230920 คนดีจริงต้องเป็นที่พึ่งของสังคมได้-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ024.txt

รไฟล์กันเรามีปัญญามีปัญญาพอเพียงมีปัญญาสู้กับคนที่เขาเอารัดเอาเปรียบนี่พอได้จะได้มากเท่าหรือไม่มากเท่าก็ตามแม้เราจะสู้คนที่มีปัญญาเอารัดเอาเปรียบคนอื่นได้มากๆไม่ได้เขาเก่งกับเราก็ตามแต่เขาก็เอาเปรียบอยู่เราเองไม่เก่งเท่าด้วยซ้ำไปแต่เรายังไม่เอาเปรียบเราก็ยังอุตส่าห์แจกจ่ายเจือจานให้ก็จนลงและไอ้คนที่มันเก่งกว่าเรามันก็ยิ่งเอาเปรียบก็ยิ่งกราบทุนด้วย ให้ไปแจกด้วยมันก็ยิ่งมีมากๆแล้วก็ไม่เห็นแปลกตรงไหนแล้วเราก็ไม่เห็นว่ากรรมกิริยาหรือความเป็นอย่างนั้นการกระทำอย่างนั้นของมนุษย์เป็นของเลอเลิศอะไรเราจะเห็นถ้าเราสร้างทำได้เก่งเท่าๆกันอีกหรือเก่งกว่าด้วยเราสามารถที่จะสร้างสรรค์ได้เก่งกว่าถ้าจะกอบโกยกักตุนสะสมไว้ของสุจริตเราหาได้นี่มีมากกว่าคุณด้วยแต่เราไม่เอาเราก็เอาออกจนเรากลายเป็นคนมีฐานะที่ด้อยจนกว่ามีสมบัติน้อยกว่าไม่อวดไม่อ้างไม่โอไม่เอามาตีผมว่าเรามีสมบัติมากกว่าร่ำรวยกว่าไม่ไม่เอามาอวดตัวอย่างนั้นด้วยซ้ำแต่ถ้าจริงเราทำได้เรามีมากกว่าสามารถกว่าด้วยซ้ำแต่เราเสียสละได้อย่างนี้อันนี้ก็ยิ่งแพ้เลยยิ่งเหนือกว่าชัด หรือแม้แต่เราหาไม่ได้มากเราก็ยังกล้าหาญชาญชัยที่จะแจกกล้าหาญชาญชัยที่จะไม่กักตุนสะสมกอบโกยเอารัดเอาเปรียบเผื่อแผ่เอื้อเฟื้อไม่เก่งเท่าอีกบางคนบางคนเก่งกว่าหาได้เก่งแต่ไม่กระดิกเลยไม่ให้ใครเลยอย่างนี้ลักษณะอย่างไหนจะดีกว่ากันเด่นชัดกว่ากันคุณก็ฟังเอาแล้วไปคิดไตร่ตรองดูธรรมะนี้สอนซับซ้อนลึกซึ้งและให้เห็นสัจจะด้วยความจริงที่พูดให้เห็นจริงไม่มีสิทธิ์ไปบังคับและไม่ได้ใช้การบังคับที่พูดนี่ก็ไม่ได้บังคับใครพูดให้ฟังใช้ปัญญาของตัวเองไตร่ตรองเอาตัวเล็กตัวน้อยก็ฟังได้โตๆก็ฟังได้ฟังออกอันไหนดีอันไหนไม่ดีเลือกเอาจะเห็นได้ว่าสัจธรรมนี้เกิดจากกระจ สัจธรรมนี้ไม่ได้อยากได้เย็นแต่เราไปถูกโลกหลอกยั่วยวนแนะนำเอาไว้จะต้องอย่างนั้นจะต้องอย่างนี้แต่เสร็จแล้วก็ลำบากลำบนกันทำให้สังคมนี้เดือดร้อนสังคมนี้ขาดแคลนสังคมเอาเปรียบเอารัดสังคมเกิดช่องว่างเพราะคนรวยก็ยิ่งรวยก็ยิ่งหาก็ยิ่งกัดยิ่งเจ็บยิ่งสร้างอำนาจยิ่งทำให้ผู้ที่ไม่มีความสามารถทุนก็ยิ่งน้อยก็ยิ่งขาดไม้ขาดมือยิ่งลำบากลำบนไม่ได้อยู่เป็นสุขหรอกหนักเท่าคนที่จะจนจะยากก็จนก็ยากไปเลยลำบากลำบนไปเลยทรมานทรกรรมไปเลยสังคมก็แย่เอาธรรมะนี่เป็นเรื่อง ตีเป็นเรื่องประเสริฐเป็นเรื่องสอดคล้องกับความเป็นอยู่สันติสุขของมนุษยชาติความเป็นภราดรภาพความเป็นพี่เป็นน้องกันและความอยู่อย่างสุขเย็นสันติไม่อย่างแน่จริงไม่ลำบากลำบนเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่สร้างสรรค์ไม่ขี้เกียจไม่ขี้คร้านที่พูดนี่คิดว่าได้พูดหมดแล้วนะที่พูดมาบรรยายมาอธิบายไปตั้งมากตั้งมาแล้วเนี่ยคงจะเข้าใจกันพอได้แล้วแหละสำหรับคนที่มีปัญญาพอปัญญาดีว่ามันมีความมุ่งหมายอย่างไรธรรมะเราจะทำให้สงบจากอะไรและตัวอะไรที่มันเป็นตัวไม่สงบไม่ได้หมายความซื่อๆง่ายๆว่าสงบคือหุบปากไว้อย่าพูดนี่คือเงียบและสงบ ไอ้อย่างนั้นน่ะใครมันก็รู้อยู่ๆอย่างนั้นน่ะตรงๆอย่างนั้นน่ะเห็นตรงแต่สงบอย่างนั้นมันไม่ได้มีประโยชน์อะไรปากพูดนี่มันปากพูดได้แล้วมันก็มีกิจกรรมที่จะทำความสื่อความหมายทำความรู้กันอะไรต่ออะไรมีประโยชน์กับกันและกันเยอะแยะไปนะพูดเป็นนางใบอ่อมตุ่ยเฉยๆมันก็ไม่ได้เรื่องนอกจากจะฝึกหัดว่าเออเราหัดระมัดระวังใช้สติสัมปชัญญะในการพูดจะมีบทปฏิบัติว่าเราไม่พูดกันหรอกเราหัดงดพูดเงียบเพื่อที่จะคุ้มครองระวังรักษาคำพูดเพื่อการฝึกตนเอาก็เอาก็เป็นการฝึกตนแต่เราพูดได้ทำไมจะต้องมานั่งไหว้อยู่ตลอดนิรันดรไม่พูดไม่ทำเป็นไม่พูดเลยพูดได้มากๆถ้าไม่เน้นไม่เหนื่อยแล้วพูดเป็นสาระด้วยไม่ใช่ เพ้อเจ้อไม่ใช่พูดโกหกหลอกลวงอะไรไม่ได้พูดส่อเสียดให้เธอทะเลาะเบาะแว้งอะไรกันพูดสิพูดให้คนอื่นเขาเข้าใจให้เขารู้พูดความจริงพูดสัจจะพูดเนื้อหาสาระอะไรเราก็พูดได้การกระทำงานทำงานนี้ไม่ใช่เป็นการทำลายไม่ใช่มาสร้างเรื่องอบายมุขไม่อยากไปสร้างเรื่องหลอกตามล่อไอ้อะไรแก่คนยั่วยวนคนหลอกคนไม่ได้มาทำอย่างนั้นนี่ทำสิ่งที่สร้างสารที่เป็นของดีเพื่อจะสื่อให้คนได้รับใช้ในเป็นประโยชน์ก็สร้างสรรค์ก็ทำไปสิทำไปแล้วใครจะตีราคาของของเราราคาถูกราคาแพงยังไงก็ไม่แปลกอะไรหรอกเขาจะมาตั้งราคาเราว่ามันเอ๊ยราคานี้น้อยๆราคาฟรีด้วยซ้ำให้เปล่าๆยังไม่ เราก็ไม่เป็นไรคนจะรู้ค่าในของของเรานี่เขาจะรู้เองส่วนของที่บอกราคาแพงๆแล้วก็เอามาแล้วก็มาปรุงในสิ่งที่มันจะก่อราคะโทสะโมหะหรือก่อเรื่องยุ่งๆยากๆทำลายชีวิตทำลายสังคมแต่ถ้าเกิดว่าเราไม่สร้างสิ่งอย่างนั้นมันก็เหลวไหลมันก็ไม่ดีเราก็ต้องสร้างสิ่งที่เป็นประโยชน์เป็นคุณค่ามีปัญญารู้เรื่องเฟ้นได้แล้วเราก็เอาเราก็ทำทำแล้วไม่ต้องมีราคาไม่ต้องมีใครมาตั้งก็ได้คนรู้ก็จะรู้ราคาเขาจะรู้ค่าคุณของมันเองเนี่ยการศึกษาศาสนาจึงไม่ได้ศึกษาไปเพื่อที่จะไปนั่งบ้านไปหยุดอยู่ไม่สร้างสรรค์ไม่ การงานอะไรเสร็จแล้วก็เบื่อมนุษย์หนีโลกทางคนอยู่ใกล้คนไม่ได้คนมีกิจกรรมมนุษย์อย่างนี้ก็ทำอะไรต่ออะไรก็อยู่กับเขาไม่ได้เพราะเรายึดติดเราถือสาเราไม่ได้ฝึกปรือที่ถูกทางถ้าเราได้ฝึกปรือถูกทางเราจะอยู่กับสังคมคนนี้ได้เราจะไม่เกลียดคนเราจะสงสารเมตตาการุณแล้วเราจะช่วยเหลือเขาแม้เขาทำชั่วเราก็จะสงสารเขาคนทำช่วยเออมันจะช่วยกันได้ไหมดูซิถ้าเกิดว่าดูด่านเกินไปนักพูดไม่ฟังเออทำยังไงก็ไม่ไหวบอกย้อนมาตีหัวเราซะอีกอย่างนี้ต้องหลบไปก่อนอย่าเพิ่งไปต่อแยมมันมากมัน มันพาลชนพูดและนอกจากมันจะไม่มันจะเถียงไม่ตกฟากมันจะยึดถือความเห็นเกินกันทั้งๆที่ตัวก็ไม่ได้ดิบดีๆอะไรนักหนาอ้าวอย่างนี้ยังไม่พอเถียงไม่ตกฟากเจ้ายึดถือความเห็นของตัวเองยังไม่พอยังขี้โมโหซะด้วยนะกายกรรมก็บอกมาตีกบาลเราอีกอย่างนี้อย่าเพิ่งพูดกันอย่างนี้หรือไม่เอามีดเอาปืนเอาอะไรมาไล่ฆ่าไล่ยิงไล่ฟันเราอย่างนี้อย่าเพิ่งพูดกันแล้วถ้าพอพูดกันได้ให้ล้างอย่าทำเลยอย่างนั้นหยาบตีหัวกันตีกันได้อย่างเดียวด้วยแรงเนี่ยมันไม่ดีหรอกคนแล้วไม่ตีกันไม่ต้องทำให้บาตรให้เจ็บกันอย่าตีกันอย่าฟันกันอย่ายิงกันไม่ใช่ยิงไม่เข้ากันได้มีลูกปืนมายิงยิงไม่เข้า ฟันไม่เข้ายิงก็ไม่ออกเลยว่าจะฝากไปยิงเข้ายิงไม่ออกไอ้อย่างนี้มันของฤาษีที่ไหนเดือนละสีที่ไหนก็สอนกันของพระพุทธเจ้าไม่หนังเหนียวอย่างนี้หนังเหนียวของพระพุทธเจ้านั่นคือกิเลสยิงไม่เข้ากิเลสมอมเมายั่วยวนนี่ไม่ว่ากิเลสชนิดไหนในโลกยิงไม่ได้ยิงลูกศิษย์พระพุทธเจ้าแท้ลูกศิษย์แท้ลูกศิษย์ที่สำเร็จจิตที่เป็นแล้วจึงไม่ขาดกิเลสชนิดไหนที่เราดับสนิทได้แล้วยิงไม่เข้าเอากิเลสนั้นมายิงไม่เข้าหนังเหนียวอย่างนี้เหนียวจริงๆมีแล้วว่าหนังเหนียวมีมีมหานิยมมีจริงๆทางธรรมนี่มีอาหารนิยมจริงๆ คนนิยมยกย่องเชิดชูเพราะเป็นคนขยันหมั่นเพียรเป็นคนมีปัญญาดีเป็นคนช่วยเหลือเฟือควายเป็นคนสร้างสรรค์สร้างสรรค์สิ่งที่ดีแนะนำเกื้อกูลอยู่ทีเดียวเป็นที่พึ่งได้ทำไมจะไม่มาหานิยมและยอดมหานิยมแม้จะไม่มีสตางค์นี่เขาก็ยังมาพึ่งเลยแม้จะจนจนไม่มีเงินไม่มีทองไม่กลับไม่จนไม่สามารถเขาก็ยังมาพึ่งเลยมาขอพึ่งมาขอพึ่งเป็นที่พึ่งที่สมบูรณ์มีเป็นที่พึ่งที่ยิ่งกว่าคนมีเงินไปเป็นไปขอพึ่งแต่คนมีเงินคนมีเงินยิ่งไม่มีคุณธรรมและเขาก็คิดค่าเงินบาทค่าเงินที่จะให้ไปซะด้วยนะ ถ้าคนมีธรรมะหน่อยคนมีเงินแล้วก็ให้เงินไปฟรีๆให้เงินไม่คิดคุณไม่คิดค่าไม่คิดบุญอะไรก็ยังเข้าท่ามั้งแต่ก็ไม่ได้ฝึกทำจริงๆก็ไม่รู้หรอกแต่แม้ฝึกทำจริงๆแล้วผู้ที่รู้ก็จะจากไปให้ไปก็จะสุดท้ายก็จะไม่สะสมและเงินทองกลายเป็นคนที่เข้าใจตัวเองรู้ว่าตัวเองมีความสามารถตัวเองจะไม่ยากไม่จนนะเราขยันหมั่นเพียรเราทำได้ตัวเราเองก็ทำตัวเองให้รู้ว่าเราเองจะมีชีวิตอยู่ได้ง่ายๆยิ่งก็ดอกหญ้าเรียกดินนี่ก็ดองหญ้าที่ดินไม่ได้ยิ่งไม่ได้ใหญ่อะไรกินก็ง่ายๆอยู่ก็ง่ายๆถูกๆไม่ต้องคอยประคบประหงมอยู่ได้ราคาแพงๆของราคาแพงๆ จึงจะใช้จะอะไรก็โอ้ยุ่งยากเลี้ยงยากเป็นบุคคลทุพพลภาพไม่ถูกปากก็ไม่กินของไม่สมส่วนไม่รู้ไม่ใส่จานมางามๆก็ไม่กินอะไรต่างๆนานาเป็นสัตว์ดินนาเป็นคนที่เลือกเลือกด้วยกิเลสด้วยนะไม่ใช่เรื่องเอากิเลสออกถ้าเลือกเอากิเลสออกนั่นดีกินได้ง่ายๆกินได้ของที่มันเป็นคุณเป็นค่าที่แท้ถูกๆไม่ต้องลงฟุ้งเฟ้อฟุ่มเฟือยอะไรอย่างนั้นกินดีเลี้ยงง่ายจะกินก็ตามจะอยู่ก็ตามจะไปก็ตามจะมาก็ตาจะทำงานทำการก็ตามเป็นคนเลี้ยงง่ายเป็นคนพบได้ง่ายก็ทำอะไรก็ได้ง่ายๆไม่เจ้ากี้เจ้าการไม่เจ้ายุ่งเจ้าย่า