211113-1-060 ทางเอกภาค1-ตอน060(หน้า227)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt

ที่แท้เพราะเข้าใจกัมมัฏฐาน โดยเฉพาะไม่รู้สึกเวทนาของตนในสงครามได้เพียงบัญญัติเป็นกรรมฐานเข้ามาถึงนี่ซะก่อนขอบคุณครับว่ากรรมฐานตอนนี้ก็ตั้งใจจะอธิบายกรรมฐานลงไปหน่อยนึงก็ต้องคอยควบคุมกรรมฐานต่างๆที่จะไล่อะไรก็ได้ไปพอสมควรแล้วก็อยากจะเอาไปโหลดฐานะการที่จะไล่เนี่ยมันก็จะไล่ละเอียดไล่ลำดับไปอะไรต่อไป สถานที่ศาสนาพุทธเรานี่แหละเราต้องเชื่อมโยงๆจะเอาอะไรตะกรุดตัดต่ออะไรต่างๆนานาอยู่เราก็จะได้ทำลายไปแต่ตอนนี้จะขอมาตัดเข้ามาอธิบายแล้วมาพูดสำหรับเราซะก่อนในเรื่องของฐานะฐานะของแต่ละบุคคลในตัวพวกเราเองเนี่ยทั้งตอนอยู่เนี่ยทุกคนก็ต้องตัดฐาน แล้วความเป็นอยู่ความตั้งอยู่ความทรงอยู่ของตัวถ้าเราไม่รู้ตัวไม่รู้ฐานะไม่รู้ความทรงอยู่ของตัวที่แท้จริงว่าเรามีอะไรจงอยู่ตั้งอยู่เราสูงเราต่ำหรือว่าเรามีความทุกข์ความสุขอะไรมันเสียอะไรมันดีอะไรมันควรจะบูรณะอะไรมันควรจะวางอะไรมันควรจะละอะไรมันควรจะทำให้แก่ตนถ้าเราไม่มีแล้วเราก็เลยไม่ต้องเป็นนักปฏิบัติธรรมเพราะปฏิบัติธรรมไม่ต้องรู้ตัวเองจริงๆรู้ยังไม่มีมานะรู้จักพยายามลดละความหลงผิดทางวิปลาส รู้ความจริงว่าเราสูงขึ้นสูงขึ้นอย่างไรอะไรที่มันเรียกว่าสูงร้อยละกิเลสและความชั่วละชั่วประพฤติดูว่าไปได้จนกระทั่งจิตใจเนี่ยมันผ่องมันสายจิตใจมันสะอาดที่มือสะอาดหรือมันสะอาดตั้งแต่นอกกายกรรมก็สะอาดไม่มีกรรมก็สะอาดมโนกรรมของเราก็สะอาดไปก็ไปได้แค่ไหนอะไรอย่างไรให้พวกเรามันเลอะเทอะมันสกปรกมันไม่สะอาดกุศลต่างๆนานามันเป็นอย่างไร เขามีที่ไหนเขาก็มีเราไม่เคยมีเลยเราก็ดีแล้วถ้าแม้เรามีอยู่เราก็ต้องล้างออกเราก็ต้องลาออกฤกษ์ออกรถออกจนเราไม่มีแม้แต่จริงๆเป็นคนของสิ่งที่เราจะทำไม่ได้ทำอื่นใดใครเลยไม่เกิดมามันพยายามที่จะเอามาเกิดกับเราเราก็ไปหลงผิดมันไม่รู้เราก็ไปเอามาจากใครต่อใครมามาเกิดเราก็จะมีแล้วมันก็จะมาตั้งอยู่ที่เราเรียกว่าพื้นฐานและเราก็จะต้องให้มันเลิกไปแล้วเหตุการณ์ สูญสลายไปทางข้ามหมายความว่าเลิกไปมันหลุดไปพ้นไปก็พังไปสลายไปทางพระทางพอสำเภามหาศาสดาก็ต้องรู้อุปสรรคนี้ก็อยากจะเน้นข้อหาทุกๆคนแต่ละตัวบุคคลตัวเองต้องตรวจตัวเองดูตัวเองเสมอเข้าใจตัวเองให้ได้ว่าอะไรหนอที่เรายังไม่ดีอยู่อะไรนะที่เราทำได้ลดละมาตั้งแต่เก่าก่อนจนกระทั่งกับปัจจุบันใช้ประโยชน์ เราสูงขึ้นดีขึ้นเจริญขึ้นมันก็อยู่ที่เรามันแน่นอนเที่ยงแท้มันต้องการได้รับการตีปลอกลงไปเลยเสร็จแล้วมันเป็นอย่างนี้นะอันนี้อยู่ความเปรียบเทียบแท้หรือความจะคงทนไม่พอจะถาวรมั่นคงมันอยู่ที่ความรู้มันพวกเรารู้ว่าไม่มีเราได้นะที่เราได้เราได้ว่าเรารู้ว่าเราได้แล้วแล้วเราก็ตีกลองลงยังไงยังไงก็ไม่สงสัยหรือ เสริมๆๆมั่นคงสุดท้ายก็ไม่รู้ว่าเราจะเอาไว้หรือเปล่านอกจากไม่เอาไว้แล้วมันมีอยู่หรือเปล่านึกว่าเรารู้ว่าเราหลวงพ่อจงฐานจับปลาไปอีกทีนึงไม่รู้มันหายไปไหนแล้วมันไม่มีเวลาความเป็นแบบนั้นแต่ก่อนนึกว่าเราเคยเป็นได้เดี๋ยวนี้มันไม่เต็มแล้วนะมันลืมไปก็ไม่รู้ตัวอย่างนี้มันไม่ได้ต่อฐานไม่มั่นคงถามหลวมเข้าใจผิดมันอาจจะจำได้นะแต่มันไม่เป็นไปได้ความเป็นกับความจำมันไม่เหมือนกันความสับสนจำได้มันก็จำได้แต่ความเป็นเป็นไม่ได้นะคุณ ได้หลายอย่างเยอะแยะปกรณ์เคยส้มตำได้ทั้งเป็นได้เพราะนานๆก็ยังจำได้อยู่แต่เป็นไม่ได้แล้วทำไม่ได้แล้วมันเยอะไปมันเรียกว่าเราไม่รู้จักฐานะตนแล้วก็ไม่เป็นไปจริงเพราะมันมีทั้งความเป็นจริงมันมีทั้งความรู้เราก็จะต้องเข้าใจชัดๆอาจจะชัดตรวจสอบตนเองอะไรที่มันไม่เป็นก็รู้ว่าเออมันไม่จำเป็นต้องทำขึ้นใหม่ทดสอบขึ้นมาร้องขึ้นมาก็ได้ถ้าเราจะใช้เป็นขึ้นมาแล้วก็จะได้ไม่หลงผิดทุกตารางคะแนนให้เรารู้ตัวให้เราตรวจสอบมันจะได้เกิดความเจริญได้ แล้วเราก็จะได้เกิดความมั่นใจตรวจสอบมั่นคงถาวรแล้วก็ไม่เวียนกลับเมื่อสิ่งใดมันรู้แท้รู้จริงเด็ดขาดเป็นปัญญาอันเด็ดเดี่ยวเห็นชัดแจ้งเป็นความเห็นแจ้งแทงทะลุเกิดปัญญาอันยิ่งเป็นปัญญาตรัสรู้รู้ยังจะรู้รู้อย่างที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสผู้รู้อย่างที่ท่านกลับบอกเอาไว้ว่านี่เป็นสิ่งที่รู้ยิ่งรู้ดีแล้วนะเมื่อวานนี้ไม่ควรส่งไวก็ไม่ควรแล้วมันก็จะได้ไม่ต้องฟังเพลงจะได้ไม่ต้องรบกวน ไม่ควรเป็นก็ไม่สมควรมีไม่สมควรจนจะเป็นจะมีเพราะสักแต่ว่ามีว่าเป็นไปเป็นการสร้างสรรค์ไม่ได้เผื่ออะไรเราก็ทำให้แก่ผู้อื่นตามขั้นตอนตามฐานะเราก็จะทำก็ต้องรู้ให้ชัดมีปัญญาด้วยครับเพราะเหตุใดมนุษย์เป็นประโยชน์เฉพาะเรามีทั้งสัมปรายิกัตถประโยชน์มีทั้งที่สถานที่กษัตริย์ประโยชน์มันสร้างความต้องการที่จะมีก็เพราะว่าเราได้กระทำซึ่งสะสมซึ่งเป็นกรรมเป็นการกระทำไม่ใช่อยู่ดีๆมันเกิดเองเป็นตนเองโดย รู้ว่าเราเป็นเรามีได้ง่ายๆเลยว่ามันเป็นมันมีมาตั้งแต่เมื่อไหร่พอแตะเข้าชุดเข้าจะทำลงปั๊บมันก็เป็นได้ไม่ได้ก็เอาล่ะเรารู้แล้วว่ามันก็จะต้องมีมาแต่รากฐานมันมีมาจากอะไรอื่นเราอาจจะไม่รู้เดี๋ยวนี้แต่มันก็จะมีมาโดยไม่มีอะไรเป็นรากฐานเก่ามีเชื้อเก่ามีมาแต่อดีตนั้นมันเป็นไปไม่ได้มันเป็นมันมีอยู่ในอดีตมันก็ต้องมีมาก่อนมันถึงจะมาเป็นแบบนี้เราคิดไม่ออกเรายังรู้ไม่ได้ก็ไม่เป็นไรแต่มันก็ต้องมาผิดมันก็ที่เราปลูกมากอะไรมันก็เป็นภาษาอังกฤษเราต้องสัญญาติดมาทั้งความเคยความรู้ความชำนาญความ เขาเรียกว่าความหัวมันเป็นมันเป็นสิ่งที่มีหัวมีมีหัวใจมาจากตัวมันเป็นมาในตัวมันมาเองมันโดยไม่มีเหตุมาตัดใจมามันไม่มาแตกไม่มีหรอกอะไรในโลกถ้าไม่เคยสอนและสิ่งใดไม่มาแต่เหตุไม่เคยสอนอันนี้เป็นหลักที่เราจะต้องเห็นชัดที่สุดเพราะเมื่อเรามีสิ่งที่เรามาตรวจตรงที่เป็นประโยชน์ที่มีในส่วนที่อยากดำแล้วก็จะได้สบายแล้วเราก็จะได้รู้ส่วนบุคคลที่จะเจริญเรามาปฏิบัติธรรมเรามาเจริญเรามาทำให้ดีคำว่าดีเราต้องรู้ว่าดีอย่างธรรมะไม่ใช่ลาภยศ จะเป็นยังไงก็ตามแต่จะเป็นคนที่น่าเกลียดน่าชังเนื้อตัวหน้าตาไม่ดีกินยาตามอะไรก็ตามแต่มีเงินเยอะแยะก็ถือว่าเป็นผู้หญิงดีเจริญขั้นต้นทุกคนก็เข้าใจง่ายๆจนๆมิราจเยอะๆมีวัตถุสมบัติมากๆนี่มันของง่ายๆมึงพูดก็พูดย้อนพูดตามพูดตามแต่ก็ต้องยืนยันผู้อื่นเมื่อไหร่ก็ต้องพูดอย่างนี้อีก 10 ปี 20 ปี 50 ปีอยู่ 100 ปีข้างหน้ามันก็ต้องพูดอย่างนี้อีก 1,000 ปีข้างหน้าก็ต้องพูดถึงมันไม่ใช่เรื่องแปลกไม่ใช่เรื่องใหม่แล้วก็มันก็ไม่ใช่เรื่องที่จะจบง่ายๆแม้จะพูดซ้ำซ้อน แล้วเราจะรู้ความจริงนี้ไม่ได้เน้นมามันเป็นเรื่องแท้ที่เราหลงวนเวียนว่ายวุ่นอยู่ในโลกในโลกียะต่างๆที่เราเรียกว่าโนบิตะก็เพราะว่าเราเองเราไม่เข้าใจความจริงอันนี้ไม่เข้าใจฉันก็เริ่มต้นยาที่ผมก็คือให้มีข้าวของให้มีสมบัติสมบัติแบบโลโก้มีมาเป็นของตนเข้าเป็นเงินทองอะไรก็แล้วแต่ที่พูดตรงนี้ก็เข้าใจไม่ได้ว่าหมายถึงอะไรคือมนุษย์เพราะต้องตามมาทั่วประเทศกำหนดสิทธิในโลก กำหนดกฎหมายมีสิทธิต้องมีเครื่องมือเครื่องหมายยืนยันอะไรต่ออะไรด้วยเราก็จะต้องมีอย่างนั้นได้มาอยู่ในสิทธิของเราให้มากๆก็เป็นอันว่านั่นน่ะกูเป็นความประเสริฐคือเป็นความเจริญของมนุษย์ง่ายๆแต่พอมาประทานทำแล้วแต่ก็จะเห็นได้ว่าไอ้เรื่องนี้เป็นเรื่องเหลวไหลเป็นเรื่องไม่ได้แสดงถึงความประเสริฐอะไรกลับกันซะอีกและเสียสละได้กล้าได้ไม่ต้องมายึดครองอะไรไปสมบัติได้อะไรอะไรก็ไม่รับเอามาเป็นของแถมไม่มีป้ายมีศูนย์มีสมบัติเป็นศูนย์วัตถุสมบัติของเราศูนย์ไม่ยึดมั่นถือมั่นแม้แต่บริหารเครื่องใช้ประจำตัวเราก็ยังไม่ยึดมั่นถือมั่นเผชิญปัญหา ใครจะหยุดใครจะจับโจรสลัดชาไฟจะไหม้มันจะสูญหายคุณก็ไม่กระเพื่อมไม่สะเทือนไม่หวงแหนไม่ทุกข์ร้อนรู้ว่ามันจะต้องเสื่อมสลายมันจะต้องถูกชิบหายไปเพราะคนรักไปก็ไปไม่ไปเพราะว่าถูกอุบัติเหตุอะไรก็ตามเกิดมามันก็เออมันก็เกิดมาเป็นธรรมดาเป็นไตรลักษณ์เป็นไปได้น้อยเราก็ถ้าเห็นก็จำเป็นอยู่ที่เราจะแสวงหาพอสมควรก็พอเล็กๆน้อยๆพอดิ้นรนเล็กน้อยแล้วก็ให้ธรรมะนั้นที่เรามีนั่นน่ะให้มันก่อเกิดสิ่งจำเป็นที่มาเองมันจำเป็นขอให้เราพิสูจน์ไม่ต้องอยากได้ดิ้นรนแสวงหา โทรได้จนเกินขอบเขตหรอกถ้าเรามีคุณธรรมมีธรรมะจริงๆจะมีคนเอามาแนะให้เอามาเสนอให้ยิ่งกว่าเทวดาเขาจะเอามาให้มีเวลาเป็นผู้มักน้อยยิ่งเราเป็นผู้ที่ไม่อยากได้อะไรหนักหนามากมันยิ่งจะแสดงบทบาทที่สุดย้อนแย้งให้เห็นเด่นชัดขึ้นมากที่สุดในเมื่อเราเป็นผู้ที่ปฏิบัติมาเป็นผู้ที่จะทำความเจริญก็ขอสรุปส่งไปเราจะมาทำความรักออกอย่าว่าแต่อื่นที่ไม่ได้พูดถึงจะเป็นยศก็ตามสรรเสริญก็ตามก็ตาม [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] กรรมเป็นสิ่งที่ยืนยันชีวิตรอดประเสริฐกรรมคือการกระทำกรรมคือการงานกรรมคือสิ่งที่เป็นไปอยู่กายกรรมของเราว่ามีกรรมของเราเป็นผู้ดูอย่างไม่มีกายกรรมก็เป็นไม่เป็นอย่างโลภะกายกรรมไม่มีลักษณะโทสะกายกรรมมีลักษณะพูดฉลาดที่คุณเป็นอยู่จะยืนจะเดินจะนอนจะไปจะมาจะทำจิตทำกรรมทำกิริยาอิริยาบถอะไรล้วนแล้วแต่แสดงถึงความเป็นการกระทำขึ้นมาแล้วเห็นกายกรรมนี้เหมือนคนฉลาดเป็นอยู่จะทำอยู่นี่แหละเหมือนสิ่งที่เป็นผู้ที่เหมาะสมมีค่า ส่งอยู่กันอยู่เสมอเพราะคุณจะตามแล้วพูดนี่ก็รู้สึกเป็นข้าพูดดื้อพูดยังพูดฉลาดพูดอย่างเป็นประโยชน์เสมอแม้จะตายจะตายก็คือการเอามาให้เสร็จแก่ตัวไม่ใช่กายกรรมเป็นผู้สร้างสรรค์ก็ได้เป็นผู้สงบอยู่ก็ได้สงบอยู่อย่างเหมาะควรสร้างสรรค์อยู่เพื่อสร้างสรรค์อย่างไม่ได้สร้างแบบหวงแหนสร้างแบบเอาเป็นของตัวสร้างขึ้นมาสักแต่ว่าสร้างขึ้นในโลกเป็นพระพุทธศาสนา จะพูดกำหนดก็กำหนดบทไม่ทราบตอนนี้ตอนพักตอนสงบตอนหยุดจะพักจะหยุดอยู่ในรูปอีกยุทธก็ไม่เห็นว่าน่าเกลียดหยุดก็ไม่เห็นว่าเป็นคนที่คุณเปาเหนื่อยหน่ายพระอาจารย์สาธุจงเบิกบานแจ่มใสยืนยันผู้รู้ทุกอย่างพูดจริงแม้แต่จะหลับก็หลับอย่างที่มีสติเป็นผู้ที่รู้จักความรู้รู้จักความดีรู้จักกาละรู้จักเทปที่จะเป็นไปเพื่อความเจริญความเจริญมาเรียนหนังสือที่จะมาตั้งใจรับความเจริญตั้งใจเรียน เลิกล่วงลับโป๊มารับเอามันคนอื่นก็เห็นละแม่ตายเพราะสัมผัสก็รู้ว่าคนนี้ใส่ใจหรือไม่ใส่ใจนอกจากไม่ใส่ใจแล้วยังไม่เอาประโยชน์อะไรเลยแต่ถ้าพูดสอนนี่ไม่มีสาระคนที่นั่งนี้ก็นั่งหลับแต่ที่แม่เราก็น่ารักอย่างผู้รู้อยู่แหละถ้าพูดที่เก่งพูดดีแล้วถ้าผู้สอนสอนไม่ได้เรื่องเลยแต่ว่าเราจำเป็นต้องมานั่งฟังเพราะว่าอันนี้อยู่ในกฎอยู่ในระเบียบอยู่ในกติกาอยู่ในความควรตามหมู่ตามอะไรเราก็จำเป็นต้องรู้มันนั่งแล้วพูดสอนก็สอนไปเพื่อแสดงแสดงไปผู้รู้มาดูเอ๊ะทำไมนั่งไปคนนั้นคนนี้รู้สึกว่าไม่ได้รับแต่ไม่ได้รับก็ไม่แสดงความ ถ้าเผื่อว่าผู้สอนตอนไปแล้วทุกคนก็นั่งหลับนั่งไม่เอาเลยแสดงความไม่เอาไม่รับไม่อะไรลูกสาวก็สอบไม่อยู่คนเดียวฝอยๆนี่คนอื่นมานั่งคนอื่นมาจากที่อื่นมาดูนี่คุณลองนึกดูซิเขาก็เห็นน่ะไม่มียังไงกันเนี่ยพวกนี้ให้แต่พวกนี้ต่างคนต่างไม่รับเห็นลูกตายเลยต้องไปด้วยตาก็ไม่เห็นคนนั้นผมไม่กล่าวว่าคนนี้ไม่รับก็อย่ากลับหรือไม่อยากหลับก็ตามไม่รับไม่กินยาก็บอกว่ามันไม่เอามันหลับเลยมันไม่ใส่ใจไม่มีสภาพที่ปกป้องเก็บต่ออะไรกันมองดูส่วนใหญ่แล้วก็ปวดทั้งหมดเป็นอย่างนั้นก็คิดดูซิว่าเขาจะพิจารณา