221219-355 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ019.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันพฤหัสบดีที่ 19 ธันวาคม 2522 พ่อท่านพระโพธิรักษ์ปฏิเวชก่อนฉันที่สถานสันติอโศกแต่เราจะเข้าใจสัมมาอริยมรรคองค์ 8 ของพระเจ้ามาพระพุทธเจ้าทั้งเป็นภาคของพร้อมทั้งสิ้นก็ต่อเมื่อเราได้ปฏิบัติธรรมะจริงๆไปเรื่อยๆโดยการทำความเข้าใจทำความเห็นแจ้งให้ชัดตั้งแต่เริ่มเรียนปริญญาหรือเริ่มมีสิทธิ์สอบระยะปัญญา แล้วจะกินตามระยะเป็นยาไตร่ตรองพิจารณาเลือกเป็นเอาให้เห็นชัดว่าเราจะทำอะไรกับตัวเราเราจะมีกรรมฐานอย่างไรเราจะปฏิบัติอะไรกับเรื่องของเราแต่เราจะมีหลักการเราจะมีทฤษฎีเราจะมีกรรมวิธีอะไรที่เป็นขนาดที่จะเอามาใช้ประพฤติดีเป็นทฤษฎีเป็นองค์ประกอบเป็นเครื่องมือเป็นวิธีการเราจะทำอย่างไรกับตัวเราเราจะต้องทำความเข้าใจให้เห็นแจ้งก่อนเป็นสัมมาทิฏฐิเป็นความเข้าใจกับแม่เมื่อเราได้เกิดพร้อมแล้วถ้าเรารู้ว่าตัวเรานี่แหละเรื่องกิเลสอันนี้เรื่องหนักหนาเรื่องนี้กรรมวิธีอย่างง่ายมีกฎมีระเบียบ กรรมฐานเยอะแยะมากมายก็ได้เป็นอย่างนี้แหละไม่ได้แล้วเราก็ลงมือปฏิบัติทั้งบอลทั้งรวมทั้งบอลพื้นแล้วก็สำรวมฟุตบอลถือสำนวนอินทรีย์ถึงก็คือหลักเกณฑ์ที่เราคิดเราได้ที่เป็นปัจจัยหลักของเราที่เป็นตัวสำคัญเรื่องสำคัญของเราแล้วเราก็มีศีลมีส่วนประกอบอยู่ในนั้นเห็นผลช้าก็คือเป็นกรอบแรกของสนามถึงจะต้องรู้จักระยะจะต้องมีศีลธรรมพร้อมแต่ไม่ใช่กินแล้วก็ตัดตามมากแล้วก็จะต้องเห็นสำคัญ หลักเกณฑ์ฝีมือกรรมฐานมีบทปฏิบัติแต่ไม่ได้ผลอะไรเลยทำตามจารีตประเพณีอู้ๆไปเฉยๆรู้ก็ไม่รู้ไม่ใช่เราต้องรู้จุดจริงว่าเป็นสัปดาห์ละศีลเพราะจริงๆว่าตรงจะมีประสิทธิภาพกับการขับรถกิเลสของเราแพ้เริ่มต้นเป็นสมาชิกปฏิบัติให้เป็นสติปัฏฐานคือปฏิบัติให้สมกับฐานะของเราเป็นผู้ปฏิบัติธรรมเราเป็นพระโยคาวจรเราอยู่ในฐานะผู้ที่จะทำสิ่งนี้เป็นสิ่งสำคัญในชุมชนได้ผู้ใดทำถึงขั้นมีผ
อ่านต่อ
ลเกิดการสร้างหลักสร้างฐานสร้างตัวสร้างตนขึ้นจริงไม่ใช่ มีสัมมาวายามะมีสัมมาสติเมื่อได้ไตร่ตรองระมัดระวังก็ระมัดระวังเข้าหลักเข้าเกณฑ์มันก็จะขัดเกลาตัวเองเป็นสัมมาสังกัปปะความคิดนึกก็จะถูกเปลี่ยนเปล่าวาจาก็จะถูกปรับปรุงทำมันตะการกระทำทุกอย่างก็จะถูกสอดส่องดูแลและก็จะฉลาดขึ้นจึงขึ้นอดทนทนได้ดีขึ้นถือว่ากระทำสิ่งที่เราทำไม่ได้แต่ทำได้ดีขึ้นจะมีทั้งภาพเจริญมีทั้งภาพลักษณะคล้าย 2 ส่วนเลยถ้าทำได้มากจนถึงขั้นว่าวันหนึ่งคืนหนึ่งเราทำได้เยอะและตลอดชีวิตในความเป็นชีวะชีวิตเราก็มีเป็น อาชีวะได้มากขึ้นผลที่เราทำอย่างนี้ครบองค์ 7 