โดยไม่รักก็ตายคือเราทำตัวแล้วเราก็สลับทิ้งทั้งตัวแล้วเราไม่เจ็บไม่เกาะอุเบกขามาหมดหวังถ้าไม่หลงมันเป็นของเราไม่เอาอะไรมาแนบเรื่องมันเป็นพวกเป็นหอยอะไรตูมตามยุ่มย่ามหรือไม่มีทำตั้งแต่ลืมเรียกวันธรรมดาก็เปลี่ยนวันทำได้ไม่มีปัญญามีวิญญาณธาตุตรวจสอบดูแน่นะแล้วก็ดูไปส่วนนี้มันก็เดินบทบาทอยู่ในโลกไม่ต้องไปยึดมาเป็นของของเราแต่จิตใจของเราแต่จำได้ว่านี่เป็นของเราสร้างรู้ตามสัญญาธรรมดา ของของเราในที่ยึดติดสิ่งนี้เป็นของโลกใครจะใช้สิทธินี้ใครจะเอาอันนี้ไปใช้เป็นทำให้มันเป็นประโยชน์อะไรก็เชิญไม่หวงแหนอัดปริศนาไม่มีตัวตนอะไรสบายแล้วก็มันยานีสำคัญเมื่อเวลาผู้ใดได้แล้วจึงต้องทำนี่เป็นความจริงศาสนาทำได้ดีแล้วทรงอะไรขึ้นแล้วทรงทำทรงวินัยทรงมาติกาหรือว่าได้เป็นธรรมะที่เป็นธรรมะแม้แต่ถึงขั้นได้หมดได้หมดได้ฌานได้อายุที่แท้คุณก็ก่อนจะเดินได้ทำ คควายแปลว่าการเดินการดำเนินบทบาทเกิดพ่อค้าเป็นความเจริญมันเป็นตัวของความเจริญมีบทบาทขึ้นมาเรื่อยๆทีนี้เราจะเจริญอะไรอยู่กับพวกคุณสมบัติก็คือความเจริญการงานการงานอะไรก็เรารู้แล้วว่าการงานอะไรดีที่สุดอาชีพอาชีพ ส่วนเรื่องการบันทึกอันเดียวในข้อที่ 3 กำลังทำความเข้าใจอยู่เดี๋ยวนี้ถ้าพวกคุณเข้าใจสาระกันแล้วคุณจะไม่ขี้เกียจนอกจะไม่ขี้เกียจแล้วคุณก็จะแก้สีตะโกสัททะเฉยเมยไม่เอาถ่านนั่งๆๆเสพติดความเฉยความหวังมันกำลังเป็นอุปกิเลสเห็นบอกว่าว่างๆเฉยๆลอยไปวันหนึ่งพระอาทิตย์หมุนแล้วมาแล้วก็เดี๋ยวก็จะเย็นเดี๋ยวก็จะนอนหลับตื่นเช้าขึ้นมาก็เออไปเรื่อยๆๆไม่มีกะจิตกะใจไม่มีการรู้การขับการเคลื่อนควรจะให้คำนี้คำมั่นสัญญา มันเฉยเลยกดที่ตะโกชัดๆเราจะต้องแก้ไขอกุศลจิตตัวนี้ให้รู้ให้เข้าใจว่าการดำเนินบทบาทเมื่อเราได้แล้วเรารู้เท่าทันตามเรารู้เท่าทันพยาบาทเราไม่มีไม่เป็นก็ดีแล้วแต่เราจะไปลบอัตลักษณ์เอาแต่ใจเรียกโดยมันเป็นความหลงผิดประการงานเป็นสิ่งที่น่าเบื่อไม่ใช่การงานเป็นค่าของ ฉันไม่ได้บอกคนอื่นหรอกยังมีสิ่งที่ดีสิ่งที่ฉลาดสิ่งที่เป็นกุศลยังไม่ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาทเป็นประโยชน์ตนประโยชน์ท่านประโยชน์ตนอะไรประโยชน์ตนมีสุขภาพกายสุขภาพใจบริบูรณ์แล้วมีปัญญารู้ในชีวประวัติพระพุทธศาสนาบริบูรณ์ยังไม่ได้บริบูรณ์เพิ่มขึ้นไปก็ดำเนินด้วยการทำกุศลประโยชน์ตนประโยชน์ท่านประโยชน์ตนได้บริบูรณ์ทำงานวิจัย