230816 การฝึกสมาธิระดับสูง-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ฬ023.txt

ักแต่การพักนั้นเราจะทำจิตให้เหนือมีเจโตว่า 10 ประตูตรงที่ว่ามันพักมันได้พักจริงๆการนั่งเนี่ยอยู่ในใจตัวสมถะได้พักจริงๆแต่จิตใจมันก็อยากจะพักได้มากการที่จะพักมากเกินกว่าที่ควรลงไปนี่แหละจะเป็นการได้ฝึกปรือในการที่เราจะไม่ตามใจจิตในการที่จะได้ไม่ตามใจจิตลงไปเราจะพยายามดึงขึ้นมาพยายามที่จะครองรักษาไม่ใช่ว่าเราไม่ได้พักเราได้พักแน่แล้วได้พักแน่แต่พรรคแม้ว่าถ้าเรายังไม่หลับไม่นอนนะเรามานั่งอยู่เนี่ยหรือเราไม่นั่งแต่เรา เดินทำงานทำกิจเบาๆที่เบากว่างานที่เราทำมาตลอดเวลาจนกลางวันเราก็จะไม่ง่วงเราก็จะไม่หลับเราจะทำงานนั่นนี่หรืออะไรต่ออะไรพอสมควรให้มันกระปรี้กระเปร่าหรือว่ามันมีอะไรปลุกเร้าอารมณ์อยู่พอสมควรมีสิ่งที่เราเกาะติดพอสมควรนะเราจะไม่ง่วงอันนี้ทุกคนก็คงจะระลึกรู้ดีคงจะทราบดีรับทราบดีว่าเราเคยเราเคยผ่านเราเคยเป็นถ้าบุพเพสันนิวาสสติระลึกย้อนไปแล้วเราก็จะเกิดรู้เกิดเข้าใจเกิดเห็นแต่สิ่งที่เป็นองค์ประกอบเหล่านั้นมันเป็นเครื่องจูงหรือเป็นเครื่องเกาะทำให้เราเองเราจิตไม่ตกลงไปแล้วเราก็ไม่เป็นอะไร เราจะไม่ได้นั่งก็ไปเป็นอะไรพอถึงเวลา 20:00 น 21:00 น บางคนก็ 4 ทุ่มนั่นแหละกว่าจะไปพักนอนจริงๆแล้วมันก็วนเวียนไปสู่สภาพที่ตื่นเช้าขึ้นมาก็ว่ากันไปใหม่เราก็ยังได้น่ะทำได้ก็ขอให้เราสอบผ่านขอให้เราระลึกแล้วเราก็ปรับจิตใจเห็นความจริงว่าเราเองเราอย่าไปเข้าข้างเราอย่าไปยอมตอบกิเลสที่มันร่ำร้องต่อรองเราต่างๆนานาเราจะต้องเอาความจริงเข้ายันเอาความจริงๆของเรามันไปหลงไหลรถที่มันจะต้องนมน้องไปนี่ มากอาทิตย์นี้ก็ย้อนกลับขึ้นมาตอนเช้าที่เราง่วงตอนเช้าที่เราตื่นขึ้นมาเช้าแล้วก็มาฟังธรรมโดยเฉพาะฟังธรรมตอนเช้านี่ใช้ธรรมะถูกเรื่องมากเพราะเป็นธรรมะละเอียดเอาทางเอกมาบรรยายเป็นเวลาที่ปลอดโปร่งเงียบสงัดเหมาะที่จะโยนิโสมนสิการในการตั้งใจฟังธรรมอย่างยิ่งถ้าผู้ใดไม่มีกิเลสความง่วงมากมายเกินไปก็จะได้รับประโยชน์มหาศาลทีเดียวอ่าที่เราได้ฟังธรรมเราได้พยายามทำอันลึกซึ้งยิ่งยิ่งขึ้นเป็นการเพิ่มภูมิเพิ่มฐานเพราะฉะนั้นถ้าพูดได้ เป็นทาสของกิเลสอยู่เรายังเลอะๆเลอะเทอะกับกิเลสอันนั้นอยู่อ่อนแออยู่เราจะเป็นผู้ที่พลาดพลาดโอกาสอย่างมากเป็นความซวยมาหาซวยทีเดียวเป็นความสวยมหาชนทีเดียวเพราะว่าเราเองก็กลับไปคบไอ้เจ้ากิเลสนี้ได้อย่างไรถ้าเรารู้ตัวว่าเราตื่นเช้ามันไม่พอพักผ่อนจะไม่พออะไรเราก็ต้องพยายามเข้าพักเขาหลับเขานอนที่จริงมันไม่อ่ะเราได้พักพอประมาณไม่ถึงขนาดฉันก็จะต้องมากต้องมาได้เกินการนักประมาณในช่วงนั้นเราก็จะได้นะที่จริงสักประมาณขนาดนั้นเราจะได้เราจะไม่ถึงกำหนดอะไรกันเกินการนักหรอกเออแต่ว่าโอกาส