สื่อธรรมะพ่อครู(อาริยบุคคล) ตอน อนาคามียังกลัวผีอยู่หรือไม่.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(อาริยบุคคล) ตอน อนาคามียังกลัวผีอยู่หรือไม่ _พ่อครูคะ ถ้าเรายังไม่ได้บรรลุถึงขั้นอนาคามีก็ยังกลัวผีใช่ไหมคะ แล้วก็ยังมีเทวนิยม พ่อครูว่า...จริงๆแล้ว คำว่าอนาคามีก็กลัวผีอยู่ ถ้าเผื่อว่ายังไม่มีปัญญาไม่เข้าใจคำว่าผีคืออะไร คำว่าผีคืออุปาทาน อนาคามีกับอุปาทาน อนาคามี คือผู้ที่อยู่เหนือสิ่งสัมผัสภายนอก ตาหูจมูกลิ้นกายภายนอกสัมผัสแล้วเกิดกิเลสในจิต ที่จะต้องทนไม่ได้จะต้องมีความผลักหรือดูด รักหรือชังมีความโกรธแสดงออกภายนอก อนาคามีไม่มีแล้ว โกรธอย่างไรก็ไม่มีทาง กายกรรมไม่มีทางวจีกรรมไม่มีทาง อนาคามีไม่ทำ เหมือนอย่างอาตมาเคยพูดอธิบาย แต่เขาหาว่า ยุคโน้นที่เขาหาเรื่อง อาตมาอธิบายสภาวะ ว่าโสดาบัน เขายังเตะคนได้อยู่ กายกรรมภายนอก โสดาบันยังทำได้ แต่อนาคามีขึ้นไปจะไม่เตะใครแล้ว มันผ่านสกิทาคามีไปแล้ว แต่โสดาบัน ลดโลภ โกรธก็แค่นั้นแหละทำกายกรรมหยาบ แต่เขาแตะคนได้ แต่ฆ่าคนไม่ได้ ตีได้นะ แต่ไม่ฆ่าสัตว์แล้วก็คนละระดับ ไม่ได้อธิบายพลความเขาก็ว่าอาตมาจะเตะคนได้ เราก็ไม่ได้มีโอกาสขยายความ คนจะหาเรื่องก็เรื่องของเขา แต่หากเราไม่ได้อธิบายก็ผ่านไป มาพูดตอนนี้ก็เหมือนได้อธิบายแล้วถ้าหากเขาได้ฟังก็อาจจะเข้าใจได้ พูดไปแล้วจะหาว่าแก้ตัวก็แล้วไป คำว่าผี เป็นอุปาทานภายนอก เห็นเปลี่ยนรูปร่างเป็นตัวตนเห็นวิญญาณเป็นตัวตนซึ่งมันไม่มี แต่คนที่มีอุปาทานเห็นได้เป็นรูปร่างตัวตนก็ได้ แม้มันไม่มีก็ปั้นที่เป็นรูปร่างผีได้ อุปาทานของคุณเหมือนอาตมาอธิบายการสะกดจิตทางวิทยาศาสตร์ สะกดจิตคนแล้วก็บอกว่าบนโต๊ะนี้มีแก้วน้ำอยู่ที่จริงแล้วมันไม่มี เขาก็เห็นว่ามีแก้วน้ำจริงก็จะเอามือคว้า แล้วก็ไม่ได้แก้วน้ำ เราถึงอ่านออกว่านี่ คนนี้ถูกสะกดจิตแล้ว จิตมีอุปาทานว่ามีแก้วน้ำ แต่แท้จริงไม่มี เราพูดกันว
อ่านต่อ
่า ลืมตาขึ้นมาแล้วจะเจอเสือ เราก็ต้องคอยจะจับไว้ หรือลองกันว่า สะกดจิตแล้วจะเอาเหล็กแดงเผาไฟนาบที่แขน 1 ที เราก็เอาไม้บรรทัดไปวางที่แขน ก็มีรอยแดงขึ้นมาเป็นเส้นเลยเหมือนไฟไหม้ มันเป็นจริงจิตใจที่มีอุปาทานมันเป็นไปได้ ทางหมอเรียกว่า psychosis เป็นโรคประสาทหลอน จะเกิดการเจ็บปวดอย่างนั้นอย่างนี้ก็ได้ มีเลือดไหลออกก็ได้ ตัวเองทำตัวเองทั้งนั้น เรื่องผีที่สมมุติกันเป็นเรื่องหยาบ คำว่าผีคือกิเลส อนาคามีจะไม่กลัวแล้ว เรื่องหยาบภายนอกไม่กลัวแล้ว ผีหลอกเป็นรูปร่าง หากสัมมาทิฏฐิจริง โสดาบันก็จะเริ่มเข้าใจอาจจะมีกลัวผีอยู่บ้าง สกิทาคามีก็ค่อยมาเรียนรู้ความจริง มันเป็นสัญญาจะมาติดมาก็จะต้องล้างออกไปซึ่งไม่ง่าย เมื่อเป็นอนาคามีขึ้นไปแล้วก็จะไม่กลัวอะไรหรอก ผีมันไม่มี ที่เป็นรูปร่างตัวตนมาหลอกหลอน พวกเรานี้เอาศพมาตั้งก็เห็นมานอนกันอยู่เต็มไปหมด ชาวอโศกแม้แต่เด็กเล็กๆไม่ได้กลัวผี แต่คนเขาครอบงำทางความคิดก็เลยกลัวกันไปหมดแล้วเชื่อว่ามันมี แต่นี่มันไม่มี แม้แต่จะยังหลงอยู่ในจิตมีสัญญาอยู่ มันก็น้อยลงเรื่อยๆจนกระทั่ง พวกเราแม้แต่เด็กก็ไม่ได้กลัวผีอะไร ผีคือศพที่ตายไปแล้วจะมีวิญญาณหลอกหลอนมันไม่มีหรอก แล้วก็หลงงมงายกัน ผีคือกิเลสคือจิตที่มันหลงผิดอวิชชาก็ผีทั้งนั้นผิด อนาคามีก็มีผีในตัว รูปราคะ อรูปราคะ มานะ ส่วนเทวนิยมก็รู้เป็นภาษาว่ายังมีธรรมะ 2 611210 รายการสำมะปี๋ซี่วิต บ้านราชฯ ครั้งที่ 29