230912 แก่นสารของมนุษย์ โดย พ่อท่านโพธิรักษ์ สันติอโศก.txt

่มีจอมศาสดาไอ้ค้นพบทิศทางอย่างนี้ไว้แล้วก็อธิบายไว้พูดกันบ้างเปล่ากันบ้างอย่างน้อยก็ได้ยินก็เซ็นก็สายไม่ใช่ว่ามืดบอดไม่ใช่ว่าจมทางอยู่ในทางโลกมืดๆดำๆหนักเท่ากับเป็นดำปริศนากันอยู่อย่างนั้นไม่ใช่แต่มันมีทางได้เมื่อไม่กี่วันวันนี้ได้อ่าน หนังสือพิมพ์ไม่ใช่ข่าวเราเป็นบทความที่เขาเอาความจริงของประเทศซึ่งมีคนในประเทศนั้นแล้วเขาเป็นอยู่ยังไงก็เอามาประมวลลงมาขณะนี้ก็ติดอยู่ในแผนจะเล็กกำแพงขาวเราถ้าใครสนใจดีๆอ่านดูเป็นบทความที่เขาประมูลถึงความรู้สึกหรือบทบาทความเป็นไปของชีวิตในคนประเทศประเทศหนึ่งคือประเทศสวีเดนคนอยู่ในประเทศสวีเดนนั่นน่ะเขากำลังเป็นอะไรเขากำลังเป็นทุกข์ อะไรทุกข์เพราะบ้านเมืองของเขามันมีมากไปมันอยากได้อะไรมันก็คบพร้อมเงินก็มีข้าวของก็มีสมบัติก็มีอิสระเสรีภาพอะไรต่ออะไรต่างๆนานาที่เขาเองเขาคิดว่าเขาจะได้ทั้งด้านวัตถุเป็นอิสระทางวัตถุนะมีแต่ศีลธรรมเลวลงศีลไม่มีคำโกหกเต็มบ้านเต็มเมืองการหลีกเลี่ยงเต็มบ้านเต็มเมืองขึ้นหลีกเลี่ยงอะไรหลีกเลี่ยงจะไม่ทำงานหลีกเลี่ยงเส้นเอาเปรียบรุนแรง เรื่องกล้ามรุนแรงทุกคนมีอิสระเสรีภาพที่จะทำอะไรต่ออะไรในเรื่องเกี่ยวกับเรื่องสนุกสนานทางด้านโลกโลกีย์ได้เต็มที่แต่เขากำลังทุกข์กำลังเป็นทุกข์กันเพราะรัฐบาลให้อะไรต่ออะไรเขามากเกินไปซึ่งเป็นโลกอีกโลกหนึ่งซึ่งเป็นความรู้สึกของคนอีกกลุ่มหนึ่งที่เขามีวัตถุมากเพียงพอก็สมบูรณ์ในวัตถุแต่เขาก็เป็นทุกข์เหมือนบ้านเศษหินมีอะไรพร้อมแต่ไม่รู้จักบทบาทของจิตวิญญาณไม่รู้จักความจริง จิตวิญญาณไม่รู้สุขไม่รู้ทุกข์ไม่รู้บาปไม่รู้บุญไม่รู้ความจริงคืออะไรที่เป็นโรคอีกโรคหนึ่งหรือเป็นหมู่คนอีกกลุ่มนึงที่เป็นความจริงเดี๋ยวนี้ประเทศหลายประเทศสังคมหลายสังคมเขากำลังดิ้นรนไปสู่จุดนี้ดิ้นรนไปสู่จุดให้มีวัตถุดิบพร้อมเพรียงสะพัดกันหมุนเวียนถึงซึ่งจัดโดยกลุ่มผู้บริหารหรือเรียกว่ารัฐบาลเขาจัดได้ก็สามารถที่จะทำกำแพงภาษีมากพอคนที่ทำงานแล้วก็เอามาเสียภาษีหรือเอามาให้เข้ากองกลางมีจำนวนมากเพียงพอ คนก็จะต้องพยายามถูกอำนาจส่วนหนึ่งบังคับให้ทำงานให้เพียงพอเพื่อที่จะเหลือส่วนที่เหลือนั้นไว้กินไว้ใช้นอกนั้นก็จ่ายมาไว้เลี้ยงส่วนกลางเรียกว่าเอามาจ่ายภาษีผู้ที่บริหารจัดแบ่งส่วนกลางที่ได้เข้ากองกลางนี้ก็จัดแบ่งเฉลี่ยออกไปเป็นสวัสดิการและออกไปให้แก่ผู้ที่เขาทำไม่เพียงพอเพราะฉะนั้นเมื่อส่วนกลางได้รับผลประโยชน์จากพลเมืองมากเพียงพอก็สามารถที่จะสัมผัสส่วนกลางนี้ออกไปสู่พลเมืองผู้ที่ขาดแคลนโดยเฉพาะคนที่ จัดสรรมาเป็นระดับระดับหรือว่าเป็นพิการมั่งเป็นคนป่วยคนเจ็บเป็นคนที่ไร้สมรรถภาพคนที่อ่อนแออะไรต่างๆนานาก็เป็นสวัสดิการเป็นการจัดสรรความเสมอภาคหรือว่าความเฉลี่ยให้ได้ทุนทั่วถึงกันก็เป็นได้จัดการกันจัดสรรกันก็เป็นได้เพราะฉะนั้นในประเทศสวีเดนเขาเนี่ยใครจะไม่ทำงานอะไรจะอยู่ชีวิตไปวันๆนึงกินอยู่หลับนอนอะไรก็มีกินมีอยู่ไปตลอดชีวิตไม่ต้องทำอะไรแต่ต้องตรงโกหกเพราะว่าเขาก็มีหลักการของความจริงเหมือนกันว่าถ้าคนไม่พิการไม่เจ็บป่วยไม่มีอะไรเขาก็จะต้องทำงานจนมีงานมีการเข้าหางานให้มีงานให้ใคร ได้เท่าไหร่ก็เสียภาษีตามที่เป็นนั้นจริงๆหากขึ้นมาภาษีแพงภาษีตั้งแต่ 75% ลดหย่อนลงมาจนกระทั่งถึง 40 50 เปอร์เซ็นต์ขึ้นไปภาษีไม่ใช่อย่างที่เราเป็นกันอยู่ทุกวันนี้ภาษีของเมืองไทยเรานี่ภาษี 3% เท่านั้นเอง 50% ก็แบ่งเฉลี่ยกันยังเด็กๆเกษียณทุกอย่างแล้วก็มีทางเลี่ยงกันได้ทุกอย่างมากมายไม่เหมือนกันเขามีวัตถุเพียงพอเขามีของทรัพยากรในประเทศมากพออุดมสมบูรณ์และเขาก็พยายามที่จะกระทำกันออกมา อัจฉริยาเลี้ยงดูกันก็สุขสมบูรณ์ดีด้วยวัตถุแต่พวกเราไม่ประเทืองปัญญาไม่เกิดความเจริญทางปัญญามันก็เซ็งประชาชนหนุ่มสาวของสวีเดนสมัยนี้รุ่นนี้เขาพัฒนามาประมาณ 50 ปีประเทศสวีเดนพัฒนาประเทศของเขามา 50 ปีประชาชนของเขามีอยู่มีกินแต่มีทุกข์และจิตใจของเขาก็เซ็งไม่พัฒนาไม่ก้าวหน้าไม่เจริญไปด้วยคุณแห่งศีลคุณแห่งธรรมไม่เจริญมีแต่รถเป็นไปด้วยความโกหกมด สันแขวนเอาเปรียบเอารักบำรุงกามารมณ์ใครปรารถนาอะไรก็ต้องการอะไรก็พยายามพลิกแพลงทำเอาต่างๆนานาและจะเห็นได้ว่าอิสระเสรีภาพที่แท้จริงนั้นลดลงลดลงจะทำอะไรต่ออะไรก็จะมีเจ้าหน้าที่บ้านเมืองบริหารคอยดูคอยแลคนนั้นทำคนนู้นทำนี่นี้จดทำผิดกฎนอกกฎนอกระเบียบอะไรต่ออะไรต่างๆนานามากมายจุกจิกจู้จี้ไปหมดเขาบอกว่าคนนี้ทำไมเกิดมาเป็นคนจะต้องมีคนคอยจดตั้งจู้จี้หนี้อะไรก็ได้ตลอดเวลานะเขาว่างั้นพวกคนในที่นั้นจึงเป็นความทุกข์ชนิดที่เขาไม่รู้ตัวอีกชื่อฟังก็พยายามใช้ความชัดเจนอ่านว่าคนเรานี่มันดิ้นรน ดิ้นรนพยายามที่จะได้อะไรต่ออะไรขึ้นมาพยายามที่จะมีอะไรต่ออะไรต่างๆนานาซึ่งมีแล้วได้แล้วมันก็ไม่ได้มีความสุขหรือว่าไม่ได้มีความประเสริฐอะไรนักหนาเพราะทิศทางมันก็มีให้เราเลือกดูความฉลาดในทางความคิดเอารัดเอาเปรียบแบบคนธรรมดาส่วนใหญ่ในโลกคิดถึงจะต้องมีปัญญามีความสามารถสูงแล้วก็กอบโกยวัตถุไว้เป็นส่วนตัวให้มากๆไม่ต้องไปถูกรัฐแบ่งเอาไปมากๆตัวเองสามารถที่จะกอบโกยไว้ได้มองมาในส่วนตัวเราอยากจะให้ใครก็ค่อยให้ไม่มีเสน่หาก็ไม่ต้องให้ใครกอบโกยเรารักเอาเปรียบใช้อำนาจฤทธิ์แรงของวัตถุที่ แลกเปลี่ยนเอาได้หรือฟาดหัวใครก็ได้อย่างนั้นแล้วก็นึกว่านั่นน่ะเป็นความสมบูรณ์พูนสุขของชีวิตเป็นประสบผลสำเร็จหรือบรรลุผลสำเร็จในชีวิตแล้วก็กินสูบดื่มเสพอยู่มีชีวิตอยู่อย่างนั้นไปตลอดตายชีวิตหนึ่งชีวิตหนึ่งแล้วก็เอาอย่างกันคนส่วนใหญ่พลเมืองส่วนใหญ่ในโลกเห็นอย่างนั้นเห็นอย่างนั้นและระบบในโลกระบบของสังคมของโลกหรือประเทศแต่ละประเทศกลุ่มหมู่คนของโลกก็เป็นระบบอย่างนั้นคือเป็นระบบให้ใช้อิสระเสรีภาพในความขยันหมั่นเพียรฤทธิ์แรงสุจริตใครสามารถมากไม่โกง