เป็นบรรยากาศที่ทำให้เราเองออเซาะเคยตัวติดใจมานานแล้วเวลานี้เราก็ไปหลงติดหลงยึดเวลานี้เป็นเวลานอนเคยนอนอย่างนี้มาหลายสิบปีเป็นเวลาที่หลับสนิทเป็นเวลาที่ติดใจเหลือเกินในเวลาช่วงนี้ภารกิจหยุดการนอนในเวลานี้คือเวลาในระยะทางจะตี 3 ตี 4 อะไรเนี่ยแล้วค่อยติดยึดมานานแล้วเสร็จแล้วเราก็เอาความเคยชินอันนั้นไม่พยายามซับซ้อนแม่พยายามที่จะบอกมันไม่พยายามที่จะปรับปรุงตนเราก็จะต้องหลงใหลอยู่อย่างนั้นแหละแต่ถ้าเผื่อว่าเราได้ตั้งใจจริงๆ ทำความสุขตนเองให้มันมีสติชักโครกพยายามเจตนาที่จะกระชับกัญชาบอกว่าไอ้เรื่องนอนน่ะรู้แล้วเราไม่จำเป็นต้องนอนก็คือการพักไม่จำเป็นจะต้องเวลานั้นเวลานี้เวลาไหนก็ได้ไม่ใช่ว่าเราจะต้องมาติดเอาเวลานี้กำลังนี่แหละสงบสงัดกำลังนอนดีๆอร่อยๆมันๆอะไรไม่ใช่ถ้าเราจะนอนให้หลับสนิทเวลาไหนก็มันเวลาไหนเราก็หลับได้ถ้าจะว่ากันเป็นมันๆแล้วก็อร่อยๆแล้วก็เราพักได้ทั้งนั้นเราต้องรู้ความจริงพวกนี้ให้ชัดเจนแล้วเราก็พักให้สนิทตั้งใจก่อนนอนแล้วให้สงบสงัดระงับไปถึงเวลาแล้วเรากำหนดเวลาตื่นพระพุทธเจ้าท่านสอนเราเสมอเวลาควรพักก็พักแล้วก็ตั้งสติสัมปชัญญะกำหนดเวลาตื่น ได้เวลาแล้วก็ตื่นขึ้นมาอย่างผ่องแผ้วตามกำหนดและเราก็ทำกิจต่อไปเราจึงจะเป็นผู้ที่มันตัดกิเลสแท้ๆแล้วเราจะรับประโยชน์พร้อมตัวนั้นน่ะเลิกอย่าให้เช้ามันทรมานอย่าให้เช้ามันเป็นอะไรไปเป็นอันขาดเธอกลับมาตอนเย็นอีกเหมือนกันเราจะได้รู้ว่าเราจะมีได้ฝึกจิตอย่างแข็งกล้าซับซ้อนขึ้นช้าเราจะได้รับความลึกซึ้งของธรรมเย็นเราจะได้ฝึกเจโตสมถะหรือได้ฝึกจิตอย่างมากขึ้นดังที่กล่าวแล้วว่าเราเองมันได้รับความเพลียเพลียอย่างแท้จริงบ้างแล้วเราไม่ใช่เราจะโอ๋ตัวเองเราก็ได้พักบอกแล้วว่าเราไม่ใช่เราไม่ได้พักเรา เราได้พักนะไม่ใช่เราไม่ได้พักจะโอ๋ตัวเองอะไรกันนักหนาจะให้มันมากอะไรกันเกินการเดี๋ยวเราก็จะให้มันอีกแต่ช่วงนี้เราจะต้องหัดฝึกทำให้ได้เป็นสมาธิสักกะรีบตักเราฝึกสมาธิสักกันรึเปล่าคือฝึกสภาพของสมาธิในระบบที่เราจะต้องกำหนดหมายต้องการเท่านี้เท่านี้อย่างนี้อย่างนี้ได้ตามขนาดตามความเป็นไปไม่เคยใช้ภาษาเกาหลีว่ามันเหมือนที่เราจะกำหนดขนาดเหมือนเรากำหนดเฟืองขนาดนั้นเฟืองขนาดนี้เป็นชิ้นส่วนขนาดนั้นขนาดนี้ได้ตามต้องการเราจะให้มากเราจะให้น้อยเราจะให้ขนาดมีอารมณ์ขนาดนั้นมีอารมณ์ขนาดนี้พรรคขนาดนี้ปรุงขนาดนี้เรา ได้เราทำได้เป็นสมาธิสักการะเพราะมันจะหลีกเกินไปมันจะดิ่งดับพักมากเกินไปเกินกว่านั้นเราไม่ให้มันเราจะมีเจโตว่า 10 ประตูเราจะมีอำนาจจิตเราจะฝึกเจโตสมถะจริงๆฝึกอำนาจทางจิตจริงๆฝึกฝึกร่วมเรื่องที่เราจะมีจิตที่เหนือกว่าจิตฝึกเรื่องที่เราจะมีจิตที่เหนือกว่าจิตอย่างแท้จริงเพราะอย่าให้เสียประโยชน์การฝึกทั้งสองช่วงนี้หรือว่าการทำวัตร 2 ช่วงนี้จึงเป็นประโยชน์ทั้งส่วนที่จะเกิดปัญญาเช้าจะเรืองปัญญามากเน้นโน้มไปในทางเจริญปัญญาและเย็นจะได้เน้นโน้มไปในทางเศรษฐกิจพิเศษโต