มีปัญญา 4 จะพ้นภัย 5.docx

โฟลเดอร์ธรรรมะพ่อครูตัดเป็นหัวข้อย่อย
ประเภทไฟล์เอกสาร (application/vnd.openxmlformats-officedocument.wordprocessingml.document)
ขนาดไฟล์9.49 KB
วันที่แก้ไข31 มกราคม 2564

เนื้อหาในไฟล์

มีปัญญา 4 จะพ้นภัย 5 สรุปแล้วชาติรัฐต้องมีมนุษย์ที่มีคุณธรรมอย่างนี้ ประเทศชาติต้องมีคุณธรรมอย่างนี้ ถ้ามีคุณธรรมในมนุษยชาติของแต่ละประเทศแล้วมนุษยชาติเรานี้มีโอกาส ต้องเรียกว่าโอกาสได้ขึ้นไปบริหารประเทศ ได้ขึ้นไปอยู่ในคณะทำงานเป็นหน้าที่เป็นผู้ที่รับผิดชอบประเทศ ประเทศก็จะเจริญยั่งยืนดีไปพัฒนาไปได้เร็วได้มากได้ไกล แต่เราไปบังคับไปบันดาลบันดลเอาไม่ได้ มันต้องมีเหตุปัจจัยอาตมาก็ได้แต่ทำให้มันเกิดเหตุปัจจัย สำหรับอาตมานั้นบอกเลยว่าอาตมาเข้าไปเป็นพนักงานรัฐไปเป็นข้าราชการไม่ได้หรอก ถึงแม้สมมตินะที่มันเป็นไปไม่ได้ สมมุติเล่นๆ สมมุติว่าให้อาตมาไปเป็นนายกให้อาตมาไปเป็นรัฐมนตรี ให้อาตมาไปเป็นผู้อำนวยการ อาตมาไม่ไป เพราะอาตมาจะทำหน้าที่ทางนี้ ถ้ามันเร็วได้ก็ดีแต่ไม่รีบร้อนจะเร่ง มันเป็นไปได้ด้วยเหตุปัจจัยที่ครบสมบูรณ์มันก็จะได้ของที่ดีไม่ใช่รีบจำบ่ม เผาให้สุกไม่ใช่ ดอกไม้มันจะบานมันก็บานของมันเอง คุณจะไปดึงกลีบของมันออกมามันก็หักหมด มันไม่ได้มันก็ต้องบานของมันเอง เท่าที่มันจะทำได้ ต้องให้มันเป็นอย่างนั้น

_สู่แดนธรรม...ถ้าเขายกตำแหน่งที่ปรึกษานายกให้จะรับไหมครับ พ่อครูว่า…ต้องตรองมากเลยนะ ขนาดไม่รับเป็นที่ปรึกษางานก็เยอะแล้วถ้าไปรับเป็นที่ปรึกษาจะไหวหรือไม่ ตอนนี้กำลังเล่นลูกเหล็กอยู่ ได้กล้ามขึ้นมาพอสมควรแล้วจริงไม่ใช่พูดเล่นหรอก อาตมาเอาจริง อาตมาเคยเล่นกล้ามมีรูปหลักฐานพอสมควร แต่ก่อนนี้อาตมาเล่นแล้วตรงช่วงปีกใหญ่ได้แต่ช่วงแขนไม่ค่อยใหญ่ ตอนนี้ ฟีบหมด ต้องสร้างใหม่ เค้าเดิมมีอยู่

สรุป “ชาติรัฐ” มีคนขึ้นมา คนเจริญก็พาให้เจริญทั้งชาติ แล้วซ้อนทีว่า คนเจริญชนิดนี้ไม่เป็นพิษเป็นภัยกับใครในโลก โลกุตรธรรม ไม่เป็นพิษภัยกับชาติใดในโลก ซื่อสัตย์สุจริตมีน้ำใจ เสียสละ ไม่เป็นพิษ

อ่านต่อ

ภัยกับใคร มีแต่เสริมสานให้ดี เสียสละแม้แต่ชีวิตตายให้ได้เพราะเข้าใจความตายมันไม่มีปัญหาอะไร ยิ่งตายยิ่งดี เพราะตายในความดีงามตายด้วยความเสียสละทำประโยชน์ให้แก่มวลมนุษยชาติ จะตายมันก็ไม่มีปัญหา มันสุดยอด ตายอย่างมีคุณค่าตายอย่างเสียสละ ยิ่งเสียสละให้ชาติประเทศพลเมืองเยอะๆ ศาสนาอื่นเขายุไปตายเพื่อชาติไม่เสียหายนะ แต่มันก็ห่ามๆ แต่พุทธไม่ยุ ไม่ไปปลุกเร้าถึงขนาดนั้น แต่เข้าใจถ้ามันจำนนจะต้องตายก็ต้องตายเพื่อประเทศชาติโดยไม่ต้องเสียใจเลย เพราะมันไม่เสียอะไรมีแต่ดี ถ้าเราจะปรินิพพานเป็นปริโยสาน จบก็ตายไปเลย แต่ถ้าไม่ปรินิพพานเป็นปริโยสานคุณก็ต่อชาติ คุณก็มีแต่ได้เพิ่มมีความเจริญทับทวี ปฏิภาคทวีเพิ่มขึ้น ซึ่งมันเป็นจริงนะที่พูดนี้เป็นเรื่องสัจธรรม คนที่ตายแล้วจะไปตกนรกก็จะกลัาตาย ไปนรกเมื่อไหร่จะได้ขึ้นมาแล้วจะไม่รู้เรื่องด้วย จะไปเข้าท่าอะไร แต่นี่ตายไปก็ไม่เป็นไร ตายแล้วก็ไปอยู่เป็นสุขสงบ ถึงเวลาวาระถ้าเรายังไม่ปรินิพพาน ได้เหตุปัจจัยก็กลับมาเกิดใหม่ไม่มีปัญหา ถ้ารู้อย่างเช่นอาตมารู้ว่าจะไม่มีตัวอะไรศึกษาไปให้รู้เหมือนอย่างอาตมารู้คุณจะไม่กลัวตายจริงๆ เชื่อตัวเองเลยว่าตายแล้วไม่ตกต่ำ ตายแล้วมีแต่เจริญกับเจริญ ตายแล้วคิดทั้งบำนาญบำเหน็จทบเลย อย่างนั้นจริงๆพูดเป็นภาษาโลกนะ เพราะฉะนั้นจะไปกลัวทำไมตาย ในสิ่งที่มันเจริญพระพุทธเจ้าท่านบอกไว้ 4 อย่าง มีกำลัง 4 แล้วจะพ้นภัย 5 1. ปัญญาพลัง (กำลังคือ ปัญญา) 2. วิริยพลัง (กำลังคือ ความเพียร ขยัน) 3. อนวัชชพลัง (กำลังคือ การงานที่ปราชญ์ไม่ติ) 4. สังคหพลัง (กำลังคือ การสงเคราะห์ช่วยผู้อื่น) เกื้อกูลช่วยเหลือผู้อื่นเพราะตัวเองเป็นศูนย์ กินใช้นิดหน่อย ให้ผู้อื่นเขาเลี้ยงไว้ก็เหลือแหล่ ปรปฏิพัทธาเมชีวิกา ชีวิตของตน ชีวิตนี้ให้คนอื่นเลี้ยงไว้ มีเยอะเกินจะอยู่ได้แล้ว อย่างเช่นเป็นนายกรัฐมนตรีไม่ต้องกังวลเลยจะกินจะอยู่ยังไง รับรองมีคนคอยบริการไม่ขาดเลย ไม่ต้องถึงนายกฯ หรอก รัฐมนตรีหรือ ผู้อำนวยการกอง ข้าราชการระดับ c5, c4, c7, c8 ก็เหลือกินผู้จะช่วยเหลือ ให้ทำงานจริงเข้าตาคนเถอะ ทำงานจริงเข้าตาคน เสร็จแล้วจะพ้นภัย 5

1. อาชีวิตภัย (ภัยจากการดำรงชีวิต หาอาหารเลี้ยงกาย) 2. อสิโลกภัย (ภัย คือ การติเตียนจากคนโลกๆ) คนจะตำหนิติเตียนคือคนโง่เท่านั้นแต่คนรู้ความจริงแล้วจะไม่ติเตียนเลยสำหรับคนที่ทำประโยชน์ให้แก่มนุษย์ 3. ปริสสารัชภัย (ภัยคือ การสะทกสะท้านต่อสังคม) ไม่ประหม่า เก้อเขิน 4. มรณภัย (ภัยคือ ความตาย) 5. ทุคติภัย (ภัยคือ ทุคติ เช่น อบายภูมิ นรก เดรัจฉาน ฯ) (พลสูตร พตปฎ. เล่ม 23 ข้อ 209) นรกไม่ใช่หมดนะ แม้พระพุทธเจ้านรกก็ไม่หมดแต่มันเป็นหมาล่าเนื้อที่วิ่งไล่ตามไม่ทันตราบใดที่มีชีวิตอยู่ การก้าวหน้าของผู้ที่เจริญมันมีอัตราการก้าวหน้ามากกว่าตัวชั่วที่จะวิ่งตาม มันยังตามล่าอยู่นะ กุศลอกุศล ไม่มีหมดไปจากอัตภาพของบุคคล อย่าประมาท อกุศลก็ไม่หมด กุศลไปเรื่อยๆ พระพุทธเจ้าถึงจัดว่าแม้แต่ตถาคตก็ไม่สันโดษในกุศล กุศลก็ไม่รู้จักพอแต่อกุศล จบ พระอรหันต์ทุกองค์งดบาปแล้วหยุดอกุศล มีแต่กุศลไม่รู้จักพอแล้วมันจะไปทำอย่างไรไม่มีทางทัน เป็นอัตราเร่งที่แน่นอน ไม่ต้องกลัว ตกนรกไม่ต้องกลัวตาย มันง่ายๆ ถ้าเข้าใจแล้วไม่มียากลำบากอะไรเลย

640131_วิถีอาริยธรรม บ้านราชฯ ดับ ชาติ 5 ด้วยวิชชา 8

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน