211014-1-032 ทางเอกภาค1-ตอน032(หน้า144)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt

ื่นแต่เข้าใจวิถีและวิธีที่เป็นอย่างต่ำทั้งรู้เท่าทันในใจเป้าหมายต้องการอะไร หลวงปู่มั่นในรูปแบบของจารึกของประเพณีหรือพิธีนั้นเข้าใจได้ดีว่าเป็นแต่เพียงผู้แพ้ช่วงอาศัยอาการคนศิลปะสามารถนี่เราก็จะต้องรู้เกี่ยวข้องกับชีวิตประสบปัญหาไม่เคยรู้เรื่องแต่นี่เราเองเราเป็นผู้ที่มีปัญญาแล้วเราถือเอาไว้ [ไม่สามารถถอดข้อความได้] ไม่ได้ก็ไม่ได้ไม่รู้เรื่องด้วยไม่รู้ว่าจิรประวัติสามารถปฏิบัติแล้วเรามีปัญญารู้ก่อนจะทำก็รู้เหตุผลแล้วรูปนี้ประเพณีมีความหมายอาศัยเป็นผู้แพ้ก็รู้ว่าเป็นพวกแกเป็นเพื่อนอาศัยไม่ได้ไปเข้าใจแน่ชัดว่ายึดเป็นช่วงพักอาศัยเพื่อที่จะพาดำเนินไปเป็นเรื่องนั้นราวนั้นมันจะได้ผลยังไงมันเป็นประโยชน์ยังไงก็รู้ว่าทำให้เกิดประโยชน์ รูปแบบหรือว่าจะกระทำได้อย่างนั้นเพื่อที่จะผูกสติเพื่อที่จะทำตามฐานะของแต่ละบุคคลที่จำเป็นจะต้องทำก็ทำตามนั้นแล้วเรามีฐานะขนาดนี้เรามีขนาดนี้เราก็ใช้การกระทํา มื้อเดียวเป็นแบบตอนแรกเราก็ต้องทำมาหลายมื้อผมมาฉัน 2 มื้อลงมาหรือไม่ฉันมื้อเดียวลงมามันก็เป็นรูปแบบที่ดีเพื่อจะขัดกับเราขัดเราได้แล้วแล้วเราก็ยังจะต้องทำมือเดียวอยู่ตลอดไปอีกไม่จำเป็นต้องรวมกับสถานีอื่นเราก็รู้ว่าเออวันนี้เราทำต่อไปนี้เป็นต้นบางอย่างมันก็จะเป็นพวกแผ่เป็นพวกอาศัยด้วยและเมื่อได้ผลแล้วเราก็เลิกบางอย่างไม่เลิกต้องทำอย่างนั้นต่อไปเลยอย่าไปเรื่อยๆเหมือนกัน บางอย่างปฏิบัติแล้วปัจจุบันศูนย์นอกจากคำสอนบางอย่างฉันไม่ได้กล่าวไว้เป็นบอกว่ารถแต่ก็ถือว่าเป็นผู้ชายก็ได้ถือว่าประสบภัยเพราะว่าเป็นกฎหมาย นางแบบอยากเป็นแบบแผนแบบมองก็ได้ไม่งั้นอันใดที่ไม่ถึงขั้นสูงรวมถึงทุกท่านสิ่งสำคัญเป็นหลักฐานแน่นอนแล้วก็ปฏิบัติกับคำสอนแต่ละระดับนั้นๆให้ไล่ๆไปเป็นตามขั้นตอนและบางทีชีวิตบางอย่างเราตั้งขึ้นของเราเองแต่เราก็ต้องรู้ว่าเราทำแล้วเราควรจะทำต่อไปหรือไม่ก็ทำแล้วเราได้ผลประโยชน์แล้วรบกวนลูกหรือว่าเราควรต่อไปก็ต้องรู้ด้วยเหตุผลและปัญญาจริงๆควรต่อไปก็ต่อไปไม่ควรต่อก็ไม่ต้องอะไรอย่างนี้เราจะต้องเข้าใจไม่เคยเป็นผู้หญิง เป็นผู้ที่จะทำจนกระทั่งไม่เข้าใจอะไรเราต้องยึดปฏิบัติธรรมต้องยึดถือยึดรถศิลปะสามารถแต่ก็เป็นผู้ที่อยู่ในสภาพนี้แล้วก็ศึกษาธิการได้ดังที่อธิบายเรื่องการปฏิบัติการฝึกการ มันเป็นการกระทำสิ่งนี้จะต้องเจ็บตัวบทบาทกับอิริยาบถมนุษย์เมื่อมีหลักเกณฑ์แล้วก็ทำตามหลักเกณฑ์การทำตามหลักเกณฑ์จะได้ประสบปัญหาคือการยึดเอามาเป็นเพื่อนแท้หรือเครื่องนำพาตนและเปิดผู้ใช้ยึดมั่นถือมั่นอย่างผู้ไม่รู้อย่างเป็นกิเลสและรัฐบาลก็ได้เขาเรียกว่าสมาธิ 70 