241124-533 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ027.txt
เนื้อหาในไฟล์
เรื่องปัจจยหรือว่าปฏิสังขาโยบิณฑบาตตังที่เรียกด้วยภาษาทางเทคนิคในการศึกษาในการเรียนรู้ปฏิบัติตนเรื่องอิริยาบถใหญ่แห่งการกินทุกคนไม่ว่าจะเป็นเด็กเล็กเด็กน้อยไปจนถึงแก่ไม่ว่าจะเป็นคนบาปถึงขนาดไหนไปจนกระทั่งถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็ต้องกินเพราะฉะนั้นการปฏิบัติธรรมอยู่ในอิริยาบถใหญ่คือการพยายามต้องรู้ตัวทั่วพร้อมต้องตั้งสติตั้งอกตั้งใจพิจารณาและก็จะต้อง สัมผัสในขณะชั่วระยะเวลาเรากินข้าวกินอาหารทุกมื้อทุกคราวเราจะได้ปฏิบัติธรรมอย่างยิ่งมากหลายได้ประโยชน์ยิ่งกว่าไปนั่งหลับตา 5 ชั่วโมง 10 ชั่วโมงถ้ายิ่งทำไม่เป็นยิ่งนั่งหลับตาแล้วไม่รู้เรื่องอะไรเลย 5 ชั่วโมง 10 ชั่วโมงจะได้กิเลสมากมายเช่นเดียวกันในขณะเรากินข้าว 1 มื้อถ้าเผื่อว่าเราเองเราไม่รู้จักการปฏิบัติตนไม่รู้จักสติปัฏฐานไม่เข้าใจการประพฤติปฏิบัติเรากินข้าวทุกมื้อของคนคนกินข้าว มือเอากิเลสเข้าตัวทุกคนไม่ว่าใครน้อยก็ตามมากก็ตามอย่าไปกินอย่างตั้งใจจะเอากิเลสเข้าเลยจะต้องไปหาของอร่อยกินน่ะตั้งไปตั้งแต่ต้นแล้วไปได้ของอร่อยกินก็กินไม่สมใจบ้างไม่สมใจบ้างยิ่งสมใจยิ่งติดใจผูกยึดเป็นอุปทานกิเลสเข้าไปไม่รู้กี่ล้านหน่วยอย่างนี้เป็นความตกต่ำของคนอยู่ในโลกมนุษย์นี้ตลอดกาลนานน่ะการปฏิบัติธรรมในเรื่องของอาหารในเรื่องของการกินนี้เป็นหลักใหญ่ซึ่งเราเองชาวอโศกได้รับการดูถูกดูแคลนเหยียดหยามแล้วกล่าวสาดเสียเพราะคนพูดนั้นเขาไม่รู้น่าสงสารเรื่องการ กินการอยู่ร่วมกันของอาหารมันจะเป็นเรื่องปฏิบัติธรรมอะไรนู่นไปนั่งหลับตาโน้นปฏิบัติเขาพูดอย่างนี้จริงๆแล้วเขาก็ไม่เข้าใจจริงๆเขาไม่รู้เขาไม่มีปัญญาเขาไม่รู้จักศาสนาเขาไม่รู้จักระบบปฏิบัติของพระพุทธเจ้าแม้ในจรณะ 15 โพสต์นี้หมดอายุตาท่านกบวางไว้ตั้งหลักแม้ในโอวาทปาฏิโมกข์เลยซึ่งเป็นหลักใหญ่ของศาสนาพุทธวัดปัญญา
อ่านต่อ
ท่านก็ให้พิจารณาอาหารพระจะกินก็มีหลักเลยถ้าไม่พิจารณาอาหารในอาบัติทุกครั้งไปในขณะที่จะกินนี่ไม่ปฏิสังขาโยไม่พิจารณาอาบัติถือเป็นอาบัติทุกคนปานฉะนี้เขาก็ยังไม่รู้เลยที่พูด พระด้วยบางคนเปรียญด้วยบางคนเรียนมามีผู้มาทำด้วยแต่เสร็จแล้วก็ไม่เข้าใจว่าการปฏิบัติธรรมภาคปฏิบัติในการกินการอยู่นี่แหละเป็นเรื่องของสัมมารีมักองค์ 8 เป็นเรื่องของสติปัฏฐานเป็นทางไปสู่นิพพานทางเดียวเท่านี้ไม่มีทางอื่นเอเชียว่ามักโคนัทท่านโยพระพุทธเจ้ายืนยันตรัสไว้ชัดนี่เป็นเอกลักษณ์ของโดยมีเหตุปัจจัยประกอบมีการเรียนรู้ทวารทั้ง 5 และก็ทวารใจซึ่งเป็นสำคัญถ้าเรียนรู้หลักปฏิบัติองค์ 8 หรือมีสติปัฏฐานรวมแล้วก็เป็นโพธิสัตว์ 37 