230831 โพธิสัตว์สอนลูก-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ฬ024.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันอาทิตย์ที่ 31 สิงหาคมพุทธศักราช 2523 พ่อท่านพบที่รักได้แสดงสัมโมทนียกถาก่อนฉันที่พุทธสถานปฐมอโศกส่งทั้งหลายภายในสถานที่ที่เป็นอารามก็เป็นสถานที่ที่เราจะมาประชุมกันพึงมาพบกันพึงมาคลุกคลีมาเกี่ยวข้องเข้าใกล้เข้านั่งใกล้เข้าเงียบหูฟังสำหรับทำแล้วเราก็เอาไปพิจารณาไตร่ตรองพิจารณาดีแล้วเราก็เอาไปกระทํา แล้วก็กระทำเพื่อเกิดผลในการพัฒนาหรือว่าทำตัวเราให้เป็นคนประเสริฐตามพระบรมศาสดาที่ได้เป็นผู้ที่เห็นก่อนรู้ก่อนว่าเกิดมาเป็นคนแล้วจะได้สิ่งอะไรสูงสุดจะได้สิ่งใดประเสริฐสุดท่านก็เอามาสอนไว้เป็นระดับเป็นขั้นเป็นตอนขั้นต้นขั้นกลางขั้นปลายไล่ขึ้นมาด้วยหลักของสัมมาเรียวมะถือเป็นหลักที่จะทำไปตามฐานะศีลก็มีเป็นขั้นเป็นหมวดเป็นหมู่เป็นระดับเป็นขั้นที่จะปฏิบัติพึงปฏิบัติให้แก่ตนไปตามฐานานุกรมนะเพราะงั้นเมื่อสีเป็นหลักวัดเป็นหลักที่จะเอามากระทำ ขัดเกลาตนมันก็เป็นฐานะที่แท้ใครพอได้ขนาดใดก็เอาขนาดนั้นของเรามากระทำแน่ใจว่าสีของท่านที่จะเป็นไปตามหลักเกณฑ์กว้างๆที่ตราไว้เป็นศีล 5 ศีล 8 ศีล 10 10 ล้วนสุรีย์มาหาศีลอะไรตามหลักต้นๆท่านก็กล่าวไว้กล่าวไว้เพื่อที่จะให้เราได้เอามาประพฤติอยู่นี่ก่อนที่เราจะประพฤติเราก็ถ้าไม่เอาง่ายๆตามศีลในระยะกลางบ้านที่พระพุทธเจ้าท่านตราไปแล้วเราก็จะมาทำความเข้าใจกับตัวเราเองก็ได้เพื่อที่จะเห็นเรื่องอะไรที่เราเข้าใจว่าเออนี่ จะเลิกกันละจะปลดปล่อยแล้วก็เอาหลักการมายึดถือเป็นเครื่องปฏิบัติวิธีการหลักการต่างๆที่เราเข้าใจเรามาปฏิบัติธรรมพระธรรมเราจะห่างอันนั้นเราจะหยุดอันนี้เราจะทำอย่างนี้อย่างโน้นอย่างนี้เราจะมีข้อกำหนดกฎเกณฑ์ให้แก่เราเองเพื่อจะลดละลงเพื่อจะหลุดออกมาไอ้คนเรามันไม่มีอะไรมันเป็นตังค์ไปหมดเลยมันมีแต่หอบจะหาอะไรก็หนักยุ่งยากไม่เข้าใจเราก็ไม่เข้าใจเหมือนคนบางคนโ
อ่านต่อ
ลกๆเขาก็พอหามาเองนั่งกันไปอย่างนั้นน่ะมันเรื่องธรรมดาธรรมดาสะสมกันเป็นความคิดสามัญทุกคนก็คิดอย่างนั้นเป็นสามัญทั่ว เดินดาดเขาก็เป็นอย่างนั้นส่วนทางด้านสัจธรรมของพระพุทธเจ้านั้นพระพุทธเจ้ากลับไม่เห็นอย่างนั้นท่านตอบเห็นว่าอย่างนั้นมันเป็นความกระเบียดเกษียณเป็นความเห็นแก่ตัวเป็นทิศทางที่จะทำให้เกิดความแตกแยกเบียดเบียนสุดท้ายทุกข์ร้อนเราก็ทุกข์ร้อนสังคมก็ทุกข์ร้อนร่วมกันแต่เขาไม่เข้าใจไม่รู้คนอย่างพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระบรมศาสดาเห็นโอ้อย่างนี้เป็นไปเพื่อความทุกข์ทุกข์ร้อนเบียดเบียนเพราะเรามีต้นรากแห่งตัวสำคัญคือกิเลสตัณหาเป็นตัวสำคัญมันก็ต้องให้ต้องอยากแล้วมันก็ถูกหลอกเป็นมายาถูก ยังง่วงแล้วน่าเสพหน้าได้หน้ามีหน้าเป็นหน้าเอาตั้งแต่เสพการเสพพบเศษชาติเศษอารมณ์อะไรที่ไปยึดติดถือติดเอาไว้ในใจทั้งนั้นทั้งนั้นเลยเพื่อโปรดฉันอาจจะบริจาคเธออย่างนั้นเข้าใจอย่างนั้นแล้วจึงมาเอาทิศทางนี้มันมาเอามันเห็นจริงแล้วมันมาเอาอาตมามาเอาสภาพที่เป็นอยู่เดี๋ยวนี้อาตมาไม่ได้มีใครบังคับนะไม่มีใครบังคับไม่มีใครงอนง้อให้มานะพระพุทธเจ้าไม่ได้ง้อจะมานะพระพุทธเจ้าบอกว่าไม่มาเจ้าของเองไปแต่ท่านก็ไม่พูดด่าพวกนี้หรอกนะอาตมาพูดเป็นลีลาให้ฟังพระพุทธเจ้าไม่ได้ง้องอนอาตมาเลยพระพุทธเจ้าท่านมีของดีเพียงพอ เราซะอีกสิมาง้องอนเราซะอีกเป็นผู้ที่ซมซานเข้ามาหาท่านเข้ามาเอาอย่างนี้อย่างโลกอาตมาไม่สงสัยเมื่อไม่เห็นอย่างนี้ด้วยปัญญาด้วยตาอันแสนสว่างแล้วไม่สงสัยยังโลกที่ไปนั่งสั่งสมสร้างสรรค์อะไรขึ้นมาแล้วเราก็ไปนั่งสมมติไปนั่งยึดตามเขาไปนั่งเห็นตามเขาเออต้องอย่างนี้อาตมาว่ามันบ้าเห่อบ้าหลงก็ไปหลงกับเขาไปเหอะเขาไปนี่มันมีมากเดี๋ยวนี้มันพูดกันไม่หมดมันสร้างขึ้นมาเพื่อที่จะดำเนินไปหมดพูดไม่ครบหรอกในโลกไม่สงสัยอย่างนั้นไม่สงสัยเลย เพราะสัจจะที่เราเป็นหลงว่าถ้าเราได้สมใจว่าเราจะต้องมีอย่างนี้ได้สมใจได้เป็นอย่างนี้แล้วก็เราก็ได้ก็สมใจก็เป็นสุขเสร็จแล้วก็ไม่เที่ยงแท้ไม่มั่นคงไม่ถาวรไม่ใช่เรื่องจีรังอะไรเป็นแต่เพียงว่านึกว่าวันศุกร์สุขเพราะว่าไม่ได้จี้ๆไทยๆในหัวใจเขาจะเลิกเสพสมภาษาไทยเสพสมสุขสมหวังถ้าคุณเข้าใจอย่างลึกซึ้งนะคำว่าสุขสมสุขสมมันสมกับจิตใจเราอุปทานไว้มีกิเลสไว้มีตัณหาไว้มีอะไรที่ตั้งคอไว้ถ้าเราไม่ได้เราก็ทุกข์ถ้าได้จัดถ้าอยากได้จะจับมันก็ต้องเร่งวิธีการที่สุดทำพาสทุจริตรุนแรงอะไรก็เอาถ้าไม่ย้ายได้ ไปกับเมียอื่นเป็นเรื่องเคียงที่จะพอจะได้แก้ไขไปเรื่อยๆถ้าได้อันนี้ก็เอาไม่ได้ก็ช่างมันแต่แท้จริงถ้าได้ก็ดีก็รู้ว่าดีลงก็ได้เราเป็นดีเป็นสุขอยู่เรื่อยไปไม่ได้จ้างใครหรอกไม่ได้จ้างใครน่ะเป็นอยู่อย่างนั้นอยู่ที่จิตใจมันก็แปลว่าเราไม่มาเห็นอันนี้เป็นแท้จริงเลยว่ามันเป็นเรื่องมายามันเป็นเรื่องไม่ใช่สุขใจสักอะไรหรอกเราถูกต้มมาสักศพภาษาไทยคำว่าสุขนี่ก็มาจากภาษาธรรมมาจากภาษาศาสนาที่บอกว่าศุกร์นี้มันสุขก็ถ้าเลยสุขไปแล้วเปื่อยถูกต้องจนเปื่อยแล้วถูกต้องมาจนสุกเร็ว ไม่รู้ตัวตายใหม่ไปเกิดเป็นเด็กใหม่แล้วก็ไปเป็นหนุ่มใหม่หนุ่มแว่นใหม่แล้วก็สุขใหม่เน่าไม่เปื่อยใหม่หมุนเวียนอยู่อย่างนั้นตลอดนานนับชาติไม่ว่าเมื่อไหร่เมื่อไหร่อย่างนี้ทั้งสิ้นคุณก็ได้กี่ชาติเอาสิมาอาตมาทาให้เลยนี่แบบนี้ถ้าคุณไม่ผ่านธรรมะไม่ศึกษาไม่บำเพ็ญบารมีไม่เปลี่ยนไปจริงๆอีกกี่ชาติเอาไหมล่ะเอามาคุณจะต้องแย่งชิงกันวนเวียนขาดแคลนกันไม่อยากประเภทที่เรียกว่าศัตรูตรงๆจนกระทั่งเป็นศัตรูกันอยู่แบบกามเทพศัตรูก็ยังก้าวหน้ายิงกันด้วยเกสรดอกไม้นะลูกศรของกามเทพนี่ยิงกันด้วยเกสรของเขานี่ทำด้วยเกสรดอกไม้ยิงเดี่ยวโอ้โหมหามาหาพี่มหาบรมศพนะมันไม่ใช่แสบมัน ก็ไม่แสบแต่มันแสบเย็นแสบลึกแสบแสบไม่ถอดไม่ถอดถอนเพราะว่ายิ่งแสบยิ่งมันก็ไม่ใส่หัวใจตัวเองเลยนะแม่นึกว่าชอบแต่แสบเลยนะอย่าสำรวจเขาลงงูสวรรค์เขาเรียกแสบสันต์สงบนะแสบแสบๆสันป่านี่แปลว่าสงบสันติชั้น 3 แต่มันแสบนะเจ็บแสบนะแสบอย่างมันเหมือนสงบสงบมันไม่สงบหรอกที่จริงเราไม่รู้ว่าเราโง่มันกบดานอยู่ข้างในใจเราแล้วไม่มีวันจบสิ้นนิรันดรไม่มีการเปรียบเทียบ Android