221226-358 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ019.txt
เนื้อหาในไฟล์
จัดการปัจจะเวกหรือว่าการจะพิจารณาที่เราทำก่อนฉันนี่ก็เป็นปัจจเวกอันหนึ่งที่พระพุทธเจ้าท่านสอนเอาไว้ให้เราพิจารณาแม้แต่เราจะมีอิริยาบถใหญ่อะไรเป็นต้นว่าเรามีรีโมทใหญ่ในการครองผ้านุ่งห่มในเรื่องสำคัญคือเรื่องปัจจัยอันนี้เป็นต้นหรือว่าเรากำลังจะทานอาหารหรือว่าเราจะกำลังจะบริโภคอะไรนี่ก็เป็นเช่นนี้หมดใจเป็นปัจจัยสำคัญของชีวิตเป็นต้นเราก็จะต้องพิจารณาว่าเราจะเกิดจากเกิดคุณเกิดคุณเกิดโทษปัญหาอะไรอย่างไรและเราก็จะปฏิบัติ เราจะรู้สึกไปตลอดเวลาที่เราได้สัมผัสสิ่งอย่างนั้นอย่างนั้นแม้สิ่งสำคัญที่เรียกว่าปัจจัยเครื่องนุ่งห่มเราจะทรงจะนุ่งผ้าห่มถ้าเราจะกินจะอยู่ถึงแม้เราจะใช้เสนาสนะใช้สถานที่ใช้อันนั้นอันนี้หรือเราจะเป็นอยู่ที่จริงเสนาชนะหรือการเป็นอยู่หรือเครื่องอยู่หรือที่อยู่มันก็เกี่ยวกับการเป็นอยู่ทั้งสิ้นเราจะอยู่อย่างมีอิริยาบถอย่าอริยบทใหญ่อันนี้บทยืนเดินนั่งนอนหรือทำจิตทำการหรืออะไรทั้งสิ้นเราก็จะต้องพยายามพิจารณาอยู่ในทุกชนิดเราจะใช้ยารักษาโรคเราก็จะต้องพิจารณาปัจจัยทั้ง 4 นี้เป็นของสำคัญในชีวิตที่เราจะต้องใช้อย่าง เย็ดสาวเหมือนชาทุกครั้งแม้จะตัดใจสีนี้เรายังจะต้องพิจารณาอย่างซ้ำซ้อนละเอียดลออเพราะเป็นของจำเป็นจะต้องเกี่ยวข้องกับชีวิตขาดไม่ได้ยิ่งสิ่งอื่นที่มันไม่จำเป็นเหมือนอย่างกับปัจจัยเราจะต้องพิจารณาออกให้มากพิจารณาตัดทิ้งพิจารณาไม่เอาพิจารณาลดลดลดลดลดให้จนกระทั่งสิ้นสุดถึงขั้นขาดตอนอะไรที่ไม่จำเป็นจริงๆไม่ใช่ปัจจัยแห่งชีวิตเลยเราจะต้องน้อยๆจนกระทั่งไม่เอาไม่มีไม่เป็นไม่ได้แล้วมันจะพาเรามีเราเป็นอยู่เพราะว่าเราเองมีกิเลสจากต้นต้นมาเราจึงจะต้องมาพิจารณาเรียนรู้ของมันจริงๆ หย่อนลงร้านที่ท่านให้ปัญจเวท 4 อย่างที่เป็นปัจจัย 4 นี้สอนเอาไว้ในครอบปัจจะเวกก็เพราะว่าแม้สิ่งจำเป็นเร
อ่านต่อ
ายังจะต้องพิจารณาอย่างมากเพราะสิ่งใดไม่จำเป็นแล้วต้องละให้ได้ลดให้ได้ไม่ต้องเอามาเกาะมาเกี่ยวเอามาวุ่นวายให้ได้เพราะว่าเรื่องเหล่านั้นไม่ใช่สิ่งสำคัญอะไรเหมือนปัจจัย 4 ทางที่กล่าวแล้วการพิจารณาจึงจะต้องพิจารณาอยู่ทุกที่มีบทการกินการอยู่การนั่งการนอนการยืนการเดินการเป็นการอยู่ทั้งสิ้นเราจะต้องพิจารณาสิ่งที่มาเกี่ยวข้องและทั้งการสัมผัสตามหูจมูกลิ้นกายใจจะต้องเรียนรู้ด้วยปัญญาอันยิ่งกว่าอะไรที่มันเกิดก่อเกิดจากการเกิดเวทนาเป็นสุขเป็น อย่างไรและเราก็จะต้องพิจารณาออกจนกระทั่งทำได้ว่าเกิดการอุเบกขาเวทนาหรือเกิดอุทกภัยวันศุกร์เราไม่ได้คิดได้ยึดเราไม่ได้หลงบาปสมบูรณ์น่าไม่ได้เป็นไปเพราะว่าเรายังมีกิเลสตัณหาอยู่หารายได้อธิบายกันมาหลายในระยะที่จะให้พิจารณาถึงจิตใจสุดๆรูปนิพพานจิตนิพพานอยู่ในลักษณะอย่างไรสิทธิมนุษย์อยู่ในลักษณะอย่างไรเราจะพิจารณาอย่างไรเราได้อธิบายกันมาตลอดทั้งรู้ถึงความเป็นชุมชนที่มีวัตถุอย่างจนกระทั่งถึงเวียดนามถึงความรู้สึกจนกระทั่งย้อนลงไปถึงจิตในจิตและจะส่งไว้อย่างไรอะไรควรส่งไว้อารมณ์ผิดอย่างไรควรเป็นคนมีอารมณ์จิตอย่างไรไม่ควรเป็นไม่ควร เราจะส่งไว้อย่างละเอียดลึกซึ้งมันจึงจะเป็นที่สุดถึงที่สุดถึงขั้นปรมัตถธรรมถ้าเราไม่รู้ถึงขั้นจิตใจเป็น 10 รูปและนิพพานที่แท้จริงเราก็ไม่มีปรมัตถธรรมที่แท้จริงเราจะเอาจากภาษาปากพูดแต่ต้องพิจารณาอ่านแล้วก็ลดละลายมีกรรมวิธีมีสิทธิวิธีในการที่จะฝึกตนเป็นตับบ้างเป็นสิ่งที่เคร่งครัดเป็นธุดงค์วัดต่างๆบ้างแล้วก็เป็นการกระทำตามพื้นตามธรรมเป็นขั้นเป็นตอนบ้างต้องศึกษาศีลศึกษาจิตและมีปัญญาอันยิ่งอย่างถ่องแท้ผู้นั้นก็จะประสบผลเป็นศาสนธรรมโดยเฉพาะที่เรียกว่าพุทธธรรมอันยอดเยี่ยมกันได้ [ไม่สามารถถอดข้อความได้]