ถ้ามีหลักอันนี้ไม่ได้ปฏิบัติไม่ถูกตรงทางนี้ทางเดียวทางนี้ทางเดียวเท่านั้นไม่มีทาง ตื่นกันหมดกำกับอย่างนี้ชัดเจนเราก็ยังไม่เข้าใจแล้วมันจะไปถึงขั้นสูงสุดเป็นทัศนศาสตร์วิสุทธิยาเป็นการถึงที่สุดแห่งความบริสุทธิ์เห็นแจ้งชัดเจนถึงที่สุดเป็นนิพพานอันเด่นรู้ด้วยปัจจัยต่างเวทิตัพโพวิญญูหิเป็นของจริงไม่ได้พระพุทธเจ้าจนถึงและนำมาทางนี้เถิดเธอทั้งหลายจงมาปฏิบัติทางนี้เถิดเพราะทางของฤาษีเดียรถีย์ทางของคนนอกทางเดียวกันที่คนขึ้นผิดพลาดผิดทางคนเดียวในที่ต่างๆมากเหลือเกินเดี๋ยวนี้ศาสนาพุทธก็แตกแยกไปเข้าใจทางที่เดินผิดเดินออกนอก บอกทางหลากหลายและพระพุทธเจ้าจะเคยยืนยันอีกมารับเศษตังค์ประมูลพระนางทางนี้แหละพญามารมักเดินหลงทางเสมอๆจริงๆด้วยแม้แต่ชื่อตราว่าตัวเองเป็นพุทธมีตำแหน่งมีบ้างเลยนะว่าเป็นผู้ใหญ่เป็นผู้ที่อำนวยการรับผิดชอบบริหารทำงานของพุทธถึงขนาดนั้นด้วยก็พยายามอ่านหลงทางไปแล้วท่านยืนยันชัดเจนอย่างนี้จริงๆแล้วขอให้พวกเราได้รู้ได้เรียนว่าเราได้ปฏิบัติธรรมอยู่ทุกวันอย่าประมาทในการกินต้องพิจารณาต้องปฏิบัติต้องประ ต้องใส่ใจให้มีสติปัฏฐานทุกคำข้าวเคี้ยวสัมผัสต้องให้รู้ต่อผัสสะต่อให้รู้ตัวเวทนาต้องแยกเวทนาให้ออกนี่หลงสุขหรือหลงทุกข์ถ้าหลงสุขล้นทุกข์อยู่กับปรับมโนปวิตรของเราให้เขาหาฐานอุเบกขาฐานอนุกรมสุขพอฐานไม่มีสุขไม่มีสุขไม่มีทุกข์นั้นเป็นฐานนิพพานเข้าหาฐานนิพพานสั่งสมจิตรให้เข้าหาฐานนิพพานอารมณ์นิพพานไม่รู้ว่าถ้าเป็นอย่างนี้พิจารณาจริงๆทำในใจจริงๆให้รู้รู้ดึกปัญญารู้ด้วยการทำใจของเราได้เจโตก็วิมุติเจโตก็ได้ลดละจางคลายดับสนิทปล่อยวางได้จริงที่สุดก็ไปเราได้ปฏิบัติธรรมทุกวัน เพราะคุณต้องกินทุกวันอย่างน้อยวันละมื้อก็พิจารณา 1 มื้อกินไปพิจารณาไปให้ระลึกรู้สึกตัวทั่วพร้อมเป็นสติปัฏฐานเป็นอานาปานสติให้รู้นอกรู้ในรู้การประชุมของเหตุปัจจัยไอ้นี่รูปไอ้นี่รถไอ้นี่กลิ่นไอ้นี่เสียงอันนี้สัมผัสให้รู้จริงๆแล้วก็ลดละจางคลายในใจให้ทำถูกเป็นปรมัตถธรรมนั้นคุณได้ปฏิบัติธรรมอยู่เสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอตลอดกาลนานแม้คุณจะลดจนบริสุทธิ์ผุดผ่องในเรื่องของอาหารได้แล้วคุณก็จะยังได้รับอาหารสัมผัสคุณอยู่ตลอดเวลาแล้วเขาจะยอมมอบอยู่แล้วคุณจะรู้ว่าคุณอยู่เหนือคุณแข็งแรงคุณตั้งมั่นคุณไม่มันหวั่นไหวแล้วคุณเป็นอัตโนมัติแล้วคุณสมบูรณ์แล้วเป็นโลก ภารกิจอันสุดยอดเด็ดขาดแล้วคุณจะรู้ตัวเองขอให้พวกเราได้รับการรู้ในเรื่องที่เน้นที่ย่ำนี้ให้เพิ่มขึ้นและได้มีความตั้งใจเกิดปัญญาและกระทำสัจจะทำจาคะทำอุปสมะให้ถึงใจเป็นอธิษฐานเป็นอธิษฐานจิตทุกๆครั้งทุกๆคราวประกอบพร้อมบริการสั่งสมบุญอย่างนี้ให้ได้พวกคุณจะได้ถึงเร็วจะได้สมที่เรามาปฏิบัติธรรมเพื่อมุ่งหมายนิพพานได้จริงๆ