241021-528 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ026.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันพุธที่ 21 ตุลาคมพุทธศักราช 2524 พ่อท่านพระโพธิรักษ์นำพิจารณาธรรมะปัจจะเวกก่อนฉันที่พุทธสถานสันติอโศกภายในขณะที่เรื่องของศีลธรรมจริยธรรมมันแผ่กระจายความไปสู่สังคมมนุษยชาติแห่งประเทศเราก็จะต้องรู้ด้วยว่ามันมีความดีงามเกิดขึ้นแล้วถ้ามีสำนึกในศีลธรรมจริยธรรมคนก็เป็นการดีขึ้นปรับปรุงขึ้นเราได้แปลความคิด คลิปหลุดสำนึกของมนุษย์ให้มานึกคิดในด้านศีลธรรมจริยธรรมเห็นแก่สิ่งที่มันควรสำคัญแทนที่จะไปสำคัญกันแต่วัตถุสำคัญแต่ลาภยศสรรเสริญสำคัญกันแต่เรื่องตื้นๆง่ายๆซึ่งเป็นสังขารย่อยไม่กล่าวหาแก่นสารที่เป็นหลักเขาอันสำคัญคือทางด้านจิตวิญญาณด้านความคิดเห็นในสัจธรรมถ้าเผื่อว่าเราได้กระตุกเอาความสำนึกของสังคมขึ้นมาได้เราเองเราก็จะต้องมาระลึกถึงตัวเองอีกด้วยเพราะเมื่อเขาได้ตื่นตัวเข้าได้รู้สึกสำนึกเกิดขึ้นมานั้นก็ดีแล้วทีนี้ เราล่ะซึ่งเป็นตัวโรงครัวใหญ่หรือว่าเป็นตัวผู้ที่ตั้งหน้าตั้งตาเป็นหัวเรือใหญ่เรามีอะไรจะแจกเขาพอหรือยังถ้าเผื่อว่าเขาตื่นตัวตื่นเต้นหรือถึงกระทั่งคำว่าแตกตื่นขึ้นมาเราจะมีเนื้อมีสาระที่จะแจกที่จะแบ่งให้เขาเพียงพอหรือไม่ถ้าเขาแตกตื่นขึ้นมาก็จะแบมือมาเอาแล้วเราก็ยังเท่านั้นเท่านั้นแค่มีกระจิบกระจ้อยมีไม่มากไม่มายเราก็จะไม่มีอะไรแจกเขาหรือจะแจกเขาจะไปหยิบเอาอะไรต่ออะไรผสมไปเสียเป็นของปลอมของแปลงเป็นของที่ไม่ใช่เนื้อเช็คกันที่แน่นหนาแต่เป็นของหลวมๆ ฝากไปแจกเขามันก็จะไม่ได้อะไรดีนักเรียนขอให้พวกเราได้รำลึกถึงพวกเราเองกันให้มากขณะนี้การเผยแพร่การกระจายทำศีลธรรมจริยธรรมตื่นตัวมากตอนนี้ในเมืองไทยตื่นตัวเราใช้คำว่ามากแต่ที่จริงก็ยังน้อยแต่ว่ามากกว่าที่มันเคยตายแห้งมันเคยไม่กระดุกกระดิกมาแล้วตอนนี้มันกระดุกกระดิกมันไหวตัวขึ้นมาแล้วดูจะขึ้นมาบ้างซะด้วยซ้ำแม้มันจะยังไม่มากแต่มันก็รู้เ
อ่านต่อ
ห็นได้ว่ามันฟูฝากขึ้นมาเพราะฉะนั้นเราจึงต้องหันมาดูตัวเองเพื่อที่จะเตรียมตัวสร้างสรรค์เนื้อหา สารของสารธรรมต่างๆให้มันครบพร้อมมีเป็นกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมนี่เป็นคุณธรรมที่มันมีอยู่ในมนุษย์อ่านได้เห็นได้ด้วยกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมเป็นพฤติกรรมเป็นคุณธรรมจากจิตเป็นปัญญาเป็นจิตที่มันละจางคลายมีปัญญารู้ถึงกุศลอกุศลที่ชัดแจ้งและเราก็เป็นผู้ที่ประกอบกุศลกรรมทรงกุศลกรรมทรงธรรมที่เป็นกุศลพฤติกรรมของเราออกไปพฤติกรรมของเราทรงไว้พฤติกรรมของเราที่จะแจกจ่ายออกไปนั้นมันจะเป็นกุศลมันจะเป็นส่วนที่ดีเรามีมากน้อยปานใดขอให้ เราได้พยายามปั้นสร้างประกอบฝึกฝนอบรมให้มันกรอบกรอบขึ้นมามากๆมึงก็จะมาเอาเราก็จะได้มีให้เขาได้เพราะงั้นขณะนี้งานที่เราจะไปแจกก็จะมีอยู่งานที่เขาจะรุกเข้ามาเอาเขาจะวิ่งเต้นก็มาเอาเองก็จะมีจะเห็นได้ว่าสื่อสารของเราขณะนี้เราเชื่อมโยงออกไปเราก็จาอะไรออกไปเป็นบทบาทที่มากขึ้นเยอะทีเดียวจนเราเด็กเราเหนื่อยกันซึ่งก็น่าดีใจแต่อย่าเผลอเป็นอันขาดอย่าเผลอตนว่าเราคุณธรรมที่เรามีอยู่ขนาดเท่านี้เท่านี้ยังมีได้อีกคุณธรรมที่ดีกว่านี้ยังมีอีกเรายังทำได้มากเรายังทำได้ดีขึ้นแม้ได้ดีเท่านี้ยังไม่ ขอย้ำว่ายังไม่พอยังน้อยอยู่ยังจะต้องทำขึ้นอีกคนใหม่ก็มาเพิ่มคนเก่าก็ทำข้าวให้เพิ่มให้มากให้สูงให้แน่นหนาให้เป็นสัจธรรมที่แท้ให้เข้ารูปเข้าร่องเข้ารอยให้จริงขึ้นมาเรื่อยๆๆนี่เป็นจุดที่จะย้ำกันที่จะเตือนกันเพราะฉะนั้นเราจะต้องไม่พลาดไม่เผลอทุกเวลาเราจะมีบทการปฏิบัติพากเพียรบาตรอยู่เราเบาแต่เราอุตสาหะวิริยะในการที่จะเข้มงวดกวดขันในรถในศีลในการบำเพ็ญเพื่อตนเพิ่มขึ้นนั้นแม้มันจะรู้สึกว่าเราจะต้องเอาใจใส่ลำบากตั้งตนอยู่ในความลำบากเพิ่มขึ้น เราก็ไม่ควรจะคิดว่าเราจะไปหลงเสวยแต่แป้นที่เราเคยได้เป็นแป้นสบายแต่เราไม่พยายามก้าวขึ้นไปสู่ทิศที่สูงขึ้นเราแล้วเราก็ลดลงไปนั่งแช่แป้นอยู่อย่างเก่าเราไม่ควรจะเป็นอย่างนั้นเราควรจะตั้งตนอยู่ในความลำบากเพื่อเพิ่มอธิษฐานอธิษฐานจิตอธิปัญญาให้มันยิ่งยิ่งยิ่งยิ่งยิ่งอยู่พระพุทธเจ้าท่านไม่สรรเสริญคนที่หยุดอยู่แม้แต่คนที่หยุดอยู่ฉันยังไม่สรรเสริญแล้วเราก็ต้องทำให้มันถูกทิศทางที่พระพุทธเจ้าท่านชี้นมไม่ให้แก่เราเราจะต้องทำสิ่งที่มันยิ่งทวีเจริญเจริญยิ่งอยู่นั่นให้ได้หลักเกณฑ์ต่างๆวิธี การการพาการปฏิบัติเราก็นำพากันอยู่เสมอๆหลักสำคัญมักอริยมรรคองค์ 8 ก็ได้แนะชัดก็คิดว่าชัดขึ้นแต่ยังไม่พอหรอกแต่เราจะต้องทำขึ้นให้มากโดยเฉพาะผู้ที่ยังไกลอยู่พวกมาใหม่ๆต้องสำคัญนี้มากกว่าพวกเราขาดทุนมาก่อนเยอะก่อนจะมารู้สัจธรรมก็จะไม่เห็นสัจธรรมเนี่ยเราเป็นพวกที่ขาดทุนทับถมตัวขาดทุนทรัพย์ 2 ตัวคือไปค้าค้าขายที่ไปหลงว่ากำไรที่จริงมันขาดทุนมาไปขูดไปรีดไอปอบเป็นรอบไปเอาอะไรต่ออะไรกำไรที่เราคิดว่ากำไรนะพูดก็จะติดปากแม้อาตมาเองก็ต้องเผลอๆผู้ติดตามพูดติดปากเหมือนกันว่าเราไปเอาขาดทุน จะไปเอากำไรไปเอามาจากโลกเขาไปขูดไปฉีดอะไรมานวดแล้วจะเป็นหนี้พ่อผมทับพ่อผมทับตนทับตัวมาเยอะแยะถ้าบัดนี้เราไม่รีบที่จะต้องทำกำไรที่เป็นจริงกำไรที่เป็นสัจธรรมคือเราจะต้องเสียสละเราจะต้องเสียสละเราจะต้องพยายามที่จะรู้ตามทฤษฎีกำไรขาดทุนที่ติดตั้งเป้าให้เอาไว้จะต้องมาจ่ายแรงงานจะต้องมาจ่ายแรงสมองแรงกายจำเป็นต้องมาจ่ายทุนรอนที่เราไปเอาเกินมามันกลับมาตุนไว้เนี่ยเพื่อให้มันกระจายออกไปเป็นกำไรแท้เป็นกำไรแท้คิดให้เห็นทำความเข้าใจกับทฤษฎีกำไรขาดทุนของอารยชนแท้ให้ชัดๆแจ้งๆถ้าเราเข้าใจทฤษฎีนี้ไม่ได้เราทำไม่ถูก