221224-356 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ019.txt
เนื้อหาในไฟล์
เปิดการศึกษาการศึกษาที่เราศึกษาอยู่ในชีวิตของเรานี้โดยเฉพาะเรามาศึกษาในบทศึกษาที่เราเรียกว่าเรามาปฏิบัติธรรมนำเรียนรู้เพื่อชีวิตอันประเสริฐเราก็จะต้องรู้จักการตัดสินผลการตัดสินผลนั้นจะต้องเข้าใจอย่างแท้จริงของมนุษย์ได้รู้จักสิ่งที่รู้นั้นชัดเจนเรียกว่ารู้แต่สุดท้ายเข้าใจสภาวะที่แท้จริงตามความรู้ที่เรามีมาว่าอารมณ์อย่างนี้แหละเราเรียกว่าอารมณ์นิพพาน เช็คสภาพมีอารมณ์นิพพานแน่ๆมีพวกครูเราก็รู้ได้จริงแม้มีติดต่อกันนานขึ้นมากครั้งขึ้นเราก็รู้ได้จริงมีเสมอๆเข้าเป็นสมาบัติก็จริงๆเราจะเป็นผู้รู้ความเพียงพอดีนิทานนั้นเที่ยงแต่นิทานนั้นก็ไม่ใช่ของเที่ยงอย่างที่เราหมายคือเที่ยงอย่างลูกโลกที่โลกเราหมายความว่าเป็นตายตัวนั้นไม่ใช่เพราะนิทานย้อนแย้งสูงสุดเป็นภาษาที่ไม่เป็นไม่เป็นไปตามที่เขาคิดคำว่าเที่ยงคำว่าเป็นจังและเป็นภาษาโลกอะไรอะไรก็ไม่รู้จัก นิพพานก็ไม่รู้จังแต่นิพพานนั้นนิยตนิพพานนั้นมีจริงผู้ที่รู้นิพพานได้ทุกอารมณ์ไม่ว่าจะเป็นอารมณ์ใดๆก็เป็นนิพพานจึงพูดถึงไม่ทุกข์ในตนผู้ที่เข้าใจสภาพที่อยู่ได้โดยไม่มีอารมณ์หม่นหมองไม่มีอารมณ์ทุกข์ไม่มีอารมณ์เขากลับมาที่เทวะทุกข์โทมนัสอุปายาสเป็นผู้ที่ควบคุมได้เป็นผู้ที่มีเนื้อเป็นผู้ที่จะหยุดกว่านั้นหรือจะปรุงกว่านั้นก็ยังสามารถทำได้ด้วยอยู่เนื้อทั้งขายไม่ใช่ดับสังขารจะดับก็ดับได้ด้วยกับสังขารคือดับการที่จะปรุงให้มันมีเรื่องออกมาในลักษณะอย่างนั้นจะหยุด เอาไปเลยว่าไม่ให้มันจูงออกมาในลักษณะอย่างนั้นทำได้ถ้าผู้ใดยิ่งเก่งที่สุดจนกระทั่งถึงขนาดฝืนธรรมชาติอย่างคุ้มที่สุดคือดับความระลึกรู้เป็นอสัญญีเลยก็ยังสามารถทำได้แต่การดับอสัญญีนั้นไม่ใช่นิพพานที่แท้แต่เป็นจุดหนึ่งที่จะเป็นสภาพที่สภาพรู้ที่แท้ของพระเจ้านั้นจึงมาปรินิพพานจึงเป็นสภาพที่จะมีนิทานยักษ์มี
อ่านต่อ
การรู้เห็นว่าจะมาไม่ได้หมายความว่ามีนิพพานอย่างดับมืดไม่รู้เรื่องเพราะฉะนั้นจุดหมายที่สูงยอดจึงไม่ใช่การดับมืด ก็เป็นภาวะในท้องถิ่นที่เป็นเราจะเรียนรู้ว่าเราจะทำได้บ้างเหมือนกันถึงแม้ทำไม่ได้แต่ถ้าเรารู้อารมณ์ที่เราเรียกว่าอารมณ์สุขอารมณ์ทุกข์อารมณ์สุขไม่มีสุขไม่มีทุกข์เป็นเวทนาในเวทนาที่แท้แล้วเข้าใจความประชุมเรียกว่ากายะเรียกว่าความประชุมประชุมทั้งข้างนอกไปชมทั้งข้างในประชุมทั้งอารมณ์และความรู้ความเป็นจริงของอารมณ์นี้มันถึงจุดที่เรียกว่าเป็นจุดหมายก็คือเป็นเหตุและจิตเป็นเอกนี้เป็น ago ธัมโมเป็นธรรมะอันบริสุทธิ์สูงสุดทรงไว้ซึ่งสภาพดีที่สุดที่เรียกว่าอนุสัญญาอาชา