คุณไปให้นั่นแหละคือคุณได้แล้วคำว่าได้ในในสัตว์โลกมันก็หมายความว่าเราเอามาใช่ไหมแล้วเอามาให้เรานั้นเรียกว่าสัตว์โลกภาษาโลกโลกีย์ภาษาพระพุทธเจ้าได้แปลว่าให้เราต้องให้ฟังดีๆภาษาพระพุทธเจ้าธรรมดาไม่มีเราไม่ต้องได้อะไรเลยในโลกเราไม่ได้อะไรเลย เราจะไม่มีพระอาทิตย์เรามีได้อยู่เราก็มีเราเป็นตัวได้เป็นตัวเศษเป็นตัวเอาหาเราให้ได้ทั้งโลกได้ภาษาอังกฤษเราให้ได้เราต้องให้ไว้ลูกก็เอาส่งให้ไว้มันมีเราจะไปเอาตัวนี้ดีกว่า ถ้าเราลืมได้เราก็ต้องมีเราอยู่เราไม่มีได้หรอกเรามีแต่ให้กินหมดหมดเรามีแต่ให้มันไปเอาออกหมดเลยก็ออกหมดแล้วมันสูงไม่ได้เอาเข้ามาร้อยนึงก็ยังมีมันเข้ามามันจะออกมันจะให้มันก็หมดได้อย่างนี้เราก็จะต้องเข้าใจแต่ความหมายภาษาพยัญชนะให้ตรงไม่แพ้และถูกกระทำไม่ตรงตามกรรมที่ทำก็ตรงตามเข้าใจตรงตามที่เราความหมายด้วยมันก็จบสิ้นในโลกและเป็นผู้ตอบศึกษาว่าคนเราเกิดมาแล้วก็ไม่ทำอะไรอร่อยๆเรื่อยๆไปให้มันเจอผี ศาสนาพระพุทธเจ้าเป็นศาสนาประโยชน์เป็นศาสนาแห่งความสุขเราก็สุขแล้วเมื่อเราเข้าใจจริงเราไม่มีปัญหาอะไรเราทำงานก็ทำไปสิพาไปก็เป็นสุขสบายเบิกบานแจ่มใสไม่มีอะไรมันจะต้องสัมผัสต้องเกี่ยวข้องตรงนู้นตรงนี้มันก็เป็นอนิจจังเป็นธรรมดาเกี่ยวข้องนูนไปอันนี้แรงหน่อยอันนี้เบาหน่อยอันนี้เป็นอย่างนั้นกระจุกกระจับมันก็เป็นไปที่จริงอ่ะมันเรียบร้อยเราเป็นผู้รับมาเรียบร้อยอันนี้หยาบแล้วก็เอามาย่อยอันนี้ก่อนแล้วก็เอามาเสริมกลับไปกลับไปเป็นตัวจับปรับปรุงให้มันอยู่ในชะมัดขึ้นมาพอดีของทุกอย่างเมื่อเกิดไปด้วยถ้าอยู่ที่ 3 ข้อดีของความรู้ที่เราจะต้องเข้าใจเรียนรู้พระธรรมแล้วก็มาเป็นคนทำตามไม่ได้ ว่าอยากสอนอย่างดำเนินไปได้ก็ตามธรรมบทหรือว่าทำของพระพุทธเจ้าแล้วจนเกิดจนเป็นแล้วก็เป็นผู้ที่เห็นต่อสืบต่อสอนคนอื่นต่อบอกสูตรทั้งหลายบอกจิตทั้งหลายบอกการควรสิ่งควรอันควรแก่มนุษย์อื่นต่อไปใครมีปัญญารับทรัพย์เอาลักษณะตรงนี้ต่อมาซึ่งขยายความเป็นพระเถระถ้าเป็นพระเถระ แล้วตอนนี้ท่านอธิบายถึงพระไม่ได้ข้อที่ 