ท้าวเจริญปัญญาหรือจะได้เสริมทางด้านปัญญาเย็นจะได้เสริมทางด้านเจโตมากนี่เป็นจุดที่แนะนำที่ชี้ให้เห็นเด่นชัดถ้าเราไม่เข้าใจชัดบางทีเราก็ไม่รู้เรื่องรู้ราวแล้วเราก็ทำอะไรปล่อยปละละเลยตามอกตามใจมีกิเลสตัณหาอะไรเราก็พบปะปากมันลงไปเราก็ขาดทุนวันแล้วคืนได้เราแทนที่จะได้รับประโยชน์มากขึ้นเราไม่ได้แต่เมื่อเราเข้าใจดีรายละเอียดแล้วเราก็จะรู้จุดสำคัญเราจะรู้ความมุ่งหมายเราจะกระทำประโยชน์อันถูกฐานถูกสภาพทำได้อย่างแท้จริงอันนี้ก็ขอเคลียร์รายละเอียด แห่งสภาพ 2 สภาพที่ธรรมะสอนธรรมะในช่วง 2 อันนี้ทีนี้เราก็จับได้แกนร่วมอยู่อันหนึ่งคือผีร้ายตัวผีนั้นที่มันจัดจ้านพวกนี้บอกแล้วว่าจิตใจของผู้ที่เห็นหรือว่าพอใจยินดีเราก็จะมักจะต้องไปติดมันมากหรือว่าไปให้มันมากเหมือนกับคนที่กำลังติดได้อาหารอร่อยแต่รับเสพสิ่งที่ตัวเองพอใจเพราะเป็นของใหม่ของแปลกพอใจก็ตื่นเต้นดีใจ แล้วเราก็พยายามที่จะรับให้มากรับให้บ่อยไม่ว่าจะเป็นกิเลสชนิดไหนในโลกเป็นกิเลสหยาบก็เหมือนกันกิเลสทั้งโลกหยาบๆเราได้รูปในรถได้กินด้วยเสียงนี่สัมผัสหรือวันได้สิ่งที่ควรได้พออกพอใจในวัตถุอะไรก็ตามแต่เราก็จะขวนขวายขยันเที่ยวหลายเที่ยวคือที่จะไปเอาสิ่งนั้นให้แก่ตัวเองบ่อยๆมากๆเป็นธรรมดานี่เป็นลักษณะธรรมดาธรรมดาเพราะในทางโลกแม้เราจะไม่ได้หลับไม่ได้นอนแม้เราจะเหน็ดเหนื่อยถ้าเราไปพบหมอเพชรบ่อพลอยบ่อทองของต้องใจหรือเราไปได้รับรูปได้รับรถ พระกริ่งได้รับเสียงได้รับสัมผัสอะไรที่เพาะออกพอใจแหมไปที่นี่ได้รับของตื่นเต้นดีใจได้ทำอย่างนี้อย่างนี้ได้มีไอ้นี่สัมผัสเสพสุขเสพสมพอใจจะเสียเงินเสียทองเสียเรี่ยวเสียแรงไม่ได้พักได้ผ่อนไม่ได้หลับได้นอนอะไรนักอ้าวต่อสู้จริงๆตื่นเต้นดีใจเอานี่ก็เป็นระบบธรรมดามันก็พยายามทำเอามันเป็นเรื่องโลกๆเพราะคนเหล่านี้ไม่หลับไม่นอนคนเหล่านี้ต้องการสิ่งเสพนั้นไม่หลับไม่นอนทีนี้พอเรามาเข้าใจธรรมะเราไม่เอาแล้วที่จะไปที่เด็ดๆเหนื่อยหนักหนาเอาสิ่งเหล่านั้นมาเสพ สุขสมไปเสียแล้วเสียแรงไปลงทุนลงแรงเพื่อจะรับสิ่งเหล่านั้นไปเสียด้วยเสียแรงรักเดียวที่เสพเสพสุขโดยที่เรียกว่าเราต้องลงทุนโรงแรมเขาไม่เอาแล้วเราวางเราปล่อยเราไม่ติดใจมันไม่มีมาเป็นสิ่งเป็นสิ่งที่จะมายั่วเย้าเราได้จิตใจของเราปล่อยคลายผ่อนคลายมาได้มากจริงๆถ้าคนที่ไม่ปล่อยคลายเนี่ยคนที่ไม่จืดจางในเรื่องของกิเลสกามกิเลสโลกพวกนี้นี่นะแม่จะได้เวลาพักผ่อนแม้จะมีโอกาสพักผ่อนเนี่ย มันยังฟุ้งซ่านออกไปตามเลยจิตใจของเราจะฟุ้งซ่านออกไปอาลัยอาวรณ์เข้าไปโหยหาหนักเข้าทำมันรุนแรงในจิตมันก็จะดึงเราไปทั้งตัวไปเสพสิ่งนั้นหรือไปหาสิ่งนั้นไปพบสิ่งนั้นทันทีถ้ามันแรงมันจะเป็นอย่างนั้นมันทนไม่ได้แต่ทีนี้ถ้าเผื่อว่าเราจุดจางจากการจืดจางจากโลกที่เราเองเราไปติดยึดพวกนี้แล้วจริงจิตใจเราก็จะอยู่กับภพของจิตหาเราจะไม่ฟุ้งซ่านไปมากนักผมโดยเฉพาะฟุ้งไปในเรื่องราวนี้เราจะมีจิตโน้มน้าวไม่ได้ทางพักจิตโน้มน้าวมันอยู่ในภพมันไม่ออกไปในกามมา