ทำไมประชาธิปไตยสมบูรณ์ต้องมีสองขา.docx
เนื้อหาในไฟล์
ทำไมประชาธิปไตยสมบูรณ์ต้องมีสองขา พ่อครูว่า...ก็ขยายความประชาธิปไตย คือ คำว่า ประชาธิปไตย ที่อาตมาพยายามยืนยันให้ฟังว่า ประชาธิปไตยต้องมี 2 ขาต้องมีจิตวิญญาณและองค์ประกอบต่างๆ ซึ่งรวมทั้งหมดตั้งแต่ ดินน้ำไฟลม พืชพันธุ์ธัญญาหาร หรือสัตว์ ซึ่งรวมถึงมนุษย์ องค์ประกอบทั้งหมดนั่นแหละ จะต้องมีทั้ง 2 ส่วน มีรูปกับนาม ประชาธิปไตยจะมีแต่นามอย่างเดียวหรือรูปอย่างเดียวเป็นไปไม่ได้ เป็นไปได้แต่เป็นไปอย่างที่ผิดสัจจะ เป็นประชาธิปไตยขาเดียว เป็นประชาธิปไตยที่พิการ เทวะ แปลว่า 2 ในสิ่งที่เกิดมาเป็นจิตนิยาม เป็นชีวะ ต้องมี 2 ต้องมี Subject กับ object ต้องมีบวกกับลบ เมื่อมาเป็นชีวะเป็นนามเป็นธาตุรู้เรียกว่า วิญญาณ ก็ต้องมีรูปด้วย มีวิญญาณ แล้วต้องมีรูปที่ถูกรู้ วิญญาณหรือจิตที่สามารถศึกษาได้จนเป็นวิญญาณที่ใหญ่ยิ่ง วิญญาณที่ใหญ่ยิ่งยืนยันและพิสูจน์ได้ในความเป็นมนุษย์ ถ้าวิญญาณที่ใหญ่ยิ่งพิสูจน์ไม่ได้ ลึกลับอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ เป็นบทบาทจริงหรือไม่จริงก็รับรองไม่ได้ เพราะวิญญาณนั้นไม่ได้แสดงตัวเองให้ดู วิญญาณนั้นไม่ได้เป็นมนุษย์จริง เป็นแต่เพียงบัญญัติ ลอยลม เป็นภาษาสวยงาม เป็นไปได้หรือเป็นไปไม่ได้ก็ไม่รู้ พิสูจน์ไม่ได้ด้วย เพราะฉะนั้นแล้ว ภาษาก็มีที่ยังไม่รู้จริงรู้ไม่ได้ เช่นยกตัวอย่างว่า จิตวิญญาณนี้เป็นอนัตตา จิตวิญญาณนี้ไม่มีตัวตนสามารถแตกสลายแยกได้ และทาง อเทวนิยมที่มีความรู้แจ้งในเทวะ ตีแตก แยกแยะ และทำลายเทวะได้ ทำให้มีได้ทำให้มีได้สูงสุด อันนี้เทวนิยมจะฟังยาก ไม่ได้ดูถูก แต่เทวะไม่ประสีประสาในเทวะ ไม่เคยเรียนรู้ตัวเองโดยเฉพาะจิตวิญญาณตัวเองจิตเจตสิกรูปนิพพาน หรือ รายละเอียดของเวทนา 108 อย่างนี้เป็นต้น จะไม่รู้จักอาการของเวทนา 108 เกิดมาอย่างไร และอารมณ์ที่มันเปลี่ยนแปลงอย่า
อ่านต่อ
งไร แม้แต่ อารมณ์สุข อารมณ์ทุกข์ อารมณ์สุขและอารมณ์ทุกข์เป็นมายาทั้งสอง แต่อารมณ์สุขที่เป็นโลกุตระยังดีกว่าอารมณ์ที่เป็นทุกข์ แต่ถ้าเป็นสุขของโลกียะเลวร้ายกว่าทุกข์ คุณรับทุกข์โลกียะเสียดีกว่า คุณจะเข็ดจะกลัว แต่สุขคุณจะหลงมันติดในสุสุข แต่โลกุตระนี้รู้เลยสุขนี้ร้ายกว่ว่าทุกข์ แต่ความสุขความทุกข์นั้นเป็นสภาวะ 2 เป็นมายาแยกกันไม่ได้ แค่คำว่าเทวะคือธรรมะ 2 ที่แยกกันไม่ได้อันนี้เทวนิยมก็เข้าใจกันไม่ได้ สุขกับทุกข์นี้แยกเป็น 2 ก็พอฟังรู้เรื่อง แต่คุณไม่เคยเรียนรู้เรื่องทุกข์เลย คุณหลงแต่ความสุขงมงายแล้วอยากได้แต่ความสุข แล้วไม่เรียนรู้ความทุกข์ความทุกข์คือซาตานคือความเลวความร้ายคือตัวชั่ว คุณไม่เรียนตัวชั่ว คุณรู้แต่ว่าเลวแต่ดี ทำแต่ดี ชั่วก็ช่างหัวเขาเอาแต่ดี อย่างที่ท่านพุทธทาสว่าอย่างนี้ไปใหญ่เลย สู่แดนธรรมว่า..เขาไม่เห็นโทษของความสุข พ่อครูว่า..แล้วเขาก็แยกความเป็น 2 นี่ไม่ออกอย่างนี้เป็นต้น ค่อยๆศึกษาไปอาตมารู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายๆต้องค่อยๆไปเรื่อยๆแล้วปฏิบัติกับตัวเอง ถ้ามีสภาวะธรรมที่สูงขึ้นจะฟังรู้เรื่องมากขึ้นเรื่อยๆ อาตมามั่นใจว่าสัจธรรมที่อาตมานำของพระพุทธเจ้ามาเปิดเผยในยุค 2,500 กว่าปีนี้ มาถึงวันนี้ 2563 อาตมามาทำงานสายไป 13 ปี นี่ทำมาได้ 50 กว่าปีแล้วสายไป 10 กว่าปี แต่ไม่เป็นไร less is better than never.
630817_รายการโสเหล่โลกุตระ ออนไลน์ ครั้งที่ 4