ถ้าไม่ทำแล้วคนอื่นเขาบอกว่าเนี่ยในรูปกายก็คือพรุ่งนี้จะให้ผู้นั้นจะรับแต่ไม่เห็นผู้รับเขาจะรับเลยผู้รับสลบหมดถ้าเขาไม่นั่งหลับฟุ้งซ่านก็ทำท่าตื่นสายฉันไม่ได้เอาคุณหรอกนะฉันคิดฉันเอาใจใส่เองแสดงท่าทีฟุ้งซ่านดอกอื่นไม่เอาความใจใส่ไปเอาใจใส่อื่นไม่เห็นก็แสดงว่าผู้สอนไม่มีสาระอะไรเลยไม่มีประโยชน์รับไม่ติดเลยคนนั่งรับก็รับอะไรไม่ได้ไม่มีค่าเพราะฉะนั้นคนที่มันนั่งรับจึงไม่รับอะไรไม่เอาอะไรเลยพอคนอื่นมาจากข้างนอกมามองเห็นแล้วก็บอกเออคนนี้เวลาคนนี้ไม่มีค่าจริงหรือเปล่าก็พยายามฟัง สอนดีซะด้วยมีสาระดีเขามานั่งพอเขาฟังปั๊บเขาก็จับความจริงได้ดีๆเขาก็รู้ว่าออกพรุ่งนี้หรือโชคดีคนรักเหลวแต่ถ้าเกิดเราก็ฟังสาระจากครูแล้วหลับหมดแล้วไม่มีสาระไม่มีแก่นอะไรไม่มีประโยชน์อะไรเพราะจึงได้รับประโยชน์อะไรกัน ที่นี่ไม่มีครูหรอกไม่ต้องคุยไม่เข้าท่าแล้วพวกนี้เขาก็ไม่รับก็เป็นจริงอย่างนี้ก็ไปจบบอกมันเป็นการบอกสัจธรรมบอกฐานะบอกฐานะทั้งส่วนผู้นั้นผู้นี้มันก็มีฐานะของคนดีเรายอมรับสมมติเราว่านี่เป็นครูเราไม่ได้ประโยชน์อะไรจากเธอเราฟังแล้วก็ไม่ได้เรื่องอะไรเพ้อเจ้อพูดเลยไม่มีเนื้อหากันสารอะไรสอนแก้วเจ้าอยู่หัวภูมิพลนักเรียน พระนั่งปางอยู่ก็รู้ว่านี่คือเพ้อเจ้อไปไม่ได้สาระผู้ฟังก็จะแสดงความเข้าใจแสดงความคารวะแสดงความที่รับอยู่ว่าคุณครูเป็นผู้รู้ผู้ตื่นแล้วแม้ว่าจะรู้ว่าไม่ใช่สาระถ้าผู้นั้นฉลาดก็รู้ว่ากูคนนี้กำลังพูดไม่ได้สาระไม่ได้สาระเท่าไหร่ไม่ได้สาระอย่างไรเรียนรู้ความที่ไม่ได้สาระของครูฟ้าลงไปอีกเออมีหน้าที่ไม่กล้ารับไปใหญ่แล้วบังเอิญมีสาระที่มันน้อยลงไปใหญ่เลยจริงๆไม่ได้สาระใหญ่เลยคือกลุ่มป่วยออกมาต่างๆ ใจจะรังเกียจครูหนึ่งแต่รู้ว่ากูนี่น่าสงสารมาพรุ่งนี้ช่างไม่รู้สาระแล้วก็พยายามจ่ายสิ่งอย่างนี้มันจะได้ประโยชน์อะไรนักเรียนจะได้อะไรรู้ไหมและพร้อมกับนักจิตไม่ได้มีความเป็นอกุศลอะไรรู้ว่าเธอน่าสงสารหลายวันหลายคืนเข้าก็รู้ว่าครูนี่ก็ทำมีแต่อย่างนี้ไม่มีสิ่งถูกต้องและไม่มีสาระอะไรให้เลยแล้วก็รู้ว่าเราไม่ได้อยู่ในฐานะนักเรียนหรอกเราอยู่ในฐานะที่ดังนั้นแหละพวกนั้นมันนานเกินไปมันไม่ได้สาระอะไรจากคนนี้คนนั้นจะอยู่เลยเขาน่าจะเป็นนักเรียนอยู่ต่อไปเพราะมันเป็นนักเรียน คนนั้นก็ขอลาจะได้สมมุติว่าอยู่ว่านี่สถานะบวชต่อในฐานะคนโตอายุวัยสูงในฐานะอะไรยังไงก็ตามแต่แล้วก็ลาไปก็มีปัญญาพอที่จะลาจากครูโง่ๆอย่างนี้มันจะลายากอะไรถ้าคนนั้นฐานะสูงกว่าจริงมีเธอมาทำมีปัญญาจริงก็ลาไปยังบัวไม่ช้ำน้ำไม่ขุ่นนอบน้อมคารวะดีไม่แตกไม่หักแล้วก็ไปไปทำประโยชน์อื่นไม่ไปเรียนจากครูอื่นหาครูหนึ่งเรียนมันก็เป็นเรื่องธรรมดาแต่ถ้าพวกกูนี่มีสาระอือ ถึงแม้ว่าจะรู้อยู่แล้วตอนนี้ขณะนี้ครูนี่กำลังสาระและจ่ายสาระหรอกแต่สาระนี้เราดูแล้วแล้วเข้าใจแล้วล่ะเราดีคือกำลังพูดอยู่ในฐานแค่นี้อย่างนี้เราก็เข้าใจซ้ำอยู่อย่างเก่าผู้นั้นรู้อยู่อย่างนี้ก็เอาเอาประโยชน์ตรงที่ว่ามันดีแล้วเราทบทวนให้เราเราก็จำตามไปเราก็รู้ตามไปตามไปและปริญญาที่กำลังรับราชการอย่าว่าแต่กำลังรู้ซ้ำว่าจะรู้ว่าคุณกำลังเพ้อเจ้อครูกำลังไร้สาระอะไรเลยผู้ที่รู้ผู้ที่เป็นกริยาดีทั้งกายทั้งวจีมีมารยาทก็จะเป็นผู้ที่รู้อยู่แก่ใจอยู่ตอนนี้เราอยู่ในฐานะ กาละนี้เทศะนี้เป็นผู้เรียนตอนนี้กำลังเรียนเราก็เรียนตั้งใจเรียนออกวันนี้ถึงยังไงก็ตั้งใจแม้คนข้างนอกมาเดินสังเกตการณ์ดูเจอครูสอนให้เพ้อเจ้อไร้สาระนะจะดูนักเรียนเอ๊ะคนนั้นไม่ทำหน้าที่รังเกียจไม่โง่ไม่หลับไม่ทำหน้าที่รับสายนี้อื่นเพ้อเจ้อออกไปไม่ยอมรับแต่เป็นผู้ที่ตั้งใจดีอยู่ยิ้มแย้มแจ่มใสเบิกบานอยู่ผมไม่เบิกบานไม่แสดงอาการร่าเริงยินดีในสิ่งที่แสดงก็ตามแม้ไม่แสดงและสิ่งที่ยินดีแต่ก็ไม่ได้เน้นนายยังมีคารวะเคารพมีสุขภาพกายกายกรรมตั้งรับเป็นนักเรียนอยู่เสมอใส่ใจมีกี่บาทเดิม มีฉันทะวิริยะจิตตะวิมังสาอยู่คนที่เข้ามาดูตรงกลางเขาก็เห็นได้แต่สัมผัสธรรมดาเออคนนิสัยใจปกติเป็นผู้รู้อยู่นะทั้งๆที่ไม่มีสาระอะไรก็ยังมีสัมมาคารวะอยู่ในฐานะของลูกศิษย์ที่ถูกต้องถูกตรงฐานสมมุติผู้นั่งฟังนะอาจจะบอกแล้วว่าอาจจะมีฐานสูงกว่าก็ได้แต่ขณะนี้การร้านนี้สมมุติอย่างนี้ก็ทำตามสมมติอย่างครบครันคล้ายๆเป็นครูให้ใครเป็นผู้แสดงก็เป็นผู้แสดงใครสิ่งที่เป็นสาระแค่ไหนแค่ไหนก็ตามภูมิคุ้มกันจะให้ทุกอย่างก็เป็นไปโดยไม่ขัดข้องไม่ขัดขวางและก็จะเป็นประโยชน์ จะได้กินถ้าพูดถึงมานั่งรับมานั่งเรียนมานั่งอะไรก็จะต้องรู้ฐานะว่าตอนนี้เรากำลังอยู่ในฐานะอย่างไรสาระอย่างไรเธอจะอย่างไรและเราจะทำให้มันเกิดตรงประโยชน์ที่ได้ก็เป็นปัจจุบันมาทำได้จริงๆได้สิ่งที่รู้ดีส่งสิ่งที่รู้ว่าไม่ดีก็มีแต่ครูจะแสดงสิ่งที่ไม่เคยพาเป็นอกุศลและสิ่งที่ไม่ดีไม่งามไม่ดีแสดงเป็นเนื้อหาสาระดีด้วยสมุนไพร ก็อยากจะย้ำทุกประโยคก็พวกคุณจะรู้ตัวว่าได้ดีหรือไม่ได้ดีจะใช้หลักของสัมปรายิกัตถประโยชน์มึงเครียดชั่วคราวถ้าจะเอาที่จะทำนี่ก็ตัดประโยชน์มาเทียบอยู่ก็ได้ก่อนเอาก่อนก็ได้พวกเราได้ปฏิบัติที่ผ่านมาแปลว่าปัจจุบันผมกาละนี้ปัจจุบันนี้สวยแล้วก็มีความเห็นมีปัญญาคือการที่หมายถึงความเข้าใจหมายถึงปัญญาตั้งถิ่นของเรานี่แหละปัจจุบันมีฐานะจริงพวกเรามีอย่างไรฐานะที่เป็นความเข้าใจเป็นความเห็นในเรื่อง สัมมาเพราะฉะนั้นความเข้าใจความเห็นความรู้อันแรกที่ตั้งที่สุดเราก็จะต้องรู้ฐานะหรือสูติรู้ความตั้งอยู่อดีตอนาคตกูยังไม่ถึงอดีตที่ผ่านมาแล้วในอดีตที่ดีมันตามมาอยู่ที่ตัวเรานี่หรือเปล่าอดีตที่ดีมันก็ตามมาอยู่ตรงนี้ก็ยังมีอดีตมีอยู่ปัจจุบันอนาคต ในอดีตเคยดีเดี๋ยวนี้ก็ยังดีที่อดีตเคยมีปัจจุบันก็ยังมีหญิงอยู่รักษาอยู่บูรณะอยู่ครบอยู่ซ้อมอยู่เพื่อมาอุดหนุนมีสิ่งที่ต้องเกิดให้เห็นมีฐานหรือยังเกิดให้เห็นได้อิจฉานะคุณเคยขยันก็ขยันอย่างมีอยู่อุตสาหกรรมก็ยังอุตสาหกรรมเป็นผู้รู้ผู้ตื่นผู้เบิกบานไม่มีอยู่ก็ยังมีอยู่ผมก็จะมีกายกรรมเจริญ หอมแดงขึ้นเรื่อยๆแต่ก่อนนี้เมื่อ 10 