พจน์สมาทานศูนย์พัฒนาดูงามกว่าและอธิบายคำว่าสมาทานไปแต่ในนี้ก็ขยายความไม่ชัดแล้วทุกสิ่งที่ไม่มีอะไรกำกับไว้เรียบร้อยนะว่าไม่ได้เปิดเป็นการไม่รู้ไม่มีปัญญาไม่ใช่แต่คันน่ะมันมีความหมายของมันเองมันมีความรู้อื่นไปในทางหมายถึงหมายถึงต้นมันให้มันให้ความรู้สึกว่าเพราะฉะนั้นสาธุครับ เข้าใจด้วยภาษาด้วยเหตุผลเท่านั้นแต่ไม่รู้เห็นเข้าไปจนกับสภาวะธรรมนั้นๆในเนื้อในตัวในตนได้แล้วจึงเช่นว่ารู้กิเลสใดมันก็จะรู้อย่างเห็นอย่างมีสัมผัสอยู่ในตนอยู่กับตนในตนอยู่อย่างนี้ขณะนี้เลยทีเดียวดังนั้นไอ้นี่หมายความว่าเป็นโสดาเป็นผู้ที่จับจัดกายะได้ลูกกับคนต่างชาติ โซดาก็แค่มิจฉาทิฏฐิคนมิจฉาทิฐิเฉยๆก็เป็นบทเรียนศึกษามารับปริญญาหรืออาจจะพิมพ์ตามและปัญญาบ้างเล็กน้อยยังไม่ได้พยายามรู้เข้ามาเห็นที่ตัวจนกว่าจะรู้ตัวรู้ตนรู้ในตัวสัมผัสอารมณ์เข้าใจแล้วก็ยืนยันแน่นอนเด็ดขาดเห็นเลยว่าเป็นความไม่ดีแล้วเราควรจะเลิกเป็นรักเห็นมันเป็นทุกข์บอกเลยสุดท้ายย้อนไปเป็นระบบธุรกิจได้เพราะว่าเห็นเลยว่ามันไม่ ไม่ใช่ของจุดของเราไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตัวเห็นเฉยๆตอนนี้มันตัวเป็นแล้วก็มันเห็นตัวตนเลยฟังดีๆในจิตมันเป็นตัวตนแล้วมันก็เห็นตัวตนคืออุปกรณ์ที่เราติดยึดอย่างนี้ยังใหม่เอาหัวชนฝาเลยเห็นแค่แพ้เครื่องในวันดีเลยแน่นอนยังไงก็จะต้องอยู่ตรงจุดนี้เอาไม่สุดท้ายถอนพวกเราก็เกิดการเบื่อเกิดเบื่อจุดหมายปลายทางรู้สึกระหว่างประตูได้เลยว่ามันรถถอยลงมันไม่มีทำไมมันไม่เหมือนแต่ก่อนแต่ก่อนมันเร่งเครื่องเลยนะมันขึ้นมันขึ้นทุกวันมันก็จะเอาลูกไปเพราะตอนนี้ถอยพอถอยหลัง Google Assistant ความความเป็นอย่างนั้นนี่มันเกิดสิ่งที่ผิดอนิจจังทีนี้พอสูงขึ้นมาอีกมันก็ยิ่งเห็นชัดเจนสภาพอย่างนี้นี่เป็นปัจจัยสำคัญที่ใหญ่ขึ้นแล้วก็เห็นแล้วก็มีความรู้สึกขึ้นเลยว่ามันไม่ใช่มันเป็นภาระไม่ใช่เป็นเรื่องดีมันเป็นเรื่องไม่น่าเอาภาระมันเป็นเรื่องส่วนตัวมันยิ่งจะมีความรู้สึกจริงๆในชีวิตปัจจุบันในตัวเราไม่เคยแกล้งฟังมันจะรู้เหตุผลฟังดู เหตุผลแต่เรื่องอะไรของเราล่ะที่เป็นปัจจัยสำคัญอะไรเป็นประโยชน์เป็นสนุกสนานอะไรแล้วแต่ตอนนี้เราก็พักเหตุการณ์ในการจางคลายมีการร่วมมีการปล่อยในการมันอาจจะพูดมันอาจจะมีการติดอยู่ในพอสมควรนั่นแหละแต่มันก็มีฝึกมีความเป็นการเห็นเป็นทุกข์มีอาณาจักรมันเกิดปัญหามันเป็นทุกข์เพราะมันมันไม่เหมือนเก่ามันลดลงไปมันก็จะบอกแล้ว อัตราใหญ่อัตราก็คือปัจจัยของกิเลสนั่นแหละคือเหตุใดอัตรารถใหญ่ลงมาเล็กลงเล็กลงเล็กลงก็เหลือจนกระทั่งหยาบ 1 ล้วนแต่ในจิตของเราอย่างอันนาทำมือถือว่าพบอัตราทดของอุปกรณ์ที่เล่นกันแต่เดี๋ยวนี้ไม่เล่นแล้วไม่เอาแล้วถึงเลยว่าซื้อเวลา 80% ได้ แต่ก็สร้างธนาคารไม่ได้ต้องแจ้งความชัดเจนแล้วมีแต่จะห้ามหัวห้ามหัวคนอื่นครับคัดค้านคนอื่นด้วยซ้ำไปจะไม่ไปยินดีชอบด้วยมันยังไม่ยินดีแล้วเว้ย