เป็นอย่างนี้แต่ไหนแต่ไหนเพราะอาตมาแสดงธรรมถึงบอกว่ายิงกันด้วยเกสรดอกไม้ฆ่ากันด้วย หยาดน้ำผึ้งฆ่ากันด้วยเกสรดอกไม้มันวนเวียนค่าการอาตมาแนะนำว่าอย่างเช่นไม่ใช่สเปคเยอะแยะให้ทะเลาะกันนะพ่อแม่ลูกรักกันรักกันก็เหมือนเก่าประเทศฆ่ากันได้เกสรดอกไม้ชาติแล้วชาติเราจริงๆก็เข้ามาใช้หนี้ใช้สินกันเกิดมาแก้แค้นกันนาทีอีกตอนนี้ฉันเป็นลูกมาหาเงินมาพ่อแม่ฉันจะผลาญพ่อแม่ก็เป็นคนไทยอ่ะดิหามาให้ลูกใช้ลูกก็ใช้ไปถ้าลูกมันมาตอบแทนก็ชื่นใจชื่นใจชื่นใจก็เอาแล้วนั่งเศร้าไปดิถ้าลูกมันไม่เห็นดีเลย เอาไม่ตอบไม่แท้มันผ่านมาแล้วมันก็หนีไปเลยไม่ทดแทนบุญคุณอะไรว่างั้นนะว่ากันตามประสาโลกรถเครื่องที่จริงน่ะดูหลักธรรมแล้วพ่อแม่ไม่มีสิทธิ์ไปทวงอะไรจากบุตรจงถือว่าเราเองเกิดมาใช้หนี้เพราะลูกนะเผื่อไว้ใช้หนี้อย่างไรเพราะว่าพ่อแม่ต้องเป็นผมข้างบนอุเบกขาเมตตาสงสารเขาช่วยเขาได้ยินได้ดีหรือไม่ดีไม่ดีไม่ได้อยู่ดีๆแล้วเลิกกันเฉยไม่มีสิทธิ์ใช้หนี้เขาไปพ่อแม่มีนัยยะอย่างนี้โดยสัจธรรมจริงสัจธรรมของลูกก็อีกเหมือนกันนั่นแหละว่าพ่อแม่เลี้ยงเรามาช่วยเหลือเกื้อกูลทุกอย่างลูกก็ต้องทดแทนบุคคลโดยรวมท่านเพราะว่าท่านแก่ขึ้นแก่ขึ้นท่านจะเลี้ยงเราก็ทำเป็นหนุ่มหลายท่านแข็งแรง พ่อท่านเลี้ยงเราแล้วเรายืนด้วยขาของเราได้แล้วเราเลี้ยงทำมาหากินได้มีอาชีพเป็นไปได้แล้วเราก็ต้องทดแทนบุญคุณท่านเลี้ยงกันไปเลี้ยงกันมาถ้าระบบอย่างนี้เกิดอยู่มันก็ไม่เดือดร้อนทุกอย่างมันก็หมุนเวียนอยู่ได้โดยการเกิดหมุนเวียนอยู่โดยการเกิดก็เป็นกุศลในความดีงามได้ดีเพราะทำมาขั้นที่จะเกิดอยู่แล้วก็อยู่ด้วยความดีงามอย่างนี้ก็ไม่มีปัญหาถ้าท่านถูกทำนองครองธรรมหรืออยู่ในครรลองแบบมีแต่มันก็หนักไปหนักมาอยู่นั่นแหละไอ้พ่อแม่ก็เลี้ยงลูกให้ลูกก็จะต้องไปกตัญญูตอบแทนพ่อแม่เขาตอบแทนใครมากใครเกินน่ะตอนนี้ลูกกับพ่อแม่ใครจะเป็นหนี้ใครอ่ะถ้าลูกเป็นหนี้พ่อแม่ ก็เกิดมาใช้หนี้ถ้าพ่อแม่ยังเป็นหนี้ลูกก็เกิดมาใช้หนี้กันอีกใหม่ไม่มีจบนิรันดรฟังให้ดีสอนให้ฟังแล้วไม่มีอะไรหรอกก็ไม่ใช้หนี้กันอยู่นั้นแล้วไม่รู้กี่นานนับชาติจะไปนึกว่าชาตินี้ข้าเป็นแม่เองข้าชาติหน้าก็เอ็งเป็นแม่ค้าไม่รู้เรื่องอ่ะอย่าคิดว่าเราจะเป็นแม่เขาเรื่อยไปชาติหน้าก็จะเป็นแม่เขาชาตินี้ก็จะเป็นแม่เขาชาตินี้ก็จะเป็นแม่เขาอยู่เรื่อยไปไม่ได้เอาเพราะว่าการเป็นแม่เป็นหลักเอาอยู่ที่นี่นี่นี่สินเป็นหลักเพราะฉะนั้นเราไม่รู้ว่าเราเป็นหนี้เขาเท่าไหร่ใช้หนี้มันให้หมดตัวก็แล้วกันให้มันเกินไว้เป็นพ่อแม่เขาก็ใช้หนี้มาให้เกินไว้ไอ้ลูกก็ไม่รู้ว่าเราเป็นหนี้พ่อแม่เขาไว้เท่าไรเว้ยแต่ชาตินี้เห็นยังไงอยู่แล้วพ่อแม่เขาให้เรามาตั้งเท่าไหร่ ตอนนี้ฉันอยู่ชัดๆเลยว่าพ่อแม่เขาให้เรามานี่โอ้โหนี่ไม่รู้ว่าเราต้องให้เกินเข้าไว้ท่วมตัวไว้แม้แต่ชาตินี้ก็ให้ตัวว่าชาติหน้ายังไม่รู้นะหรือชาติแต่ก่อนเรายังไม่รู้เลยไม่รู้มันทบต้นกันมาอีกเท่าไหร่ก็ยังไม่รู้ลูกก็ต้องใช้เขาไว้มากเข้าไว้แม่ก็ว่าเถอะถ้าใครเข้าใจอย่างนี้แล้วไม่มีเดือดร้อนสังคมก็ไม่เดือดร้อนฉันก็ไม่เดือดร้อนแล้วก็มีวันหมดหนี้กันด้วยถ้าเกิดว่าเราเป็นเจ้าหนี้แล้วเสร็จเรามีสิทธิ์ที่จะไม่เกิดมาใช้หนี้เราเป็นเจ้าหนี้เราไม่มีสิทธิ์เรามีสิทธิ์ที่จะไม่เกิดมาเป็นเจ้าหนี้เราไม่เกิดมารับที่เขาจะใช้หนี้เราใช่ไหมไม่เอาแล้วไม่เอาเรามีสิทธิ์เลิกเพราะเงินพระอรหันต์เจ้านี่คือเป็นผู้ที่ทำบุญจนเหนือเป็นบุญแล้วก็เป็นผู้ที่จะรับกุศล