มีความขยันหมั่นเพียรมีปัญญามีแรงงานมากๆเก่งๆก็สามารถที่จะสร้างสรรค์ขึ้นมาได้มีทั้งระบบในการสร้างวัตถุสร้างให้มันจริงๆและมีทั้งระบบถ่ายเทเรียกว่าการพาณิชย์การพาณิชย์เรียกว่าการถ่ายเทยักย้ายโดยการใช้ความรู้ทางตัวกลางหรือเอาความจำเป็นของมนุษย์ความฉลาดในการที่จะบวกลบคูณหารกำไรขาดทุนอะไรต่างๆนานาและเขาก็สามารถเป็นพ่อค้าที่ร่ำรวยแล้วก็เอาเปรียบเอารัฐได้เปรียบมีมากมีวัตถุกินสูบดื่มเสพแล้วก็พยายามสร้างสร้าง รูปแบบลีลาอะไรก็ได้ต่างๆขึ้นมาล่อกันว่าเป็นความสุขได้เต้นก็สุขได้สัมผัสทางรูปอย่างนั้นอย่างนี้สุขแต่สัมผัสทางหูอย่างโน้นอย่างนี้สุขทำจมูกทั้งลิ้นทั้งกายสัมผัสเสียดสีพร้อมร้องอย่างนั้นสุขสมมุติขึ้นมาเป็นรูปแบบที่เปลี่ยนแปลงไปพัฒนาไปต่างๆหลากหลายค่อยๆมีกระบวนการมีรูปมีร่างมีผสมเปอร์เซียผสมผสานที่เรียกว่าศิลปะศิลปะเดี๋ยวนี้อยากจะเรียกว่าศิลปะจนกระทั่งคนหมู่ 1 กลุ่มที่ศึกษาทาง เขาเรียกว่าศิลปะนี่คือความลามกศิลปะคือความสกปรกเขาเรียกว่าอย่างนั้นแล้วศิลปะนี่คือความสกปรกทั้งๆที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสว่าศิลปะนี่เป็นมงคลอันอุดมชนิดหนึ่งแต่มันเพี้ยนเพราะมันได้ปรุงมันได้สังขารมันได้สร้างสรรค์มันได้พยายามพ่อเพิ่มเอาอะไรมาผสมผสานผสมผสานจนหลุดออกนอกตระกูลศิลปะไปแล้วฟังดีๆอันนี้ศิลปะก็คือสังขารนั่นเองมันปรุงจนกระทั่งมากไปจนกระทั่งไปหยิบเอาไอ้สิ่งที่ได้เอา คอยเป็นเปลือกในปลงจนกระทั่งเปลือกของเปลือกจนกระทั่งได้เปลือกของเปลือกของเปลือกและเอาเปลือกของเปลือกของเปลือกของเปลือกมาปรุงกันจนกระทั่งไม่มีกันนะไม่มีสาระไม่มีแก่นไม่มีเนื้อกลายเป็นปรุงโดยเฉพาะสิ่งพอกสิ่งหุ้มแล้วก็พ่อหุ้มไม่รู้กี่ชั้นต้องกี่ชั้นกลายเป็นจะมายาทั้งนั้นเลยหลอกกันเอาของปลอมมาปรุงหลอกกันทั้งหมดหาแก่นมิได้หาเนื้อเชื้อมิได้แล้วเรียกอันนั้นว่าศิลปะชื่อเก่ามันยังอยู่ศิลปะแต่ความจริงมันไม่เป็นแล้วเดี๋ยวนี้เป็นอย่างนั้นแล้วเราก็ไปลงไอ้ศิลปะหรือเครื่องปรุงเรื่องหลอกไม่ว่าจะเป็นรูปไม่ว่าจะเป็นรถ ไม่ว่าจะเป็นกลิ่นเสียงสัมผัสนอกหรือแม้แต่จะไปปรุงทางจิตสร้างมโนราห์สร้างอโลภะอัตตาซากอัตภาพปราสาทตะบันอะไรต่างๆนานาอาจจะมันต่างกันมากประมาณต่างๆขึ้นมาหลอกกันลงเป็นสังขารหรือเป็นศิลปะในการสร้างสร้างสร้างสร้างสร้างสร้างมาหลอกกันทั้งนั้นแต่คนทุกวันนี้ก็อาศัยเครื่องเป็นสิ่งเสวยแก่นสารเนื้อหาสาระชีวิตไม่เป็นพฤติกรรมที่มีประโยชน์อะไรชีวิตมนุษย์ทำแต่เพื่อที่จะได้สิ่งเหล่านั้นมาแลกเปลี่ยนอย่างน้อยก็ทำงานเพื่อสัมผัสรูปมาแลกเปลี่ยนเป็นสุขทำงานเพื่อได้สัมผัส