ปีที่แล้วเห็นเนี่ยคนนี้มีฐานไม่สูงขนาดนี้เดี๋ยวนี้มีฐานสูงมีฐานะสูงบอกแล้วว่าฐานะนี้ไม่ได้วัดหนึ่งเงินฐานะนี้ไม่ได้วัดได้ยศฐานะนี้ไม่ได้วัดสรรเสริญพระนิวัฒน์ด้วยปัญญาชาญฉลาดถึงดั่งรู้ว่าคนนี้ยังมีกายกรรมเจริญตาพูดอย่างมีธรรมะ พูดอย่างละเอียดลึกซึ้งไม่ได้พูดเพ้อเจ้อไม่ได้พูดหยาบคายไม่ได้พูดอะไรไม่เข้าเรื่องโซดาล้วนแล้วแต่วัดฐานะเป็นจุดเป็นฐานะดูดีๆยิ่งอยู่กันไปรับทราบถึงจิตใจด้วยโอ้โหคนนี้มีฐาน 10 สูงเหลือเกินเดี๋ยวนี้ 10 ปีที่แล้วไม่เป็นอย่างนี้ผู้นั้นมีคุณก็วัดได้ทันทีถ้าคุณนั้นไม่มีผมมาไว้เท่ากับวัดไม่ได้หรอกเพราะเขาซื้อแล้วก็ตามแต่มันก็จะรู้ว่าคนมีปัญญามันก็จะรู้แม้ตัวเองจะไม่ดีโดยการรู้เฉยๆมันก็รู้ได้ว่าไอ้ควาย คบคนกันหน่อยนึงในเรื่องของจิตแล้วล่ะก็มันก็ต้องใช้เวลาของคุณมันจะรู้เดี๋ยวนี้เลยทันทีมันไม่ได้หรอกไม่รู้มันก็ดูองค์ประกอบของกายกรรมวจีกรรมจึงต้องถามแรกแล้วก็รู้ว่าเออเดี๋ยวนี้มันเป็นอย่างนั้นนะไม่เป็นแบบไปก่อนที่เธอเลวๆเดี๋ยวนี้จะมีส่วนดีๆให้ใครรู้ได้เพราะคนนี้ก็รู้แล้วว่าเจริญถ้าคนไหนยังเข้าใจไม่เป็นอย่างนี้เอาฐานะของทรัพย์สมบัติพอมาเจอกันโอ้โหบ้านใหญ่ตรงฐานเพิ่มเติมถ้าคนอย่างนี้พอมาเจอเราเข้าไม่ได้อยู่ไม่ได้เพราะบวชอาจจะอยู่ในบ้านธรรมดาแต่ก่อนนี้บ้านหลังใหญ่แล้วเปลี่ยนสถานะพวกเราไปอยู่ที่อื่น ใครไม่เห็นเข้าก็พอมาเจอบ้านผมจำได้ไม่เจ็บปีก่อนมันอยู่บ้านหลังใหญ่แบบนี้ไม่อยู่บ้านหลังนี้เขาเอาอันนี้เป็นเครื่องวัดเขาก็วัดฐานะแล้วไอ้นี่มันต่ำลงยาแล้วมันคงไม่มีอะไรดีหรอกหาเลยคนนี้เขาจะเข้ามาเอาอะไรยิ่งเห็นสมบัติมันลดลงมานั่งอยู่กับสภาพอย่างนี้ด้วยไอ้คนนี้หนุ่มสมบัติก็ไม่ได้แน่นอกจะมีอะไรดีให้เราได้มันก็ลงมาอยู่กับผมคนนี้เอาอันนี้เป็นเรื่องหลักฐานก็ไปก็ไม่คบหาก็ไม่อยากจะสังสรรค์เกลียด ไม่ได้อยู่ที่การกระทำแต่ก่อนแต่งตัวหรูหราฟุ่มเฟือยฟุ่มเฟือยมีอะไรหุ้มข้อไก่เล็กผูกเนคไทใส่เสื้อนอกอะไรก็ได้เต๊ะท่าเดี๋ยวนี้มันแต่งตัวมอซอมาแต่งตัวนี้ถ้าคนก็วาดได้รูปแบบนี้เขาก็บอกว่าไอ้มอสไอ้นี่ไม่มีฐานะสูงขึ้นแต่งตัวปลอมก็ไม่รู้เขาก็ไม่คบหาเขาก็ไม่พยายามที่จะเอามาไม่รู้มันเป็นอะไรต่อถึงแม้จะไปสัมผัสกับสถานการณ์ ถ้าเขาไม่เอาถ่านเขาก็รู้ว่านี่ไม่มีฐานะที่มันเป็นทุกข์เป็นความเห็นของคนที่จริงๆใช้สัมมาทิฏฐิมิจฉาทิฏฐิอย่างนี้ต้องรู้ก่อนที่พวกเราพูดแล้วนี่เข้าใจดีหรอกง่ายๆไม่ยากเมื่อเรารู้อย่างนี้แล้วเราก็มาวัดฐานะของเราดู 5 ปีก่อน 10 ปีก่อนพวกเรายังมีฐานะฐานะเขาฐานะกายวจีมโนกรรมวจีกรรมมโนกรรมอีกต่างหากที่เป็นส่วนมนุษย์ไม่ใช่ส่วนที่จะมีวัตถุสมบัติมียศมีสรรเสริญมีสุข 8 โลเพราะถ้าเราจะเอาความรู้ของเราทุกวันนี้ง่ายๆไม่เห็นคนบางคน