แต่มันจะไปอยู่มาอยู่ในภพในเรียกว่าเพราะว่าพบหรือภวังค์เพราะว่าพบหรือภวังค์เพราะจิตมันจะตกภวังค์หรือจิตมันจะตกเพราะว่าพบมันไม่จะออกมาฟุ้งซ่านตาหูจมูกลิ้นกายยิ่งเรามานั่งอยู่ที่นี้ไม่มีอะไรที่มันยั่วยวนไม่มีโรคกามโรคไม่มีโลกิยะสิ่งที่จะล่อตาล่อหูล่อจมูกล่อลิ้นรอบกายรอบสัมผัสหรือแม้แต่วัตถุทรัพย์สิ่งที่เราจะต้องไปมีบทบาทมาเต้นนั้นเต้นนี่อะไรต่ออะไรมันน้อยแล้วแล้วเราเองเราก็ไม่โหยหาอาวรณ์เกินการแล้วพอเวลามามีรูปที่เราจะสงบมันอยู่ในสภาพที่พักหรือผ่อนคลายลงมาแล้วมันก็จะ พักมันก็จะผ่อนลงไปเป็นทิศทางที่เป็นช่องเป็นทิศทางที่มันได้โอกาสได้ช่องได้โอกาสจริงๆองค์ประกอบมันพร้อมสิ่งแวดล้อมมันพร้อมมันสมส่วนเหลือเกินและจิตใจของเราก็มีจริงๆว่าเราเองเราไม่หลงใหลในเรื่องของโลกมากแล้วมันจึงสมคล้อยสอดคล้องลงไปเลยจิตใจของเราก็ยินดีเลยพวกที่พักก็มีจิตใจอีกอันนึงว่าเห็นว่าการสงบหรือว่าเรานับหรือพักลงไปเนี่ยมันดีมันพอใจกว่าอันนี้มีจริงนะสมกันใหญ่สมพรกันใหญ่สนับสนุนกันใหญ่เราก็เลยตก ขานี้มากถ้าเราตีฐานนี้ไม่แตกเราฝืนฐานนี้ไม่ได้หลุดออกจากห้วงวังวนอันนี้ไม่ออกเราไม่ได้บรรลุธรรมไม่ได้สูงกว่านี้ไม่ได้สูงแม้แต่เราจะเหลือเศษกามจะเหลืออะไรต่ออะไรอยู่ก็ตามถ้าเราให้มันดึงหรี่ลงไปจนกระทั่งเราไม่ทำจิตนี้ให้มีกำลังจิตมากมายพอที่จะสู้กับอารมณ์พรรคอารมณ์ดีหลับลงไปมากๆกำลังกินแล้วก็อ่อนแออยู่เท่านั้นโอกาสที่เราจะได้ทำกิจกรรมทางด้านศาสนาแม้ในเวลานิ่งเราจะพิจารณาบุพเพนิวาสานุสติญาณศัตรูประปาจะยานหรือแม้ พยายามสู้เด็กอารมณ์กิเลสที่มันเป็นอยู่ปัจจุบันน่ะทำนี่คือผีพีระมิดพระเราก็ไม่ได้ทำหรือแม้แต่จิตของเราจะอุทธัจจะฟุ้งซ่านไปหากามอ่อนๆที่มันยังเหลือเป็นรูปราคะไปหาพยาบาทอ่อนๆที่มันฟุ้งซ่านอยู่ในใจเรามีนะถ้ามันยังไม่หมดเศษหมดกับนิสัยอาสวะมันยังจะไปพอเวลามันติดกลับลงไปแล้วเนี่ยพอติดจกจิตจิตจิตจิตจิตจิตจิตจิตมันตกภวังค์เขียนว่าจะไปปรุงเรื่องนั้นเรื่องนี้ไปเป็นนิมิตไปเป็นเรื่องโน้นเรื่องอะไรต่ออะไรถ้าเผื่อว่าเรามีสัมปชัญญะปัญญาตามทันเราจะรู้เลยว่าอ๋อคิดว่าไปเนี่ยเรื่องนู้นเรื่องนี้ปั้นเป็นอันนั้นปั่นเป็นไอ้นี่เป็นเรื่องเป็นราวเป็นนิมิตหรือเราเรียกว่าฝัน เรียกว่าจิตของเรามีภาพมีเรื่องมีอะไรต่ออะไรมันมีจริงๆหรือไปอัดรูปไม่มีภาพไม่มีนิมิตไม่มีไม่มีตัวตนไม่มีรูปร่างก็ตามมันจะเป็นเรื่องราวที่เราตามจับได้ถ้าเราพูดได้มีสติสัมปชัญญะนั่งอยู่ขณะนี้แม้จิตจะเข้าไปในภวังค์แล้วเราก็ปล่อยจิตดูจิตมันก็จะไปละเอียดละออฟุ้งไปตามส่วนเหลือที่เป็นเศษกิเลสของเราในจิตเราจะตามจับมันได้จะตามจับมันได้ถ้าสติอ่อนเป็นภวังค์นะไม่ไม่ตามจับมันไม่ได้เราจะถูกมันกลืนกินครอบงำเราจะถูกมันครอบงำเราเพราะเราไม่ได้ได้ประโยชน์อะไรเราไม่ได้ถามอะไรเลยมันก็ครอบงำของเรามันก็ทำให้เราเอง