อยากจะรู้ตัวเป็นผู้ผลิตกลางๆก็รู้จักกาลเทศะบางทีก็อาจจะแดงโดยบัญญัติโดยเครื่องหมายให้รู้ว่าไม่น่ายินดีเพื่อที่จะให้คนอื่นเขาไม่ยินดีด้วยเพราะสิ่งที่เขายินดีเขาหลงก็เป็นเครื่องหมายชัดเจนเป้าหมายที่จะแสดงให้เป็นการสอนเป็นการป้องกันก็ได้เพราะว่าผู้ใดที่สำคัญ ยังพยายามระมัดระวังคุมไว้อย่านะใจจะโผล่มาถึงตายคุมมันหนักมันเป็นก้อนต้องใช้รอบหุ้มไว้อย่างดีจะได้แก่ปวดหัวด้วยนะถ้ามองไม่เห็นปากมาเลยนะกระทบออกมาเป็นฉลาดทุกอย่างเลยเพราะอนาคตเบื้องต้นธนาคารธนาคารกรุงไทย ไม่ไม่ไม่ไม่มีอะไรออกมาให้ลำบากลำบนและอาจจะอาจจะเล็กน้อยมันหมอมันหมุนใจเล็กน้อยเราเจอช้าๆมันอึดอัดลำบากใจแต่ถ้าเผื่อว่าเอาตัวจริงแล้วมันทนได้ไม่ยากจนน่าจะลำบากหรอกแค่นั้นก็รู้ว่ามันเป็นยอดแห่งชาติ ไม่ลำบากไม่อึดอัดขัดเคืองอะไรอยู่ได้มันจะมีก็จะมีตัวที่มันจะเป็นดีๆเอาด้วยซ้ำไปมันจะเป็นสภาพที่เป็นสวรรค์ไปหน่อยๆด้วยซ้ำไปจะพยายามล้างสวรรค์ชั้นนั้นเป็นต้นแต่เราก็พยายามเข้าใจสภาวะธรรมชาติไปเรื่อยๆอธิบายเพิ่มขึ้นไปแต่จริงๆตอนนี้บทเรียนกำลังบันทึกการศึกษาเราก็ลดลงมาได้เป็นตัวใหญ่ชัดเจนสัมผัส ปลาตะเพียนประยุทธ์ความรู้ที่ได้รู้ได้เข้าใจแจ้งนี้ไว้เฉยๆพูดว่ารู้ในชีวิตรู้ในหลักเกณฑ์แบบวิธีรู้วิธีการธุรกิจตัวที่เป็นมรรคพยาบาลแล้วเพราะว่ายังไม่เคยได้ลงมือบำเพ็ญรู้ปฏิบัติกับภาวะพ้นจากกิเลสตัณหาอย่างนั้นอย่างนั้นแจ้งว่ามันเป็นลักษณะอย่างนั้นแล้วก็ของเราเวลามันขาดจากกิเลสตัณหามันไปได้จริงๆมันมีรถหลัง เมื่อพ้นจากกิเลสตัณหาตัวนั้นขณะนั้นได้เปิดนิพพานย่อยนิพพานเฉพาะเรื่องธุรกิจข้อสำคัญเราต้องรู้อยู่เรามีสติรู้ในการประพฤติตนไปอยู่ในเมืองติดต่อไปเสมอด้วยนะไม่ใช่ว่าตัวเองเป็นเองพยายามจะต้องรู้สภาพของเราทำไม่ใช่ตัวเองเป็นเองแต่ตัวเองไม่รู้ตัวว่าเราไม่รู้ตัวหรือเกิดอย่างไรกิเลสอย่างไรก็ไม่รู้เรื่องแล้วเปิดดูยิ่งเกิดสภาพไม่รู้อะไรเลยแต่ถ้าอย่างนั้นก็เรียก เจ็บจนยังเป็นอวิชชาหรือโลหะอยู่ไม่ได้เปิดสำหรับผู้ส่งเสริมสหกรณ์หรือผู้ฝึกอยู่ยังไม่บรรลุนิตินั้นๆจะต้องเป็นอย่างนี้แต่ถ้าผู้บรรลุแล้วเป็นปกติก็จะเป็นเองเกิดเองอย่างแท้จริงมันกลับกันอยู่ตรงนี้แต่ท่านก็จะรู้ทุกอย่างจริงเห็นทุกอย่างได้เสมอคงรู้ทุกท่านเพื่อลูกค้าประจำสาขาเราก็รู้ทันเราลดลงก็รู้ลดลงมันเบาลงแล้วก็เป็นประชาชนสนใจซาบซึ้งอยู่ส่วนผู้ที่เป็นตัวเอง ได้แล้วกินแล้วเกิดแล้วท่านไม่จำเป็นจะต้องรู้บทบาทเหล่านั้นได้เพราะบทบาทที่มันเหลือเชื้อมันไม่มีเชื้อมันเป็นปกติไปเลยว่ามันเป็นรถแล้วมันไปเลยมันก็กลับกันท่านก็ไม่ต้องตามรู้บางทีก็ไม่ต้องเอาสติก็ไปจับแต่มันก็เป็นอยู่แล้วเธอก็รู้อยู่แล้วว่ามันว่างๆๆมันจะไม่ต้องไปคอยสัมผัสความว่าคอยอ่านความว่าเธอคงจะได้รับการยืนยันตัวตนเองเกิดความจงใจเกิดการรับรถพรุ่งนี้ให้ได้มากๆก็ไม่ทราบว่ามันเป็นอยู่แล้วแล้วมันก็เป็นจริงๆด้วยแล้วมันก็ยิ่งทำให้ฉันรู้รถอยู่ตลอดเวลามันไม่มีปัญหามันต่างกันตรงที่เราไปทำงานเราไม่จำเป็นจะต้องมีธรรมะวิจัยมีอะไรก็ถูกใจแต่มันคงอยู่ นิพพานเป็นนิพพานขั้นต้นอย่างแท้จริงถ้าไม่ได้ปฏิบัติไม่มีทักษะเลยจริงๆหรือแม้จะลงมือปฏิบัติแล้วแต่ยังอยู่ในระหว่างมีการต่อสู้คือวันอาศัยอยู่ในระหว่างเดินทางและเกิดขึ้นก็คือความหมายของสมณะยังไม่จบตัวใหม่เกิดเป็นผลแห่งการนิมิตไปอย่างแท้จริงก็ยังไม่ได้ชื่อว่าเป็นพระโสดาบันผล แต่ก็คงได้ชื่อว่าเป็นพระโสดาบันแล้วโดยแท้จริงอยู่เพียง 10 ตัวใหม่ที่เป็นด่านที่เป็นอธิปัญญายิ่งกว่าตัวเก่ายังไม่มีเพิ่มเท่านั้นยังไม่มียังไม่มีวิ่งใหม่และยังไม่ได้รู้ในตัวยิ่งมันเพิ่มอีกเป็นสภาพที่ตัวมักอยู่กำลังสะสมจริงแล้วก็พยายามอ่านรู้ว่ามันไปจนกระทั่งมีบทบาทสำคัญ เธอเป็นประโยชน์ยิ่งขึ้นนิดนึงควรจะทำให้ย้ำเสมอหรือว่าควรจะเปลี่ยนไปได้เราก็จะรู้ในประโยคนั้นๆสมาชิกต่างประเทศทำให้ยิ่งขึ้นนั่นแหละเรียกว่าให้ตั้งมั่นอยู่ในรูปที่ควรรู้ด้วยปัญญาด้วยแรกๆก็จะต้องซ้ำให้มันตั้งมั่นแบบสมาธิให้แข็งกล้าให้ซ้ำเติมให้เกิดสมาบัติถ้าเกิดมีบ่อยๆทำงานก็แล้วบ่อยบ่อย เจ้ากลับมาอยู่ลูกสาวคนนั้นก็ได้จนกระทั่งเพิ่มไปมากกลับมาอยู่กล่าวน้อยนึงอยากไปมากก็อยากจะช่วยไปมากหรือว่าอยากกลับมาอยู่เก่าก็ได้จนเจ้ากล้าจะไปก็ได้จะมาก็ได้จะไม่ไปไม่มาจะยังไงก็ได้มีอธิบายเพราะว่าทำจนกระทั่งเราเข้าใจดีทำหมดเป็นลักษณะบางอย่างก็ไม่ต้องทำถึงขนาดนั้นบางอย่างเราก็ปฏิบัติเองบางอย่างเราก็ต้องทำเพราะว่าบางอย่างเรารู้สึกว่าเราเองเราก็จะต้องรู้ของเราเองแต่ถ้ามันมีสภาพสบายไม่มีการต่อสู้และอะไรนะแท้เห็นชัดเจนก็หมด ตายหมดทุกอย่างมันไม่มีอะไรขัดอีกแล้วคล่องแคล่วชีวิตราบรื่นเป็นสันติเรียกว่าสันติราบรื่นเรียบร้อยแล้วก็รู้ 1 กันยายน 60 ของเราบริบูรณ์เป็นผลกันยิ่งใหญ่เหตุผลอันยิ่งครบดวงครบรอบภาวนาไม่ใช่ปริวรรตนามแต่เป็นภาวนาสุขภาพพบภาวะน้ำใสเห็นนิสัยของภาวะนี้แล้วแต่พอวรรณะตรวจสภาพภาวะไม่ใช่ว่าเบาลงได้บรรเทาลงได้แค่นั้นไม่ได้ว่าได้สักรอบนึงแต่ก็ยังต้องทำอีกหน่อยก็ต้องพยายามอยู่มากก็ไม่ใช่แต่มันได้แล้วมันซับซ้อน บ่ายซับซ้อนสภาพของธรรมะที่เราค่อยๆทำไปเรื่อยๆจนกว่าจะทำสันนิษฐานหรือทำเป็นนิทานซ้อนไปซ้อนไปจนกว่าจะถึงการสมรรถนะนี่ยังมีการต่อสู้อยู่ก็ยังไม่ถึงอะไรมากก็ยังไม่ใช่โสดาบันผลต่างระดับทำไปเรื่อยๆสำหรับพูดไม่ได้ชื่อถึงจะได้ชื่อว่าพระโสดาบันโดยสมยศก็จะต้องเป็นทั้งพระโสดาปฏิมรรครวมทั้งพระสมเด็จผลอันเนื่องมาจากได้สำคัญนะคือการประพฤติปฏิบัติ ได้ถึงเป็นถุงมือในวิมุตแห่งเหตุปัจจัยขั้นต้นนั้นแท้ๆจึงเรียกว่าโสดาบันนะหรือพระโสดาบันที่แท้จริงตอนนี้เราขยายเป็นคนเลือกเป็นตัวบุคคลขยายเป็นผู้ที่ได้เข้าถึงสุโขทัยเป็นตัวพระโสดาบันสมยศก็ต้องเป็นพระโสดาบันที่มีทั้งหมดทั้งผลภาพอธิบายแต่ถ้าเผื่อว่าเรามั่นใจแล้ว