ชีวิตคนเราเกิดมาควรได้พึ่งพากันและกัน.docx
เนื้อหาในไฟล์
ชีวิตคนเราเกิดมาควรได้พึ่งพากันและกัน __ฟ้าปลื้ม...เสียงฟังได้ไม่ชัดเจน...มีคนป่วยอายุยาวติดเตียง อีกคนก็เป็นเบาหวานทำให้ตาบอด พักด้วยกันที่เรือนสุขภาพ มีคนดูแลประจำ 1 คน มีอาอินทร์และคนอื่นๆช่วยกันดูแล พ่อครูว่า..คนเรานี่เกิดมาแล้ว เรามีประโยชน์แก่กันและกัน โดยเฉพาะคนใกล้ชิด คนที่เราได้อาศัยพึ่งพากัน อาศัยกินอาศัยใช้ อาศัยอยู่ใกล้ชิดด้วยกันนี้ มันยิ่งจะต้องช่วยเหลือเกื้อกูลกัน การใจดำแก่กันมันไม่ควรหรอกมันควรจะช่วยเหลือเกื้อกูลกันอย่างแท้จริง ในประดาทั้งโลกนี้ คนเป็นสัตว์ประเสริฐ มีพืช วัตถุ ดิน น้ำ ไฟ ลมเราก็ควรจะต้องช่วยคนก่อนช่วยสัตว์ช่วยพืชก่อนดินน้ำไฟลม ก็เป็นภาษาที่พูดนี้คงจะไม่ใช่เรื่องที่จะไม่เข้าใจ มันเป็นธรรมดา เพราะฉะนั้นคนเจ็บคนป่วยเขาไม่อยากเป็น เขาเจ็บเขาป่วย มันเป็นเรื่องของไตรลักษณ์เป็นเรื่องของธรรมชาติสัตว์โลก สัตว์โลกมันช่วยกันไม่เป็น มันช่วยกันบ้างเหมือนกันนะสัตว์โลกสำหรับสัตว์ที่สมองพัฒนามากหน่อย ก็ช่วยกันเท่าที่ช่วยได้ แต่คนนั้นช่วยได้เยอะมีปัญญามีความเฉลียวฉลาดเยอะ ก็ต้องช่วยกัน ถ้าไม่ช่วยกัน ก็คือไม่ใช่คน ต่ำกว่าคน ใครอยากจะต่ำกว่าคนก็ไม่ต้องช่วย ถ้าใครคิดว่าควรช่วยกัน คนเจ็บคนป่วยยิ่งเขาติดเตียง.. นี่คนตาบอดเป็นเบาหวาน มันจะต้องช่วยสิ ต้องช่วยกัน ไม่มาช่วยกันไม่ใช่คน แรงพอเปล่า? แรงพอหรือยัง อาตมาว่ามันแรงแล้วนะพูดอย่างนี้ จริงนะ ทีนี้บอกว่ามีอานิสงส์อะไรก็เป็นความรู้ปัญญาของมนุษยชาติ อานิสงส์ก็เป็นประโยชน์ที่ได้ช่วยคน จะช่วยให้เขาทำยังไง แม้แต่จะช่วยเขา เขาจะตาย ฟังดีๆนะ ตอนนี้เป็นมุมกลับนิดหน่อย แม้เขาจะตาย แล้วคุณก็มีความรู้ความสามารถ หมอมโนก็จะช่วยให้เขาตายไปอย่างสงบตาเป็นอย่างดี ดร.มโนนี่นะ เขามีอาชีพนี้ อาชีพที่จะช่วยคนตายให้ไปดีๆ เห็นไหม
อ่านต่อ
มุมเหลี่ยมสัจธรรมของมนุษย์ชาติมีเยอะ ก็ชัดเจนแล้วคนนี้ถึงที่สุดแล้วเขาจะต้องตายแล้ว มันไม่มีทางทำให้ฟื้นมาได้ก็ส่งเสริมให้ตายอย่างดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ สรุปแล้วมันจะต้องช่วยกันนี่แหละมันเป็นสุดยอดมนุษย์ ในสิ่งที่อาตมาพากันทำ อาตมาภาคภูมิใจในพวกเราที่มีสังคหะ แปลว่าการช่วยเหลือเกื้อกูลผู้อื่น พวกเรานี้ได้ทำ ผู้ใดที่รู้สึกตัวว่า เราไม่ค่อยได้ช่วยเหลือเกื้อกูลผู้อื่นยังต่ำอยู่ยังไม่ประเสริฐ ยังเป็นคนที่ไม่มีสิ่งที่ดีไม่มีสิ่งที่ประเสริฐเป็นต้น จงพยายามขวนขวาย เราควรจะได้ช่วยผู้อื่นในมุมนั้นมุมนี้ คนที่เจ็บป่วยคนลำบากก็ยิ่งช่วยได้ คนที่ช่วยเหลือตัวเองได้บ้างแล้วหรือมีผู้ช่วยคนอื่นๆช่วยมากแล้ว ก็ไม่ต้องไปแย่ง คนที่เขาไม่มีคนช่วยก็คอยช่วยเขาอย่างนี้เป็นต้น ซึ่งเป็นนัยธรรมดาที่คนมีปฏิภาณสามัญ ก็เข้าใจ แล้วยิ่งเป็นคนอโศกแล้วก็ไม่เข้าใจไม่มีน้ำใจจะช่วยผู้อื่นนั้น อาตมาว่าคนนี้ไม่ได้มีหัวใจชาวอโศก ไม่มีสาระสำคัญของชาวอโศกที่มีสาระคือ พึ่งแก่พึ่งเจ็บพึ่งตายกันได้ เราอยู่กันอย่างสุขสำราญเบิกบานใจ อบอุ่นเพราะมีเนื้อหาสาระสำคัญ ไม่ต้องเกี่ยวข้องกับเงินเงินทองทองวัตถุสมบัติอะไร อยู่ที่น้ำใจและพฤติกรรม แล้วก็ทำให้มันจริง ส่วนอื่นๆนั้นเราเข้าใจเป็นเรื่องรอง เรื่องจะต้องทำมาหากิน ทำได้แล้วก็อย่าไปตะกละตะกราม ไม่ติดอะไรมากมาย ก็อยู่พอกินพอใช้อย่างที่พวกเราทำสบาย นอกนั้นก็พึ่งพาอาศัยกัน อย่างพวกเรานี่อาตมาเห็นมีน้ำใจช่วยเหลือกันต่างๆนานา เรียนรู้กัน เอาแบบอย่างกันในสิ่งที่ดี
630601_รายการเอื้อไออุ่นออนไลน์(สำมะปี๋ซี่วิต) ครั้งที่ 6ศีรษะฯ สีมาฯ