4 เนี่ยเป็นข้อเสื่อมแท้เป็นข้อเสื่อมแท้เลยข้อที่ 4 ขยายความตีแหลกการ์ตูนเป็นภาพที่สูงขึ้นชั้นเถระทำการสะสมบริขารพระพุทธย่อหย่อนในไตรสิกขามีจิตต่ำด้วยอำนาจเหนือจิตแห่งนิเวศธรรมในการเขียนเพื่อถึงสิ่งที่ยังไม่ถึงเพื่อบรรลุสิ่งที่ยังไม่บรรลุเพื่อทำให้แจ้งในสิ่งที่ยังไม่ทำให้แจ้งส่วนประกอบ เป็นพูดดีๆแล้วคนต้องกราบไหว้ยิ่งเป็นภิกษุฉันเถระเป็นผู้ที่ต้องกราบ 2 ต่อไปอีกก็ถือว่าโอ้นี่บวชนานฉันเถนาในนี้ไม่ได้หมายอะไรไม่ได้เอาไม้ออกไปรับปรมาพระพุทธเจ้าบอกว่าบวชวันนี้ก็เป็นเถระวันนี้พระพุทธเจ้าบอกว่าท่านเป็นเถระท่านไม่ไหว้คนบวชนานๆถ้าบวชนานๆนะท่านก็ไม่ไหวความที่เป็นผู้เฒ่าเป็นผู้อายุมากเป็นพวกเรียนไตรสิกขามามากอะไรเพศมีแต่ก่อนก็ได้หลายเพศภาษาอังกฤษ หมายความว่าเขาได้ตีโลกแตกหนีพ้นโลกมาได้ยังเขาทำได้ไหมแต่พระพุทธเจ้าทำได้พระพุทธเจ้าเป็นเถระแท้มีเนื้อหาสาระมีคุณธรรมจริงยิ่งใหญ่กว่ามนุษย์เราไม่ไปไหว้ถึงจะว่าพระพุทธเจ้าถือดีมีมานะก็ถือแต่ไม่ใช่ไปจนถึงนี้ท่านออกจากใจมึงมานะหรือว่ายังไงถึงไม่ไหว้พระผู้ใหญ่ครับแยกออกมาแล้วท่านไม่เอาหัวแถวใหม่ถ้าจะสร้างศาสนา ยังไม่ใช่แต่ผมมีลักษณะนั้นที่จะต้องใช้บ้างผมรู้การละรู้เวลาใช้จะต้องตีกูมาตั้งหัวก็ต้องตั้งหัวแต่เราก็ตั้งหัวอยู่ในรอยซ้อนของพระพุทธเจ้าเราก็ต้องรู้กาลเทศะเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาไม่เอาเถียงเอามันเอาตายตัวอะไรล่ะเราไม่ต้องรู้อยู่จุดตามกาลเวลาก็ทำไปตามนโยบายที่เข้าใจแล้วอย่างของพระพุทธเจ้าท่านเป็นหัวนั่นแน่ต่างศาสนาโดยการเป็นพระพุทธเจ้าเป็นศาสดาแท้ท่านก็ทำให้กรรมของศาสดาแทนตลอดการยืนหยัดยืนยันได้อย่างไร เราเข้าใจอะไรยากคำว่าเถระโดยปรมัตถ์ก็คือผู้มีสาระแต่ในที่นี้ภิกษุท่านเธอฉันเถระไม่ได้หมายความอย่างนั้นหรอกเวลาหมายความเป็นผู้บวชนานเป็นผู้กล่าวเฉยๆงวดนานแล้วยังทำการสะสมบริขารก็มีโอกาสนะเป็นพระผู้เฒ่าเป็นพระผู้บวชมามากๆเสร็จแล้วก็คนก็ต้องนับถือบวชมานานโดยความรู้สึกของคนเขาก็ให้บริหาร