ผลบุญตอบแทนมาทั้งนั้นใครจะให้ท่านฉันเกิดมาก็มีบารมีที่จะรับรับท่านไม่เกิดมาเอาไม่ๆไม่เกิดมาเอาบุญนี้ท่านมีสิทธิ์แต่คนที่มีบาปแล้วและเราก็จะไม่ได้มาเกิดมารับบาปนี้เหมือนลูกหนี้จะบอกว่าเลิกกันนะเจ้าคณะลูกนี้พูดอย่างนี้เราจะเจ้าหนี้ใครเขาจะยอมจะเจอก็จะพาเราหันเท่านั้นใครจะยอมแล้วคุณจะเจอพระอรหันต์เมื่อไหร่ถ้าลงจากโลกโลกไม่มีไม่มีทางไม่รู้โลกไม่มีทางมันก็ใช้หนี้ใช้สินกันอยู่อย่างนี้นานนับกับนับกันไม่ว่าพ่อแม่ลูกไม่ว่าผัวไม่ว่าเมียไม่ว่าคู่รักคู่ใครอะไรกันทั้งนั้นสภาพอย่างนี้มันจะต้องหมุนเวียนทดแทนกันไปอยู่นานนับชาติ ร้านผู้ที่ศึกษาแล้วรู้แล้วก็บอกเราไม่ต้องไปเป็นพ่อใครแม่ใครเราเกิดมาเป็นลูกเราทดแทนบุญคุณพอสมควรขอโทษแทนบุญคุณทางโลกนั้นน่ะเรายังเห็นว่าน้อยไปแล้วก็เราต้องดูแล้วว่าเออมันก็ไม่ยากอะไรนี่ลูกคนอื่นๆก็มีคนอื่นทดแทนบุญคุณด้วยวัตถุเราจะขอไปสร้างบุญบารมีอันนี้ให้สูงส่งแล้วเราจะเอาธรรมะเนี่ยมาทดแทนบุญคุณให้พ่อแม่เอาธรรมะมาให้พ่อแม่ธรรมะนี่มันราคาแพงนะหาค่าบอกไม่ได้เอายอดเพชรยอดทองมาให้พ่อแม่ก็แค่ยอดเพชรยอดทองแต่เราได้ทำมาแล้วเอาธรรมะมาให้พ่อแม่ได้เนี่ยหาค่าบ่อไม่ได้ ยิ่งกว่าอะไรหมดพ่อแม่ต้องกราบไหว้พ่อแม่กล่าวว่าลูกที่เป็นพระนะลูกที่เป็นผู้แสดงธรรมผู้ให้ธรรมะพ่อแม่ต้องกราบไหว้ไม่ใช่ของตลกของจริงนะถ้าไม่จริงบาปด้วยนะบาปจะได้พ่อแม่กราบสิ้นปีแล้วลูกไม่มีคุณมีค่าอย่างน้อยลูกต้องมีคุณมีค่าแม้จะสอนพ่อแม่ไม่ได้เพราะว่าพ่อแม่นั้นมานะใหญ่นี่เป็นเรื่องใหญ่เหมือนกันแต่ฟังลูกเนี่ยนะไม่ฟังง่ายๆจะเชื่อลูกง่ายๆแค่มันลูกเรานี่หว่าเรื่องอะไรจะไปเชื่อมันง่ายๆเราเลี้ยงมันมาตั้งแต่ฝาพับจะต้องให้มันเกิดมาจนมันใหญ่มันโตมันเลี้ยงอะไรได้ก็เพราะเราเรื่องอะไรไม่เชื่อมันง่ายๆมันมีมานะมันมีกิเลสอย่างนี้แต่ถ้าพ่อแม่ไม่มีกิเลสก็เพราะว่าลูก เป็นจริงนะลูกเป็นพระนะต้องดูบ้างเพราะฉะนั้นลูกจะเป็นพระอย่างไรลูกศรคนได้ทั้งบ้านทั้งเมืองคนเขานับถือกันมากต้นไม้คนก่อนคนแก่อะไรเขาก็นับถือเราถึงจะเป็นแม่เป็นพ่อเราจะไปถือศักดิ์ศรีของเราเป็นแม่เป็นพ่อยึดถืออยู่แค่นี้ไม่ได้คนอื่นเขายังให้เลยเรามีปัญญาเท่านั้นหรือเปล่าเรามีคุณธรรมอย่างนั้นหรือเปล่าเรายังไม่มีต้องเข้าเรียนเข้าศึกษาแม้เป็นลูกเกิดเราจะยิ่งจะดีอีกเพราะลูกเนี่ยถ้าสอนพ่อแม่ก็แน่นอนลูกก็ต้องจริงใจเรื่องอะไรอย่าไปโกหกพ่อแม่ก็สอนสอนพ่อแม่ก็ต้องสอนอย่างจริงใจแล้วบอกว่าเออนี่ฉันจะให้ลูกจะให้อะไรเรานี้ต้องมีความจริงใจยิ่งดีสิทำให้ลูกคนอื่นก็อาจจะไม่จริงใจอาจจะเป็นพระก็ตามอาจจะไม่จริงใจเท่านั้นถ้ายังลูกๆเลยจะให้อะไรเราให้พ่อแม่ก็ต้องให้คิดจริง