ได้อาหารเป็นอาหารของนิวรณ์เป็นอาหารของนิวรณ์ทั้งอาหารกามทั้งอาหารที่มีพยาบาทก็เป็นอาหารพยาบาทกฐินมีธาตุกับพุทธจักรถ้ามีทั้งหมดเลยทั้งกายทั้งพระเจ้าอยู่หัวพยาบาทพลเปย์วุ่นวายอยู่ในจิตด้วยหินนะมีพระพุทธเจ้านิวรณ์ 5 เจริญงอกงามมากเต็มเรื่องเลยเพราะฉะนั้นเราจะต้องรู้รู้ความจริงอันนี้ให้มากและต้องต่อสู้ให้ดีต้นทางก็คือสติสัมปชัญญะนี่แหละตัวสำคัญที่สุดถ้าเราไม่มีสติสัมปชัญญะเพียงพอไม่มีกรรมวิธีเป็นอิทธิวิธีที่จะต้องปรับปรุงให้แก่ตนเองได้เก่งแล้วเราจะถูกมันกลืนกินตลอด ถูกทุกเรื่องกินมันขอให้พยายามระลึกรู้ตัวให้ดีว่าผีร้ายตัวที่นะมีธาตุตัวนี้นี่มันทำให้เราเสียท่าไปไม่รู้เรื่องเท่าไหร่เสียค่าไปมากเราจะไม่ได้กลับเราจะไม่กำไรกู้กลับเลยเพราะฉะนั้นการฝึกเจโตสมาทานจึงเป็นอุปการะมากเป็นอุปการะมากในการที่จะฝึกให้จิตมีอำนาจให้จิตแข็งแรงอาจจะมีอำนาจให้จิตแข็งแรงเมื่อจิตแข็งแรงมันก็จะช่วยให้เราได้ห้ำหั่นต่อกิเลสไม่ว่าเมื่อใดเมื่อใดเวลาที่มีสติสัมปชัญญะจิตที่เรามีแข็งแรงอยู่มากแล้วเราจะตัดได้แข็งแรงด้วยไม่ใช่คำว่าแข็งแรงนี่มันได้แต่เฉพาะตอนที่เรามาสู้นั้น จิตนี้มันรวมมันเป็นสภาวะจิตที่มีจิตกำลังมีสัตว์มีอินทรีย์มีภาระมันแรงมันจะเชื่อมั่นในตนเองมันจะเชื่อมั่นในกำลังจิตมันจะมีวิริยะแรงขึ้นมันมีสติแรงขึ้นมันจะมีสมาธิแรงมีปัญญาแรงมีทั้งอินทรีย์มีทั้งพละ 5 พร้อมสร้างขึ้นจริงๆเพราะเราได้ปฏิบัติไม่ให้อาหารแก่นิวรณ์เมื่อไม่ให้อาหารแก่นิวตรอนในขณะที่เรานั่งอยู่นี่เราก็จะทำการสุจริตคือให้รู้ว่าเราจะอยู่ในระดับนี้สภาพทรงไว้ซึ่งขนาดนี้ขนาดนี้เป็นสภาพกายสุจริตตามที่เราได้มั่นหมายแล้วว่าเราจะให้เศรษฐกิจของเราเราลงรูปลงรอยขนาดนี้ไม่มากไปกว่านี้ไม่เลยเถิดไปกว่านี้มา เธอไปก่อนนี้ให้มีโปร่งใสให้มีรู้เรื่องอยู่เพราะว่าเป็นการฝึกธรรมะปฏิบัติสติปัฏฐานอยู่ในสภาพซ้อนหรืออานาปานสติก็ตามให้มีสติในลมหายใจเข้าออกนี้และมีความรับรู้ต่อกายต่อเวทนาต่อจิตต่อธรรมารมณ์ในระดับขณะนี้มีสติมีธรรมะวิจัยมีวิริยะเกิดปิติเกิดปฏิกรรมส่วนสมส่วนของเราอยู่นี่เป็นสมาธิที่ตามกำหนดเป็นสมาชิกกริยาที่เราได้มั่นหมายมุ่งหมายว่าจะทำให้ขนาดนี้อย่างนี้อย่างนี้เมื่อเราตั้งใจให้ทำได้ขนาดนี้คุณรู้เป็นหลักและทีนี้คุณก็พยายามกระทำให้เกิดสมาธิศาสนาบัติหรือสมาธิสั้นฐิติทำให้มันเกิดอย่างนี้ขนาดนี้ๆๆต่อกันไปเสมอเสมอได้ พาไปตั้งมั่นสมาธิสั้นเราทำได้แน่นอนมั่นคงดีจริงแล้วถึงค่อยทำสมาธิสักอุฏฐานะถึงค่อยเพิ่มทำสมาธิสั่งอุฏฐานทำสมาธิเพิ่มสมาธินี้เปลี่ยนเป็นโน้นเปลี่ยนเป็นหนี้เปลี่ยนให้ได้ขนาดมากขึ้นน้อยลงอะไรแล้วแต่เลื่อนลำดับเป็นสมาชิกเพิ่มหมายความว่าสมาชิกสมมุติฐานนะหมายความว่าเราเปลี่ยนสลับคืนมีแล้วก็ทำให้ไม่มีหรือว่าไม่มีแล้วเราทำให้มันมีกลับมามีจะมีอะไรจะมีอะไรเพิ่มขึ้นรู้จักไม่มีอะไรให้ยิ่งยิ่งขึ้นและเราก็ทำขนาดเป็นสมาชิกการเลือกตั้งให้ได้ในสภาพอย่างนั้นประมาณ นี่แม่นบ่แม่นได้สมาธิสักการะขนาดนั้นขนาดนี้ตามที่เราหมายแล้วตอนแรกเรายังไม่เก่งเราก็เอาขนาดนี้แม่นๆสภาวะมีอารมณ์ประมาณนี้ขนาดนี้ไปเรื่อยๆทำไปจนกระทั่งได้ขนาดนี้ก็ได้ได้หลายขนาด 2 ขนาด 3 ขนาด 4 ขนาด 5 ขนาดทีนี้ก็ทำไปเรื่อยๆเป็นสมาธิสระโกจิระสลับไปสลับมาอนุโลมปฏิโลมไปมากๆเป็นสมาธิโคตรจะรักสมาชิกสภาอุจจาระคือเป็นไปโคจรเป็นไปตามที่เราต้องการตามที่เรากำหนดตามที่เราจะให้จิตของเรานี่มันเป็นไปได้ไล่ลำดับก็ได้ทวนขึ้นทวนลงย้อนขึ้นย้อนลงเป็นสมาธิเป็นสมาธิโดยอนุโลมโดยปกติขนาดอย่างนั้นขนาดอย่างนี้มีอารมณ์ แถวนั้นมีอารมณ์อยากมีอะไรไปก็ได้หรือจะสลับไปสลับมาก็ได้นี่เป็นการฝึกอย่างจริงๆจังๆในความหมายของการฝึกสมาธิฝึกจิตฝึกได้เก่งจะทำยังไงก็ได้สมาชิกสมาบัติไม่ต้องพูดเลยตอนนี้หรือสมาชิกไม่ต้องพูดเลยถ้ารุ่นที่เราจะตั้งมั่นอยู่ในระดับไหนขนาดไหนจะทำอย่างไรให้มีอารมณ์ประมาณอย่างไรจะปรุงซะด้วยก็ยังได้จะระงับก็ให้สนิทก็ยังได้เราทำกันได้ยิ่งยิ่งขึ้นจนเก่งจนมีสมรรถภาพก็เป็นสมาธิสักอภินิหารเป็นสมาธิสั้นอภินิหารอภินิหารนี่แปลว่าเก่งเลยหาญอภินี้หา หาได้แปลว่าอยู่นี่แปลว่าไม่อภินิแปลว่ายิ่งให้อย่างยิ่งถ้ายังเป็นก็ได้อย่างไม่ก็ได้จะไม่อยากให้เป็นอย่างยิ่งก็ได้อภิจะไม่ให้เป็นก็ได้จริงๆอภินิหารจริงๆเมียเราเราก็จะรู้รายละเอียดของสมาธิที่ชัดเจนขึ้นไปอย่างนี้แต่ถ้าเราเข้าใจในความละเอียดละออของปริยัติหรือความหมายทางทฤษฎีทางภาษาและเราก็พยายามที่จะไปหาสภาวะจริงเราจะเอาสภาวะเศรษฐกิจหรือกำหนดรูปกำหนดนาม จิตของเราตามที่เราเข้าใจความหมายตามที่เราเข้าใจปริยัตินี้แล้วเราจะฝึกให้มันได้จริงๆเราก็ต้องฝึกเราจะเข้าใจเอาเองโดยปากพูดและทฤษฎีเท่านั้นแต่เสร็จแล้วการประพฤติปฏิบัติจริงๆการที่จะทำให้เกิดมักเกิดผลเกิดความเป็นไปของจิตจริงๆเราไม่ได้ฝึกจริงเราไม่ได้ทำได้จริงมันก็ไม่ได้จริงแต่ถ้าเราทำจริงๆฝึกจริงๆไปไม่ใช่อาศัยความคิดนึกเท่านั้นเราจะต้องอาศัยการฝึกปรืออบรมถ้าเราเห็นว่าเรื่องของจิตนี่แหละเป็นเรื่องที่เราจะมาทำเราจะมาฝึกปรือจะมาอบรมจะมากระทำให้เกิดเราก็ต้องทำทั้งรู้ทั้งทำได้ไม่ใช่เรื่องเล่นๆทฤษฎีมีมากมายเราฟังไปนี้เราก็เคยฟังมาแล้วด้วยซ้ำ ถ้าเราฟังอีกฟังดีๆฟังซ้ำซากและอธิบายอะไรแสดงประสมประสมนี่แหละเราจะเข้าใจนึกได้บางครั้งบางคราวพูดได้เหลี่ยมครูพูดได้โวหารที่เข้าใจได้ดีดีกว่าบางครั้งคุณจะรู้สึกเองว่าเออจริงๆวันนี้พูดได้เหลี่ยมนี้เราเข้าใจได้ดีนะเราตั้งใจฟังในมุมนั้นมุมนี้เราจะรู้สึกเมื่อเราได้ทั้งฟังเราได้ทั้งฝึกหัดเราได้ทั้งกระทำให้แก่ตนเองอย่างที่ได้อธิบายไปแล้วก็ทั้งเรามีทั้งปริยัติเรามีการทั้งฝึกปรือแล้วเราฟังละเอียดลออเราก็จะเข้าใจไปบอกแล้วว่าแต่ละวันแต่ละวันพูดเหมือนซ้ำซากแต่มันก็มีนัยยะบางทีโวหาร