221103-336 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-ปราการอโศก-อ002.txt

งการศึกษาหลักแห่งการประพฤติผู้ใดกระทำจึงได้ลงมือแม่น้อยเราก็เรียกว่าบุคคลเป็นผู้ที่มีการศึกษา บุคคลที่มีการศึกษาเคยขับแต่ว่าการศึกษาเริ่มต้นมีการศึกษาการศึกษาไม่ใช่แค่เราจะไปนั่งท่องนั่งบนเท่านั้นไม่ใช่การศึกษาคือต้องรู้ให้เกิดสมาธิแล้วก็จะต้องเข้าใจทิศทางและก็มีหลักการปฏิบัติเพื่อให้ตนเจริญแต่ตนได้ก้าวหน้าในตนเองเป็นไปทุกขณะได้ยินดีซึ่งเป็นความมุ่งหมายใหญ่ทุกขณะน่ะเป็นอุดมการณ์สูงแท้จริงมันทำไม่ได้หรอกทุกขณะแต่ว่าจะต้องมีจุดหมายปลายทางที่สูงส่งอย่างนั้นก็จะต้องทำให้ได้มากขณะที่สุดขณะนี้ยิ่งกว่าวินาทีขณะให้มันยาวๆให้มันติดต่อสืบเนื่องกันเรียกว่าสมาบัติให้มันเป็นไปติดต่อเนื่องกันเนื่องกัน ตามที่เรารู้เราหมายแม้เราตั้งศีลให้แก่ตนเท่านี้ศีลข้อเดียวก็ทำข้อศีลข้อเดียวเนี่ยมันติดต่อไปเรื่อยๆเราจะสำรวมอินทรีย์เราก็ต้องให้รู้ว่าเราจะระลึกถึงอินทรีย์ 6 ต่างหูจมูกสิ้นกายใจที่เราจะสัมผัสสิ่งนั้นสิ่งนี้แต่มันจะเกิดทุกข์เกิดสุขซึ่งมันจะเกิดดีเกิดชั่วเกิดอย่างไรอย่างไรเราจะพิจารณาอารมณ์พิจารณาการสัมผัสสัมผัสควรลดคนละคนสักคนปล่อยและควรที่จะเพิ่มฝากอะไรก็แล้วแต่ก็จะต้องพิจารณาอย่างจริงก็แม้แต่ที่นี่กำหนดวัตถุประสงค์ด้วยตาประมาณเครื่องใช้เครื่องคิดลดลงมาเลยก็จะต้องทำจริงมีสติสัมปชัญญะจริงก็ผู้ใดได้สั่ง Message นี้อีกคนนึงที่เป็นต้นมา ถ้าสั่ง 2 ก็ได้มากขึ้นตั้งศาลก็ได้มากขึ้นตั้ง 4 5 6 ไปอีกมากมายหลายด้านหลายอย่างมีทั้งข้อใหญ่ๆแล้วก็กินรวมไปถึงข้อละเอียดอีกเยอะแยะแต่มากเท่าใดแต่เราก็พยายามระมัดระวังเห็นตามเสมออย่าเป็นคนงมงายปฏิบัติจริงก็ดีสำรวมอินทรีย์ก็ดีทำปฏิบัติตามทีหลักเกณฑ์ที่ท่านบอกคนดีแล้วเราก็พิจารณาเห็นผลในการปฏิบัติไปเรื่อยๆจนละนายจ้างคล้ายเราทนได้ด้วยว่าอย่างนี้เป็นกิเลสอย่างนี้เป็นทุกข์แต่นี่เป็นการปล่อยได้เบาได้สบายได้เห็นผลจริงว่าเออเราปล่อยได้มันก็เป็นจริงมันไม่มีอะไรเราก็ยังอยู่ได้บริบูรณ์สบายกายสบายใจแต่แถมเรายังมีอะไรเหลือไม่ต้องมีทุกข์ครับผมจนไม่ต้องเป็นลำบากลำบนอะไรมากขึ้นมองว่าง่ายปลอดโปร่ง