ตัวนี้เป็นสัจธรรมแท้ๆเลยนะไม่มีดวงไม่มีพลังเงี๊ยๆน่ะจะมาเอาอะไรกันอีกเพราะฉะนั้นอย่างนี้มันน่าไว้ใจอยู่แล้วเราก็รับทำกับลูกได้ถ้าเข้าใจอย่างนี้พ่อแม่ก็เรียนธรรมะจากลูกลูกได้ตอบแทนถึงพ่อแม่อย่างนี้นี่แหละเป็นยิ่งกว่ายอดเพชรยอดทองแต่ถ้าถึงแม้ว่าลูกไม่ได้ตอบแทนนะแต่ว่าลูกเป็นพระแล้วไปทำทานให้แก่คนอื่นๆเป็นธรรมทานลูกมีประโยชน์ต่อสังคมมากมายพ่อแม่ก็ได้ด้วยจะได้อย่างไรลูกคนนี้เป็นพระที่โด่งดังง่ายๆนะเอาได้แค่โด่งดังเป็นพระที่มีคุณมีประโยชน์หรือใครก็นับถือเลื่องลือเขาก็ทำให้ลูกใครก็พ่อแม่ก็ได้หน้าไปเป็นกะโหลกเลยได้หน้าไปมันก็รอดไม่ต้องติดเหรียญได้จริงๆด้วยลูกใครหลาน ที่เป็นพระองค์นี้มีคุณต่อโลกเหลือเกินถ้าเขาสร้างอนุสาวรีย์เข้าเขาก็จะต้องบอกว่าเป็นลูกใครหลานใครพ่อแม่ก็เป็นแม่อย่างนั้นก็ได้หน้าไปด้วยโดยไม่ต้องไปยึดเกาะชายจีวรจะไปอธิบายกันว่าเกาะชายจีวรนี่แหละขอให้ลูกเป็นพระแล้วกันพ่อแม่ไม่ต้องไปเกาะเราพูดไปปลุกอะไรที่ขายไปเกาะชายจีวรไปเกาะเข้าไปดูสิจริงๆก่อนได้ที่ไหนไปจับได้จีวรพระยิ่งเป็นแม่ไปจับจีวรพระได้ที่ไหนไอ้จริงมันไม่ต้องจับหรอกแต่มันติดอยู่เหมือนกันเกาะชายจีวรไปไหนๆก็เออลูกใครหลานใครมันต้องแน่ๆได้เด็ดขาดเพราะฉะนั้นแม้แต่ลูกที่ไปบวชแล้วมีคุณธรรมจริงไม่ได้มาสอนพ่อแม่ก็ตามพ่อแม่ก็ได้ก็ใช้จีวรแล้วได้บุญตามแล้วได้แน่ๆถ้ายิ่ง สอนพ่อแม่ได้อีกยกกำลังอะไรตอนนี้ได้บุญยกกำลังขึ้นไปอีกไปหายากนะลูกที่จะโกรธพ่อแม่ได้หายากเพราะงั้นเอาได้แค่ให้เป็นพระจริงๆไม่มีคุณธรรมสร้างสมให้แก่ประชาชนให้แก่มนุษยชาติเขามากๆนี่ก็บุญมาพ่อแม่ก็ต้องปลื้มใจเถอะมีลูกขึ้นมาเป็นอภิชาตบุตรเป็นบุตรที่มีคุณค่าเป็นบุตรที่มีประโยชน์ต่อสังคมเขาจริงหรือกับพ่อแม่พ่อแม่อย่างเก่งก็เป็นเศรษฐีร่ำรวยหาเงินหาทองมาไอ้แค่นั้นเองแค่หาเงินค่าทองไงเอาเป็นหนี้เยอะถ้าโทรแค่หาเงินค่าทองที่นี่ ถ้าพ่อบอกลูกนะลูกนะยังเนี่ยว่าที่เขาให้เขาหลายทีน้องน้ำอย่าให้ลืมบอกว่าเรียบร้อยแล้วนะห้องนี้ออกไปข้างนอกช่องไปเข้าที่แล้วแม่ลูกใครเนี่ยพ่อตั้งนานไม่เคยพูดคำนี้ทำอะไรข้างหลังแล้วก็ออกไปตายพรุ่งนี้เพื่อนช่างหรือเปล่าไอ้นี่ก็เป็นเรื่องที่ฟังก็เห็นง่ายๆนะก็ช่างเถอะนะก็ช่างเถอะอันนี้อาตมาพูดนี่เป็นสัจธรรมลึกซึ้งกว่านี้ไอ้นี่มันเป็นเรื่องวัตถุธรรมที่เห็นง่ายๆเป็นรูปเป็นแบบ เรื่องแทนเรื่องถ้าพ่อแม่จริงๆก็ไม่มีอะไรก็อย่างนั้นแหละมันมีหลักว่าแสดงง่ายๆว่าพ่อแม่นี่นะถ้าพ่อแม่ที่จริงและเลี้ยงลูกนะยิ่งมีลูกมากยิ่งโลภมากไม่คิดเอาพ่อแม่จริงๆยิ่งมีลูกมากยิ่งโลภมากไม่ได้โรคไปไหนหรอกบางคนพ่อแม่ไม่กินไม่ใช้นะลูกตายไปแล้วก็ให้ลูกเนี่ยมันเป็นอย่างนั้นมันรักลูกรักนี่แหละเกสรดอกไม้นี่แหละเกสรดอกไม้มันรักยิ่งกว่าน้ำผึ้งหวานอุ๊ยรักจริงรักจังให้แล้วลูกถ้าลูกดีก็ดีไปลูกไม่ดีก็เอาไปฝากก็ได้เท่านั้นไม่มีเรื่องอะไรเราก็ใช้หนี้กันไปแต่ก็ไม่รู้เรื่องไม่รู้เรื่องเพราะลูกเราไปแล้วก็ไม่รู้จักกตัญญูกตเวทีอีกก็เป็นหนี้ไอ้ลูกก็เกิดมาใช้หนี้พ่อแม่มันกลายเป็นพ่อแม่ของพ่อแม่ของตัว พอแล้วตัวกลายเป็นลูกมาใช้หนี้อย่างเก่าทดแทนหมุนเวียน 9 