ผู้มีภูมิธรรมจะแสวงหาทางออกจากทุกข์.docx

าทางออก ให้พ้นทุกข์อย่างที่มีทฤษฎีสำคัญที่สุดคือทฤษฎีอันนี้ของพระพุทธเจ้า มันต้องเป็นโครงสร้างเดียวกันที่ซับซ้อนอย่างที่พระพุทธเจ้าท่านเล่าว่า ท่านได้ถูกครอบงำมอมเมาจนกระทั่งไม่รู้จักความแก่ความเจ็บความตายไม่รู้ว่ามีในโลก เมื่อท่านได้รู้แล้วคนเราต้องแก่มันเป็นทุกข์ ตายก็เป็นทุกข์ เจ็บก็เป็นทุกข์ อันนี้ เป็นความรู้ที่ยิ่งใหญ่มันเป็นทุกข์ เห็นความเกิดก็เป็นทุกข์ เห็นความเจ็บก็เป็นทุกข์เห็นความแก่ก็เป็นทุกข์เห็นความตายก็เป็นทุกข์ ทุกอย่างเป็นทุกข์หมด ชาติปิทุกขา ชัดเจน ทำอย่างไรก็ต้องหาทางพ้นทุกข์ พระพุทธเจ้าเห็นแค่ 3 เทวทูต ก็รู้ว่าทุกข์ แล้วมันมีทางออกหรือไม่พอดีมีสมณะเป็นเทวทูตที่ 4 เห็นสมณะเดินบิณฑบาตไม่เหมือนใคร ท่านก็ถามว่าอะไร เขาก็ตอบว่าสมณะ หาทางออกจากการเกิดแก่เจ็บตาย ท่านก็อ๋อ ต้องศึกษาปฏิบัติบำเพ็ญแบบนี้ถึงจะออกจากความทุกข์ได้ นายฉันนะก็บอกว่าใช่แล้ว ท่านก็ว่าจะเอาอย่างนี้ ตั้งแต่วันนั้นก็หาทางออกสุดท้ายหาเรื่องได้เพราะลูกเกิด ปั๊บ! พูดเป็นภาษาเลยว่ะ ราหุลังพันธนังชาตัง ถือเป็นเหตุให้ออกบวชเลย คนก็ต้านไม่ได้ เพราะว่าเป็นพระเจ้าแผ่นดินแต่ก่อนเป็นสมบูรณาญาสิทธิราชย์ยิ่งใหญ่ ออกบวช ไปกับนายฉันนะ ควบนั่งม้ากัณฐกะไปด้วยกันเลย เขาไปเขียนรูปเป็นอภินิหารพาเหาะไปเลย ซึ่งเป็นเรื่องที่อาตมาเห็นแล้วเข้าใจแล้วก็มาแยกให้ฟังซ้ำหลายทีแล้ว รู้สึกซาบซึ้งมันเป็นสัจธรรมที่ลึกซึ้ง หลายคนที่เขาไม่เข้าถึงธรรมก็รู้สึกว่าเล่าซ้ำซากไม่เห็นเข้าท่า เขาจะไม่รู้สึกว่ามันเป็นเรื่องใหญ่เป็นเรื่องสำคัญเป็นเรื่องวิเศษเลยเขาจะไม่รู้สึกหรอก แต่คนพอมีภูมิธรรมหรือว่ามีพุทธนิยม หรือว่ามีธรรมนิยมที่เข้าทีแล้วจะรู้สึกว่าโอ้ อธิบายได้ซาบซึ้ง อาตมาอยากจะซ้ำที่ว่า...ตรงที่พระพุทธเจ้าตรัสแล้วพระสารีบุตรเอามาขยายความให้ชัดเจนลึกซึ้งเข้าไปอีก ตรงที่ว่า ผู้ที่พบสัตบุรุษ ผู้ที่พบพระพุทธเจ้า หรือพบผู้ที่อยู่ในฐานะของครูที่สัมมาทิฏฐิ พูดถึงเรื่องโลกุตรธรรม คนที่เขามีภูมิปัญญา หลงผิด ว่า พระพุทธเจ้านี้ ไม่ได้เรื่องอะไรหรอก สัตบุรุษ เคยดูถูก เคยเข้าใจผิด แต่พอศึกษาค้นคว้าปฏิบัติไป วันหนึ่ง เข้าใจได้ ก็ว่าเราตาบอดมานาน โอ้โห! มันเกิดถ้วนรอบของเขา มันรู้สึก เราดูถูกดูแคลนประมาทข่มขี่ นึกว่าของเราถูกแต่ที่จริงเราแบกขยะอยู่แท้ๆไว้ พอรู้สึกตัวเท่านั้น ก็รู้สึกว่าละอายอย่างหนัก ละอายอย่างแรงกล้า (ติปปัง) เราเข้าใจผิดเหลือเกิน มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ หิริโอตตัปปะ ท่านรวม 2 คำไว้ ละอายเกรงกลัว จึงต้องเข้าไปหาอย่างเกรงกลัว สำนึกอย่างแรงกล้า เคารพอย่างแรงกล้า มีความรักอย่างแรงกล้า พระพุทธเจ้าท่านตรัสอันนี้ไว้เห็นจริงเลย คนที่สำนึกอย่างนี้ น่าเคารพบูชา รู้สึกละอายในสิ่งที่เราเคยไปดูถูกลบหลู่ มันมีมุมกลับสะท้อนกัน อาตมาเห็นว่าอันนี้ยิ่งใหญ่ อันนี้อยู่ไหน คุหัฏฐกสูตร สูตรยาวดูอีกซ้ำแล้วซำ้อีก ตอนนี้เอามาเขียนขยายความให้เป็นภาษาที่รู้เรื่องซึ่งมันไม่ง่าย ปัญญา 18 ปัญญา 13 มีอะไรอีกมาก แค่ปัญญาก็น่าอธิบายอย่างยิ่งทั้งสรุปทั้งขยายความมีองค์ประกอบ อาตมาว่าพวกเราเรียนมาแล้วมีของพอสมควรจะชัดเจนจะได้ ประโยชน์ อีกมาก มันมีอย่างนี้ก็เลยตายไม่ลง

640129_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ เจโตปริยญาณ 16 มาตรวัดจิตสมาธินิมิต