240922-523 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-บ019.txt

่เราจะต้องฝึกหัดจริงก็จะได้ไปรักษาสถานะของจิตใจกระทำการรองประพฤติปฏิบัติหรือว่าทำการเคารพจริงๆกับคำว่าราศีที่จะพิสูจน์โลกุตตรจิตที่อยู่เหนือโลกจิตที่ไม่หวั่นไหวสิทธิ ชาจิตที่รู้เท่าทันมีทั้งปัญญามีทั้งความรอบถ้วนเป็นจิตที่อ่อนละเอียดหรือว่าแววไวสุดคุ้มประณีตสามารถรู้เท่าทันฉับไวสัมผัสจะต้องแล้วก็รู้ถึงอาการที่มันจะไปมีฤทธิ์มีแรงธุรกิจของเราจิตของเราจะแปรปรวนจิตของเราจะอยู่ใต้อำนาจของสิ่งสัมผัสโลกหรือโลกที่จะทำที่เรียกว่ารักษาโลกนี้จิตของเราก็ติดตั้งชนะกรรมปกติหรือไม่มันจะไม่หวั่นไหวมันจะมั่นคงมันจะแน่วแน่แนบแน่นหรือไม่เป็นสมาธิที่แท้หรือไม่เราก็จะได้รู้ความจริงมันมาโดยมันไม่ต้องเตรียมตัวมันมาโดยมันไม่ต้อง บอกเรามันก็ต้องสัมผัสอยู่เรื่อยไปไม่ได้ตั้งหลักตั้งฐานแต่เราธาตุแข็งแรงมีอินทรีย์ภาระมันก็จะของมันอาจเป็นอัตโนมัติสูงส่งและเป็นโลกุตตรจิตที่แท้จริงที่เราจะรู้เป็นธรรมดาเป็นปกติทั่วไปอยู่กลางเตาหลอมเหล็กดั่งที่พระพุทธเจ้าท่านว่าเราเหมือนก้อนน้ำแข็งอยู่กลางเตาหลอมเหล็กอยู่ได้อย่างแน่แท้มีกรรมสัมมารีมากองค์ 8 ดำเนินไปทุกอย่างมีการคิดการนึกการพูดการทำงานการอาชีพมีความพยายามมีความสติมีสติอยู่พรั่งพร้อมด้วยองค์ 7 เป็นสมาธิอันแข็งแรงแน่วแน่มีญาณมีวิมุติจะมีปัญญารู้มีความหลุดพ้นอยู่รอบด้านแม้แต่ไม่ต้องแม้ แม่กับลูกกระแทกแดกดันอย่างไรเราก็เอนจินชาเราก็แนบแน่นแน่วแน่ไม่หวั่นไหวไม่คลอนแคลนอย่างแน่นอนนั่นเป็นสิ่งจริงถึงที่สุดเพราะฉะนั้นผู้อย่างนั้นจะอยู่สงบหรือจะอยู่กับสิ่งที่มันวุ่นวายอยู่ได้ทุกคนทุกแห่งเรียกว่ารักอิสระเสรีไม่มีที่ครับไม่มีที่แคบไม่มีที่เดือดร้อนไม่มีที่เย็นไม่มีที่หนาวไม่มีที่ขรุขระไม่มีที่เรียบมันไปอยู่ได้หมดเพราะมันว่างวางได้หมดไม่ว่าสถานที่ที่หยาบคายหรืออ่อนละเอียดอย่างไรทุกถิ่นทุกที่เราวางได้ปล่อยได้หลุดได้สงบได้เสมอเหมือนกันหมดจึงเรียกว่าเป็นผู้อิสระเสรี เป็นผู้ที่หลุดพ้นตลอดมัจจุมารไม่พบตัวเพราะว่าเราไม่มีตัวตนเราไม่มีการก่อเกิดอารมณ์ร้ายอารมณ์เลวอะไรอีกแล้วมีแต่ความนิ่งสนิทสงบอยู่ไม่ฟูไม่แฟลตอย่างแท้จริงไม่เป็นเรื่องสำคัญเป็นเรื่องที่จะต้องเข้าใจจริงๆแล้วก็เห็นของจริงที่ตัวเราเป็นปัจจัตตังไม่ใช่ว่าเรามีแต่ทฤษฎีไม่ใช่เรามีแต่ภาษาเพราะอยู่ในอวัยวะสีนี้ก็เอาให้แข็งมากน้อยคงมั่นเอาให้เด็ดเดี่ยวให้รู้ชัดรู้แจ้งเกิดปรากฏการณ์เกิดการเห็นเกิดการปรากฏเกิดการอ่านพบปะพูดตามแล้วก็ทำให้มากเป็นเพราะเหตุใดก็ตามไม่มากๆจนแข็งแรงและก็ซับซ้อนทำจริงสัมผัสจริงมีปัญหาพร้อม แล้วเรารู้สึกได้รู้อยู่เห็นอยู่ปัจจุบันนั้นเทียวเป็นผู้ที่ว่างสนิทกับสนิทไม่มีอาการของกิเลสมีแต่ธาตุรู้ทั้ง 5 ซึ่งเป็นพระที่ใช้สักเป็นส่วนเหลือของชีวิตเป็นส่วนเหลือของธาตุที่มันยังประชุมกันอยู่เท่านั้นและเราก็ใช้ทาสประชุมแห่งนี้ให้มีคุณค่ามีประโยชน์เพราะจิตของเราเมื่อเป็นปลาดุกผู้ตั้งเป็นอโหสิกรรมเป็นจิตที่เป็นภาวิตาเป็นจิตที่ได้อบรมแล้วเป็นจิตที่ได้มองเห็นความจริงชัดปรากฏชัดเป็นจิตที่ได้ทำจนมากเพียงพอแข็งแรงอบรมอย่างแน่วแน่แล้วเราก็เป็นผู้ที่จะมีประโยชน์มากประโยชน์ กริ่งใหญ่เป็นมหาโจอัายเป็นผู้ที่กระทำการงานใดๆก็ได้ถ้วนทั่วเศรษฐกิจการอื่นไม่มีเรามีแต่กิจการที่จะช่วยมนุษยชาติเป็นพหุชนะให้ตายยากโภชนะสุขายะดังที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้กล่าวไว้ทุกอย่างลงตัวหมดถ้าเราจึงจะเป็นคนที่ประเสริฐและสบายเป็นคนมีคุณค่าที่แท้จริงเพราะในขณะที่อยู่ในปฐมอโศกนี้ก็ขอให้รู้กาลเทศะฐานะเทศะอย่างนี้สถานที่อย่างนี้เสนาสนะอย่างนี้เราจะทำกับมันอย่างไรจึงจะดีที่สุดขอให้เข้าใจว่าไม่ใช่เราจะมาเสพแต่เรากำลังเป็นผู้สอบขยันหมั่นเพียรทดสอบแม่อยู่ว่าและแม้จะต้องกระทบสัมผัสเท่าที่มันมี บรรยากาศข้าวต้มส้มตำมากหลายก็ให้รู้ว่ามากหลายที่สุดแค่บรรยากาศแค่ปฐมอโศกแค่นี้เราก็ต้องสู้ให้ไหวเพราะยังมีสภาวะโลกที่หยาบกร้านกว่านี้อีกเยอะที่เราจะต้องเรียนรู้เป็นภาวะปกติในมนุษยชาติส่วนใหญ่ไม่ใช่ภาวะหลบๆเลี่ยงๆเท่านั้นแต่เป็นภาวะปกติของธรรมดาของมนุษย์มันแค่สันติอโศกแค่ที่จัดจ้านกว่านี้ยังมีอีกที่เป็นปกติมนุษย์ธรรมดาอรหันต์ไม่ได้หมายความว่าเราหลบออกไปแล้วก็สู้ได้แค่นิดหน่อยก็ย่อมเลี้ยวไม่ใช่แต่เราอยู่ได้ด้วยรายเฉลี่ยของมนุษย์ธรรมดาในโลกนี้มนุษย์ในโลกเขาเป็นทุกข์ลาภยศสรรเสริญโลกียะทิ่มแทงเขาขนาดนี้เขาเป็นทาส สวนมนุษย์อรหันต์นั้นลาภยศสรรเสริญขนาดพิษณุโลกนี้เขาพ่ายแพ้แรงขนาดไหนเขาก็พ่ายแพ้แต่มนุษย์ที่เป็นอรหันต์นั้นไม่พ่ายแพ้แม้จะแรงขนาดที่เขาต้องสยบในโลกแต่พระอรหันต์นั้นไม่สยบจึงเรียกว่าผู้ที่อยู่เหนือโลกอย่างแท้จริงมีเป็นทิศทางหรือเป้าหมายที่เราจะต้องเรียนรู้เป็นขั้นตอนและจะเป็นพระอรหันต์ถึงที่สุดดังกล่าวนี้ให้ได้จริงๆจึงจะได้ชื่อว่าเต็มสูตรหรือสมบูรณ์ทุกคน