หาได้รับสิ่งตอบแทนเพิ่มขึ้นมาเป็นผลดีมีอะไรจะได้มากขึ้นก็เห็นด้วยปัญญามีอธิปัญญามีญาณทัศนะวิเศษเกิดขึ้นรู้รู้การละลายที่โลกมันหลอกกันมากๆจนเราปล่อยปละละเลยได้ปล่อยทิ้งได้หลุดพ้นได้อะไรเนี่ยเสียภาษาสวยๆภาษาสำคัญมีเยอะที่พูดภาษาง่ายๆให้ฟังเมื่อเราได้จริงเป็นไปได้จริงเราก็เป็นอยู่ได้จริงแล้วเราจะเห็นอานิสงส์นั้นแล้วก็หาศีลใหม่เรียกว่าอธิษฐานหลักเกณฑ์ใหม่ที่จะทำให้เราเป็นอภิสิทธิ์มีจิตดีขึ้นทีละกิเลสได้ดีหรือเป็นอยู่ง่ายเก้าอี้ปลดปล่อยไปอีกเรื่อยๆมันจะสูงขึ้นจริงๆจะมีปัญญารู้ละเอียดว่าในโลกนี้ไม่มีอะไรน่าพิศวาสน่ารักจึงน่า มีราคะหน้าเกาะหน้าเขียวหน้าติดหน้ายึดหน้าถือหน้าเอาหน้าเป็นหน้ามีหน้าได้เลยแต่จะเห็นได้แต่เพียงว่าเราอยู่ก็อย่างสมมุติที่สัจจะอาศัยเพื่อทำความดีอย่างกุศลให้ถึงพร้อมหรือยังประโยชน์ตนประโยชน์ท่านให้ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาทเป็นที่สุดในแต่สุดท้ายจริงๆถ้าเกิดขึ้นสูงแล้วมันจะถึงจุดๆนั้นถึงยังไม่สูงเราก็จะเห็นรูปหล่อว่าเป็นอย่างนี้จริงๆขึ้นไปเรื่อยๆเราจึงจะกลายเป็นคนมีประโยชน์คือคนประเสริฐเป็นคนไม่เห็นแก่ตนรักตัวตนละความที่มีทฤษฎีที่เหนียวและความโลภก็จะไม่โกรธจะเย็นใจสบายจะรู้ว่าคนเราอยู่ในโลกนี้เพราะอำนาจความโลภจึงโกรธเพราะอำนาจความหลงจงโกรธเพราะอำนาจความหลงทางโลกบทความหลงเสียแล้วก็มาละความโลภจริงมาละความโกรธจริงหมดได้มันเป็นเรื่องๆไปนั่นแหละเราจะเห็น เราเป็นอยู่อย่างนี้เราลดละมาได้จริงจนกระทั่งเราอยู่ในโลกไม่หอบไม่หอบไม่หามออกมาเป็นอนาคาดีกว่าทุกคนออกมาเป็นคนที่มีสะสมและความชอบเตือนฉันข้าวของอะไรมาเป็นสุขสันโดษมักน้อยและเราก็จะทำสิ่งละเอียดสูงขึ้นไปเป็นตัวอย่างยืนยันให้เห็นในโลกมนุษย์พระออกมาบวชแล้วก็จะต้องทำตัวให้ถูกจริงๆอ่าเป็นผู้ที่ไม่สะสมมักน้อยจริงๆให้เห็นได้ชัดก็เป็นที่น่าเคารพนับถือแม้ใจมันจะลดได้ยังไม่ได้ก็ได้ข้างนอกก่อนตามศีลตามหลักธรรมวินัยจนจิตมันก็เป็นไปคล้อยตามแล้วมันปล่อยวางจริงๆเห็นด้วยปัญญาไปกับฟื้นเป็นปกติสบายก็เป็นพระอริยะพระอรหันต์ไปเรื่อยๆตามแต่ละเหตุปัจจัยจนที่สุดหมดแล้วเป็นคนก็รู้แจ้งเลยว่าเขาอยู่ไม่ต้องไปติดอะไร