แม่เจ้าลำบากลำบนนั่นมีนี่จะทำงานสิเอานี่มาสิอย่างนี้อย่างนี้ฉันไม่ทำให้รู้งี้โอ้อยู่ด้วยกันยากแบบนี้เลี้ยงยากจะทำงานก็อยากจะไปก็ยากไปไม่มีรถเหรอไปเอารถเก๋งคันเล็กไม่ไปดูกันอยู่จะไปมันเรื่องยากนักจะเดินก็อยากจะนั่งก็ยากจะนอนก็ยากมันยากไปหมดเลี้ยงยากนี่พูดแค่นี้ยังไม่หมดนะคิดเอาไว้ต่อไปเองว่ามันมีอะไรบ้างมีความหมายเชิงเชิงอย่างนี้แหละมันเรียนยากไปหมดอย่างนี้อยู่ไหนก็ลำบากน่ะบุคคลทุกข์ภารโรงบุคคลทุกภาระต้องเป็นคนสุพรรณบุรี ศุภลักษณ์เรียกง่ายๆกับสุพรเป็นคนสุพรรอเรือเป็นคนเลี้ยงง่ายกินง่ายๆถูกๆกินข้าวปลาก็กินได้กินข้าวกับผักกินข้าวกับแค่ผลไม้ก็กินได้ไม่ต้องว่าจะกินทีก็เป็นล่าสัตว์มาทิ้งมาฆ่ามาแกงมันให้เลือดหยดเลือดจอยแล้วค่อยมาดับคาวแกงคาวๆกินไม่ลงต้องไปหาหอมหากระเทียมหาพริกกะทะใครจะฆ่าอะไรมันดับกลิ่นแล้วก็ค่อยกินโอ้ยแบบนี้มันยุ่งยากตายแล้วหาว่าพวกที่ไม่กินเนื้อสัตว์เป็นคนเลี้ยงยากพุทโธมันลอยรายละเอียดดูกันหน่อยเถอะน่าขายมันเลี้ยงยากกันแน่คนกินเนื้อสัตว์กับคนไม่กินเนื้อสัตว์แต่เขาก็หาว่าเลี้ยงยากดูว่าคนไม่กินเนื้อสัตว์เลี้ยงยากก็ประชาชนก็กินอย่างนี้ก็กินอย่างนี้ไปอ๋อถ้างั้นประชาชนมันก็เร็วๆชั่วๆกันอยู่อย่าง ก็ทำตามมันหมดทุกอย่างจะต้องไปศึกษาอะไรกันล่ะไปศึกษาอะไรก็ทำตามตามันไปมันจะพาหลงรถพาหลงสรรเสริญพาหลงโลกียสุขมันพาเต้นร็อคเต้นไปกับมันมันพาเต้นดิสโก้เต้นไปกับมันไม่ต้องไปคิดอ่านอะไรมันพาสร้างสรรเสริญฟุ่มเฟือยฟุ่มเฟือยมันก็มันนั่นแหละคือคนเลี้ยงง่ายนั่นคือคนถูกสนประพายต่างหากเล่านั่นน่ะถูกต้องๆโดยไร้ปัญญาโดยไร้ความรู้ไม่รู้ตัวไม่รู้ตนก็พาไปยังไงก็หลอกไปเรื่อยๆเรื่อยๆเพราะคำพูดที่บอกว่ากินไปเรื่อยๆก็ให้อะไรกินสักแต่ว่าธาตุก็โง่ที่สักแต่ว่าธาตุใช่ในตัวเราเองเรากินเราไม่ติดยึดมันซ้อนลงไปว่าไม่ติดยึดแปลว่าธาตุพวกนี้กินไม่ติดยึดถูกรถกลิ่นเสียงสัมผัสของ กินเข้าไปอย่าไปหลงรถหลงชาติอย่างนี้ถูกไม่สักแต่ว่ากินแต่สัตว์แต่ว่ากินอีกภาษาหนึ่งกินเรื่อยไปเลยเขาเอาขี้หมูขี้หมาอะไรมาให้กินก็กินส่งเข้าไปงั้นน่ะเค้าเอาเหล้าเอายาเอาฝิ่นเอากัญชาเอายาพิษเอาของมอมเมาของเสกของติดอะไรมาให้กินก็กินสักแต่ว่าขอกินส่งไปแล้วเหรอก็ตายง่ายๆสิแบบนี้เดี๋ยวก็ทาอะไรสักแต่ว่ากินความหมายอย่างนั้นฟังความหมายที่ชัดเจนให้ดีเพราะคนที่ชอบเอาความความหมายหรือว่าตีความหมายในคำพูดต่างๆนี่เอามาพูดกันเนี่ยคนไม่มีปัญญาก็จนแต้มในการย้อนแย้งกันได้บางคนก็บอกว่าพวกที่ไม่กินเนื้อสัตว์กินเนื้อสัตว์กันเยอะแยะแล้วเราไม่กินเนื้อสัตว์ในกลาย