คนนี้แต่ก่อนนี้ฟุ่มเฟือยฟุ้งเฟ้อโดยมีรถฐานะลงมาเออดีลดลงได้ขยับลงมาร่างกายไม่เลอะเทอะเหมือนเก่าเสื้อผ้าหน้าแพรไปฟุ้งเฟ้อพวกกินเครื่องใช้อะไรไม่ฟุ่มเฟือยไม่ซื้อลูกสูบได้รู้จักมัธยัสถ์รู้จักใช้รู้จักสอยรู้จักสาระกันกันออกมาอีกเราก็จะมีปัญญารู้มนุษย์ความสูงต่ำอยู่ที่ไหนที่สหรัฐอเมริกาเพราะการพูดอย่างนี้อธิบายอย่างนี้พวกคุณฟังอยู่ดีๆก็เข้าใจว่าโลกนี้จะเป็นอย่างไรแต่พร้อมกันนั้นน่ะเขาก็เคารพเขาก็ สิ่งที่จะไปสะสมอย่างสมบัติโลกกลายมาเป็นคนที่ลดลงจนลงมาอยู่ในรูปแบบที่เหมาะต่อลงหรือไม่มชมันมีแบบแผนมีฐานะอย่างนี้ขึ้นมาก็เป็นนักบวชก็โมโหทำไมคุณจะเป็นผู้หญิงเป็นสลวยสวยทำใส่น้ำมันดำอะไรลงไปอีกแล้วกลายเป็นตัดสั้นกลายเป็นสะอาดชุมชนโกนเกลี้ยงเรื่องไม่ต้องเดือดร้อนไม่ต้องปรุงต้องแปลงเสื้อผ้าหน้าแพ้ก็เป็นชุดที่เรียบง่ายเห็นสภาพเป็นบุตรมีความสะอาดอยู่ในตัวมีความพอเหมาะพอสมควรอยู่ในตัวแม้จะเป็นสีเก่าๆหม่นๆ แต่ก็มีความเรียบร้อยสะอาดอยู่ในคีย์ในตัวผู้มีปัญญาก็จะรู้จักสัตว์รู้แม้แต่สัมผัสได้ตั้งแต่เรื่องง่ายๆแต่เป็นอยู่ที่ตัวมีเครื่องแต่งตัวมีรูปตัวตายกิริยามันก็จะประกอบเราพวกเราฟังพวกเราเองเราพูดเราก็จะรู้ว่าเป็นไปได้ใช้พวกที่มาเป็นนักบวชก็มาจับเปลี่ยนมาทางนี้มันอยู่ในสภาพอย่างนี้แล้วก็ไม่มาหลงหลงแต่งอยู่ในอันนี้ก็ถูกต้องกลับมาลดลงมาเป็นอย่างนี้อย่ามาปรุงมาแต่ยังไงต้องขัดแย้งรองเท้าแม่อะไรก็ยังจะต้องมีเครื่องประดับประดาต้องมีข้อมูลมีย่ามยามตัดเพชรจะร่มถือร่มร่มมีอะไรสบายใจ กระดิ่งมีอะไรเพิ่มเติมไปอีกเราดูได้ทางทำเราก็รู้ทางนู้นไปถึงถึงที่อยู่ไปโน่นไปนี่แล้วเข้าไปก็ถึงไอ้โน่นไอ้นี่ของที่นี่แสดงถึงฐานะของฉันแทนที่จะหน้าอายโอ้จิตใจคนนี้ไปอีกนิดนึงนะแต่จิตใจก็เป็นจิตใจมาทางนี้ก็มาธรรมดาไม่โอนอะไรเห็นมอเตอร์ไซค์มาคนนี้ก็สะดุดอาจจะเห็นว่าเอ๊ะทำไมถึงลงมาเนี่ยคือรถน้อยลงมาต่ำลงมาเนี่ยข้าวของวัตถุจะใช้น้อยลงมาถ้าเขาสะดวก สบายๆแล้วเราไม่ได้ทุกข์ร้อนถ้ามีอย่างนี้เราพอใจเรามีสติสัมปชัญญะเราเป็นผู้รู้ผู้ตื่นเข้าใจในสมบัติอย่างนี้สบายสบายดีน่าอยู่น่าใช้ลดน้อยลงง่ายสะดวกไม่เปลืองมัธยัสถ์เราจะมีนโยบายที่จะแสดงออกให้เขารู้เขาก็จะเข้าใจอ๋อนี่เขายินดีเป็นอย่างนี้มาเองเขาไม่ได้ทำแล้วยิ่งมีสิ่งที่พิสูจน์ได้เดี๋ยวก็มีคนมาหาที่เรียนมาให้เพิ่มเติมอยู่แล้วเราก็แสดงออกอยู่เพราะคนที่ไม่จนคนไม่มีสิ่งที่มาแสดงความมีความเป็นธรรมได้แสดงถึงสิ่งที่เขามักน้อยเขาไม่ขยับมันก็จะเป็นการสอน มีสิ่งที่เกิดซับซ้อนๆๆจะอธิบายสิ่งที่มันเป็นไปโดยธรรมที่มันจะมีให้คนรู้จักหรือเราไปพยายามฟังมันจะเกิดอุทานแล้วจะรักษาฐานอนุรักษ์พัฒนาและรักษาสภาพจิตควรจะเป็นทหารอยู่อย่างไรถ้าเราเป็นผู้หญิงในความมักน้อยในความเป็นไปเราก็จะรักษาเราก็จะเป็นไปแล้วก็จะฉลาดจะรู้ที่จะทำความรู้สึกคนอื่นด้วยจึงเรียกว่าเป็นผู้รู้เป็นผู้สูงเป็นผู้มีปัญญาไม่ใช่ไม่อ้วนไม่น้อยใจและไม่ให้คนอื