ที่สุดในนิยายเรื่องตลกเรื่องพวกนี้อาตมาเห็นเรื่องตลกตรงนี้แล้วเลิกแล้วเลิกเล่นแล้วเด็กจำอวดตอนนี้เลิกเล่นแล้วมันไม่มีพ่อเป็นแม่เป็นลูกสร้างลูกสร้างพ่อสร้างแม่แบบนี้ลูกแบบนี้ไม่เจริญพรที่สัตว์เนี่ยจะมีลูกมีจำนวนเป็นพันน่าเดี๋ยวไปจับสัตว์โดยตรงเลยนะในจุด Body ลักษณะ 32 เพราะประวัติศาสตร์พระโพธิสัตว์จะต้องมีองค์พระธาตุหุ้มในฝั่งนี้หมายความว่าอะไรหมายความว่าเป็นผู้ที่จะมีองค์กำเนิดของพระองค์กำหนดนี้พูดเป็นภาษาอังกฤษ องค์ประกอบในการที่จะสร้างความเกิดถ้าจะเกิดบุตรไม่ต้องใช้อวัยวะเพศอาตมานี่เป็นพ่ออาคมความคำว่าเขาเรียกอาตมาว่าพ่อนี่คงความนี้ไว้เพราะธรรมะอันลึกซึ้งใครจะว่าอาตมายอมยอมว่าเขาว่าเออทำอย่างนี้เขามาเรียกท่านพ่อไม่เรียกพ่อท่านอะไรแล้วก็ทำเป็นอย่างนี้ให้คนอื่นเข้ามายกยอยกย่องอาตมาซึ้งในคำว่าพ่อพ่อจะมาเองอาตมาเรียกพระพุทธเจ้าว่าพ่อเนี่ยใจที่สุดพระพุทธเจ้าไม่ได้มาทำให้อาตมาเกิดแบบโลกๆหรอกเพราะว่าห่างกันตั้ง 2,000 กว่าปีแต่พระพุทธเจ้าให้อาตมาเกิดโดยธรรมเกิดโดยธรรมจะทำให้เกิดโดยธรรมอย่างพวกคุณเป็นลูกเป็นลูกโดยธรรมลูกอย่างนี้มีจำนวนเป็นพันมีองค์กาชาดที่หุ้มในผักนี่มี ลักษณะอย่างไรพระพุทธเจ้าอธิบายเป็นธรรมอธิษฐานว่าเป็นผู้ที่จะมีลูกเป็นจำนวนพันเป็นเอนกและลูกเหล่านั้นล้วนแล้วแต่เป็นผู้องอาจเจ้ากล้าในธรรมว่างี้แล้วมันจริงๆการมีลูกอย่างนั้นน้อยไปต๋อยข้าน้อยไปต่อยมันกลายเป็นลูกอย่างนั้นไม่เอาแล้วไม่เรื่องอย่างนั้นเป็นเรื่องที่วนเวียนอาตมาเข้าใจสัจธรรมอย่างนี้อาตมาก็เป็นทำรูปแบบนี้ทำเป็นรูปแบบนี้ก็เป็นใครก็เป็นสัตว์มันยังทำได้เลยไม่ใช่เรื่องจริงเรื่องใหญ่เรื่องอย่างนี้เห็นอย่างเด่นชัดอย่างนี้ไม่ไปแล้วที่มันหลอกเอาไว้มาเรียนรู้ให้จริงมันกิเลสกิเลสก็ยังมีอารมณ์เรื่องจะต้องสมสู่อยู่กิเลสต้นหมากรากไม้ ไม้ผลไม้เกสรดอกไม้ไม่ผสมพันธุ์กันมันมีรสมีชาติอะไรมันก็เกิดขอให้รวยสมพวกคุณก็ไม่ต้องเขาเรียกลูกหลอดเดี๋ยวนี้ลูกแก้วเอาเชื้อมาผสมกันมันก็เป็นลูกเป็นหลอดเดี๋ยวนี้เขาก็ผสมกันยังไงมีรสมีชาติใดเรื่องการเกิดให้มันผสมกันเท่านั้นเองกรรมวิธีเอาให้เหมาะสมกันเข้าไปในนั้นเองแล้วคุณก็มานั่งลำบากเสียดสีอย่างโน้นอย่างนี้ยิ่งเดี๋ยวนี้มีอะไรก็ไม่รู้พูดกันเป็นเราหาเรื่องแล้วก็กลายเป็นนกเป็นชาติมาเอาเลยไม่มีภาษาพระรสนิยมโล่งๆอย่ามาหลอกให้รอให้ยากคุณลดลงเห็นจนกระทั่งจริงแล้วคุณจะเข้าใจมันไม่มีมันไม่มีรถไม่มีเรื่องอะไรมันก็เป็นเรื่องธรรมดาธรรมดาอย่างนั้นแล้วเราก็เมื่อไม่มีอารมณ์ไม่มีความหลงอย่างนั้นแล้วเราก็ไม่ไปแสวงหาเราก็ไม่ทำยิ่งทุกวันนี้ก็บอกโอ้ยอย่าไปทำเลยไปทำอะไรกับคนละโลกมันจะลดโลกอยู่แล้วไปก่อไปเกิดมาทำไมเป็นคนอย่างนี้ คนอยู่ในโลกนี้เลี้ยงเขาสิเลี้ยงดูเขาทำให้เขาเกิดเป็นพระอริยะนี่เป็นภาษาธรรมและทำให้เขาเกิดเป็นพระอริยะให้ได้เขาเกิดเป็นพระอริยะนี่แหละดีเนื้อกว่าทำให้เกิดแบบจากท้องพ่อท้องแม่ใครก็ทำเป็นไม่ยากแต่ทำให้เขาเกิดเป็นพระอริยะหนี้สิยากและเป็นประโยชน์ต่อสังคมมากจุดนี้เป็นเรื่องยิ่งใหญ่จุดนี้อาตมาเห็นชัดเป็นอาตมาขอทำงานนี้จนตายอาตมาจะไม่เป็นพ่ออย่างนี้จะมาเป็นแม่อย่างนี้ทำไปอย่างจริงใจอย่างดีอย่างดิบและเป็นพ่อแม่อย่างดีจะยอมใช้หนี้ด้วยถ้าบอกว่าพ่อแม่คือผู้ที่มาใช้หนี้จะยอมใช้หนี้ทำเพื่อนิดนึงเมื่อยล้ายังไงเจ็บปวดหนักหนาไงยอมใช้หนี้ ลูกกลิ้งเบอร์สุจริตใจทำอย่างนี้อาตมาว่าอย่างนี้เป็นเรื่องเลิศนะที่พูดให้ฟังพูดง่ายๆไม่ใช่เรื่องพูดฟังยากอะไรนี่เป็นสัจธรรมอาตมาว่าอาตมาเข้าใจสัจธรรมอย่างนี้แล้วก็เลือกหนทางเลือกชีวิตอย่างนี้ก็ทำอย่างนี้แม้เราเข้าใจอาตมาพูดอาตมาเชื่อว่าหลายคนนั่งในที่นี้เข้าใจดีแม้จะเข้าใจดีก็ไม่ใช่ของง่ายเมื่อเราไปพิสูจน์ไปลดละไปพยายามปฏิบัติแต่อย่าท้อแท้เพราะมันเป็นความจริงว่าถ้าเรามีกิเลสเราก็มีจริงเมื่อเรามีกิเลสจริงแล้วเราจะทำอย่างไรเพียงเท่านั้นลูกเดียวพากเพียรที่จะต้องใช้หลักใช้เกณฑ์เข้าใกล้เข้าฟังเข้าพยายามคบหาขอบคุณต่อสัตบุรุษต่อผู้เป็นครูเป็นอาจารย์หรือเป็นพ่อที่จะเลี้ยง ให้เราเกิดเป็นอริยบุคคลจะเลี้ยงให้เราเกิดเป็นอริยบุคคลเป็นเรื่องที่ท่านจะทำด้วยกรรมวิธีอย่างจริงใจซื่อสัตย์และท่านจะทำเมื่อเราแน่ใจว่าท่านเป็นพ่อที่แท้ท่านเป็นครูที่จริงท่านเป็นผู้ที่จะอบรมเราทำเราเนรมิตเราให้เราเป็นอริยบุคคลให้เราเป็นพระเป็นพระที่แท้จริงซึ่งมันได้เอาเลยแล้วก็พากเพียรไปบารมีของเราย่อมเป็นบารมีของเราว่าเราเองไม่มีบารมีน้อยมันมีกิเลสมากเราเป็นผู้ทำตนดีกว่าว่าแต่อย่าหลงผิดว่าแม้จริงก็ไม่มีกิเลสนี่ก็เป็นหลงว่าเรามีก็ไม่เอากลัวให้สะอาดตัวให้กินแบบนี้เราไม่มีกิเลสอะไรเรามีแพ้พากเพียรล้างล้างล้างล้างล้างล้างล้างล้างล้างล้างล้างล้างล้างล้างจริงๆล้างแล้วก็จะเห็นจริงๆด้วยปัญญาอันยิ่งว่า เออมันเบาบางมันออกไปมันเบาสบายง่ายแล้วมันก็จะเลื่อนไหลเข้ามาหาความเป็นพระที่แท้จริงสุดท้ายคุณก็เหมือนนางเอกแต่เห็นเขากราบใครจะแก่จนโตจะใหญ่จะยิ่งอะไรก็มากราบแล้วเราก็ไม่ได้ให้เขากลับอย่างต้องบาปต้องเสียอะไรเพราะเราเป็นพระจริงแต่ถ้ามาเป็นพระอย่างนี้แล้วเราก็ยังไม่จริงเราก็เป็นพระเก๊พระปลอมให้เขากราบแหมยิ่งกว่านี้อีกเท่าไหร่ยิ่งมันรอให้พ่อให้แม่กราบอีกไอ้หยากูลงคลิปจริงๆที่มันจะมาอีกเท่าไรนี่ฟังแล้วจะบางทีมันจะน่ากลัวแต่ก็อย่าเพิ่งไปกลัวกันเกินไปก็ต้องเอาให้เขาจริงถ้าหมู่ 2 ท่านรับรองว่าเออมาบวชมาได้คนนี้ท่านเห็นแล้วคนนี้บวชได้แล้วเอาข้อมูล 2 Google สบายใจได้แล้วพ่อแม่กราบคุณก็ไม่ต้องห่วงเพราะว่าก็ถ้าผมว่าบาปหมู่ 2 ให้คนตัดสินนะหมู่ 2 ก็บาปด้วยสิจมูกทรงเป็นผู้ตัดสินให้เราเข้ามาให้พ่อแม่กราบไม่ให้บวชนี่เพราะฉะนั้นก็หมู่ 2 ก็ร่วมด้วยเพราะหมู่ 2 ก็ช่วยกันครับช่วยกันเลือกช่วยกันดูคุณธรรมพอสมควรจะเหมาะที่จะมาอยู่โดยที่เรียกว่าพอไปพอมาการบวชยังไม่ใช่เรื่องเล่นนะทุกวันนี้มันเล่นลิเกกันเหลือเกินไม่อยากจะใส่เครื่องพระราชาขึ้นไปนั่งเอ้แต่ให้พ่อเป็นเสนากลับตลกๆก็เล่นไปประเดี๋ยวพอออกจากเครื่องอ่าก็ไปไหว้พ่อกลับอย่างเก่าอะไรอีกอยู่อย่างนั้นน่ะหมุนเวียนกันไปกลับไปกลับมาเอาเองว่าราคาไปเองคาวากลับไปกลับมาเป็นลิเกยังงี้ไม่เอาแต่ของจริงต้องเป็นของจริงของจริงก็ไม่มีเวียนวนไม่สับไปสับมาแล้วมันจะมีสัจธรรม นี่เป็นเรื่องที่อาตมาอธิบายและเล่าสู่ฟังประกอบไปอะไรต่ออะไรไปตามที่อาตมาแน่ใจว่าอาตมามีเจตนาที่ดีเพื่อจะฉีกชี้เหลี่ยมมุมฉากต่างๆมาฟังคุยกับฟังพูดก็ภาษาไทยภาษาง่ายๆทุกคำทุกความรู้อาตมาจะเอามาเรียบเรียงออกมาแล้วให้มันพอพูดออกมาแล้วคุณฟังแล้วประสานอย่างนี้เราก็พูดได้แต่ว่าฟังแล้วคุณได้เข้าใจอะไรนี่สิเอ๊ะทำไมเราไม่คิดพูดอย่างนี้แต่เดิมทำไมน้าก็ภาษาไทยทุกคำเราก็รู้ทุกคำอ่ะเอ๊ะทำไมเราไม่พูดอย่างนี้พอเวลาฟังแล้วมันเกิดความเข้าใจอย่างนี้ขึ้นมาทำไมเราไม่พูดอย่างนี้ทำไมเราไม่รู้อย่างนี้หนอเนี่ยมันสำคัญตรงนี้ผู้รู้ตั้งแต่จะมาเรียบเรียงให้เราฟังแล้วก็ทำให้เราเข้าใจอะไรขึ้นมาพอฟังแล้วก็เข้าใจว่าโอ้โหมันชัด สายชาร์จเข้าใจดีจริงเราก็เกิดศรัทธาเกิดปัญญาไม่ใช่ศรัทธางมงายนะที่พูดนี่พูดให้คุณเข้าใจในเหตุผลไม่ใช่หรอว่าเออมาตรฐานไม่ได้หลอกได้ลวงอะไรแล้วก็มาพิสูจน์มาพิสูจน์พิสูจน์เรื่องจริงตั้งแต่ศีลขั้นนั้นขั้นนี้ตั้งแต่สิ่งที่ขัดเกลาเรามาแล้วเบาว่าง่ายจนกระทั่งเกิดจิตเกิดวิญญาณเกิดความเป็นอยู่ที่ดีที่ประเสริฐแล้วมาอยู่อย่างที่เรียกว่าไม่ต้องหลงมายาโลกก็จะหลงสุขที่เขาหลอกๆๆอาตมาพูดอยู่อย่างหนำใจหนำใจว่าสุขาภิบาลสุขมันตอแหลแม้มันยอดตอแหลกับเรามานานนักเมื่อรู้เท่าทันแล้วจะเห็นว่าเบอร์โทรยอดตอแหลวิญญาณผ่านไปผ่านมาเราก็เฉยๆแล้วมันจะตอแหลใครได้คนขี้หลงก็ไปหลงตามเขาสิแล้วแต่เราเองเรารู้เท่าทัน มาตอแหลกับเราให้อยากได้เรื่องนะเราไม่ได้นั่งลงอะไรก็รักนั้นความสุขอย่าว่าแต่ลาภยศสรรเสริญโลกียสุขต่างๆนานาด้วยกามก็ดีได้พบได้เพราะว่าตัณหาต่างๆซึ่งไปพบเป็นชาติปั้นสร้างขึ้นมานึกสร้างสรรค์อยู่ในอารมณ์เป็นรูปโรงเรียนพลั้งๆเป็นเรื่องของจิตปั้นเป็นมโนมัยอัตตาก็ดีเป็นอรูปอัตราเป็นอัตตาตัวที่มันจริงๆมันไม่มีจริงมันไม่มีตัวตนที่จริงเราเป็นเพียงความลึกความคิดความยึดแล้วก็ไปยึดเอาอารมณ์อย่างนั้นอย่างนั้นยึดเอาตัวตนอย่างนั้นอย่างนั้นเพราะนั้นเองผมก็ง่ายๆอย่างเงี้ยแต่เวลากว่าจะรู้เนี่ยมารู้กันอย่างละเอียดสุขุมและยิ่งเพราะว่าปัญหายิ่งอารมณ์ทางด้านจิตวิญญาณและก็ซับซ้อนลึกซึ้งกว่าจะรู้ก็จะปลดปล่อยออกละเอียดละออกว่าจะ ก็วิญญาณนางอนัตตาปัดโธ่มันไม่มีตัวตนมันไม่มีตัวตนแต่เป็นยึดอยู่ได้แล้วไม่รู้ว่าเรายึดแม้จะไปยึดภพสงบพบหยุดเฉยๆอร่อยจริงอร่อยจริงเด็กเสพความสงบอยู่เฉยๆไม่เฉยหรอกหลับไปแล้วก็ฟุ้งซ่านด้วยซ้ำไปโอ้ยอยากจะหลับแล้วก็ไปติดภพหลับแล้วก็โง่ด้วยโง่แล้วก็ฝันด้วยฝันวุ่นเลยไม่ได้สงบนะที่จริงไม่สงบแท้หรอกนะยังชอบเลยแค่นี้ก็ยังชอบก็ไม่ชอบอะไรมันนักหนาเพราะหยุดสงกรานต์ถ้าเรารู้จริงแล้วเราจะเห็นว่ามันน่าสงสาร ตลกอยากรู้ว่าเราเองเรารู้เรารักเราเข้าใจลึกๆๆโดยไม่ติดมันไอ้เรื่องโง่ๆอะไรเนี่ยก็เป็นอารมณ์ในภพเนี่ยเพราะวาสนาซึ่งจะต้องหาอุบายเห็นได้ชัดเลยไม่ชัดฉีกหน้ามันออกแล้วเลิกไม่มีอะไรในใจก็อยู่อย่างนี้อย่าไปปล่อยให้มันถูกน่าดูดเข้าไปสู่บรรดาอะไรก็ดั
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive