ฌานของพุทธเกิดจากจรณะ 15.docx

มกข์ 8 คือนั่งหลับตาสมาธิอีกเรียกว่าสมาบัติ ถึงขั้นเข้าไปอยู่ในฌานในสมาธิอย่างนี้จริงๆ ต่อให้คุณเข้าใจผิดอย่างนี้อีก ท่านก็บอกว่าต้องสัมผัสวิโมกข์ 8 ด้วยกาย คุณเข้าใจคำว่ากายนี้คือภายนอกเท่านั้นก็ต้องมีแต่ภายนอกสิ เห็นไหมมันซับซ้อนกี่ชั้น ท่านกำกับไว้หมดทุกหมวดหมู่ แต่เขาก็ไม่เข้าใจฌาน

ของท่านพุทธโฆษาจารย์(ท่านประยุทธ ประยุตโต) แปลวิโมกข์ 8 คือ ความหลุดพ้น ภาวะที่จิตปลอดพ้นจากสิ่งรบกวน และจิตใจน้อมดิ่งเข้าไปในอารมณ์นั้นๆ อย่างปล่อยตัวหรือปลอดตัวหรือปล่อยตัวเต็มที่ ซึ่งเป็นไปตามขั้นตอนต่างๆ ไม่ใช่! วิโมกข์ 8 คือธาตุพฤติกรรมของการปฏิบัติตั้งแต่ข้อ 1 1. ผู้มีรูป ย่อมเห็นรูปทั้งหลาย (รูปี รูปานิ ปัสสติ) 2. ผู้ไม่มีความสำคัญในรูปภายใน (10/66) ย่อมเห็นรูปทั้งหลายในภายนอก (อัชฌัตตัง อรูปสัญญี . เอโก พหิทธา รูปานิ ปัสสติ) . (*พ่อท.แปลว่ามีสัญญาใส่ใจในอรูป) 3. ผู้ที่น้อมใจเห็นว่าเป็นของงาม (สุภันเตวะ อธิมุตโต . โหติ, หรือ อธิโมกโข โหติ (พ่อครูแปลว่า เป็นโชคอันดีงามที่ผู้นั้นโน้มไปเจริญ สู่การบรรลุหลุดพ้นได้ยิ่งขึ้น) พตปฎ. ล.10 ข.66 / ล.23 ข.163 ข้อ 1 2 3 คือข้อนิยาม ข้อจำกัดตามเงื่อนไขของการปฏิบัติ คุณต้องมีวิโมกข์ข้อที่ 1 ต้องมี รูปี รูปานิปัสสติ คุณต้องมีรูปและคุณต้องเป็นผู้ที่สามารถสัมผัสรูปเรียกว่า รูปานิ รูปี คือรูปต่างๆ รูปีคือเงินของอินเดีย รูปานิ คือตัวของคนผู้นี้สามารถรู้รูป คนตาบอดจะไม่เห็นนะรูปไม่เข้ากับวิโมกข์ข้อนี้ปฏิบัติไม่ได้เพราะเป็นคนไม่เห็นรูป ตาไม่มี หรือคุณหลับตา คุณก็ไม่ได้อยู่ในฐานะของ รูปานิ หรือคนตาบอดไม่มีตาเห็นก็ไม่มีรูปานิ ปัสสติคือเห็น ข้อ 1 รูปีรูปานิปัสสติบาลีมีแค่นี้ ข้อที่ 2 ผู้ไม่มีความสำคัญในรูปภายใน (10/66) ย่อมเห็นรูปทั้งหลายในภายนอก (อัชฌัตตัง อรูปสัญญี . เอโก พหิทธา รูปานิ ปัสสติ) . (พ่อครูแปลว่ามีสัญญาใส่ใจในอรูป) ข้อนี้ พยายามอนุโลมก็ได้ ละเว้นรูปภายใน จะไปเห็นแต่ภายนอก คือ คุณไม่ต้องสำคัญภายใน เอาแต่ภายนอกก็ดีนะ แต่ไปนั่งหลับตาทำสมาบัติก็เห็นแต่ภายในไม่มีรูปภายนอก ข้อ 1 คุณไม่มีแล้วข้อ 2 คุณก็ไม่เข้าท่า ของพระพุทธเจ้านั้น อัชฌัตตัง อรูปสัญญี . เอโก พหิทธา รูปานิ ปัสสติ หมายความจำเต็มว่าในประดารูปมีทั้งรูปภายนอก พหิทา มีทั้งรูปภายใน อัชฌัตตัง