อารมณ์สำนวนเชิงแนะเชิงพูดเนี่ยไม่เหมือนเดิมหรอกแต่ก็โน้มน้อมมีอิทธิหัวข้อมิราจเก่าๆนั่นแหละแต่ว่าเราก็มีความรู้ใหม่ๆผสมเพิ่มเติมอยู่เสมอเราก็จะได้ฝึกเราก็จะได้รู้ได้เข้าใจเพิ่มเติมขึ้นอย่างแท้จริงอันนี้เป็นเชิงของจิตแนะนำว่าเราจะกระทำอย่างไรกับจิตให้รู้ซ้ำซากอีกบางคนอาจจะไม่ซ้ำบางคนอาจจะได้ฟังใหม่ๆเพิ่งได้ยินได้ฟังก็มีเราก็พยายามทำความเข้าใจแล้วก็จะได้ฝึกหัดตามที่กล่าวนี้ มาที่เรามาทำอะไรต่ออะไรกันอยู่นี่เราก็รู้อยู่แต่ต้นว่าเราจะมาปฏิบัติธรรมการแนะนำด้วยภาษาแล้วก็ให้พวกเราได้ทำเนี่ยเราทำตั้งสติปัฏฐานที่เราเดินยืนนั่งนอนทำงานทำการแม้กระทั่งเราจะหลับนอนแล้วก็มีการพยายามที่จะหัดตั้งอกตั้งใจควบคุมกายควบคุมใจของเราเป็นสติปัฏฐานเราก็มีกรรมวิธีที่จะทำอยู่ตลอดเวลาเราจะทำให้ได้มาอิริยาบทที่สุดแม้กระทั่งมานั่งนิ่งๆนั่งอยู่กับที่นี่เราก็จะฝึกหัดกระทำดังกล่าวแล้วว่าเราจะมีเชิงอะไรที่เรามานั่งทำเนี่ยอธิบายไปแต่ต้นแล้วว่าเราจะได้จับจิตเราจะได้สัมผัสกับจิตจะเรียนรู้จิตจริงๆไม่ใช่มาถึง ไม้กิเลสกับจิตร่วมกันเล่นงานเราเลยมานั่งอย่างนี้แล้วก็เลยโดนเจ้าจิตกะเจ้ากิเลสสมรู้ร่วมคิดกันเสร็จเราเสร็จมันถ้าอย่างนั้นแล้วก็มานั่งนี้วันแล้ววันเล่าอาหารมันก็มากนิวรณ์มันก็ได้อาหารไอ้นี่เป็นการนั่งนะเป็นการนั่งนั่งแล้วเราก็ได้นิมนต์ไปทุจริตใส่เข้าไปใส่เข้าไปพ่อเพิ่มเข้าไปพ่อเปิ้นก็ไปมันจะได้กำไรอะไรก็ขอให้เราทั้งหมดนี้ว่าให้มากสำนึกให้มากเลยว่าอย่าให้ขาดทุนนะเราจะทำอุปการะเราไม่ได้มาทำสิ่งที่มันเป็นความเสื่อมหรือว่าเป็นการขาดทุนเป็น ตายแต่เรานะที่บอกนี่เป็นฐานหนึ่งของนิวรณ์ชนิดที่เรียกว่าวิชากับอวิชชาวิชชาเป็นอุปการะอวิชชาเป็นอันตรายเพราะถ้าเราแม้แต่อวิชชาเราเราไม่เข้าใจเราโง่หรือว่าเราไม่เข้าใจเนี่ยเป็นอวิชชาถ้าเราฉลาดขึ้นเราเข้าใจแล้วจะเป็นวิชาจะเป็นวิชาฉะนั้นเราก็ต้องทำให้ได้ทำให้จริงถ้าเป็นจริงโน้มน้าวมาให้เป็นสุขกุศลถ้ากูสนเป็นอุปการะถ้าเป็นอกุศลเป็นอันตรายเป็นนิวรณ์ในการนิวรณ์มีถึง 8 นิวรณ์ 5 แล้วก็เข้าใจแล้วว่ามีกาม มีพยาบาลมีที่นั่งมีพระมีอุปสรรคอุปสรรคมีวิจิกิจฉามีนิวรณ์ 5 ที่นี้นิวรณ์อีก 3 ที่มีนัยยะลึกซึ้งเข้าไปอีกที่ได้พูดไปแล้วเมื่อกี้นี้ก็บอกตัวที่วอนแท้หรือตัวอันตรายแท้ๆก็คืออวิชชาเออเป็นนิวรณ์ที่ 6 อารีคือความไม่ยินดีความไม่ยินดีเดี๋ยวจะอธิบายความหมายชัดๆชัดเจนขึ้นอีกเป็นนิวรณ์ที่ 7 และอกุศลเป็นนิวรณ์ข้อที่ 8 มีนัยยะลึกซึ้งซับซ้อนขึ้นจริงๆแกนใหญ่ก็อยู่ใน 5 นี่แหละแต่ทีนี้ที่มีอีก 8 ไปเนี่ยหมายความว่าผู้ปฏิบัติแล้วมันยังไม่ได้ ไปอีกคือมันเข้าใจเท่านั้นมันยังไม่รู้ลึกขึ้นอีกมันยังเป็นอวิชชามันยังเป็นความโง่ยังเป็นความไม่เข้าใจนี่ถ้าผมว่าไม่พูดมาอธิบายนำไม่แย้งลงไปไม่พยายามอย่างนำทำความหมายทำความเข้าใจลึกซึ้งต่อไปอีกเรามาถึงก็บอกว่าเอามานั่งแก้ตัวสมถะมาถึงแล้วก็มานั่งแหมะเราเข้าใจอยู่เท่าไหร่แล้วก็แม่อยู่เท่านั้นแล้วก็ทำไปตามความเข้าใจเดิมจากเก่าๆวิชาไม่เพิ่มอย่างน้อยความรู้ที่จะรู้ลึกรู้ซึ้งรู้ละเอียดละออสูงขึ้นอีกไม่เพิ่มไม่เพิ่มคือปฏิบัติเคยชินอย่างไรเป็นมิจฉาทิฐิหรือว่าเป็นแนวที่จะพาไปสู่จุดเดิมจุดกล่าวยังไงคุณเป็นดังกล่าวที่พูด คุณจะเข้าใจมีสำนึกเพิ่มขึ้นเราจะต้องอย่างนี้เราก็จะมีสำนึกจะมีความตระหนักความสังวรเพิ่มขึ้นเรารู้อะไรต่ออะไรละเอียดลออเพิ่มขึ้นทำให้เราเข้าใจชัดขึ้นมีจุดใหม่มีสิ่งใหม่ทำให้เราได้เข้าใจใหม่เพิ่มขึ้นความเข้าใจลึกซึ้งขึ้นกว่าเก่าภาพสงสัยคลายไปมากกว่าเก่าคิดสิ่งที่เคยเห็นดังกล่าวนั้นเปลี่ยนทิฐิไปอีกเป็นสัมมาทิฏฐิยิ่งๆขึ้นแล้วร่าเริงแจ่มใสขึ้นไม่เป็นอะไรที่เพราะเรามีวิชาฟังดีๆนะมันเสริมกันเพราะเราเกิดวิชาเราพ้นอวิชชาเพิ่มขึ้นแม้นิดแน่นอนเป็นนิวรณ์ข้อที่ 6 มันจะเสริมเข้า ข้อที่ 7 ส่งเสริมการมีอะไรไม่มีอะไรตีเป็นประมุขชาติพระพุทธเจ้าหมายความว่าเป็นความยินดีในความพอใจแทนที่จะแหน๋แทนที่จะไม่ยินดีมาเมื่อไหร่ก็มานั่งแม้ตั้งอกตั้งใจใหญ่เลยนะแต่เรามีความรู้เท่าเก่าทำแล้วไม่คลี่คลายความเก่าปัญญาที่จะลึกกว่าเก่าก็ไม่มีธรรมแล้วก็ได้อย่างเก่าเป็นดังกล่าวเซ็งๆซ้ำๆเบื่อๆหน่อยๆมันไม่ยินดีอ่ะไม่ยินดีมันเป็นอันติก็เป็นนิวรณ์แต่ถ้าเราทำแล้วเราได้ส่งเสริมการเกิดวิชาหรือเราเข้าใจอยู่ในจุดอีกอันนึงคืออุปการะของคู่ของนิวรณ์ข้อที่ 7 เนี่ยถ้าเราทำใจให้กินดีเบิกบานร่าเริงก็เหมือนกับ พระวิริยะจิตตะวิมังสาเหมือนกับอิทธิบาท 4 มันเกิดความยินดีตั้งใจในความยินดีมีความยินดีกับสิ่งนี้สินี่อิทธิบาท 4 ก็บอกอยู่แล้วอันนี้ก็เหมือนกันถ้าเผื่อว่าเราเกิดจริงเป็นประมุขชาติเป็นความยินดีพอใจไม่ใช่ความไม่ยินดีเป็นอันติที่แปลว่าไม่ยินดีประมุขชอบแปลว่าความยินดีความพอใจถ้าเป็นความยินดีความพอใจจริงๆมันก็ไม่เป็นนิวรณ์เออเพราะฉะนั้นเราจะต้องทำอย่างไรเราจะยินดีทำอย่างไรเราจะเป็นฉันทะทำอย่างไรเราจะพอใจเราก็ต้องทำใจในใจของเราเนี่ยให้มันพอใจอะไรที่จะเป็นสิ่งจูงให้เราพอใจจุดไหนมุมไหนเหลี่ยมไหนจะทำอารมณ์ทำอาการยังไงให้มันพอใจเราทำถ้าไม่ทำก็จะเป็นอันตรายอยู่นั่นเอง ไม่ดีขึ้นขาดทุนไหนๆเราก็จะมาทำสิ่งนี้จะมาฝึกหัดอบรมสภาพเพียรมาทำอันนี้แล้วก็มาทำสิทำแล้วอย่าให้ขาดทุนทำแล้วอย่าให้ขาดทุนเรามีความรู้เพิ่มขึ้นอย่างนี้แล้วเราก็ทำในใจกระทำฝึกหัดอบรมปรับปรุงขึ้นนิวรณ์ข้อที่ 6 อกุศลข้อที่ 8 ไม่ใช่ 6 อ