กลับไปเป็นสะสมบริขารมากมายยิ่งเป็นหลงของใหญ่ของโตหรูหราเป็นพระบอกว่าเป็นพระผู้ใหญ่ท่านเถระไปด้วยอะไรสะสมกันมาใหญ่โตก็ยิ่งใหญ่เป็นตัวอย่างให้อนุชนรุ่นหลังได้เห็นพวกเห็นพระเหล่านั้นทำแบบเช่นนั้นไว้หรือเอาเป็นแบบอย่างจึงทำให้เป็นผู้ทำการสะสมบริการสินค้า รถ จะปล่อยไม่ติดไม่ยึดไม่ทันกรรมกิริยาแม้แต่รูปสะสมแม้แต่รูปอะไรอื่นๆรูปกายจริงใจอยู่หรอกแต่ว่าเราเองไม่มีปัญญาที่จะปล่อยให้เปลี่ยนออกหรือว่าไม่ทำให้มันเป็นรูปอะไรที่มันเป็นรูปจนกระทั่งเขาเข้าใจไม่ได้เพราะหนูได้เป็นโลกก็ว่าช้าเราก็จะต้องพยายามอย่าให้เป็นโรคเขาว่าใช่ยายก็ดูได้อย่างนี้มันใจเราอาจจะบริสุทธิ์ใจเราเองไม่มีปัญญาที่จะจัดการปรับให้มันเข้าดูรูปรอยที่ดีรูปร่างที่ดีมันเป็นได้เหมือนกันเราอาจจะเป็นผู้ที่มีความดีเราก็จะมีหลากมากพระพุทธเจ้า เป็นคนที่ไม่ใช่ไม่มีสรรเสริญมีสรรเสริญมากเวลามากเครียดมากสงสัยมากนะไม่ใช่ไม่มีแต่ถ้าไม่มีเพราะท่านไม่ติดไม่ยึดแล้วท่านก็ไม่เอาเป็นอย่างนั้นมันย้อนแย้งอยู่มันจะเป็นเถระเป็นผู้มีจริงสมัยเอาว่าฉันเวลานี้เป็นคนที่เป็นพระอริยะปัญญาอายุทุกคนเมื่อเวลาเป็นผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติภารกิจ ลำบากโดยไม่หวงแหนเขาจะกล้าเสียสละให้กับคุณถ้าเชื่อกิเลสมันยังมีนะมันอดไม่ได้นะคุณต้องล้างกิเลสจริงจังระมัดระวังเลยพยายามระลึกถึงพุทธคุณพระพุทธเจ้าเป็นอย่างนี้หรือเราจะเป็นอย่างพระพุทธเจ้าแต่เราเองเราแหวกแหกพระพุทธเจ้าไม่ทำเหมือนระวังในเรื่องการสะสมเนี่ยเราวางทีเดียวพยายามอย่าให้เป็นตัวจริงมากมายเราเองก็เห็นเห็นประโยชน์ไม่เอาเป็นภาระบ้างในหน้าที่เราควรจะเป็นภาระตามสมมุติไปตามขั้นตอน เป็นภาระเราดูแล้วก็เข้ามาแล้วอะไรจะไปยังไงอะไรก็ชิบหายยังไงอะไรจะเสื่อมยังไงก็ไม่รู้ไม่แลไม่เข้าใจอะไรก็ไม่ใช่มันต้องรู้กาลเทศะไม่ต้องรู้หน้าที่รู้วาระควรทำไม่ได้เป็นจิตเป็นการเป็นงานขั้นนั้นอย่างนี้สมหวังสมฐานะก็ทำตามควรตามมีทุกอย่างมันก็สงสารกันอยู่ในโลกอย่างหนึ่งแต่ใจของเราเลยมารับก็รับรับเสร็จแล้วพอถึงเวลาวางก็วางภาระอย่างแท้จริงสบายให้ทำก็ทำไม่รู้แล้วว่าเราไม่ควรจะเอาภาระอีกต่อแล้วมีคนรับผิดชอบภาระแล้วก็รับชมครับเพื่อจะให้คนนั้นรับไปซะ ถ้าสิ่งนี้มันจะต้องมีในโลกจะต้องมีคนรับผิดชอบต่อๆกันถ้าไม่มีคนจะรับผิดชอบต่อๆกันวางไว้คนก็มาเอาไปเองแล้วมันก็เป็นประโยชน์โลกไปเองอะไรก็ไม่ต้องบอกก็ได้แต่สิ่งอย่างนั้นแล้วเข้าใจสิ่งที่จะเกิดเป็นบริขารเป็นสิ่งที่จะเอามาไว้สำหรับใช้แล้วเราก็เป็นผู้มักน้อยในบริขารต่างๆยาสะสมไม่ว่าจะเป็นวัตถุอะไรต่ออะไรต่างๆนานาอย่ายึดถือเป็นของของเราแม้แต่สิ่งที่ใกล้ชิดของเราบางอย่างที่ไม่ใช่บริการรักษาดูแลของสวนสัตว์ที่มันสำคัญมีคน บริขารแต่ยังพวกที่จำเป็นจำเป็นต่างๆอะไรเนี่ยจำเป็นจริงๆที่เราดูแล้วก็ไม่ถือสาแล้วเดี๋ยวนี้เรามีนาฬิกาสักคนละเรือนแล้วไม่ใช่ละครของสะสมไปกู้ไว้ประดับอะไรไม่ใช่แล้วถ้าเกิดว่าใครฉลาดก็จะหาสิ่งที่มันไม่ต้องสวยหรอกจะเอามาคุณภาพพอสมดีพอสมควรใช้แล้วก็ดูง่ายๆอาชีพมีคนที่เห็นว่าโอ๊ยมีราคาต่ำเพราะไม่หลงไม่รู้แต่ว่าประโยชน์ใช้สอยมันดีแล้วก็ใช้อาจจะเป็นนาฬิกาเป็นบริการสำหรับคนอื่น นาฬิกานาฬิกาแต่ท่านก็สอนเอาไว้แล้วท่านจะว่าแล้วถ้าไม่รู้มองยาวไม่เอาเรื่องงานพระพุทธเจ้าก็ไม่มีประวัติมาแล้วโทรมาถามว่าพระพุทธเจ้าไม่ได้กี่โมงกี่ยามแล้วพระบอกว่าไม่รู้ไม่รู้มันเป็นป่าโมงยามไม่รู้มันก็ตีเอาเจ้าเลยบอกให้จำไว้อะไรกันหรือเปล่ากี่โมงกี่ยามก็ไม่รู้เรื่องเลยเป็นคนไม่เปิดไม่เอาใจใส่แม้แต่เราไปร่ำลากันกี่โมงกี่ยาม พระเจ้าสอนให้ดูโลกฐานนาทีก็เลยมาวัดเลิก 5 นาทีบอกเลิกบอกยามกันทุกวันนี้กลายเป็นพระบอกเลิกยามเนี่ยวันเดียวมันเพี้ยนออกมาเหมือนกันขนาดผิดแย่ไปเลยนี่เป็นเรื่องเป็นเรื่องถุงยางผูกดวงอะไรกันไปเลยเลอะเทอะไปใหญ่ถึงจุดหมายพระพุทธเจ้าบอกให้รู้จับเวลาทุกคืนทำอะไรตามกาลรู้เวลากำหนดรู้เวลาจะเหลือมันเป็นประโยชน์และยิ่งทุกวันนี้ทำกิจกรรมการงานอะไรกับคนหมู่มากมันมีมากในตำแหน่งพระหรือว่าพูดที่จะมีประโยชน์มันยิ่งจะมีจำนวนน้อยจะต้องแบ่งไปทำงาน คนหลายๆคนหลายๆคนหลายๆหมู่ต้องแบ่งให้ดีต้องกำหนดเวลาต้องอะไรๆมันยิ่งจำเป็นเพราะจะว่านาฬิกาเนี่ยพระพุทธเจ้าไม่ได้บัญญัติท่านก็บัญญัติไว้ติดเชิงรากเขาหลักหมื่นไปแล้วให้เขามองยามก็รู้มองอย่างไม่เห็นเป็นไรแต่การจะร่วมลงยาที่ชัดเจนแล้วก็มีอุปกรณ์ก็เรียกว่าบริการที่จะร่วมลงยาชัดเจนแล้วก็ไม่ได้เอามาเป็นเครื่องประดับตกแต่งไม่ได้หลงไหลไม่ได้ยึดอะไรจริงๆไม่มีเลยถ้าเราสามารถรู้ได้ก็เอาที่คุณก็รู้ว่าตอนนี้เธอนั้นมองตอนนี้ฉันพยายามไม่ให้เป็นคนตาบอดคนตาบอดก็ร่วมลงยามเก่งไงก็มีอะไรของเขาฉันก็ต้องกำหนดความรู้สึกอะไรที่เขาจะตัด