สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน นิยามแห่ง บุญ.docx
เนื้อหาในไฟล์
นิยามแห่ง บุญ อาตมาพูดนี้ไม่ได้เดา ไม่ได้ไปสร้างคำแปลเอาเอง เปิดพจนานุกรมบาลีได้เลย เขาก็แปลกันอย่างนี้ อาตมาก็รู้มาแล้ว ก็ตรงกับที่เขาบันทึกไว้ อาตมาก็โชคดีที่เขาได้บันทึกไว้เป็นหลักฐาน ถ้าไม่มีหลักฐานในพจนานุกรม ค้นหาไม่เจอ เช่นว่า สันตานัง ปุนาติ วิโสเธติ ท่านพุทธโฆษาจารย์ ก็บันทึกไว้ในพจนานุกรม ฉบับภูมิพโลภิกขุ (ไทย อังกฤษ บาลี) อาตมาเจอ ปุญญะ อันนี้ บุญไม่ใช่สิ่งที่น่ามีน่าได้น่าเป็น ในตัวเราเลย ต้องมีความฉลาดโลกุตระ เริ่มจาก อัญญะ แล้วคำว่าปุญญะนี้ ตัว ป.ปลา แปลว่าการเจริญหรือการสะสม ตัว ป หรือ ภ นี่แหละ มันมีสภาพ โดยเฉพาะธัมมชโย โอ้โห เอาบุญมาค้าขาย หลอกล่อ รวยเละเลย เพราะคนไทย ไม่ชัดเจนคําว่าบุญ บุญเหมือนกิโยติน ทำหน้าที่ตัดกิเลสโดยเฉพาะ ทำหน้าที่เสร็จแล้ว ก็หายไปเลย มันทำเสร็จกิจปุ๊บ บุญหายไปวับเลย ปราบบาปได้เสร็จ บุญก็หายเกลี้ยง เป็นปุญญปาปปริกขีโณ แม้แต่ปุญญภาคิยา เมื่อเข้าใจคำว่าบุญผิด คำว่าส่วนแห่งบุญ ก็กลายเป็นสมบัติ บอกว่า ได้ลาภยศสรรเสริญโลกียสุข สิ่งต่างๆอันประดามี ในชาตินี้ชาติหน้า ซึ่งมันผิดตรงกันข้ามเลย มันไม่ใช่สมบัติ ปุญญะ แปลว่าเครื่องมือ มันไม่มีหน้าที่อื่นเลย นอกจากจะกำจัดกิเลส กำจัดบาปกรรมจากอกุศล ถ้ายังไม่หมด ก็ต้องใช้บุญอยู่อีก ถ้ายังไม่เกลี้ยงสะอาดสนิทหมด จนไม่เหลือเลย อย่างเที่ยงแท้ถาวร ยั่งยืนตลอดกาล ไม่กลับมามีกิเลสอีกเลย บุญก็ยังต้องทำหน้าที่ จนกว่าจะจบเป็น “นิจจัง-ธุวัง-สัสสตัง-อวิปริณามธัมมัง -อสังหิรัง -อสังกุปปัง” บุญก็หายไปเกลี้ยงเลย หายวับไปไม่มีเหลือ ไม่มีเกิดอีกเลย เป็นเรื่องอจินไตย ที่ลึกซึ้งจริงๆเลย ก็เห็นใจคนที่ยังไม่สามารถเข้าใจสัจธรรม ของคำว่าบุญได้ ขออภัยที่ต้องพูดว่า ถ้าอาตมาไม่มาเปิดเผย รายละเอียดนี้ คนก็รู้ไม่ได้
อ่านต่อ
คำว่าบุญ ถ้าคนไทย สามารถเข้าใจคำว่าบุญ ได้ถูกต้องสัมมาทิฏฐิ แล้วเอาไปปฏิบัติ เป็นสัมมาปฏิบัติ ประเทศไทยจะกิเลสลดได้จริงๆ ในพลเมืองไทย แต่นี่ไปหลงเลอะว่า บุญคือสมบัติ มันไม่ใช่เลย บุญคือวิบัติ ถ่ายเดียว อาตมาขยายความแต่ตั้งแต่ท่านธรรมปาละ เหลือพยัญชนะไว้ให้ว่า สันตานังปุนาติวิโสเทติ แล้วในโอวาทปาติโมกข์ สัพพปาปัสส อกรณัง (ไม่ทำบาปทั้งปวง) กุสลัสสูปสัมปทา (ทำกุศลให้ถึงพร้อม) สจิตตปริโยทปนัง (ชำระจิตของตนให้ผ่องแผ้วจากกิเลส) คนที่ไม่ทำบาปอีกเลย แล้วแม้เล็กน้อย คนๆนี้จะมีกรรมกิริยาอะไร อยู่ในโลกอีก ตราบที่ยังไม่ปรินิพพาน เป็นปริโยสาน คืออรหันต์แท้ๆสมบูรณ์แบบ กรรมทุกกรรม ก็เป็นกุศลทั้งนั้น ถึงพร้อมด้วยกุศล ไม่มีบุญไม่มีบาปอะไรเกิดอีก ถ้าไม่มีภูมิปัญญาที่ลึกซึ้งจริงๆ เข้าใจไม่ได้นะ เพราะฉะนั้น อาตมาไปอธิบายว่า ปุญญภาคิยา เป็นผู้ที่มีส่วนแห่งบุญ ภาษาพยัญชนะของภาค แปลว่าส่วน ก็ส่วนแห่งบุญคือเสขบุคคล ถ้าเข้าใจว่าเป็นสมบัติ ก็คือส่วนที่มี แต่ที่จริงส่วนแห่งบุญ คือส่วนที่ไม่มี ไปเรื่อยๆ จนกว่าล้างได้หมด บุญก็หมดเช่นกัน 600222_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ หมดสุขหมดทุกข์เพราะหมดบุญ