ที่สุดของศาสนาพุทธหยุดที่ปรินิพพานเป็นปริโยสาน.docx

ที่สุดของศาสนาพุทธหยุดที่ปรินิพพานเป็นปริโยสาน พ่อครูว่า…ก็ประชาสัมพันธ์หนังสือตะลุยไฟตะไลเพลิง แจกฟรีก็ต้องโฆษณา ไม่มีอะไรดีกว่าธรรมะ ธรรมะเป็นเรื่องสำคัญ ส่วนเรื่องทำมาหากินก็ทำไป เป็นการเลี้ยงชีพธรรมดา แต่สิ่งที่เราจะใส่ใจศึกษาฝึกฝนตนเอง เมื่อทำมาหากินเลี้ยงต้นเองพอกินพอใช้ตนเองรอดแล้ว ดีไม่ดีก็เหลือเกินเรากินเราใช้ ก็ได้เผื่อแผ่แจกจ่ายผู้อื่นไปได้แล้ว เราจะใช้ชีวิตอะไรกันไปมากนักหนา นอกจากจะใส่ใจเรื่องธรรมะ ก็ทำให้ชีวิตเราบรรลุสูงสุด ชีวิตบรรลุสูงสุดอะไร ศาสนาพุทธมีคำตอบ ศาสนาเทวนิยมก็มีคำตอบชีวิตสูงสุดของเขาคือตายแล้วก็ได้ไปอยู่กับพระเจ้า แต่เขาก็ไม่มีคำตอบอะไรที่เขาจะตอบตัวเองได้ว่า แล้วเขาได้แล้ว เขาอ้อนวอนพระเจ้าจริงๆ ตายแล้วจะได้ไปอยู่กับพระเจ้าไหม ก็ไม่มีอะไรเป็นคำตอบที่ชัดเจน แต่พระพุทธเจ้านี้สอนชัดเจนทุกอย่าง ไม่ต้องไปอยู่กับพระเจ้า ไอ้ที่เกิดที่ตายคืออะไร ก็คือจิตวิญญาณของเรา จิตวิญญาณของเราเป็นตัวพาเกิดพาตาย แล้วก็วนเวียนอยู่ในวัฏสงสารนี้ไม่มีที่แล้วไม่มีที่จบ ไม่รู้ที่จบไม่รู้ที่เจริญแท้ พระพุทธเจ้าตรัสรู้จะต้องทำให้จิตวิญญาณนี้รู้จักความเจริญแท้ แม้จะวนเวียนในโลกีย์ไม่ปรินิพพานเป็นปริโยสาน คุณก็วนได้โดยที่เป็นคนดีที่ไม่มีวันตกต่ำ มีแต่จะเจริญๆๆ สูงสุดก็ได้เป็นศาสดา เป็นศาสดาของพุทธมีปัญญารู้จักโลกุตระเสียแล้วก็ไม่ไปเป็นศาสดาทางโลกียะ ก็จะต้องพยายามเป็นศาสดาทางโลกุตระให้ได้อย่างเช่นอาตมาไม่ไปเป็นศาสดาทางโลกียะแค่นั้น เมื่อย เสียเวลาเปล่าๆ ก็สอนให้คนไป มันก็แย่งกันอยู่ดี เพราะว่าไม่ได้ล้างอัตตา ไม่ได้รู้ตัวตน ไม่รู้ลาภยศ สรรเสริญ โลกียะสุข มันก็หลงวนเวียนไม่รู้จักจบ เมื่อย ถ้าไปสอนอยู่ก็มีแต่ความเมื่อยกับเมื่อย แล้วไม่รู้จักจบอยู่อย่างนั้น ทรมานทรกรรมไปตลอ