แต่ก็ไม่บอกทุกคนไปหรอกบางคนมันก็จะถามก็ไม่รู้กี่โมงแล้วมันก็ไม่รู้เรื่องเหมือนกันตาบอดบางคนเราสามารถจะรู้ได้โดยไม่ต้องใช้นาฬิกาทั้งหมดก็ไม่ใช่ก็ไม่รู้ไงแต่ใครสามารถรู้ได้โดยไม่ต้องไปใช้สิทธิ์ใช้อะไรวัดเอาเลยแต่สามารถรู้เท่านั้นมองแล้วตอนนี้ถึงกี่โมงแล้วตอนนี้กี่โมงแล้วก็มีเจโจอยากเจอคุณเจนไม่ว่าความหมายของพระพุทธเจ้ามีปากกาดินสอเป็นบริหารทุกวันนี้ บันทึกอะไรก็ได้ต่างๆนานาเป็นประโยชน์ในการศึกษาจริงก็เอาสิพอสมควรแต่อย่าแบกอยากหาเงินล้มมันหลุดมันหายมันตกมันหล่นมันเป็นอะไรไปจะเกิดเศร้าสร้อยเสียใจรักของหวงของที่จริงไม่ใช่ว่าไม่ดูแลของดูแลของพยายามรักษาอะไรที่เค้าให้เป็นบริขารเราแล้วบาดใบหนึ่งก็ดีจีวรชุดถึงจะดีต่อพยายามรักษาแม้จะให้ฝึกนิสัยรัฐบาลต่างๆก็จะให้ดูแลสมัยโน้นต้องรัฐบาลในจีวรมากครับเพราะว่าถ้ามันหายากถ้ามันต้องการกันระบาดนั่นแหละเอาไปไหนหมด เดี๋ยวกูจับอะไรไม่มีธรรมเนียมในเรื่องการปฏิบัติการสำคัญก็ไม่ตอบแต่จีวรหายไปหน่อยมันแย่งกันยุคสมัยโน้นมันเอากันง่ายมันช่วยกันง่ายอย่าพลาดแต่ไม่รู้แบบเขาก็ใช้เหมือนกันกับผ้าสมัย 2014 ของพระกับชั่วคราวไม่กล้าขโมยจีวรพระแล้วด้วยถึงจะทิ้งไว้ให้เขาก็ไม่เอาเพราะมันไม่ได้เป็นเครื่องใช้อีกอย่างนึงช่วงเช้าของคนอื่นอาจจะเป็นทรงกลมเป็นเสื้อเป็นผ้าอะไรอย่างโน้นเขาก็ไม่ใช่ตรงกันแต่ก่อนไป มันก็จะเป็นท่าร่วมขโมยกันง่ายเดี๋ยวนี้ไม่แล้วเราไม่มีค่านิยมสูงขึ้นไปเอาของพระมาใช้เดี๋ยวบาปตายแล้วมันก็ยิ่งไปถึงโน่นเดี๋ยวนี้มันก็ไม่กล้าขโมยเท่าไหร่ตอนนั้นเหตุการณ์ที่จะหัดทำบาปสิ่งเหล่านี้ก็ลดน้อยลงแต่นั่นแหละเราก็ต้องรู้ความหมายอยู่ว่าพระพุทธเจ้าท่านให้ดูแลของไม่ใช่ว่าถึงแม้ว่าคุณเองเขาไม่ขโมยคุณก็เลยไปทิ้งผ้าไม่ใช่สงวนก็อยากจะให้มันหาอย่าให้มันเสื่อมโทรมอย่าให้มันทรุดตัวรักษาประหยัดอยู่ของอะไรที่เราเป็นบริขารก็ต้องดูแลของเราอะไรมันก็เป็นลักษณะของคนดีแล้วเราก็ไปพูดถึงไมเคิลได้ฐานอะไรที่จำเป็น