เลี้ยงยากอะไรกันแน่เราไม่เคยไปเกี่ยงว่าเออเราบิณฑบาตได้ข้าวเปล่ามาเราก็ไม่กินกินไม่ได้แล้วลงกินไม่ลงแล้ววันนี้เพราะว่าเนื้อสัตว์เราคืนเขาหมดแล้วนี่เราไม่ได้อะไรเลยได้แต่ข้าวเปล่ามากินไม่ได้คนอื่นก็ไม่เห็นจะบอกอ๋อแล้วทำไมไม่กินก็มันไม่มีอาหารอ้าวทำไมไม่กินถ้าไม่มีอาหารก็ใส่เนื้อสัตว์มาให้กลางคืนก็ไม่หมดเลยเหลือแต่ข้าวเปล่ากินไม่ลงคุณเลี้ยงยากแน่ถ้าอย่างนั้นแต่ถ้าเราได้ฝึกฝนตัวเองแล้วเป็นคนที่เลี้ยงง่ายกินง่ายได้ข้าวหรือได้กลับอะไรเล็กๆน้อยๆได้ผักได้หญ้าได้อะไรที่เป็นคุณค่าอาหารที่แท้จริงถูกสัตว์ถูกสวนแล้วก็กินได้ไม่ติดรูปติดรถติดๆเสียงจิตสัมผัสซะด้วยกินง่ายจะตายไปแล้วรู้เนี่ยว่ากินสิ่งที่มีคุณมีค่า ที่เป็นพิษเป็นภัยเป็นบาปเป็นเวรไม่กินอะไรมันเหนือกว่ากันคิดดูดีๆอย่างนี้เป็นต้นคนเลี้ยงง่ายก็พูดไปอีกได้หลายในมากมายไม่ว่าจะเรื่องการกินการอยู่การไปการมาการสวมการใส่การหลับการนอนการทำการทำงานก็ไม่ยากไม่เป็นคนเลี้ยงยากการทำงานทำงานก็อยู่ด้วยกันได้เป็นคนที่ช่วยตัวเองไอ้โน่นไอ้นี่ขาดไอ้นี่เหลือก็ค่อยๆช่วยตัวเองใช้ปัญญาคิดแค่คิดขายคิดปรับคิดปรุงไม่ใช่จะชี้นิ้วเพิ่งถึงคนอื่นเอาไอ้โน่นเอาไอ้นี่อย่างนู้นอย่างนี้อย่างนู้นอย่างนี้กูอ้วนคนอื่นก็เหมือนจะทำงานจีกวนคนก็ทั้งบ้านยุ่งยากไอ้อย่างนี้มันเลี้ยงยากมันจะไปเจริญอะไรมันจะเป็นคนที่เลี้ยงง่ายทำงานก็เป็นคนที่มี มีแรงมากด้วยทำแล้วให้คนอื่นก็ได้พึ่งด้วยซ้ำมีรอบตัวเลยตำรวจเร็วทำแล้วก็ชัดเจนทำแล้วก็เป็นชิ้นเป็นอันงามพร้อมประณีตดีแข็งแรงถูกสัตว์ถูกสวนได้คุณได้ค่าไม่ต้องกวนคนอื่นมากนั่นแหละเรียกว่าเลี้ยงเลี้ยงง่ายแม้แต่การทำงานก็ทำง่ายอยู่กับใครแบบนี้คนแบบนี้ไปอยู่ที่ไหนใครก็ต้องรับนี่เป็นความรู้เบื้องต้นแล้วต่อไปก็ต้องเป็นคนบำรุงง่ายบำรุงนี่คือจะทำให้ดีเอามาฝึกมาหัดที่แม้จะกินก็กินง่ายๆนะก็แต่งตัวแต่งตัวก็ง่ายๆจะไปจะมากันง่ายๆจะอยู่ก็ไม่ง่ายนั่งง่ายๆนอนให้ง่ายๆไม่ต้องยุ่งมากไม่ต้องติดไม่ต้องยึดเยอะ เมื่อผู้ใดบอกอย่างนี้แล้วเขาก็ปฏิบัติตามได้เรียกว่าบำรุงง่ายบอกแล้วก็บอกปุ๊บปั๊บเข้าใจแล้วปฏิบัติได้ทันทีพวกนี้บำรุงง่ายอันนี้บอกไปเถิดบอกรู้เรื่องเหมือนกันนะแต่ทำไม่ได้ก็ยังบำรุงยากอยู่อ่ะยิ่งบอกไปไม่รู้เรื่องเลยแหมพวกนี้ยิ่งพวกบำรุงยากนี่ก็ทั้งโง่ทั้งดื้อด้านทั้งโง่ทั้งดื้อด้านใจอ่อนปรับปรุงไม่ได้ไม่อดไม่ทนคนพวกนี้ใจอ่อนไม่กล้าฝืนใจไม่กล้าปฏิบัติเพราะว่ามันฝืนใจตนเองจนทำไม่ได้อ่อนแอบำรุงยากใครเจริญมาเป็นคนประเสริฐยากให้มาปฏิบัติอย่างนู้นอย่างนี้เอาอย่างนี้ให้ฝึกปรือให้ง่ายๆ หัดทำงานอันนี้ก็ทำงานไม่เจริญทำงานไม่ค่อยได้ทำงานไม่ค่อยเป็นนะเรียกว่าบำรุงเบื้องต้นบำรุงให้ฝึกหัดฝีมือให้ฝึกหัดการกระทำการงานก็ทำไม่ค่อยเป็นถ้าไม่ค่อยได้นั่นก็เรียกว่าบำรุงยากในระดับหนึ่งแล้วเป็นบำรุงยากแบบโลโก้ง่ายๆยิ่งให้มาปฏิบัติธรรมแล้วเอาถือศีลค่ะปฏิบัติขึ้นไปให้เป็นคนประเสริฐขึ้นอีกขยันหมั่นเพียรแล้วก็อย่าไปเป็นคนติดโรคติดโรคระบาดก่อนโรคจิตศีล 5 ให้ได้ปฏิบัติไม่ได้อยากยุ่งแบบนี้บำรุงยากจะให้ประเสริฐจะยกฐานะของผู้นั้นเองนั่นแหละให้สูงขึ้นอีกให้เป็นคนดีคนประเสริฐขึ้นอีกยกไม่ได้อย่างนี้เรื่องบำรุงยากฟังให้ดีนะมันซ้อนกันอยู่มันใกล้ๆจริงๆมันเลี้ยงยากนี่คือมันอยู่ เป็นอยู่ด้วยกันทั้งนั้นน่ะมันยากไปหมดมันใหญ่ส่วนบำรุงที่ทำให้เจริญขึ้นมาก็คือซ้อนอยู่ในการเลี้ยงเลี้ยงนั่นแหละบำรุงขึ้นมาให้ประเสริฐขึ้นไปตามขั้นตามตอนยากปัญญาก็ไม่ค่อยเข้าใจเข้าใจแล้วก็ทำไม่ค่อยได้ไม่แข็งแรงอ่อนแอไม่ฝึกไม่หัดไม่อดไม่ทนไม่พลาดไม่เพี้ยนก็บำรุงยากมันจะพูดใดที่สนใจใส่ใจเล่าเรียนศึกษารู้ดีใช้ปัญญาเปิดจิตรับไม่ยึดถือตนเองไม่ยึดถือทิฐิเข้าใจง่ายและก็ฝึกตามพากเพียรอดทนทำไปเรื่อยๆรู้ว่านี่มันดีก็บำรุงขึ้นบำรุงขึ้นกับได้ดิบได้ดีขึ้นเจริญเรียกว่าประวัติศาสตร์เป็นผู้บำรุง สุโกศลเป็นคนบำรุงง่ายสูงขึ้นไปอีกจะเป็นชั้นตอนเป็นคนที่มักน้อยแต่ถ้าเผื่อว่าเป็นคนเลวมักมากไปในทิศทางมากๆแล้วมารับผิดชอบมากๆมีแร่และก็กอบโกยแล้วก็สะสมมากขึ้นมากขึ้นมากขึ้นมากปิดซะแบบนี้ไม่ใช่คนดีในนี้ไม่ใช่ทิศทางที่ดีของพระพุทธเจ้านั้นจะมีความมักน้อยสร้างสรรค์มากบำรุงได้ดีขึ้นเป็นคนที่ตัดรัดไอ้สิ่งที่มันมาทำลายไม่ฟุ้งไม่ฟื้นได้แล้วมีเวล่ำเวลามากขึ้นมีเรี่ยวมีแรงมากขึ้นมีกำลังมากขึ้นก็เอามาสร้างมาสันได้มากขึ้นเมื่อสร้างสรรค์ได้มากขึ้นแล้วก็แจกจ่าย ไม่หลบโมโตฉันไม่โลภมากไว้มักน้อยไม่ได้หมายความว่าเป็นคนทำงานน้อยๆไม่ใช่มักน้อยไม่ใช่อย่างนั้นอย่าไปตีความรวบรัดน้อยไม่ใช่หมายความว่างั้นมักน้อยหมายความว่าเรานี่บริการตนน้อยสะสมไว้น้อยเอาแต่น้อยแจกจ่ายมากสร้างมากเผื่อแผ่มากเมตตาเกื้อกูลมากให้แก่คนอื่นไปได้มากๆอย่างนี้แหละเรียกว่ามักน้อยให้มากๆเอาไว้แต่น้อยเชื่อตนเองว่าเรามีน้อยเราก็อยู่ได้คุณจะมีฐานไหนล่ะคุณจะสามารถเอาไว้น้อยแค่ไหนคุณถึงจะอยู่ได้คุณจะเผื่อก็เผื่อตัวคุณถ้าคุณเองคุณแน่ใจจริงๆวันนี้อาตมาไม่เอาไว้ บาทนึงอาตมาก็อยู่ได้เผื่อตัวเองอย่างนี้แต่ก่อนก็มีแล้วก็ให้เขาไปกล้าให้กล้าให้มีน้อยแค่ไหนเราก็เชื่อแน่ว่าเราถึงมีน้อยขนาดนี้เราก็อยู่ได้คนกล้ามีน้อยแล้วอยู่ได้นี่ต่างหากเป็นคนมีวีรกรรมคนมีมากๆและอยู่ได้ใครมันก็เป็นได้มีเงินก็ 500 ล้านแล้วฉันอยู่ได้ใครมันก็อยู่ได้ดีมีมากๆก็อยู่ได้มันจะไปยากอะไรแต่มีน้อยๆนี่แหละอยู่ในสังคมและอยู่ให้มันได้อันนี้เป็นความยากเป็นความประเสริฐมักน้อยแล้วรู้จักพอวัดได้ดีค่อยๆไล่เลี่ยไปสันโดษถ้าไม่สันโดษไม่รู้จักพอไม่รู้จักเต็มมีตั้งหลายก็ไม่รู้จักพอได้เท่านั้นไม่รู้จะพอกินเท่าไหร่ไม่รู้จะพอใช้เท่าไหร่ไม่รู้จักพอเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักพอ เกินการไปเท่าไหร่อีกแล้วก็ไม่รู้จักพอสุดโต่งไปหมดมันน้อยมากไปก็เป็นความเกินอย่างหนึ่งมันมากมากไปก็เป็นความเกินอย่างนึงนะแต่ต้องเรียนรู้ต้องพยายามทำความเข้าใจเพราะพอดีจึงซับซ้อนกันอยู่อย่างนั้นใช้เป็นยาแล้วเรามาเลือกความพอดีสำหรับเหมาะสมตัวพระพุทธเจ้านี่ท่านใช้ทฤษฎีที่อนุโลมแล้วแต่เฉพาะบุคคลไม่บังคับใครทำได้ขนาดไหนดูจริงๆเราต้องเพ่งเพียรและเรียนรู้ของตัวเองเราจะลดละได้เท่าไรเราจะกล้าสู้กล้าทำได้เท่าไหร่เอาแค่นี้พอเรากิน 