เสียงมาแลกเปลี่ยนเป็นสุขทำงานเพื่อได้กลิ่นได้รถได้สัมผัสกายมาให้แก่ตนเองแลกเปลี่ยนให้แก่ตนเองและตนเองได้รับสิ่งเหล่านั้นก็ว่าเป็นสุขมีแต่อย่างนั้นน่ะไม่ใช่ทำงานเพื่องานทำงานเพื่อสร้างสรรค์ไปให้คนได้รับแล้วก็เจาะลงไปถึงว่ามนุษย์นี่น่ะได้ความประเสริฐหรือว่าได้แก่นสารอะไรไม่รู้ไม่เข้าใจแล้วมันมันฟาร์มหรือว่ามันหลวมมันออกมาข้างนอกกันจนกลายเป็นชีวิตที่โหวงเหวงเป็นชีวิตที่เหมือนลูกปิงปองคุณโกงในเบาๆลอยๆลมๆ ไม่มีน้ำหนักไม่มีเนื้อหาสาระเพราะฉะนั้นการทำงานจึงไร้สาระไม่ใช่ทำงานเพื่อพัฒนามนุษย์ไม่ใช่ทำงานเพื่อที่จะให้มนุษย์นี้อยู่ด้วยกันอย่างสันติภาพมีความสุขเย็นมีความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันมีความเป็นเลือดเนื้อเดียวกันแต่มีความเป็นอยู่อย่างเอ็นดูปราณีเอื้อเฟื้อเกื้อกูลมันไม่เป็นอย่างนั้นมันกลายเป็นการสร้างให้มนุษย์อยู่กันอย่างแก่งแย่งเห็นแก่ตัวเอาเปรียบเอารักจิตมันก็จะวิญญาณก็กลายเป็นจิตโรคจิตโทรสั่งแล้วก็เป็นจิตที่สั่งสมไปด้วยราคะ ราคานี้เป็นกิเลสรากเหง้าถ้าเป็นลักษณะต้องการไม่แก่ตนมากท่านเรียกว่าโรคราฆะที่ต้องการผลักแรงๆทะเลกดโทรศัพท์ราคะนี่คือรากเหง้าของกิเลสต้นข้าวของขี้เหร่ผลักฤดูอยู่ในตัวราคะแรงๆมันก็เป็นเชื้อที่ไม่ปลดปล่อยแม้แต่จะผลักออกก็คือการไม่ปลดปล่อยในการไม่หมดพยาบาลยังพยาบาลอยู่เจอหน้ากันเมื่อไหร่ก็ฟาดฟันนั่นคือราคาชนิดพยาบาลธนาคารไม่ปลดปล่อย แม้แต่ความพยาบาทความโทสะอันร้ายกาจกันเองในปลดปล่อยให้เรียกว่าราคะแค่นั้นถ้าเกิดว่าเราไม่มีเรียนรู้ในบทบาทของจิตหรือว่าความเป็นกิเลสของจิตในลักษณะทั้งราคะโลภะโทสะแล้วไม่มารู้ความจริงก็เป็นโมหะเป็นความหลงหลงหลงหลงหลงผิดเป็นถูกหลงสิ่งที่ไม่ใช่ความจริงเป็นความจริงก็ร้องอยู่อย่างนั้นถ้าเกิดว่าเราได้เรียนรู้ได้แสวงหาและก็ได้มาปลดปล่อยสิ่งที่มันฟาร์มสิ่งที่มันเป็นของไม่จริงมาไล่เรียงมาจนกระทั่งเราได้กล้าหาญ ชัยเป็นคนที่อีกชนิดหนึ่งมาจนป่านนี้นะเมียเราได้ผลิตตนและพยายามกระทำตนสั่งสมตนไอ้ตัวเราเองเนี่ยมีชีวิตก็เป็นสุขกับเขาเป็นสุขคืออะไรเป็นสุขก็คือไม่เดือดร้อนใจแล้วก็มีวัตถุเข้ามาสังเคราะห์ชีวิตเอาไว้อยู่ผ่านวันคืนเป็นไปอยู่อย่างสมบูรณ์คำว่าสมบูรณ์คำนี้ไม่ได้หมายความว่าใหญ่เกินมากเกินไม่ใช่อย่างนั้นสมบูรณ์คำนี้หมายความว่าพอดีชีวิต ร่างกายแข็งแรงกระปรี้กระเปร่าไม่เจ็บป่วยไม่เอาพลาดสมบูรณ์ก็คือเอกเอกาทศรถที่ได้อาหารอื่นนั่งอยู่บนฐานอันเกิดจากนั่งอยู่บนฐานกันเองสถิตท่านอันยอดเยี่ยมแล้วได้อาหารกันเองเดี๋ยวหานั่นเองก็แปลงคนเรานี่แสวงหาอาหารแล้วก็มีอาหารมาสังเคราะห์ชีวิต บ่ได้สิ่งที่มารองรับชีวิตทางด้านวัตถุเราก็มีวัตถุนั้นมาสังเคราะห์สบายอาหารสำคัญก็ได้แก่อากาศกับอาหารที่เข้าไปสังเคราะห์ทั้งปากแล้วก็รับเขาไปแล้วแม่อากาศจะเป็นพิษมากแล้วแต่อากาศก็ยังพอที่จะลองเอามันอย่างมากฟรีก็กองเอามันเป็นพิษไปทั่วประเทศใครจะเอาอากาศบรรยากาศไหนใครมีใจละเอียดสามารถอ่านได้ก็เอาเลือกเอาอากาศที่เป็นพิษมากเป็นพิษน้อยมันก็ใช้อ่ะจริงๆมันก็ฟอกมัน