ก็ไม่มีหวังในศาสนาไม่มีหวังที่จะมีการสร้างสรรค์สร้างสรรค์เกื้อกูลบำรุงอุ้มชูสังคมให้เจริญงอกงามขึ้นไม่มีหวังแต่ถ้าบอกว่าเข้าใจแท้และทำได้จริงพวกเรานี่จะเป็นต้นเขาจะเป็นกลุ่มก้อนที่จะเป็นเนื้อหาสาระสัจจะที่จะได้กระจายพานำพาแปรสังคมปรับปรุงสังคมทำให้บุคคลมารู้สัจธรรมและปฏิบัติกำไรขาดทุนที่เป็นสัจธรรมได้ถูกแท้ๆแล้วเราจะได้พิสูจน์ความสันติสุขหรือความสุขเป็นอันแท้จริงของมนุษยชาติเพื่อเปิดเผยต่อชาวโลกถ้าเกิดว่าเราทำไม่ได้ก็ไม่มีพอขณะนี้เรามีแล้วรูปลอยอันน้อยๆแต่ยัง งามพร้อมทีเดียวยังมีกันในข้างในนี้ก็ยังแย่งยังมีความขี้โรคยังมีความคิดโกรธอะไรผสมก็เสียอยู่บ้างที่ยังมีรูปมีรอยแม้เราจะพยายามกดข่มกันก็ยังมีให้เห็นอยู่ว่าเราจะทำให้งามให้แนบเนียนสละสลวยสนิทเนียนจนมันไม่เกิดจริงไม่เป็นจริงแต่มีแต่การเสียสละเอื้อเฟื้อหมดความโลภหมดความถือสาโกรธเคืองกันได้ยิ่งๆขึ้นมวลยิ่งใหญ่และยิ่งจะเป็นมิตรดีสหายดีเพื่อนดีที่จะพยายามเป็นอำนาจเป็นริดแรงที่จะให้พวกเราเกิดหิริเกิดโอตัปปะเกิดความละอายต่อบาปเกรงกลัวต่อบาปแปลเพลงกลัวต่อความที่ไม่สมเหมาะสมควรที่จะไม่กระทำขึ้นเราจะยิ่งเห็นชัดเจนเรายิ่งจะมีเรายิ่งจะกระทำได้แล้วมันจะเป็นกลุ่มก้อนที่มีฤทธิ์แรงมากจึงจะ สามารถไปเป็นตัวแปรสังคมเขาได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงเมื่อนั้นเราอาจจะมองเห็นความเป็นไปได้และจะพยากรณ์ได้แม้แต่เรายังจะไม่สิ้นลมเราก็จะเห็นเหตุเห็นปัจจัยว่าเป็นไปได้หรือไม่ได้แต่ขณะนี้เรายังมองไม่ได้เลยเรายังเห็นไม่ได้เลยว่ามันจะสามารถมีฤทธิ์แรงไปปรับปรุงปรับแปรสังคมให้มันเป็นผู้ที่ลดโรคลดโปรดเอาเป็นคนที่เอื้อเฟื้อเกื้อกูลสร้างสรรค์ขยันหมั่นเพียรเป็นมนุษย์ประเสริฐดังที่ทฤษฎีทั้งหลายแหล่ของพระพุทธเจ้าแสดงวางไว้เนี่ยเรายังไม่เห็นรอยว่าจะเป็นไปได้อยากร่วมแต่ถ้าเผื่อว่าเราไม่ปล่อยไม่วางมืออย่างเอาจริงเอาจังยัง ยามยืนยันยืนยงกันอยู่แล้วละก็ชั่วชีวิตของเราอีก 10 ปี 20 ปี 30 ปีบางคนก็จะค่อยๆทยอยตายไปก่อนก็ตามก็อาจจะเห็นในช่วง 10 ปี 20 ปี 30 ปี 40 ปีนี้เป็นแน่แท้อันนี้ก็ไม่ใช่ว่าเราจะไปตั้งความหวังเพราะเราอาจจะไม่สมหวังแล้วจะเกิดเสียใจแต่เราบอกเหตุปัจจัยบอกทิศทางว่ามันควรจะเป็นอย่างนั้นเพราะมันจะเป็นไปได้หรือไม่เป็นไปได้นั้นมันอยู่ที่พวกเราจะทำกันต้องเอาจริงและทำกันจริงๆและเมื่อนั้นเราก็จะประสบผลก่อนตายกันได้ในที่นี้อาจจะทุกๆคนก็ได้ [ไม่สามารถถอดข้อความได้]