เพราะฉะนั้นคุณมี สัญญา ผู้นี้ถ้าสัญญากำหนดรู้ได้เรียกว่า เป็นผู้มีสัญญากำหนดรู้ได้ทั้งโลกภายนอก สามารถที่จะรับรู้ได้ทำให้กิเลสหมดได้ทางภายนอกจนกระทั่งเข้าไปถึงขั้น รูปสัญญา มีกามสัญญา มีรูปสัญญา หลุดพ้นไปตามลำดับ หมดกามสัญญาภายนอกหมดก็เหลือ ภายใน รููป อรูป แต่คุณไม่ต้องหนีไปไหนคุณก็ลืมตาอยู่กับกามคุณ 5 ทั้งหมดแต่คุณมีอุตรจิต คุณมีจิตอยู่เหนือกมทั้งหลายแล้ว กามทั้งหลายทำอะไรคุณไม่ได้แล้วคุณเป็นโลกุตระบุคคล คุณเป็นคนอยู่ในโลกของกามนี้ได้แล้ว เหลือแต่กิเลสภายในเป็นอนาคามีภูมิ เป็นรูปาวจร เป็นรูปของกิเลสขั้นหยาบต่อมาจากกาม มันเหลือภายในก็ล้างรูปภพหรือรูปาวจรให้หมด หมดแล้วก็เหลืออรูป ซึ่งเป็นภายใน มี กาม มีรูป มีอรูป ภายในมีขั้น รูป อรูปเป็นอัชฌัตตังเป็นภวตัณหา หรือภวกิเลส เป็นอนาคามี ก็ล้างรูปก่อน เหลือแต่อรูป เพราะฉะนั้นก็ละไว้ในฐานที่เข้าใจเลยว่าคุณต้องละกิเลสที่หยาบตั้งแต่ภายนอก ทั้งรูปภายใน หมดแล้วเหลืออรูปก็ต้องจัดการต่ออีก จัดการให้หมด นี่คือวิโมกข์ ข้อที่ 2 อย่างสัมผัสเห็นของคุณเอง ไม่ใช่เดาเอา แต่สัมผัสอยู่โต้งๆ สัมผัสอยู่เห็นภายนอกด้วยนะ นี่สัมผัสทุเรียนอยู่ภายนอกกาม เราเฉยๆ แต่มันยังระริกระรี้อยู่ภายใน ถ้ามันแรงก็เรียกว่ารูป ถ้ามันเหลือนิดหน่อยก็เรียกว่าอรูป นี่เหตุจากทุเรียนนี้ก็สัมผัสทุเรียนนี้อยู่แต่มันยังมีกิเลสข้างใน ใครมีรูปกับคุณหรอกคุณจะรู้ของคุณ ถ้าคุณไม่รู้คุณก็เผลอไผล เลอะหลวม นึกว่าคุณหมด แต่มันไม่หมดมันต้องอ่านละเอียดเข้าไปรู้ความจริงตามความเป็นจริงนะ เพราะฉะนั้นต้องทำซ้ำแล้วซ้ำอีกทำอีก ทำแล้วต้องสัมผัสกันไม่รู้กี่ครั้ง มันถึงจะชัดเจนว่าจะมาอีกเท่าไหร่ก็หมดแล้วจากเหตุอันนี้ แต่ก่อนติดทุเรียนแต่ก่อนติดแตงไทยแต่ก่อนติดแตงโม แต่ก่อนก็ติดเสียงติดในกลิ่นในรูปในรสอะไรก็แล้วแต่ ก็ทั้งนั้นแหละ เพราะฉะนั้นคุณปฏิบัติธรรมของพระเจ้าคุณสัมผัสจริงและคุณก็รู้อาการเกิด มีกิเลสจริงแล้วคุณก็จัดการกับกิเลสนั้นให้ไม่มีจริง คุณก็จะต้องรู้ วิราคานุปัสสี นิโรธานุปัสสี ปฏินิสสัคคานุปัสสี ตามอ่านตามเห็นว่ามันจางคลาย มาอีกกี่ครั้งกี่ทีก็ ปฏินิสสัคคา ทำทวนทำซ้ำ จิตไม่มีสวรรค์ สัคคะ คือสวรรค์เสพติดอยู่ นิสสัคคะคือไม่มีอีก ทวนแล้วทวนอีก ปฏินิสสัคคะ รู้ว่ามันไม่มีหรือว่ามันไม่มีจนชัดเจนเลย ทีนี้เป็นนิโรธานุปัสสี ดับ เห็นความดับเลยมีสัมผัสอย่างไรจะทีเผลอที่ตั้งใจไม่ตั้งใจมันก็ไม่เกิด กิเลสก็ไม่เกิด อันนี้เป็นการรักษาผลปฏิบัติในเวทนา 108 ปฏิบัติกับกระบวนการของ 18 เคหสิตะ กับ ของเนกขัมมสิตะ ตั้งแต่ เวทนา สัมผัสแล้วเกิดความสุขความทุกข์ไม่สุขไม่ทุกข์ ต้องเรียนรู้ถ้าคุณไม่เรียนรู้มันก็เกิดตามธรรมชาติของคุณ อันนี้มันแต่ก่อนอร่อยแต่ตอนนี้มันเซ็งๆเฉยๆ บางครั้งมันก็พักยกมันก็เฉยได้เป็นได้แบบเคหสิตะ ตั้งใจสะกดจิตจนสัมผัสอย่างไรมันก็ไม่ขึ้นด้วยวิธีสมถะก็ได้ ทำได้ เป็นเคหสิตะ คุณต้องชัดเจนว่าเป็นแบบโลกีย์เป็นแบบของทางโลก แต่ของพระพุทธเจ้าต้องสัมผัสทางตาหูจมูกลิ้นกายใจเป็นลำดับมาตั้งแต่กามละเอียดทำตั้งแต่เรื่องของกาม หมดแล้วก็เป็นรูปอะไรรูปชัดเจนทุกขั้นตอนแล้วก็แถมซ้ำทำให้มากทำให้บ่อยทำให้ซ้ำ ยังมีของโลกที่เขามีอยู่แล้วเราก็มีความอยู่เหนือโลกเป็นเนกขัมมะ 18 ทางตาหูจมูกลิ้นกายใจ 6 ทวารกับความสุขความทุกข์ไม่สุขไม่ทุกข์ ตากระทบรูปมันสุขก็ได้ไม่สุขก็ได้ มันเป็นทุกข์ก็ได้ไม่สุขไม่ทุกข์ก็ได้ เฉยๆ นี่คือ 3 แง่ 3 Choice ของสุข ทุกข์ ไม่สุขไม่ทุกข์ เวทนา 3 คุณก็ทำต่อไป มันยังมีมากมีน้อยก็เป็นเวทนา 5 ยังมีความแรงมีความสุขทุกข์กับภายนอกเลย หรือไม่ไม่สุขไม่ทุกข์แล้วกับภายนอก มันอยู่ภายในเป็นโสมนัสโทมนัส ก็คือความสุขความทุกข์นั่นแหละ นั่นเหลือข้างในมันเบาบางกว่า มันเป็นคนละเรื่องมันเป็นของรูปจิต อันนั้นเป็นของกามจิต โสมนัสโทมนัสเป็นเรื่องของ รูปจิต คุณก็ยังเหลือจนหมดความโสมนัสโทมนัสเป็นอุเบกขา อินทรีย์ 5 มี โทมนัสโสมนัส จนมันเฉยไม่รู้ตัวมันก็ยังเฉยปฏิบัติอยู่ในชีวิตสามัญนี่แหละคุณก็อ่านให้ชัดเจน ให้มากๆๆๆๆ จึงให้ทำปัจจุบันทั้ง 36 เคหสิตะ 18 เนกขัมมสิตะ 18 เป็น 36 คุณรู้ความจริงตามความเป็นจริงและก็เรียนรู้เนกขัมมะ มีเนกขัมมสิตอุเบกขาเป็นฐานตัวที่สุดท้ายตัวที่ 18 ของเนกขัมมะ เคหสิตอุเบกขา ก็มีของโลกีย์ ต่างกันอย่างไรกับของพุทธ แบบนี้คำว่าอุเบกขาคุณก็ต้องรู้ความต่าง ลิงค ในอาการ ลิงค นิมิต ตามที่อาตมาอุเทส คือสอนอธิบายไปอย่างนี้คุณก็ไปปฏิบัติดูนิมิตของมันดูความต่างของมัน ลิงค หรือเพศ มันต่างกันนะระหว่างเนกขัมมะกับเคหะสิตะ เหลือมากหรือน้อยมันก็ต่างกัน มีกับไม่มีมันหมดแล้วกับไม่หมดก็ต่างกัน 630621_รายการวิถีอาริยธรรม บ้านราชฯ สัมผัสวิโมกข์ด้วยกายจนเป็นฌานของพุทธ