มันก็จะสะสมลงเป็นสัมมาสมาธิของพระอริยะคือพระวจนะพระพุทธเจ้าแสดงอธิบายไว้ชัดเจนสิ่งที่กำลังเป็นบุญสมหมายความว่าเป็นสาธารณะเป็นบุญเป็นผลแข่งขันเป็นบุญตอกขันมันก็จะเจริญต่อขันธ์ของเราต่อเป็นบุญของเราไปเรื่อยๆก้าวหน้าไปเรื่อยๆจนที่สุดก็เป็นอาณาจักรหมดไม่เหลือแม้แต่อาสวะเรื่องเขาก็จะรู้ผลที่เกิดอันตรายได้เป็นลำดับลำดับไปเป็นขั้นเป็นตอนไปแล้วเราก็จะเพิ่มสีใหม่ส่วนตัวเองปิดใหม่สวดธรรมจักรฐานะหรือ ปากกายักษ์ของเราอีกใหม่เสริมกันเป็นอธิษฐานอภิสิทธิ์อภิปัญญาเดินตามระบบของสัมมารามองค์ 8 และเราเองเราก็จะรู้ผลว่าสัมมนาเรนะองค์ 8 ที่เป็นผลเป็นมรรคองค์สุดท้ายของอริยสัจ 4 นั้นคือสิ่งที่ชอบแล้วควรแล้วเหมาะสมแล้วดีแล้วถ้าเราแปลว่าสัมมารีพระองค์ 8 จึงมีการเห็นชอบหมายความว่าเห็นถูกต้องแล้วก็ทำสัมมาวายามะสัมมาสติคำล้อมพยายามอย่างดีแล้วชอบแล้วควรแล้วพยายามอย่างนี้แล้วก็มีสติแล้วก็ต้องรู้ว่าเราระลึกรู้ตัวรู้ตนอยู่มีสติอันเป็นผลอันเป็นฐานอันเป็นทางอันเป็นองค์ประกอบ ปฏิบัติจริงไม่ใช่สติปัญญามิจฉาสติไปในทางสัมมาเราก็จะรู้ว่าเราชอบแล้วดีแล้วก็ดีแล้วสั่งสมได้ดีที่สุดสั่งสมจิตรสะสมวาจาสั่งสมกายให้เป็นสุจริตไปเรื่อยๆละนิวรณ์ตอบแท้จริงแล้วแท้จริงจนชีวิตของเราเจริญงอกงามได้แท้จริงเป็นบทในการปฏิบัติมันจะเห็นเด่นชัดมันจะรู้ว่ามันมีผลสุดท้ายจบเราก็จะรู้ว่าจบเป็นจักรยานเห็นแจ้งว่าทำแล้วเสร็จแล้วครบแล้วบริบูรณ์แล้วเราก็เพิ่มอธิษฐานด้วยไปเราจำเป็นครบพร้อมบริบูรณ์เป็นผล เป็นสัมมาที่มีความหมายว่าชอบแล้วควรแล้วดีแล้วจบแล้วด้วยอยู่อย่างสบายแล้วบริบูรณ์บริสุทธิ์สมบูรณ์และเราก็จะรู้และเราก็จะมีอนันต์ฟังมีสภาพที่เราจะปฏิบัติเสริมส่งขึ้นไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุดมีแต่ความเจริญฝ่ายเดียวเราจะเป็นผู้ที่รู้เองเห็นเองเพราะความเจริญในโลกหรือความเป็นส่วนของมนุษย์นี้มีสิ่งที่เราจะต้องกระทำให้แก่ตนอยู่มากมายและเราจะอยู่เป็นสุขเราจะเป็นพวกที่พ้นทุกข์ด้วยกันมาอะไรประมาณ 8 ของพระพุทธเจ้าแม้เราจะยังไม่เกิดจิตเป็นพระอรหันต์เราก็จะสบายในการปฏิบัติธรรมเป็นธรรมเป็นตอนไปตามฐานะของเราไม่รีบร้อนไม่สับสนในวุ่นวายเป็นช่วงเป็นตอนเป็นชั้นต้น ทางปลายอยากได้ระดับได้ระเบียบที่เป็นทางของพระพุทธเจ้านี้เป็นความรู้ของพระพุทธเจ้าท่านยืนยันว่าท่านเกิดคุณมีอริยมรรคองค์ 8 ท่านเจอจึงมีสติปัฏฐานที่แท้และเราเองเราเป็นผู้ที่เรียนรู้ก็จะต้องเรียนรู้สภาวะธรรมจริงๆที่เกิดผลจริงและเราจะไม่สงสัยเลยว่าศาสนานี้พาคนไปเกิดท่าเดียวทางเดียวและเราก็เป็นอยู่ทุกอย่างไม่ค้านแย้งกับโลกสอดคล้องไม่ต่อสู้กับโรคและไม่ได้เป็นภัยต่อโลกแต่สนับสนุนโลกโลกเจริญเพราะเราและเราก็เจริญเพราะเราเป็นผู้เจริญที่เป็นประชาธรรมไม่มีใครแจ้งได้