พลังงานมากหน่อยถ้ามันเป็นพิษมากมันก็สังเคราะห์มากหน่อยคิดมากมันก็ขับพิษออกมันก็ใช้พลังงานเป็นส่วนหนึ่งถ้าอากาศมันสดมันก็ได้อากาศสดมากการที่จะต้องขับพิษออกก็น้อยก็ใช้พลังงานผลักดันหรือว่าสังเคราะห์อากาศดีไว้ใช้ก็ใช้พลังงานน้อยมันก็ไปเปลืองเท่าไหร่แม้แต่อาหารที่กินเข้าไปอาหารที่เอาไปเลี้ยงร่างกายพอเหมาะพอดีแม้แต่สิ่งที่ใช้ประกอบเป็นข้างนอกเลยเป็นเครื่องบริโภคนอกเป็นเครื่องนุ่งห่มเป็นที่อยู่หรือเครื่องใช้ไม้สอยเราก็ไม่หลงสังขารไม่หลงก็ปรุงก็สร้างเขาแต่งมาหลอกมาล่อไม่หอบไปหาม ไม่รู้ว่ามันเป็นสุขเพราะได้มามากได้มาประดับเกียรติประดับชีวิตแม้แต่บ้านก็จะต้องเอาหลังใหญ่ๆประดับชูช่ออะไรเยอะๆแล้วก็อวดอ้างเขานึกว่านี่แหละเป็นสุขเป็นผลสำเร็จของชีวิตอะไรต่างๆนานาก็ไม่ต้องมันยิ่งใหญ่มันก็ยิ่งรักษายากคนมากกว่ามาปัดมาเช็ดมาถูดูแลอะไรต่างๆนานาซึ่งสารพัดสาระเพลงที่จะต้องเป็นภาระไม่เข้าใจความจริงอันนี้คนยิ่งเกิดมาม่ามันก็ยิ่งแย่งที่อยู่อย่างวัตถุก็แยกกันไปแล้วก็ยังมีตัวอย่างที่จะต้องไปโออาอวดอ้างกันใครยิ่งใหญ่คนนั้นยิ่งชมกันว่าเก่งเราเป็นคนอีกหมู่นึงที่จะบอกว่าคน แย่งสร้างบ้านใหญ่ๆแข่งกันไม่ใช่เก่งบ้าแล้วก็พูดแรงๆกันหน่อยมันบ้าถ้าไม่พูดกันอย่างนี้ไม่หยุดน่ะไม่หยุดเมื่อไม่หยุดแล้วเป็นยังไงวัตถุน้อยลงต้นหมากรากไม้ไปตัดมันมากันจนกระทั่งมันเกิดไม่ทันน้ำท่าก็ไม่มีที่จะอยู่กันแล้วแต่ก่อนนี่น้ำอาศัยอยู่ในใบไม้ใบหญ้าหมุนเวียนเป็นธรรมชาติเดี๋ยวนี้น้ำมันก็อยู่อย่างนี้อยู่ก็อยู่ในโลกนี้แหละไม่มีที่จะอยู่มันแทนที่มันจะไปสังเคราะห์อยู่ตามใบไม้ใบหญ้ากิ่งไม้กิ่งหญ้าอยู่กับพื้นดินอะไรสังเคราะห์หมุนเวียนกระจายมีพลังงานธรรมชาติจากต้นไม้สัมผัสสังเคราะห์แปลธาตุต่างๆเป็นอากาศ ไอน้ำเป็นอากาศชนิดนั้นชนิดนี้ต่างๆนานาไม่และไม่มีแล้วต้นไม้ก็ลดน้อยลงตามสภาพต่อบรรยากาศหมุนเวียนโคจรกันอยู่เปลี่ยนแปลงไปหมดน้ำท่าก็จะท่วมเอาอากาศก็แปรปรวนไปการสังเคราะห์อากาศโดยเครื่องจักรธรรมชาติโดยดินโดยต้นไม้โดยพืชโดยสัตว์โดยคนแต่ส่วนหมดอันนี้พูดไปก็ยิ่งเยอะเมื่อไม่รู้ทุกอย่างมันก็เผาผลาญลงมาการสัมผัสไม่เท่าไม่ทันมันก็ยิ่งแย่ลงแก่นสารของโลกแก่นสารของชีวิตถูกทำลายไปหมดเรามาเป็นผู้ที่รู้ก่อนแล้วก็ ยามจัดสรรระบบธรรมชาติระบบที่เป็นอยู่อย่างดีโดยเราพยายามไม่ผลาญลงอุดหนุนสรรค์สร้างขึ้นให้รักต้นไม้ให้บำรุงต้นไม้เพื่อนสัตว์โลกก็ให้เขาเกิดให้เขาเป็นให้เขามีเพราะสัตว์โลกแต่ละชนิดก็คือโรงงานก็คือสิ่งที่สังเคราะห์ปัญญาอากาศของโลกแต่ละระดับแต่ละอย่างไม่เหมือนกันและมันก็จะสัมผัสมันก็จะกรองสิ่งหนึ่งเก็บเอาสิ่งหนึ่งไปขายเอาสิ่งหนึ่งออกมาอยู่ในโลกน่ะมันก็จะเกิดการหมุนเวียนที่พอดีของโลกเขาไม่รู้เขาก็ทำลายกันเอามาสร้างบ้านสร้างเรือนเอามาทำโน่นทำนี่เอามันมากิน