จิตใจของเราไม่หวั่นไหวต่ออะไรอยู่ไปอันไหนที่เหมาะสมควรจะสังเคราะห์กับสังเคราะห์มันไปมีชีวิตร่างกายสบายจะมีประโยชน์ไม่เห็นแก่ตัวจะทำงานทำการตามที่เราถนัดการที่เรามีภูมิปัญญาที่จะสังเคราะห์เพื่อส่งเสริมปรุงแต่งอะไรเพื่อประโยชน์เขาอนุโลมปฏิโลมก็เข้าไปได้เรื่อยๆจะเป็นคนมีประโยชน์ตลอดไปเรื่อยไปเพราะการที่เรามาศึกษานี่เป็นฆราวาสเริ่มศึกษาเอาตัวอย่างถ้าเรื่องสำคัญสำคัญที่เราจะได้เรียนของเราเพื่อที่จะรู้คนที่ตูดว่าเราลดละได้แล้วมันดีจริงๆและต้องเพิ่มปฏิสนธิเพิ่มหลักเกณฑ์ใหม่ขึ้นเรื่อยๆเมื่อวันที่ 4 เพื่อที่จะคัดกรองอากาศที่จิตเป็นอาทิตย์ปัญญาเพื่อจะมีวิมุตสูงขึ้นสูงขึ้น เราก็จะเปลี่ยนเรื่องแม้แต่อาชีพเป็นสัมมาอาชีพที่จะไม่ต้องแม้กระทั่งทำงานเพื่อที่จะใช้ลาบแหลกลาภฉันไม่ต้องการอะไรตอบแทนจริงๆอย่างบริสุทธิ์ตั้งแต่ของหยาบจนสุดท้ายแม้แต่ของละเอียดถึงขั้นนำมาทำก็ไม่ได้ทำเพื่อที่จะเอาอารมณ์ดีใจมาแลกหรือเอาคำชมเชยวันแรกแม้แต่จะทำงานเพื่อความขัดคำชมเชยหรือทำงานเพื่อความช้ำใจพอใจสุขใจก็ไม่มีเป็นการทำงานโดยรู้โดยสัญญาว่าอันนี้น่าทำหน้าส่งเสริมหน้าสรรสร้างก็สรรสร้างขึ้นเมื่อยก็พักไม่เมื่อยก็เพี้ยนจุดสุดท้ายก็ไม่พักไม่เพี้ยนนะครับผมก็สงสารได้หรือว่าจุดที่ผ่านที่เราเข้าใจและพยายามจะอธิบายความหมายเห็นชัดเราจะได้รู้รูปรอยลักษณะ ทำจิตใจศึกษาจนกระทั่งเราถึงลงตัวตามทฤษฎีตามหลักเกณฑ์หรือตามความหมายที่มันบอกให้เราก็จะเป็นผู้ที่ปฏิบัติธรรมมีมรรคมีผลเป็นไปตามที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะได้วางไว้จริงและท่านก็เป็นได้แล้วท่านก็สอนผู้อื่นเป็นตามแล้วเราก็จะมาพิสูจน์ว่ามันเป็นได้จริงไหมเราก็จะได้จริงๆนี้ท่านผู้ที่เคยพยายามขอให้ทำได้จริงมีความสุขหรือว่ามีความพ้นทุกข์มันไม่ใช่สิ่งของที่จริงมันไม่สุขไม่ทุกข์ถ้ามันช้าตรงนี้มันเป็นภาษาเขียนแสดงทุกวันนี้มันพ้นทุกข์นะเรียกง่ายๆไม่ต้องไปเรียนย้อนไปย้อนมาจะเรียนสูงก็ไปทำแก้กันเฉยๆเป็นคำก็เหมือนกันพอลำลองถ้าเข้าจริงนิพพานนั้น [ไม่สามารถถอดข้อความได้] อยู่ในวัดในวาแล้วไปธนาคารกะแต่บางคนถึงโกนหัวแล้วเป็นพระมีการปฏิญาณต่อประชาชนว่าฉันจะเป็นอย่างนั้นอย่างนี้มีหลักมีเกณฑ์ข้อปฏิบัติในยักษ์รักรถกลับปล่อยให้เหมือนกันก็ขอให้มันสูง 2 ตัวให้สูงสมส่วนยาเป็นผู้ที่อยู่กินข้าวชาวบ้านแล้วยังเป็นหนี้ใครจะต้องเตือนตนมีสติสัมปชัญญะรู้ตัวรู้ตนทำถนัดของเราให้ดีเป็นพระเชษฐาจริงๆจะมีสัมมาทิฏฐิมีการประกอบพิธีเริ่มมีขึ้นมาซึ่งกัปปะมีการกระทำในวาจาด้วยกายฉันมาฉันก็ปรารถนาโตสัมมาวาจาสัมมาสัมพุทโธสัมมาอาชีวะเรามีชีวิตเป็นคู่แข่งเราแต่เราก็จะช่วยเหลือโลกอยู่ด้วยมีสภาวะธรรมะสติห้อมล้อมมีความ ยามดีจริงๆมีสติสัมปชัญญะอยู่คงเพราะฟังไม่เผลอไม่ใสไม่ละเมอเพ้อพบไม่เพ้อเจ้อติดการรู้ตนรู้ตัวเพื่อที่จะทำขนาดให้มันเจริญเจริญเจริญอยู่อย่างยอดก็ขอทำให้ได้เพื่อจะนำนำพูดขึ้นมาฆราวาสก็นานๆมาทีมาเห็นก็คือคนที่มีความเพียรอย่างนี้มีน้องที่ขับรถรับได้มีน้อยใจเย็นน้องไม่แย่งไม่จริงหาไม่ทำให้โลกลำบากไม่ทำให้สังคมก็เดือดร้อนทุกวันนี้เรายิ่งจะเห็นชัดถึงความแตกแยกทางด้านเศรษฐกิจความเป็นอยู่เรียนรู้กันไปมากๆจะเห็นมันหลงไหลกันเป็นธาตุกิเลสเป็นทาสความหลอกล่อมอบปรุงแต่งเอามาประเดิมประจำตัวประกันได้ประชาสัมพันธ์โฆษณาหลอกกันจริงๆถ้าเราจะรู้เราจะเห็นหัวใจ จับได้ก็รีบจ่ายค่ารถรับกลับบ่อยขึ้นมาโลกมันยิ่งกะหรี่ยุคมันยิ่งแบ่งยิ่งแย่ยิ่งแกร่งยิ่งแย่ยิ่งเอาเปรียบเพราะรักกันอย่างทุกวันนี้เศรษฐกิจก็ได้ร้องโอ๊ยๆเราจะถึงขั้นเป็นผู้ที่ไม่ต้องเดือดร้อนหรือไม่ต้องร้องโดยโอยกันได้พวกเรานี่พวกที่อยู่ปัจจุบันเป็นใกล้ชิดเนี่ยเราก็รู้ว่าโลกมันกำลังเดือดร้อนขอขึ้นราคาไอ้นี่จะเป็นอย่างนี้แล้วก็รู้แต่เราจะรู้สึกว่าเราไม่เหมือนก่อนเราจะไม่ต้องถึงโอยโอยเพราะเรารู้แล้วว่าเราทุกวันนี้เราเหลือทั้งๆที่เราไม่ต้องรวยเหมือนมหาเศรษฐีเค้าหรอกแต่เราจะรู้ว่าเราเหลือก็พอไปพอเป็นเราจะรู้ว่าทิศทางที่ไม่ตายเห็นอยู่เราจะกล้าหาญชาญชัยอยู่กับโลกโดยไม่ต้องขอต้องเหี่ยวนี่เป็นความกำไรของเราแล้วขอให้ทุกคนได้เห็นทิศทางเหล่านี้ไม่ใช่ว่าเราเองเรา มชเป็นคนยากคนจนทำทานก็เหลือน้อยการสะสมไว้ตัวเลขแห่งทะเบียนหรือว่าตัวเลขของบัญชีเงินฝากมันไม่มีมากแล้วเราก็นึกว่าเราเป็นคนจนก็ไปจนหลอกเราไม่จนใจแล้วเราไม่จนที่จะอยู่กับลูกเขาอย่างเป็นสุขหรือยังสบายก็ไม่จนแต่ไม่จนจริงๆเราจะไม่เดือดร้อนเราจะมีทิศทางที่จะเป็นอยู่แล้วมีทางที่จะทำงานมีทิศทางที่จะอยู่กับโลกกันอย่างมีประโยชน์และมีทิศทางที่จะนำเขาเราจะเป็นพวกกินน้อยไปก่อนเขาเราจะเป็นผู้ที่เปลืองน้อยแต่ก่อนเขาเราจะเป็นผู้นำทางคนอดก็จะอดไปก่อนเขาสิ่งเดียวอย่างนี้เป็นต้นเหมือนกับความเป็นพาไปด้วยนักปฏิบัติที่จะมีตัวอย่างให้เป็นตัวอย่างเป็นหลักให้ยึดถือเป็นที่พึ่งและที่พึ่งได้กับยึดถือเป็นที่พึ่ง เป็นผู้นำทางของสังคมแต่คนไม่กลัวจนเป็นกลัวเป็นคนไม่กลัวอดอยากเป็นคนที่จะจัดเรียงความฟุ้งเฟ้อลงมาอย่างนี้โลกยิ่งต้องการอย่างนี้มากมายขอให้ทุกคนได้ปฏิบัติประพฤติแต่ได้ลูกจริงๆไม่ใช่คำพูดนี้เป็นคำพูดเปล่าไม่ใช่ให้ไปด้วยจริงๆเราไปเห็นจริงๆแล้วเราจะเป็นคนสบายได้จริงๆฟังสบายอย่างนี้ไม่ใช่อาตมาเป็นผู้ค้นพบพระพุทธเจ้าค้นพบพระพุทธเจ้าเป็นที่กษัตริย์ฟุ้งเฟ้อฟุ่มเฟือยมีทุกอย่างสังเคราะห์และท่านก็ออกมาเป็นจนได้จนตลอดไปจนที่จะเห็นว่าสุดท้ายแล้วจบแล้วท่านไม่กลับไปเรียนอย่างเก่าอีกเลยจะกลับไปเป็นอย่างฟูฟื้นตัวอย่างเก่าเลยไม่ไปจะได้ไปหลงละเมอเพ้อพบใครเอามาให้จะกระจายออกจากออกฉันไม่สะสมเลยยืนยันจนตลอดชีวิต 45 พรรษาประชาชนจีนท่านไม่ใช่ ถ้าเป็นปลาทุกคนยอมรับเราทำความสะอาดทำอย่างกากตามเดินรอยตามหลักแล้วจะไปโง่ได้อย่างไรใครมันจะมาประชดประชันมันจะมาพูดแดกดันแจ้งว่าอย่างนู้นอย่างนี้กระทบกระเทียบช่างมันเถอะเห็นได้ชัดเจ้ายืนยันยืนยันมันเป็นของกินอาตมาก็ขอยืนยันด้วยวาสนาได้รับผลประโยชน์ได้รับความพ้นทุกข์หรือได้รับรางวัลทุกครั้งแต่รับนิพพานตามพระพุทธองค์อย่างนั้นมาจริงมันเป็นของไม่เหมือนโลกแต่มันวิเศษกว่าโลกเรากล้าอยู่อย่างท้าทายกล้าอยู่อย่างมีสง่าผ่าเผยกล้าอยู่อย่างสบายใจที่สุดเพราะเราไม่ได้เบียดเบียนเขาแต่เราไม่ไปสอบเป็นโรคเขามันสะดวกอิสระเสรีสบายใจพ้นทุกอย่างโล่งๆก็เป็นกันจริงๆแต่ขอให้ภิกษุได้จะได้รับผลอันนั้น ที่สุดแห่งเดียวกันเหมือนสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเราเป็นผู้นำทางมาแล้วก่อนก่อนคนอื่น