221120-346 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ019.txt

วันอังคารที่ 20 พฤศจิกายนพุทธศักราช 2522 พ่อท่านโพธิรักษ์นำพิจารณาธรรมะปัจจะเวกก่อนฉันที่พุทธสถานสันติอโศกข้าอยากจะขอย้ำขอย้ำตามในเรื่องนิวรณ์ 8 วันนี้วอน 8 ที่จะเป็นรายละเอียดที่เสริมขึ้นมาอีกนิวรณ์ 3 ที่มากขึ้นกว่านิวรณ์ 5 ที่จริงนิวรณ์ 5 มันก็เป็นนิวรณ์หลักผู้ใดมดนิวรณ์ที่เป็นทานอยู่เสมอมากขนาดหรือทุกขนาด ผู้ใดไม่มีนิวรณ์ 5 แล้วเราจะรู้เรียกว่ามีวิชาไม่ใช่ผู้มีอวิชชาอวิชชาเป็นอันตรายวิชาเป็นอุปการะเราจะเพิ่มวิชาวิชารู้ขึ้นมาเรื่อยๆเพราะว่าพระอริยะที่มีฌานมีองค์ฌานไม่มีนิวรณ์ 5 เป็นองค์การที่อยู่ดีแล้วก็จะมีปัญญารู้ลึกรู้ซึ่งถ้าไม่มีแก่กิเลสอะไรอีกท่านก็จะละเอียดซึ่งเป็นนิวรณ์แต่นี้อีกเช่นเวลาจะเพิ่มวิชาจะเพิ่มความรู้ในโลกชัดเจนว่าชัดมากขึ้นรู้ในแผลที่วัดมากขึ้นรู้ในจิตอันหลงมันเหลือที่พิเศษละเอียด ชอบกินมากขึ้นเป็นอาสวะถือว่าเป็นอนุสัยหรือว่าเป็นสังโยชน์เบื้องสูงของยอดบางอย่างนั้นก็ทำได้อยู่เสมอเป็นผู้บัญชานี่แสดงว่ากามราคะก็ไม่มีพยาบาทไม่มีส่วนลดเดือนละออที่จะเป็น 10 ปีที่จะเป็นตัวประปาติดกับเมรีเรียกว่าชินามิเป็นอุปกิเลสชั้นสูงหรือว่าแม้แต่ในอุทยานสังโยชน์หรืออุปสรรคทั้งสูงเราก็จะเรียนรู้สูงขึ้นไปจึงจะเพิ่มวิชาเมื่อสูงขึ้นไปอีกชั้นหนึ่งนิวรณ์ก็ 17 เราจะเป็นผู้ที่มีปราโมทย์ความสำเร็จหรือเปล่าโม่มันเป็นความร่าเริงเป็น ถ้ารู้ว่าผิดหลักมันจะไปอยู่ในสภาพปกติเรียกว่าไม่ยินดีหม่นหมองหรือว่ามันห่อเหี่ยวคือมีเธอต้องจิตที่มันเป็นเชิงไม่ยินดีไม่แจ่มใสจิตจะต้องแจ่มใสนี่เป็นตัวเช็คอีกอันนึงนอกจากเราเป็นทานแล้วเราจะต้องพยายามทำตนเองให้อยู่ในการค้นนิวรณ์อีสานข้อนี้ให้มีปัญญาเกิดด้วยหรือมีวิชาเกิดขึ้นแล้วก็มีอุปการะคือมีปราโมทย์มีความร่าเริงเบิกบานถ้าจิตเศร้าหมองจิตไม่ยินดีผิดเป็นทางหดห