221225-357 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ019.txt

ทาไปเบาบางไปจนมีจิตอันไม่ฝืดไม่ฝืนรู้กาลเทศะควรจึงไม่ควรควรทำอะไรก็ทำอันไหนไม่ควรทำก็ไม่ทำตามกาละเทศะพอเหมาะหากถึงเวลาพักพอควรพักผ่อนพักถึงเวลาทำก็ทำอย่างนี้แหละพูดกันวนเวียนไปมาให้รู้แล้วเราก็รู้จริงๆว่าเรากำลังซื้อกำลังปฏิบัติกำลังลดกำลังปล่อย กำลังจะทำการทำจิตให้มันอยู่ใต้อาณัติให้มันอยู่ได้เป็นเกย์โตไม่ปิดประตูเป็นฌานเป็นวิมุตเป็นกิจอยู่เหนือสั่งเราจะให้มันทำอะไรก็ได้ตามสั่งตามต้องการตามวัตถุประสงค์ตามเจตนารมณ์มีกรรมมันเป็นเจตนารมณ์ที่ดีเป็นกุศลกรรมเป็นกุศลและเจตนามีจิตเป็นอยู่ใต้อำนาจสั่งจริงๆคำคำที่ท่านเคยกล่าวว่าเราสั่งจิตไม่ได้เราบังคับจิตไม่ได้ไม่ใช่สำหรับจิตผู้ที่อยู่โลกียะบังคับไม่ได้ถ้าจะว่าก็ไปจริงแล้วเป็นอนิจจังใช่ถ้าเป็นตัวชี้ยักษ์สุดท้าย ใครจะเป็นอนิจจังหรอกจิตเป็นนิยตปิดเที่ยงปิดแล้วจะสั่งให้หยุดๆจิตใจสั่งให้ทำทำอยู่เหนือจิตเป็นเกย์โตว่าจิตจะโตอยู่เหนือจริงๆเราจะให้เป็นไปให้คิดคิดให้หยุดคิดหยุดให้กระทำการปรุงปรุงให้กระทำการวางวางให้กระทำการทำทำสิ่งที่เรียกว่าแก่ตัวเราจะฝึกอยู่ในทานก็เป็นทานได้โดยไม่ยากทานได้โดยไม่ลำบากโดยการวิตกวิจารณ์นั้นน่ะมันก็ไม่ต้องวิตกแล้วไม่ต้องกลัวไม่ต้องแกล้งไม่ต้องระมัดระวังแต่มีการสอบดูพฤติกรรมนั้นผิดวิจารณ์ก็คือจิตวิญญาณก็คือมีพิษ วิจารณ์ว่ากูมีพฤติกรรมรู้จาระของจิตเป็นพรหมจรรย์เป็นผู้มีสาระหรือพรหมจารย์รู้จิตจริงๆรู้การคิดรู้เหตุรู้ผลตรรกะวิตกกะเป็นตัววิปัสสะที่แท้ไม่ใช่ยุทธการการฝึกปรือไม่ใช่ยุทธการอยู่แค่มรรคเพราะฉะนั้นวิตกวิจารณ์ในแง่มรรคในแง่ต้นทางประพฤติอยู่จึงจะต้องคอยควบคุมระมัดระวังเช่นเขาถึงแตกทานว่าเพลงเพลงแล้วก็เผาเผากิเลสออกส่วนใดมันพามันค้างมันยังไม่เรียบร้อยมันยังฝืนยังฝืนอยู่ทำให้มันอ่อนทำให้มันจางทำให้มันง่ายไม่เรียกว่าดับจิตตกเห็นพฤติกรรมที่ง่ายขึ้นง่ายขึ้นเป็นดีขึ้นดีขึ้นดีขึ้นมี มากดีเจโตก็ปิดประตูจึงจะเป็นได้เก่งแต่มีชายที่ได้ฝึกปรือซะจนครอบครองมีวิมุตที่แท้เพราะว่าไม่มีอะไรลำบากเลยเบาง่ายสบายว่างเป็นความเจริญอยู่อย่างสูงสุดมีอุปโภคทั้งหมดด้วยปัญญาจิตก็ทำได้จริงตามต้องการทุกอย่างง่ายดายเพราะฉะนั้น 3 ข้อนี้จิตใจและชาและวิมุต 4 อันนี้จึงเป็นเรื่องของระบบจิตที่เราได้ฝึกโดยการสอดคล้องเราอยู่เหนือจิตเหนือสัญญาและใจสามารถที่จะดับสัญญาที่เรารู้แล้วว่าควรดับสามารถที่จะกำหนดสัญญาที่จะให้มันเป็นสัญญากำหนดหมายให้มันเป็นไปตามที่เรากำหนดได้ เราจึงเป็นผู้ที่อยู่เหนือจิตนิยมกำหนดทั้งจิตกำหนดทั้งวัตถุเราจึงเป็นผู้เหนือโลกเพราะเราเป็นผู้เยี่ยงมากหรือนิยมในวัดเที่ยงเหมือนนิยตยะมะยะตะยะตะก็ให้มันเป็นไปได้มากก็คือหมายถึงจิตวิทยาแปลว่าเที่ยงแล้วแท้แล้วเราเป็นผู้ที่เสี่ยงต่อวัตถุเราเป็นผู้ที่เราจะกำหนดวัตถุประสงค์ของเจ้าเราจะกำหนดสิทธิ์เราต้องกำหนดเอาได้เป็นผู้ที่กำหนดให้กำหนดทั้งวัตถุไม่ใช่จิตมันกำหนดเราไม่ใช่ใช่วัตถุมากำหนดเราเราต้องกำหนดมันเราจึงจะเรียกว่าโรคอุจจาระเราเหนือวัตถุ ธุรกิจและก็ทำให้มันสมส่วนให้มันสังขารหรือให้มันสังเคราะห์ให้มันเป็นไปด้วยดีตามที่เราจะเห็นประโยชน์ในโลกสุดท้ายเมื่อจิตมีอำนาจเหนืออย่างนี้สิมีทานแพ้คิดมีวิมุตจริงเป็นส่วน 3 ลงตัวพร้อมพรั่งเราจึงจะดำเนินไปด้วยพหุชนะหรือทายาทได้อย่างบริบูรณ์จึงเป็นชื่อว่าเราเป็นบุรุษเพศถูกต้องตามทัน