หลายรอบแล้วเป็นปฏิวัติขึ้นมาแล้วก็รู้รอบนึงแล้วก็รู้แล้วรอบนึงเราทำเองก็ได้อีกรอบนึงเราก็ทำได้คราวนี้ก็ทำได้อนุโมทนาด้วยว่าปฏิวัติศาสนาโดยไปจนถึงขั้นยุโรปธนางานเข้ามากับบรรเทาเบาบางง่ายคล่องจนกระทั่งภาวนาอย่าว่าแต่ช่องเลยเด็ดขาดแต่เพียงระลึกรู้สัมผัสสติสัมปชัญญะสำคัญไม่ต้องใช้แรงอะไรเลยมันก็หายไปเองบทบาทที่เกิดทุกข์ไม่เห็นผ่านช่องง่ายอัตโนมัติ มันไปเองสภาพนี้เป็นอย่างนี้มันต้องปลดปล่อยเองมันไม่รับยึดเอาไว้มันรู้เท่าทันนั่นเรียกว่ากิเลสตัณหาพวกนั้นมันต่างฝ่ายแต่ก่อนเกิดรถเดี๋ยวนี้ไม่มีรถรถนั้นมันไม่มาแล้วจำได้ก็จำได้แต่สัญญาแบบนี้ถ้าบอกว่ายังใหม่ๆก็อาจจะจำลดลงมาเสมอมันมาแต่จริงๆมันไม่มามันจำรถแม่นๆอยู่แต่พอรู้รถนั้นมันก็ไม่รู้เหมือนกันเพราะว่ามันอยู่สะอาดอยู่ในรถนั้นจะเป็นเสียงรถต่ำกว่าสัญญาของเก่านานๆเข้าไปมันไม่มีรถหรอกมันไม่ติดเลย แต่ก่อนไม่เคยเธอเป็นรถของโลกียะรสสิ้นเดือนนี้มันไม่ตลกตลกไม่นานเข้าก็จะรู้ทั้งกลุ่มดาวดวงใดหรือจิตใจในเรื่องใดที่เราเคยเป็นเคยปิดเพลงเราว่าไม่ได้ทบทวนดูเราก็จะได้รู้ว่าความเป็นไปไม่ได้น้อยเกินไปได้แต่ก่อนก็เป็นอย่างนั้นยึดถือเป็นอัตตาตัวตนเป็นพุทธแท้ๆเป็นนโยบายการฝึกอธิบายจะไม่มีอัตราส่วนที่เป็นอรหันต์ในขณะปัจจุบัน สั่งสมผลอย่างน้อยนั่นแหละเรียกว่าทางเดินในทางได้ไปด้วยเหมือนกับเราเดินทางขณะนี้เราจะไปจุดเมืองนิพพานเราเดินก้าวหน้าไปก็เข้าทางแล้วเดินไปเรื่อยๆนั่นคือเราอยู่ในทางแล้วก็กำลังได้ทางยังไม่บรรลุถึงเมืองนิพพานนั้นยังไม่ถึงนิมิตสุดท้ายนั้นแล้วก็เดินไปเรื่อยๆก็ได้ทางเดินมาได้ไม่ต้องสูงสุดทางครอบครัวนั้นสรุปผลทั้งเรื่องใดเหตุปัจจัยใดปัจจัยสำคัญ ทำการทำลายมีตัวแทนชัดๆของใครของใครไม่ตรงกันอีกถึงยุทธการยักษ์ของตนเรื่องไหนเราจะจัดรูปแบบใหญ่ก็ต้องรู้หยาบใหญ่เป็นกลางรุกกลางเรื่องละเอียดๆเป็นลำดับไปเกิดผลเสียรวมลักษณะไม่ใช่ลักษณะของสำคัญนะหรือสัมปันโนนั้นก็คือจิตเกิดผลเพียงหนึ่งดวงโดยทำจริงๆรับรถรับรู้แจ้งเข้าใจในมรรคผลนิพพานอันถึงพร้อมแล้วในชั่วขณะนั้นของตนจริงๆคือแจ้งทั้งในมักที่ตนได้ใช้แจ้งทั้งผลที่เกิด เราก็เป็นพระโสดาบันจริงๆในชั่วลัดนิ้วมือเดียวที่รู้ถ้าแค่รู้ว่าถ้าแค่ท่านรู้ป่ะไม่อัตตาก่อนหรือเป็นเพียงขั้นอาการในจิตก็จะเบาบางอยู่ไม่ชัดนะแต่ก็จะเป็นที่แจ้งเป็นที่จริงนั้นโดยแท้ไม่มีใครจะสัมผัสได้จริงเท่าเราแล้วไม่มีใครจะมาบิดเบี้ยวธุรกิจของเราไปได้แม้เราไม่มั่นใจหรือยังไม่สนับสนุนแน่ใจในธุรกิจที่เราทำบรรลุผลจริงมีนักเรียนวาดรูปชัดๆมันเป็นอย่างไรเพราะมันยังไม่มากพอภารกิจนี้ยังไม่มีจำนวนจำกัดตาหรือเป็นกาย เพียงพอที่จะส่งผลขึ้นสูงถึง 1 