3 มื้อนี่พอแล้วไม่กินจุดไม่กินเล่นอีกแล้วเราใช้เสื้อผ้าแค่นี้พอแล้วอยู่ที่คุณคุณจะได้แค่ไหนอยู่ที่คุณ บ้านช่องเดือนช้างก็แค่นี้เล็กๆแค่นี้ก็พอแล้วพออยู่พอดีแล้วไม่ต้องไปฟุ้งเฟ้อเห่อเหิมโอ่อ่าหรูหราอะไรเกินการแต่ยารักษาโรคถ้าไม่จำเป็นไม่กินน่ะกินเล่นกินหัวไอ้หนูก็ย้ายนี่ก็ยายก็ดีลองก็เรื่อยไปแล้วก็ติดยายานี่นะพูดที่เรียนรู้ดีๆแล้วเขาไม่ใช้ยาง่ายๆหรอกเขาจะสร้างภูมิคุ้มกันให้แก่ร่างกายธรรมชาติของร่างกายนี่มันจะสู้กับเชื้อโรคสู้กับโรคภัยไข้เจ็บสู้กับบรรยากาศของโลกถ้ามันได้สร้างขึ้นมาสู้แล้วมันแข็งแรงในตัวเลยแข็งแรงมากแต่ถ้าอะไรนิดอะไรหน่อยคุณก็รอยาเขาปิดๆอะไรหน่อยก็ยาอะไรหน่อยก็ยาที่นอนก็พับไว้เลยอ่อนปวกเปียกไม่ต้องยืนได้ยืนก็ไม่ได้ แม่ปอกเปียกไปหมดอะไรนิดอะไรหน่อยก็เอายามาดำไปเรื่อยเอายามาดุนเรื่อยๆเอายามาโดดไปเรื่อยแล้วจะไปแรงอะไรหมดทางภูมิคุ้มกันเสียหมดแล้วคนไม่จำเป็นก็ไม่เล่นหรอกจ้าก็รู้เลยว่าบรรยายามันของที่จะมานั่งแตะนั่งต้องอะไรมันมากมายหนักเข้าไม่ลงไม่ไปหลงไม่รู้ไม่ความจริงยาจนกระทั่งไปติดยายาเสพติดต้องมียาดมถือเป็นถ้ำยาดมยาลมยาเป่ายาอัดยานัดยาสียาทายาดมอู้ยาอะไรก็ไม่รู้มันรั่วไงมันดีรั่วแล้วก็ยาไปหมดตั้งแต่มันสมองมันจนกระทั่งถึงฝ่าเท้ายาวมันไม่หมดไปนั่นถ้านี่ยายามันหมดเออถ้ามันแก่แล้วก็ต้องยามันไว้อย่างนั้น ถูกสักถูกส่วนไม่ไหวต้องใช้ยานี้ผสมไม่ต้องใช้ยานี้ช่วยมันปวดไปหมดมันรั่วมันซึมมันแตกมันอะไรไปก็จริงรูปขันน้ำขันบางทีแก่แล้วมันก็เป็นไอ้นี่ยังหนุ่มยังแน่นแล้วนั่งก็โอยลุกก็โอยไม่ได้ไม่ทายาไม่นวดยาไม่เป่ายาไม่นัดยาไม่ดมยาไม่ถุงยาอยู่ไม่ได้คนยายยาคนรั่วต้องเรียกว่าคนช้ำรั่วแล้วก็ไม่ต้องยาวไปหมดเลยฟังให้ดีนะทุกวันนี้คนไม่ประมาทอย่าแล้วก็ไม่สู้ไม่อยู่อย่างดีถ้าอยู่อย่างเดียวเราจะต้องรู้เท่าทันว่าเราควรจะใช้ยาแค่ไหนไม่จำเป็นอย่าไปอ่านใช้นับ ใช้นะเราจะได้ไม่ต้องถูกยานะมามาทำให้เราเองอ่อนแออาตมาทุกวันนี้อาตมามาคิดได้ว่าเออทุกวันนี้อาตมาเนี่ยคนเอายามาดมอาตมาเสมอทั้งบอกแล้วไม่บอกทั้งซ่อนมาในนู่นซ่อนมาในนี้อาตมาเลยกลายเป็นรับยาไว้ในตัวอันตรายถึงอ่อนแอลงทุกวันนี้เพราะพวกคุณเอายามาโด๊ปอาตมามากไปอาตมาภูมิคุ้มกันอ่อนลงไปก็เออมันซ่อนคุณต้องการให้ได้ดีในเจตนานั้นดีเจตนาดีจะช่วยอาตมาไว้ไม่ให้อาตมาเจ็บไข้ได้ป่วยหรือให้แข็งแรงแท้จริงๆมันซ้อนกลับไปอาตมาเลยกลายว่าไม่แข็งแรงเออเราสงสัยว่าทำไมเราอ่อนแอลงทุกวันทุกวันมันได้คิดเลยอาจจะมาก็เลยต้องเริ่มปฏิเสธยาแล้วตอนนี้บอกไม่เอาอ่ะ ไม่ๆๆอนุเคราะห์แล้วทีนี้อันใดอันใดไม่สมเหมาะสมควรไม่กินไม่ใช้ให้ละยาก็ตามเจตนาคนดีเข้าใจอยู่อาตมาจะซื้อแล้วจะตายแล้วอะไรนิดอะไรหน่อยก็อ่อนแอไปหมดเพราะเหตุนี้เองกระทบกับหนูมันเกินไปเลยเป็นเจ้าในหินไปเลยแย่ไปเลยไม่ไหวไปแล้วเพราะงั้นเราไม่เอาแล้วยาโน่นยานี่ยาจีนยาไทยยานอกยาในมันแล้วยาไม่รู้ยาอะไรมั่งอาตมาวันที่ไปอยู่ประถมอโศกนี่มันอ่อนแอก็เพราะว่ามันนั่งโอ้โหยาตั้งแต่เช้ายันเย็นเลยนี่ยานี้ไม่แรงหรอกไม่เป็นไรยาจีนต้มมาวันละ 4-5 หม้อแล้วยาเม็ดยาไอ้โน่นยาไอ้นี่อีก ยาเม็ดเล็กเม็ดน้อยมากเลยยาทายาดมมากเลยอาตมาก็ให้เราเลยกลายเป็นโง่ไปพึ่งมันได้คิดนี่เราตายเราไม่อ่อนแอก็บอกเอ๊ะทำไมเราอ่อนแออ่อนแอกว่านี้อะไรนิดอะไรหน่อยลงไปไม่ค่อยไหวเลยทำงานนี่ทำงานหน่อยไม่ขึ้นเพราะอะไรเพราะโดนโดมยามากไปโดนให้ยามากไปนี่ก็เป็นเรื่องจริงอาตมาก็เพิ่งได้คิดก็บอกกล่าวกันไปเมื่อรู้แล้วก็บอกกันไม่อำพรางไว้ญาติโยมก็คอยดูมันไม่จำเป็นก็อย่าเพิ่งลนลานเอายามาจบๆกันไว้มากเกินไปนะทีนี้แม่อาตมาเองอาตมาก็จะต้องการไม่เอาไม่เกินการยังไม่สมหวังสมควรจะกินยาไม่กิน ไม่งั้นภูมิคุ้มกันแย่หมดเลยยังไม่เข้าเขต 560 เลยเพิ่งจะ 40 เสร็จเสีย 50 เท่านั้นเองยังไม่แก่ไม่เกินยังจะไขลานไปได้อีกหลายปีอยู่จะช่วยก็โดนๆแบบนี้ก็ไปไวแน่อันนี้ก็เป็นเรื่องที่อธิบายสู่ฟังถึงสัจธรรมเรื่องจริงที่มันซับซ้อนจะเห็นได้ว่ามันซับซ้อนเห็นไหมเอาเข้าไปเอาเข้ามาแล้วซับซ้อนแล้วเราก็ไม่รู้ตัวไม่รู้ตัวกว่าจะรู้ตัวตายซะแล้วหรือล้มเหลวซะแล้วเราแย่ซะแล้วไม่เอาแล้วทุกคนจะต้องเรียนรู้ซับซ้อนกันขึ้นไปจนเห็นผลไม่เกินกาละแมร์ฉันไม่กินแต่ยาไม่กินเราก็ต้องกินถ้ามันมันไม่ไหวแล้วมันจะต้องเอาช่วยก็กิน ถ้ามันไม่จำเป็นจะต้องช่วยสู้ด้วยแรงดูน่าอินทรีย์พละเราพอเพียงไม่แล้วก็ไม่บ้าระห่ำจนเกินไปหรอกมันสมควรจะกินแล้วคนนั้นคนนี้เขาก็รู้ก็เห็นก็แม่มันไม่ไหวแล้วก็ยังอุตส่าห์แอ๊ดไม่เอาถ้าได้แอดมันโก้กว่าซะอีกก็แอปใหญ่เลยก็ให้ยาวสมควรจะกินก็ไม่กินอะไรก็ไม่เป็นอย่างนั้นเราก็ต้องไม่เอาจนเกินการจะต้องให้รู้ว่าเราจะทำซะเหมาะสมควรที่พูดถึงเรื่องยาเรื่องอยู่เรื่องปัจจัย 4 อาหารก็ดีเสื้อผ้านุ่งห่มชาวบ้านช่องเดินทางอยู่ยาก็ตามอื่นๆอีกเยอะแยะที่เราจะต้องเป็นผู้ที่รู้จักพอฉันโดดรู้จักพอกำหนดการกินการใช้การที่จะเอามาใช้สิ่งที่จะมาเป็นบริขารเป็นอุปกรณ์เครื่องใช้เป็นวัตถุอุปกรณ์ที่เครื่องใช้รู้จัก แม่อย่างนั้นเราก็จะเป็นผู้ที่ไม่เผาผลาญไม่ทำลายไม่โลภมากอะไรๆก็เอามาเขียนมากองมาโกยเอาไว้ไม่เอาเอาให้พอเหมาะพอสมพอใช้พอเป็นพอไปได้ประโยชน์รู้จักพอเพราะตัวเราเองเราทำตนเองเป็นดอกหญ้าที่ระยะทางดอกหญ้าที่อยู่เรียนดินได้ผู้นั้นจะเป็นผู้ที่มีความหมายว่าเป็นผู้ที่ไม่ต้องเปลืองเงินน้อยๆเล็กๆเลี้ยงตัวไม่ได้แล้วเมื่อรู้ตัวว่าเราเลี้ยงได้น้อยๆเล็กๆแล้วจะไปกลัวตายอะไรนิดๆหน่อยๆเราก็อยู่