ตามที่เราจะต้องเข้าใจอย่างชัดแจ้งว่าแม้จะอนุสัยอาสวะสุขุมประณีตรู้จริงจิตนั้นก็สะอาดบริสุทธิ์สิ่งศักดิ์สิทธิ์ตะริโยทำบันนังเป็นจิตเป็นขาวลอกครวญขุดทองไม่มีอารมณ์หวั่นไหวไม่มีอารมณ์ที่จะมีเศษทุเรียนอยู่เราก็จะรู้จริงๆถึงอารมณ์นั้นก็เรียนรู้ต้องตัดสินเชื่อเพียงอารมณ์ของตนเองที่ทำเสมอๆจนถึงยอดเราได้ยอดขนาดไหนเราจำยอดขนาดนั้นไว้ยอดนี้มีอีกไหมแล้วก็เรียนรู้ไปเราจะรู้เองว่ายอดหนี้พ่อดีกว่าไม่มีดีกว่าไม่มีดีกว่านี้มีจนกระทั่งเราจะรู้สึกว่าดีกว่านี้ อีกแล้วแล้วเราก็จะทำอย่างนี้ให้ได้เสมอๆสมาบัติทำจนมั่นคงที่แข็งแรงมีกันจนกระทั่งแม้แต่จะไม่เป็นอย่างนั้นอย่างอันโน้นโลมมีรูปร่างมีองค์ประกอบมีการผสมมีการประชุมไม่เหมือนแต่เราก็มีอารมณ์เหมือนถึงแม้เราจะหนักและจะหนาเราจะร้อนมันจะเย็นก็จะหวานก็จะเค็มและจะเป็นยังไงที่ผ่าตัดทั้ง 5 อยู่เราก็มีอารมณ์กลางอารมณ์สบายอารมณ์ที่ไม่หวั่นไหวอารมณ์ที่อยู่เหนือแล้วก็เป็นไปด้วยดีมีสันติจะมีการเรียบร้อยราบรื่นเป็นไปด้วยความเจริญทุกอย่างมีการงานมีสัมมาองค์ 8 ฉันจะมาเรียนมั่นคง 8 ช่องพร้อมมีสมาธิมีสัมมาสังกัปปะสัมมาวาจาสัมมากัมมันตะสัมมาอาชีวะสะมะวายามะสัมมาสติสัมมาสมาธิบริบูรณ์ต้องพร้อมดำเนินไปอยู่โดยชอบโดยควรไม่จะพาเสื่อมทั้งตนและผู้อื่นมีเป็นคำอธิบายที่เราจะต้องเข้าใจตัดสินเรียนรู้อยู่ที่จิตอย่าเผลอจิตใจตัดสินสบายเราจะรู้ว่าเราเป็นอยู่สบายเมื่อเรามีอารมณ์นี้เราก็จะสนใจและตัดสินรออย่างนี้เองเรียกว่าอรหันต์ด้วยเหตุปัจจัยอย่างนี้เรียกว่าอรหันต์หรืออรหันต์กับผลเหตุปัจจัยอย่างนี้ปัจจัยอย่างนี้มีเวทนาอย่างนี้มีสิทธิ์อย่างนี้มีธรรมะอย่างนี้ต้องประชุมต่างๆดังนี้ เราจะรู้โดยปัญญาอันยิ่งของเราใครรู้แทนเราไม่ได้เลยเราจะเป็นผู้รู้เป็นปัจจัตตังเวทิตัพโพวิญญูขอให้ภิกษุขอให้ศึกษาและตัดสินได้ถ้ารู้ดียิ่งกว่านั้นอีกเราก็จะต้องรู้ว่าเราเองตัดสินผิดไปหน่อยนึงแล้วนึกว่าอันนี้ดีที่สุดจิตดีกว่านี้มีอีกเราก็จะรู้มีมากเหมือนกันที่ตัดสินผิดนึกว่าจิตอย่างนี้เป็นจิตอาสาหรือจิตดีที่สุดแล้วแต่เมื่อเราฝึกเปลี่ยนไปต่ออีกจำนวนเป็นไปเราจะเห็นจิตดีกว่านี้อีกเราก็จะรู้สึกอย่างนี้มีแต่เราก็จะเรียนสูงขึ้นเป็นลำดับเพราะจนกว่าจะถึงจุดที่สูงที่สุดเราก็จะรู้ขนาดขอบเขตหรือว่าอารมณ์นิพพานนั้น เราก็จะทำได้โดยปราศจากราคะโทสะโมหะอย่างละเอียดถึงขั้นอนุสัยกิเลสอย่างยาเป็นกลางอย่างละเอียดอย่างรู้จริงเห็นจริงเราไม่พบกับตนเองเราจะเป็นผู้เรียนเราจะเป็นผู้รู้เราจะเป็นผู้เป็นผู้มีให้ได้อย่างแท้จริงพิสูจน์สัจธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าขอให้ทุกคนได้สอดส่องและขอให้ทุกคนได้ถูกต้องที่สุดสิ่งที่พิสูจน์นี้อย่างจริงจังให้ได้ส่วนตัวบันเทิง