และวิธีคิดมันยังสั่งสมกันอยู่ในภพของจิตเบื้องลึกอรูปภพท่านกำลังเป็นเพียงความรู้สึกผิดอยู่แต่ก็ได้เกิดแล้วเป็นแล้ววงเล็บเปิดพระอริยะทั้งหลายทุกๆชั้นพยายามไล่พยากรณ์ตัวเองไม่ออกก็เพราะมันทำในชีวิตวิญญาณหรือท่านในอยู่อย่างนี้เองแล้วเมื่อเราได้ประพฤติปฏิบัติถูกต้องตรงทางถูกวิธีมากขึ้นเพิ่มขึ้นเรื่อยๆผลมันก็จะสั่งสมมาตรขึ้นมากขึ้นเองจนเรารู้แจ้งชัดในผลนั้นๆ ตัวตนเองและที่สุดเด่นชัดเป็นนิมิตในจิตไม่ใช่แค่คันอาการแต่ถึงขั้นเป็นรูปเป็นรถที่รถที่สมเด็จพระจิตเรียกว่าท่านมโนราห์เดียวคือจุดนั้นมีสภาพให้เรารู้ชัดเห็นชัดรู้มีฤทธิ์อำนาจเป็นปัญญาที่ชัดแจ้งหรือรู้ชัดเจนขึ้นชัดเจนขึ้นเพราะว่าแกยังรู้อยู่ในนัยเป็นภายในจิตสว่างแจ้งของเรานั่นเองอย่างเป็นรูปกระทบหากอยากรู้อยากเห็นก็โอเคหากอยากรู้อยากเห็นก็ต้องเพลงต้องคิดเข้าไปรู้เข้าไปเห็นมันยังไม่เต็มรอบบริบูรณ์ มันยังรู้ๆอยู่ในภวังค์เศรษฐกิจในวงเล็บปิดภายในพอได้รู้เพิ่มเพิ่มขึ้นจนพ้นสภาพจากภวังค์ธุรกิจออกมาแสดงตนเหนือลูกประคบได้ชัดจริงๆก็เป็นโอฬาริกอัตรารู้เป็นปกติพูดเดี๋ยวนี้ก็เห็นสภาพมีเนื้อแท้มีของกินให้เราหยิบจับตรงๆอยู่แท้ๆโดยไม่ต้องเพ่งก็ไม่รู้มันมีใครรู้จักคนโง่กับเราปกติธรรมดาธรรมดานี่ทีเดียวรู้ด้วยกับภาพคนมีสติสัมปชัญญะธรรมดาธรรมดามีทวารทั้ง 5 ทั้ง 6 อยู่ปกตินี่เองเรียกว่ามีผลเต็มบริบูรณ์มีผลใน จุดขึ้นสู่วิถีสู่ทวารนอกด้วยครบพร้อมหมดเพื่ออธิบายให้ฟังนี้คือลำดับของยานแห่งนิพพานอันเริ่มตั้งแต่วันอาทิตย์วิญญาณคือตั้งแต่เริ่มมรรคผลแต่ตนเองยังรู้เองไม่แจ่มชัดยานแห่งนิพพานยิ่งแจ้งขึ้นยิ่งชัดขึ้นรู้สึกอิจฉาคนยิ่งดำยิ่งหายยิ่งตายซะมึงก็อธิบายถึงคำว่าสำคัญในการเข้าถึงสภาพสังคม ภาพนั้นจริงมีอาการมีกิริยามึงมันเข้าถึงได้บางทีปัญญามันยังรู้ไม่เท่าทันก็ได้บรรยายจะเข้าไปสอนแทรกซ้อนมันยังไม่เป็นมันเป็นธรรมดาลงตั้งลงทำให้ชีวิตธรรมะนั้นอย่างลงแล้วเกิดการรู้โดยตัวมันเองมันเกิดจากธรรมชาติวิทยาเนี่ยมันเป็นการรู้เหมือนกันแต่มันรู้ในๆเหลือเกินมันอยู่ในกลุ่มใดเพราะมันเกิดก็เริ่มเกิดเข้าไปอยู่แม้จะเกิดตอนแรกๆพยายามลงเป็นพระโสดาบันหรือว่าเป็นภูมิที่ได้แต่ตอนนี้เรากำลังอธิบายในโซนท้ายก็โดนด่าเหตุปัจจัย สั่งสมตัวตนสภาพนั้นตัวตนอันนี้ที่เรียกอัตราในที่นี้ไม่ได้หมายความว่าอัตตาที่เลวร้ายและอัตราที่เป็นสร้างเอารสชาติของโลกตอนนี้เรากำลังเอารสชาติของมนุษย์เรากำลังเอารถของพระอริยะพระอัตตาของอรหันต์ตามมาได้ตอนแรกมันยังเล็กมันยังเป็นรูปแบบระยะอัตราและเป็นอัตตาตัวที่มันแหมแทบจะไม่เรียกว่าลูกแทบจะไม่เห็นแทบจะสัมผัสไม่ติดสิ่งที่ถูกรู้นั้นจบจะไม่ถูกรู้เลยเราจะรู้ไม่ได้เอาง่ายๆ มันไม่ใช่มันไม่ใช่สิ่งที่จะถูกรู้ได้ง่ายเลยหารูปเป็นอรูปไม่ได้อัตตามันจึงเกิดอยู่ในถุงสีดำข้างในดั่งลงไปรู้ได้ยากจนเราทำขึ้นเรื่อยๆสภาพอากาศรูปนี้จนเป็นรูปชัดขึ้นจนเป็นนิมิตเป็นอาการที่ชัดเด่นเป็นอาการของวิมุติฟังดีๆนะอาการของมนุษย์ต่างกับอากาศของโลกีย์รสอย่างไรมันจะรู้เองเข้าใจเออนี่มันอาการเป็นอาการของโรคเกี่ยวกับรถเนี่ยมันจะเป็นยินดีเสมอครับ ดีกว่าสบายกว่าอาการของการรับรถชื่อในรถเห็นดียิ่งในรถติดรถมากขึ้นมากขึ้นมันกลับไปเรื่อยมันพลิกเปลี่ยนมาเรื่อยเห็นชัดขึ้นก็เป็นนิมิตไม่ได้หมายความว่าต้องเห็นรูปเห็นรอยเห็นตัวเห็นตนภาพไม่ใช่อย่างนั้นทีเดียวไม่งั้นก็คือการเห็นสิ่งนี้ชัดเด่นเป็นเครื่องหมายเป็นสภาวะที่ชัดแต่เรารู้รูปนามเรารู้ด้วยสภาพของอาการจะรู้ด้วยสภาพของเพศของการแตกต่างกันรู้เรื่องสภาพของนิมิตรก็คืออัตรานั่นแหละมันอาการใหญ่แล้วรู้ชัดมันไม่มีตัวตนมันมีแต่อาการ มาเป็นตัวเป็นตนจนกระทั่งเรียกว่ามโนอัตราแบบความหมายของอัตราแบบภาพปั้นสำเร็จลงลิขิตดังนั้นก็เป็นการอธิบายตัวที่มันจะปรมัตถขณะนี้เรากำลังอธิบายอยู่ในขั้นพอดีประมาณแล้วมันเป็นพวกนั้นไม่มีตัวมันปั้นเป็นตัวน่ะมันเกินปริมาณอัตราคำว่ามโนไม่ได้อัตราแบบโลกิยะก็เคยอธิบายมาแล้วจนมโนมยิทธิอัตราแบบรูปปั้นสมเด็จโดยจิตนั่งหลับตาก็จะเป็นรูปเป็นภาพอะไรข้างในมันเกินปริมาณ รู้ได้ยังไม่เห็นง่ายพอเป็นมโนมัยอัตตาอ่ะดูได้ชัดเจนแม่นตรงไม่เกินไม่ผ่านสัมผัสถูกตัวถูกตนพอดีพอเหมาะเป็นของจริงไม่เกินเรียกว่าปรมัตถ์ตกลงเลยตัวสภาพนี้จะมีมดก็รู้ๆสภาพนี้กิเลสหายไปสูงกิเลสหายไปต้องประสานบอกสภาพอย่างนั้นจริงมันไม่ใช่ตัวตนสภาพอารมณ์จางคลายจากกิเลสไม่ต้องต่อสู้ศัตรูหายไปเรื่อยๆระงับลดลงไปเบาๆไปเรื่อย [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] จนกระทั่งถึงรูปชัดนั่นแสดงว่าเรามีลูกผู้ชายลูกประคบอยู่ในรูปแบบคบยังอยู่ข้างในตัวเราจนกระทั่งเรารู้แจ้งสว่างเข้าใจอย่างชัดเจนเลยทีนี้โอ้มันรู้เห็นด้วยรูปนอกเลยสักพักนอกไม่ต้องเอาไปทิ้งไม่ต้องเป็นฐานไม่ต้องเพ่งก็ไม่รู้ในจิตถึงไม่ค่อยรู้มันก็แค่ลึกๆเป็นรูปธรรมยิ่งแย่ไม่ต้องใช้เคร่งถึงปานนั้นถ้าเป็นสภาพที่อยู่ในจุดที่ไม่ต้องคิดกันคิดอะไรมากแต่ว่าก็ต้องแข่งกับไปดูหน่อยนึงก็รู้ว่าเรายังอยู่ในขั้นตอนฤาษีอยู่เลยยังไม่ มาสู่วิถียังเป็นพวกภวังค์อยู่ในภพจึงอยู่ในภวังจิตส่วนของพระพุทธเจ้าอัปปนาวิถีของพระพุทธเจ้าและออกเป็นอัปปนาวิถีออกมาสู่จิตวิถีนอกหมดเลยเป็นการมองวิถีดูได้เปล่าไม่ต้องเข้าไปหาภพพูดแบบนี้พูดถึงเรื่องอะไรก็ได้แบบนี้ตาสัมผัสรู้เลยรู้ทันทีเห็นมีรถชนก็เป็นโอฬารตา อัตตาอันโอฬารอัตตาอันใหญ่อัตตาอันชัดสูงหีหมดทุกอย่างแนบแน่นเมื่อใดก็เมื่อนั้นไม่ต้องนั่งพิมพ์เข้าไปไม่ต้องมีข้อหาภวังค์ดีๆนะเพราะความคิดที่ว่าเราจะต้องเป็นทานไม่ผิดเข้าไปสู่ความสำเร็จ กว่าจะอ่านดูกว่าจะเจออาจารย์ว่าจะสัมผัสความรู้รู้ว่าเรามีหรือเปล่าลูกอยู่ข้างในหน่อยชอบดูถ้าเราได้ชัดแล้วไม่ต้องเป็นมากหรอกเพลงเข้าไปนิดเดียวเป็นรูปประธานแล้วรู้เห็นชัดเจนมีทำเมื่อกี้ติดของเรานอนทำมันตั้งอยู่ทำมันตั้งอยู่เกิดยากันชัดถ้ามันถึงจุดนี้ก็เห็นนิพพานฉันจะตายแน่ขึ้นอ่ายิ่งเก่งเท่าไหร่ไม่ต้องพิมพ์หรอกไปมากฟังดีๆนะภาษาพม่า อัปปนาแน่ชัดก็เล่นเป็นผู้แจ้งเป็นยานิพพานเห็นนิพพานอยู่ทนโท่เห็นลูกชายเป็นตัวตรงๆเห็นความหมดสิ้นกิเลสเห็นความไม่มีรสชาติของโลกียะดูอย่างลืมตาเมื่อใดสัมผัสอะไรที่เป็นอยู่ของเราถ้าเป็นโสดาบันถ้าเราสัมผัสเรื่องเกี่ยวกับอันนี้เป็นปัจจัยปัจจัยที่เรารักนายอันนี้ของโซดาก็ทำเมื่อไรจะเห็นศูนย์อยู่ตรงๆผมไม่จำเป็นจะต้องไปสงสัยจะต้องเอารถหรือเปล่าเราได้หรือเปล่าเราตามสบายหรือเปล่าหรือว่าเราเองเชื้อเท่าไหร่เพราะฉะนั้นการที่จะมาอ่านผิดของเราเองก็ลองดูตามหาธรรมชาติและตัวเอง ติดอะไรยังมีรสชาติไม่ลองนึกลองคิดลองระลึกถึงบุพเพสันนิวาสดูบ้างทบทวนไปทบทวนมาเราก็จะรู้ผลของเราเพราะฉะนั้นการที่เรียกว่าระลึกไม่จำเป็นจะต้องหลับตาอะไรก็ได้อยู่คนเดียวแล้วก็ระลึกถึงก็จะรู้หลับตาก็ได้ถ้ามันไม่ได้ไม่ไหวสำหรับตามันก็เป็นธรรมชาติธรรมดาบางคนไม่เห็นต้องหลับตาอะไรมันอยู่ที่ที่สงบๆมันช่วยเหลือแล้วกันมันก็ต้องทนให้มีประสิทธิภาพเลยไม่เป็นสภาพเหมาะควรจัดการงานอะไรมันไม่เกิดอภิญญาอะไรอย่างนั้นมันก็ถูกเปิดไปผมจะไปนั่งกุมารหลับตาเข้าไปทั้งชีวิตมีสติก็ คุณลองคิดดูซิว่าระบบที่จะพิจารณาทำอย่างนั้นน่ะมันจะได้ง่ายที่ไหนเธอไปนั่งหลับตาเข้าไปเป็นสีแล้วก็ไปเสียเวลาวิปัสสนาก็ทำไมก็ลืมตาตรงๆนี่แหละแล้วก็พิจารณาจริงๆเข้าใจเป็นสัมมาทิฏฐิแล้วมันก็จะยากอะไรฉันไม่ยากนะพิจารณาไปถ้าเป็นพระโยคาวจรที่มีกิเลสเบาบางหรือเปล่า ถ้าเขาเข้าใจแล้วว่าไม่ต้องนั่งหลับตาไม่ต้องติดคุกหรอกมีปัญญาอีกอย่างหนึ่งไม่หลงเข้าใจว่าศาสนาไม่ต้องมานั่งหลับตาพวกนั้นก็ง่ายไม่มีอุปทานพิจารณาธรรมเพราะจิตใจเขาเบื่อเป็นคนที่เขาจะแสวงหาคนตะวันตกเขาเบื่อไอ้โลกนี้เขาไม่พูดไม่ปรุงหรอกมันไม่เป็นกลุ่มอยู่แล้วไม่ต้องมานั่งตัดอะไรแทนพิจารณาหลักธรรมที่เป็นปัจจัยมาเป็นเหตุเป็นเหตุเป็นปัจจัยมาตั้งแต่โบราณราคาแล้วมันออกก็เหมือนกันพวกเราก็เหมือนกันแหละเข้าใจถ้าไม่ไปยึดติดแต่ว่าการปฏิบัติธรรมต่อไปยังง่ายเดี๋ยวนี้เนี่ย ขยายหรือว่าเรากระทำอยู่พวกนี้แสดงอยู่พวกนี้นี่มันมันขัดกันที่เขาเคยได้ยินได้ฟังมาเพราะว่าเขาผิดออกนอกทางมาไกลแล้วนานแล้วก็จับไม่ติดแล้วก็จับรายละเอียดพวกนี้ไม่เข้าเป้าด้วยพอเรามาพูดขึ้นเขาก็เลยเห็นว่ามันไม่เข้าเรื่องโซดามันอย่างนึง 2 อีกอย่างนึงเพราะพระพุทธเจ้าสอนสมัยก่อนเนี่ยสอนเพราะอนุโลมรูปนี้มันเป็นป่าการนั่งหลับตามันก็ว่าเขาไม่ดีไม่ได้พระพุทธเจ้าท่านก็เลยเอากับกูกันหมดแล้วใครนั่งต่อหน้าใครเชิญยืนนั่งนอนใครอะไรก็สอนไปหมดจัดไปอธิบายให้พิจารณา ผู้ที่เป็นขุนพลแล้วตอนนั้นมีอินทรีย์พระมีอะไรต่ออะไรมากป