พันเท่านั้นและตัวส่วนตัวบุคคลผู้ใดไม่มีสิ่งอย่างนี้แล้วจะมีกำไรตรงที่รู้ด้วยปัญญาอันนี้มันไม่หนักหนามันเป็นความได้ตรงนี้นะไม่ใช่ว่าคุณได้บริหารออกได้มีน้อยเท่าไหร่มันยิ่งเบาเท่านั้นถ้าไม่มีก็เลยได้มันไปได้ก็เอาที่มันไม่ได้อ่ะตรงไม่มีก็เลยมันเป็นไปไม่ได้มันจึงต้องมีส่วนที่ต้องรู้จบแล้วพม่าก็มาเราก็ต้องรู้แล้วระบายออกมาเราต้องกำหนดของเราให้ชัด จิตใจเรารู้จักส่วนที่เอาออกเอาออกและรู้แล้วว่าเขตนี้ต้องมีเพียงเท่านี้คุณก็รู้ความหมายคุณก็เข้าใจสาระได้สิ่งเหล่านั้นก็ไม่ต้องทำเป็นตัวอย่างเราจะเอาก็ได้เราเป็นสิ่งมีชีวิตหรอกเขาเอาเงินมาฝากคนอย่างนี้ร้อยนึงพันหมื่นแสนนึงออกไปผมก็ไม่ติดผมก็ไม่รับหรอกผมเป็นหัวกับใครจะขโมยเงินล้านมาไว้สำหรับผมก็ไม่ทุกข์เพราะเราฝากผมนึกว่าเอามาให้ก็ได้เอามาให้ผมในร้านให้ท่านเลยล้าน สะสมบริขารสะสมของไม้มากๆไว้เป็นของของตนไว้มากทำไมทำเป็นตัวอย่างอันนี้คืออย่างนี้เป็นต้นเราก็ต้องเข้าใจและจริงแต่เราไม่เอาไว้เราไม่ต้องแบกเนี่ยผมไม่ต้องแบกเงินล้านผมสบายจะตายเบาว่าจริงๆแล้วก็อยู่ได้ด้วยมีกรรมวิธีสามารถมีชีวิตอยู่ได้โดยไม่ต้องมีเงินสักบาทอะไรอย่างนี้ก็ต้องบริหารอย่างนี้เราก็อยู่ได้ทำประโยชน์ได้มากแต่ก็ไม่ต้องบริหารหมุนเวียนมาได้แล้วเราก็ใช้บริการโดยไม่ต้องสะสมก็ไม่ต้องสะสมกับปัจจัยให้ได้ถ้าไม่งั้นก็กลายเป็นพระชั้นเถระเพราะมันจะมีโอกาสมันจะได้มันจะให้โอกาสมันจะให้คนคนยิ่งหมวดนานคนยิ่งจะมีคนเอามาให้ เป็นพระมหาสาโรปมสูตร หลวงพ่อครัวพระไม่มีเพชรทองหยองเขาจะเอามาให้ทั้งนั้นแหละซึ่งจริงๆมันไม่ควรเอาทองมาให้ป้าทำไมเอานี่แล้วเราจะสะสมไปหมดของคนไม่น่าสะสมมาสะสมกันเราก็ไปเอามาลงด้วยสะสมไปหมดอย่างนี้เราก็เข้าใจคงไม่ต้องพูดอะไรกันมากแต่ก็บอกนัยยะให้เข้าใจในสัญญาที่ว่าเราไม่สะสมเราต้องรู้ว่าอะไรพอมีพอได้แล้ว ต้องทำในใจอย่างนั้นให้ชัดแล้วก็รู้ด้วยปัญญาถ้าเป็นอยู่อย่างผู้ที่สะอาดแล้วนึกถึงพระพุทธเจ้าสะอาดอย่างไรระลึกถึงแล้วจะเอาผมยังเป็นตัวอย่างไม่ได้เพราะผมยังทำไม่มีฤทธิ์พอเพียงพอที่จะผลักเดินที่จะสร้างที่จะสลับคืนที่จะทำอะไรได้งานสะอาดครับก็ระลึกถึงพระพุทธเจ้าแต่ผมก็ยังพย