240623-495 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ026.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันอังคารที่ 23 มิถุนายนพุทธศักราช 2524 ต่อจากนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นำไปประเวศปัจจัยที่พุทธสถานสันติอโศกถ้าใครสังเกตให้ดีใช้ปัญญาจะเห็นว่าการศึกษาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นจะต้องใช้ปัญญาอันยิ่งเป็นศาสนาที่ไม่ใช่งมงายสมาชิกที่เป็นตัวยืนหลักบอกว่าศาสนาพระพุทธเจ้านั้นจะต้องทำความเห็นทำความเข้าใจทำความรู้ให้มั่นคงว่าน่าศรัทธาเชื่อถือไหม มีเหตุผลอย่างไรเราเข้าใจได้อย่างไรก็ทำความเข้าใจทำความเห็นให้จริงจังชัดแจ้งจนพ้นวิกฤติอิจฉาให้ดีๆว่าอย่างนี้ดีแน่อย่างนี้ต้องทำต้องเอามีเหตุมีผลรู้กระจัดกระจ่างไม่ใช่งมงายตามตามเขาต่อยต่อยครูเกลียวกันไปครูเกลียวกันไปไม่ใช่เลยศาสนาพระเจ้ายกย่องเรื่องปัญญามากไม่เผด็จการทางปัญญาอย่างแข็งอย่างแรงถ้าจะสั่งก็จะต้องอยู่ในอำนาจเข้ามายกย่องมอบตัวเป็นผู้ที่อยู่ในฐานะที่จะมอบตัวให้สั่งแล้วท่านก็จะสั่งแม้กระนั้นก็ตามถึงจะสั่งท่านก็ยัง มีท่าทีที่ไม่ได้สั่งอย่างบังคับอย่างถึงขนาดแต่ก็ต้องสั่งต้องบังคับบ้างมีพระอานาเพราะอาณาต้องใช้จึงมีการสั่งกันตามควรกำหนดกันตามกาลตามกาละถึงกระนั้นก็มีท่าทีว่าท่านไม่ได้สั่งทำเผื่อท่านไม่ได้สั่งกดขี่ข่มเหงเผด็จการใช้อำนาจบาตรใหญ่ไม่เลยศาสนาพระพุทธเจ้าเป็นศาสนาแห่งผู้ดีทันสมัยไม่เป็นเผด็จการแต่มีกฎมีหลักมีระเบียบมีขั้นตอนดังที่ยกให้เห็นว่าเมื่อผู้ใดจะรับคำสั่งหรือว่าท่านจะสั่งผู้ใดผู้นั้นต้องมาอยู่ในอาณัติผู้นั้นต้องสมัครใจที่จะมาอยู่ในกฎในระเบียบหรือมาอยู่ในหมวดหมู่ที่มีผู้นำมีผู้ใหญ่มีขั้นตอนมีผู้สูง การพูดต่ำที่ทำงานกันอย่างมีระบบระเบียบที่ดีจริงๆทันสมัยมากไม่ใช่ระบบเละเทะตามใจใครตามใจใจมันอิสระเสรีจนไม่มีที่ยึดที่ถือไม่มีระบบไม่มีระเบียบไม่มีกฎไม่มีวินัยหาใช่อย่างนั้นไม่ใช่ของพระพุทธเจ้านั้นมีกฎมีวินัยมีระเบียบแบบแผนและอ
อ่านต่อ
ยู่ในฐานะถ้าจะว่าประชาธิปไตยแล้วเป็นประชาธิปไตยสูงสุดเพราะประชาธิปไตยอยู่ในลักษณะของธรรมาธิปไตยใช้ธรรมะเป็นใหญ่ใช้เหตุผลใช้ความถูกต้องมีวิเคราะห์วิจัยมีถกมีสภามีการออกความเห็นกันไม่ใช้อารมณ์ไม่ใช้ความงมงายใช้สิ่งที่พูด รู้เรื่องมีมันสมองมีความรู้อะไรก็ว่ากันไปเมื่อผู้ใดเห็นแจ้งเห็นมากเห็นสูงก็เอาความเห็นของผู้นั้นหรือเอาความเห็นอันที่หมู่กลุ่มเป็นหมู่เป็นกลุ่มรวมแล้วเป็นหมู่กลุ่มหรือเป็นความเห็นที่สูงยอดถ้าจะเป็นความเห็นของผู้ใหญ่ก็เป็นความเห็นที่ท่านได้ใช้อย่างไตร่ตรองเองผู้ที่เป็นหมู่กลุ่มคนนับถืออย่างแท้จริงยินยอมยกให้ตามขั้นต่ำตอนท่านจึงจะทำงานดังนี้ศาสนาพระพุทธเจ้าจึงเป็นศาสนาที่มีอุดมการณ์อันทันสมัยมากเจริญมากทุกวันนี้เขากำลังพัฒนาสังคมพัฒนามนุษย์เพื่อที่จะให้เป็นไปในจุดที่พระพุทธเจ้าเป็นมาแล้วท่านได้ถึงแล้วซึ่งความเจริญสูงสุดของความเป็นมนุษย์ อุดมการณ์อันนี้เขายังไม่รู้กันเขายังไม่เข้าใจกันขอให้พวกเราได้สอดส่องที่ตั้งข้อสังเกตให้ฟังในขณะนี้ก็เพื่อที่จะยืนหยัดยืนยันว่าพระพุทธเจ้าเราไม่ใช่คนงมงายไม่ใช่เป็นคนงมงายแต่เป็นคนที่ทันสมัยล่วงหน้าทันทันสมัยมาก่อนพวกที่เขาจะพยายามกระทำนี้ตั้งไม่รู้กี่พันปีซึ่งแต่ก่อนก็มีแต่อำนาจลึกลับอำนาจจะต้องเชื่อตามเชื่อตามเชื่อตามให้เชื่อกันไปแล้วเขาก็จูงไปจูงไปที่จริงผู้ที่จะให้จูงไปผู้ที่จะจูงไปนั้นเขาก็มีความซื่อสัตย์ในใจมีเจตนาดีเป็นศาสดาที่จริงเป็นปราชญ์แล้วก็นำพาไปเลยให้ว่าง่ายอยู่ง่ายๆมันก็เป็นลักษณะของผู้ที่จะสอนคน อันดับ 1 ถ้าเกิดว่าย่าเขาสอนไม่ได้ต้องให้ตามไปให้เชื่อถืออย่าไปยึดอะไรอื่นต้องยึดอันนี้เป็นสิ่งยอดสิ่งเลิศเชิดชูไว้ไม่ต้องคิดค้านคิดแย่งมันก็ง่ายในการฝึกหัดหรือในการนำผลนำมานำคณะไปได้ก็ดีอยู่อย่างหนึ่งแต่แน่จริงของพระพุทธเจ้านั้นแน่ยิ่งกว่าแน่ให้คิดให้ไตร่ตรองให้เลือกเป็นไม่บังคับแม้แต่ในเผด็จการทางปัญญาใหม่ให้ใช้ปัญญาตัดสินเองอย่างชัดแจ้งจะลาออกลาเข้าอะไรได้เสร็จสรรพไม่ใช่ว่าเข้ามาแล้วลาออกไปแล้วจะต้องมีคนไปตามเก็บไม่มีสบายใจได้เลยแม้จะมาอยู่ในพรรคแล้วไม่พอใจจะออกไปอีกก็ออกไปอย่างดีออกไปแล้วยังจะรู้เลย นึกถึงบุญคุณด้วยซ้ำเป็นแต่ว่าตัวเองออกไปเพราะรู้ว่าตัวเองอินทรีย์อ่อนตัวเองอยู่ไม่ไหวตัวเองมีอะไรต่ออะไรที่เข้าไม่ได้อันนี้มีพิสูจน์มีหลักการมีข้อพิสูจน์อยู่อย่างจริงผมออกไปจึงไม่มีไม่เป็นศัตรูอย่างชัดเจนนอกจากกิเลสของเขาจะเป็นศัตรูบ้างเล็กๆน้อยๆเป็นการกระแทกกระทั้นเพราะอะไรอยู่บ้างเล็กๆน้อยก็เป็นเรื่องของกิเลสธรรมดาธรรมดาแต่โดยสัจจะเอาเรื่องใหญ่เรื่องโตหรือเอาหลักหลักเป็นแกนแล้วก็ยังเคารพนับถือในกรรมวิธีหลักการความจริงที่คณะใหญ่หรือหมู่ใหญ่หรือของพระพุทธเจ้าจริงๆมีอยู่ต้องยอมรับนับถือแท้ๆอันนี้เป็นเครื่องชี้ข้อสังเกตให้พวกเราได้สังเกตดูเท่าที่จะพอใครหรือว่าพองาม ให้พวกเราดูว่าเราทำแต่ถึงตอนนั้นก็ตามเราก็จะต้องเข้าใจซ้อนลงไปว่าเมื่อพูดอย่างนี้แล้วก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะต้องใช้ความคิดมาคัดค้านต่อทางต่อค้านต่องานกันจนกระทั่งปกครองกันไม่ได้ทุกคนแข็งข้อทุกคนหัวแข็งทุกคนทำอะไรตามอำเภอใจไม่ยอมลงไม่ยอมเห็นด้วยง่ายๆตัวเองก็ไม่มีปัญญาตัวเองก็ไม่เห็นแต่ตัวเองก็ยังดันทุรังไม่ขอทำตามไม่พอเห็นด้วยมันก็เกิดการรวนเรในหมู่เหมือนกันก็ขออย่าให้กลายเป็นคนหัวแข็งหัวดื้อหรือกลายเป็นผู้ที่ไม่รู้จักที่จบที่จุดที่พอเป็นไปเพื่อที่จะอนุโลมถ้าไม่เช่นนั้นแล้วก็ไปไม่รอดเราเห็นอยู่ว่าการยอมในนัยยะหนึ่งแต่การไม่ยอมในในของจิตใจของเราหรือว่ากระด้างกระเดื่องหรือทำอะไรจนกระทั่ง มาในรูปนอกทำให้เป็นตัวอย่างแก่อนุชนบางทีก็เสียหายเราก็จะต้องพยายามอนุเคราะห์อยู่ดีๆเป็นไปได้ดีแม้เราจะมีอะไรอยู่ข้างในใจเรายังไม่พ้นวิจารณ์และยังแครงก็เอาไว้แต่ในหลักการใหญ่ๆทั้งหมู่ใหญ่ต้องถือหลักของหมู่ใหญ่เป็นไปด้วยดีแล้วหรืออำนาจที่สูงสุดที่ปราชญ์ได้วางหลักเกณฑ์เอาไว้แล้วเป็นระบบระเบียบแล้วก็ทำตามระดับนั้นไปเถิดแล้วเราจะพาหมู่พากลุ่มทั้งตัวเราเองก็จะได้เจริญไปด้วยด้วยกันพร้อมๆกันแต่