เดือนนี้ตัดอะไรก็จะไม่มีให้กินแล้วหนักข้าวต่อไปมันก็มีแต่คนนี่แหละล้นโลกแล้วมันจะกินอะไรมันก็กินคนทั้งนั้นน่ะมันไม่มีเรื่องอะไรหรอกต่อไปในอนาคตมันก็ไม่มีอะไรจะกินมันก็กินคนจะกินอะไรสัตว์มันก็ฆ่ากันตายหมดต้นไม้มันก็เอามาต้นไม่มีไม่มีอะไรจะกินหนักเข้าก็กินกินคนกินหญ้าปลูกหญ้ากินโตๆเร็วหน่อยพื้นที่ก็น้อยลงน้อยลงเพราะเอาไปเล่นอะไรกันซะเยอะหลงใหลกันไปพวกที่มีทุนมีรอยมีเรี่ยวมีแรงก็กอบโกยไปออฟฟิศเป็นป่าเป็นโรคอะไรไปให้เขาด้วยใครไปแตะต้องไปได้ด้วยความกระบี่คือความเก่งแย่งเพราะการไม่รู้ทำลายวัตถุโลกลงไปมากๆ น้อยลงงั้นเรามารู้แก่นสารของชีวิตเรามาอยู่มันมีสุขโดยรู้ว่าอารมณ์จิตเราไม่ต้องไปถูกหรอกว่าจะต้องไปสร้างอารมณ์จิตเป็นวิมานบ้าบ้าบอเป็นเรื่องเหลวไหลอย่างที่เขาพาหลอกกันมีชีวิตอยู่จะต้องทำอารมณ์อย่างนี้นะจะต้องสร้างวิมานอย่างนี้ด้วยอุปทานจิตสร้างอุปทานหลงๆอย่างเขาหลอกจะต้องมีอารมณ์อย่างนี้จะต้องคิดอย่างนี้จะต้องเป็นจิตอย่างนี้อย่างนี้อยู่กับเขาในโลกเรารู้เท่าทันเราก็ไม่ต้องไปสร้างจิตที่จะต้องเป็นอารมณ์อย่างที่เขาเป็นในโลกเราพอแล้วมีสันโดษไม่ต้องไปหัวเราะเอิ๊กจ้างเอาเงินไปจ้างให้เข้ามาตลกให้เราหัวเราะต้องไปเสพอารมณ์ดูการบันเทิงอย่างโน้นอย่างนี้เพื่อที่จะ เคียงกับระบบชีวิตของเราโอ๊ยชีวิตของเราเนี่ยยังไม่ได้ปรุงไม่ได้สร้างเท่าเขานะเขาก็ทำเป็นตัวอย่างเป็นนิทานเป็นนิยายอะไรมาหลอกว่าเห็นไหมเนี่ยคนนี้เป็นสุขอย่างนี้คนนี้รู้ร้างยิ่งรวยยิ่งคนนี้เสพอร่อยอย่างนี้เป็นตัวอย่างต่างๆนานาหาแง่หาเงินจับแง่จับเงื่อนต่างๆที่เป็นรสชาติของโลกที่เขาสังขารปรุงเอามาปะติดปะต่อทำเป็นหนังอย่างนี้มันอย่างนี้อร่อยอย่างนี้เราไม่ได้เขานะเราก็ไม่รู้ตัวว่าไปรับเขามาก็มาคิดฝันฝันหวานๆเออเราได้เป็นอย่างเขาบ้างก็จะดีแฮะเราจะได้อย่างนู้นบ้างก็จะดีนะอย่างนี้มันก็จะดีไหมรับมันมาโดยเขาเจ็บประมวลเอาอะไรที่เขาสังขารที่ปรุงนั้นมาหนังนี่มันเก็บเอาแต่ไอ้เรื่องที่มันเป็นรถแต่ไอ้เรื่องที่มันเป็นรถที่นิยม ออกมาประมวลไว้จัดๆจางๆเป็นตัวอย่างใครไปนั่งดูหนังมันก็คือไปรับกระแสที่เขาประมูลกระแสสังขารที่เขาประมวลเป็นรถของโลกเป็นอัตราค่าของโลกเอามาใส่ๆๆไว้แล้วก็ไปรับเอามาพอไปนั่งดูก็นี่เป็นรถจัดไปในทางโทรศัพท์มีรถจัดไปในทางราคะหรือโลภะมีรถจัดไปในทางโมหะก็ไปประมูลรับกระแสเข้ามาเรื่อยแล้วก็มาสั่งสมไว้ในใจเป็นเชื้อเหมือนเชื้อหมักแล้วก็ออกฤทธิ์ค่อยๆออกฤทธิ์ออกฤทธิ์เราก็ยังไม่ได้เรายังไม่เคยได้อย่างนี้ถึงโอกาสตอนนี้เราชักมีเงินตอนนี้เราชักมีแรงเอามั่งละวะตอนนี้ยังไม่มีแรงหาเงินหาทองก่อนสะสมกอบโกยมาให้ได้ ข่าวเร่งข่าวดูดเอาเงินเอาทองเอาเข้าออกของวัตถุที่จะมีฤทธิ์มีอำนาจเข้ามาประกอบไว้ให้ได้มากๆพอได้แล้วจะได้เอาไปแลกเอาไปเออตอนนี้ชักถึงแล้วตอนนี้ยังไม่ถึงก็ไม่เห่าเราอยากได้เศษไอ้โน่นไอ้นี่ที่เขาสร้างหลอกล่อเอาไว้เป็นสังขารปรุงเป็นเครื่องที่เขาเอามาใส่ไว้ในจิตเรายังไม่มีแรงเราก็ไม่อาจหาแหละเรายังไม่มีเงินพอเรายังไม่มีฐานะพอเราก็ยังไม่อยากได้และเขารู้อยู่ว่าถึงอยากได้ไปก็เป็นทุกข์เพราะว่าเราไม่มีสมบัติพอเรามีเรี่ยวแรงพอจนกว่าจะลืมตาอ้าปากได้พอสมควรเอารางวัลตอนนี้เราได้แล้วเงินเราก็พอเรี่ยวแรงแล้วก็พออำนาจแล้วก็พอเอามันแล้วเว้ยไอ้สิ่งที่มันหมักอยู่ในใจดองอยู่ในใจ เรียกว่าชาพอกตราตรึงเอาไว้เป็นนิมมานรดีเป็นมันก็ขึ้นปรนนิบัติสวัสดีเป็นตราใจตรึงใจที่นี่มันก็ขึ้นเลยทีนี้อำนาจออกเลยปรินิพพานสวัสดีนี่หมายความว่ามันจะต้องเอามาให้ได้ดั่งใจคือตัวนิมมานรดีคือตัวอาสวะหรืออนุสัยหรืออุปทานที่ก้นบึ้งจิตไปรับมาเนี่ยมันออกฤทธิ์แรงจะต้องให้ได้มาด้วยอำนาจกรณีนี้ก็สวัสดีไอ้อย่างนั้นแหละอย่างใดที่ยังไม่เคยได้หรืออย่างใดที่ตราใจเอาไว้ว่ามันต้องได้เว้ยชาติใดชาติหนึ่งเมื่อไหร่เมื่อไหร่ก็ตามสักเวลาใดเวลาหนึ่งฉันจะต้องเอาอย่างนี้ให้ได้มันไม่หายไปมันเป็นตราใจ เร็วอุปทานจิตรหรือวิมานในใจคุณก็มีวิมานอยู่ไม่เลือนหายไปไม่หาแล้วถ้าไม่ได้เรียนสัจธรรมไม่หายทะเบียนสัจธรรมเราถึงจะรู้เท่าทันแล้วก็เลิกแม้ขณะนั้นคุณยังมาล้างตราใจที่มันอยู่ในใจของกูนี่อาสวะและอนุสัยนี้มากกว่ามากของใหม่เรารู้แล้วเราไม่ไปสั่งสมเราไม่ไปถูกหลอกมาอีกของเก่าก็ล้างไปล้างไปล้างไปวันหนึ่งก็หมดถ้ามันรู้ทิศทางมันรู้หลักการแล้วแน่นอนนี่ไม่รู้เรื่องเลยของเก่าก็ยังไม่ล้างจะไปเอาของใหม่มาหมักเข้าไปอีกหมักเข้าไปอีกหมักเข้าไปคุณจะเกิดอีกกี่ชาติแล้วคุณถึงจะได้สมใจหมดคนเราคิดดูสิกูจะเกิดอีกกี่ชาติมันถึงจะสมใจหมดของเก่ามันก็ยังล้างไม่หมด มายังสะสมแล้วมันยังได้มาสมใจยังไม่ครบคันเลยของใหม่ยังไปรับเอามาอีกรับเอามาอีกจะต้องเอาอย่างนั้นจะต้องเอาอย่างนี้จะต้องมีเศษอย่างนู้นอย่างนั้นอะไรต่างๆนานาฮู้นานาสารพันตายชีวิตนี้จะต้องใช้หนี้กันไปอีกกี่ร้อยกี่พันกี่หมื่นกี่แสนชาติวนเวียนเข้าใจให้ดีนะว่าศาสนาพุทธนี่ไม่ใช่ศาสนาพุทธที่ไม่ใช่ศาสนาที่ไม่รู้จักการเวียนว่ายตายเกิดมันเป็นความรู้ที่แท้จริงว่าคนที่มันเวียนว่ายตายเกิดสั่งสมไปด้วยอุปทานสะสมไปด้วยจิตวิญญาณเป็นรากเหง้าและสามารถที่จะอุดเฉดได้สามารถที่จะสูญชีวิตจะเสร็จสิ้นเป็นอรหันต์ปลายสุดสมบูรณ์ไม่เกิดอีกได้ตลอด สามารถดับธาตุวิญญาณได้สนิทแน่แท้มีศูนย์และมีสืบต่อไม่ใช่ว่าตายแล้วชาติเดียวนี้แล้วสูญเลยไม่ใช่ไม่มีอะไรเกิดต่อไม่ใช่เกิดต่อแต่ไม่ใช่อัตตาไม่ใช่ตัวตนอย่างที่คนไม่รู้ความจริงไปเผลอพบกันอยู่มันมีองค์ประกอบในการประชุมอีกมากเป็นอจินไตยเป็นเรื่องที่คิดยากแต่มันก็เป็นการสั่งสมเป็นบุญบารมีเป็นกรรมเป็นมีบาปมีจริงมันตาย 0 ไม่ใช่ตายเกิดก็ไม่ได้เกิดจากที่เราคิดอีกที่ถูกอธิบายที่ถูก สอนมายังไม่เข้าท่าไม่ใช่ไม่ใช่กษัตริย์อย่างที่เราเข้าใจและไม่ใช่อุเทไม่ใช่ตาย 0 แล้วก็ไม่ใช่ตายเกิดแบบที่เราเข้าใจอีกเพราะเราเคยถูกอาจารย์ด้วยผู้ที่โดนๆเดาๆหลอกมาเยอะแล้วมันเป็นอาจินตายเป็นเรื่องที่เกินคาดเกินคิดเพราะว่ามีส่วนผสมที่มากกว่าที่เรารู้คนที่รู้ได้แค่ส่วนผสมส่วนหนึ่งแล้วเอาส่วนผสมแล้วก็เป็นคนพิการมาพูดเรื่องพิการพิการให้เราฟังกันเพราะงั้นอย่าไปพูดผู้รู้แล้วไม่พูดหรอกเพราะผู้รู้มันก็เรียนรู้กันไม่ครบถ้วนเธอรู้เขาถ้วนก็อย่างพระพุทธเจ้าเราถือว่าท่านรู้จริงท่านก็ยังไม่ค่อยพูดเลยขนาดผู้รู้จริงท่านยังไม่ค่อยพูดแล้วเราไม่รู้จริงอย่าไปพูดทำไม ผู้เล่นบาปปากทำไมนอกจากกิเลสอวดดีอยากอวดดีทั้งๆที่ดียังไม่ครบคันขี่ก็เลยโทรแล้วไม่พูดเพราะงั้นอาจินตายหรือว่าวิบากกรรมว่าวิบากนี่คนที่เขารู้รู้ดีแล้วเข้าใจดีแล้วเขาไม่พูดหรอกเขาไม่ค่อยขยายความหรอกขยายไปทำไมเพราะมันเป็นเรื่องจริงคนเราทำชั่วเนี่ยผลวิบากมันก็เป็นชั่วก็เราทำดีเนี่ยคนที่บาปมันก็เป็นดีแล้วเข้าใจง่ายๆอย่างงี้ก็ให้ได้เพราะฉะนั้นเรามาพิจารณาปัจจุบันนี้ว่าสิ่งนี้ดีจริงหรือไม่ดีจริงสิ่งที่ชั่วจริงหรือไม่ชั่วจริงถ้าสิ่งนี้ชั่วจริงที่สุดได้แล้วเราเลิกให้สนิทไปเลยอันนี้ดีจริงทำไปเลยทำดีจริงพี่จะได้มาให้ชัดแม้เราทำนี้ว่าดีแล้วเนี่ยมันมีส่วนหลงอยู่หรือเปล่า ถ้าหลงก็แก้อีกให้มันดียิ่งขึ้นดียิ่งขึ้นดียิ่งขึ้นแล้วก็ทำดีนี่ไปเรื่อยๆไอ้ส่วนไม่ดีทิ้งมันให้ดีชัดๆไปเรื่อยๆนี่เป็นหลักการง่ายๆของชีวิตคู่นี้เชือกกลับที่พูดเนี่ยพูดผู้ใดเชื่อกรรมก็จะอย่างนี้จริงๆไม่ว่าต่อหน้าและลับหลังกรรมมันเป็นวิบากทั้งหมดตรงทั้งหมดคุณจะทำต่อหน้าคนหรือคุณจะทำลับหลังคนกรรมเป็นชั่วก็ชั่วกรรมเป็นดีก็ดีเป็นของจริงศาสนาพุทธนี่เน้นเหลือเกินเรื่องกรรมทำดีดีทำชั่วชั่วไม่ว่าต่อหน้าและลับหลังไม่มีความลับกรรมไม่มีความลับถ้าใครไม่เข้าใจจริงๆก็เลี่ยง ลับหลังก็ทำกรรมชั่วต่อหน้าคนก็ทำกรรมดีแบบนั้นทำเอาหน้ากิเลสทำเบ่งเอาหน้าตัดต่อหน้าทำเอาดีลับหลังก็ทำชั่วคนไม่เข้าใจกรรมที่แท้คนเข้าใจกรรมที่แท้ต่อหน้าและลับหลังก็ทำดีชั่วต่อหน้าหรือลับหลังไม่ทำแม้ใครไม่เห็นก็ไม่ทำชั่วเพราะมันเป็นกรรมไม่ดีแล้วมันกำเป็นมรดกจากกรรมเป็นทายาทกรรมเป็นเรื่องสืบต่อกรรมฐานโทกรรมเป็นตัวเกิดกับมะยมนี้กรรมพันธุ์มันจะสัมพันธ์กันไปมันจะต่อกันไปก็เรื่องของกรรมทั้งสิ้นกลับมาปฏิสนธิแล้วเราก็อาศัยนี่แหละกรรมนี่แหละจะเป็นทุกข์เป็นสุขหรือเป็นดีเป็นชั่วจะประเสริฐหรือไม่ประเสริฐก็อยู่ ผึ้งอันนี้อาศัยอันนี้ถ้าคนที่เห็นหน้าเห็นหน้าเห็นแท้จริงในเรื่องของกรรมแล้วนะจะพิจารณากรรมเท่านั้นพิจารณากรรมตั้งแต่เราจะพูดจะเดินจะเหินจะกินจะอยู่จะไปจะมาจะคิดจะนึกแม้แต่ค