211104-1-052 ทางเอกภาค1-ตอน052(หน้า210)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt

ื่อปัจจัยแก่กันและกันเราก็ยังไม่ เอามาเพราะเราเอามาแล้วเป็นสุขเอามาแล้วก็ชอบใจเพราะเห็นว่าเราจะต้องได้รถไปชาติได้กิเลสอีกส่วนหนึ่งอีกก็เปล่าถ้าเราไม่รู้ด้วยปัญญาอันยิ่งละเอียดละออแทรกซ้อนถึงความเหมาะควรเหมาะหรือไม่เหมาะควรหรือไม่ควรเป็นอัจฉริยะหรืออากาศยานเราก็ไม่ใช่ผู้ที่มีปัญญาเป็นคนที่เผลอๆรายละเอียดละออแล้วเราก็เห็นเหตุผลด้วยว่าถ้าเกิดว่าเราเป็นผู้ที่ละเว้นจะเป็นตัวอย่างพยายามที่จะทำให้ยืนหยัดยืนยันในความเป็นอยู่อย่างนี้มันจะมีประโยชน์สัมพันธ์ต่อ โรคต่อสัตว์โลกแม้แต่คำที่เราพูดอยู่เปล่าๆว่านักศาสนาจะต้องมีเมตตาแผ่เมตตาไปทั่วทุกทิศเบื้องบนเบื้องล่างด้วยแผ่เมตตาไปทุกสรรพสัตว์ผู้บำเพ็ญเป็นภาษาบอกความหมายเหลือเกินเรามีกันแค่ไหนแล้วเราจะทำให้เกิดในบรรยากาศของสัตว์โลกนี้ได้แค่ไหนถ้าเผื่อว่าเราเองเราเข้าใจด้วยปัญญาอันยิ่งเราจะเห็นได้ว่ากรรมในการกระทำโดยไม่จำเป็นที่จะต้องไปเกี่ยวข้องไม่ไปวุ่นวายเอากลับคืนมาเป็นตัวของเราตั้งแต่การผสมพันธุ์กันจนกระทั่งเราไม่ฆ่าแล้วเราก็รู้อยู่เราเห็นอยู่เราเข้าใจอยู่แม้แต่เจ้าข้าเห็นอยู่ตรงๆไม่บอกไม่ต้องพิจารณา รู้หรือเปล่าเอามาหรือเปล่าสงสัยหรือเปล่าจะพิจารณาอะไรวันนี้ยังจะทำลงไปทั้งๆที่รู้จักแห่งสัจจะมันก็ตลกก็จะต้องพยายามทำแล้วก็ทำอย่างนี้ขึ้นมาเราก็เป็นอยู่ข้อสำคัญนั้นเราก็ทำอย่างนี้เราไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไรเราสามารถพิสูจน์ได้ว่าชีวิตมนุษย์อยู่ได้โดยไม่จำเป็นที่จะต้องไปเทศกาลฝรั่งเศส ทุกอย่างที่จะต้องมีภัยจะมีเวลาเดินจะมีความเกี่ยวโยงเป็นเชื้อแห่งเวรไม่มีถ้าเราเองเราทำแล้วมันไม่มีถ้าเห็นแล้วก็เป็นแนวโน้มที่จะจูงสังคมจูงดึงสรรพสัตว์ตรงต่อการกล่าวตู่ใครจะมากล่าวตู่นั้นไม่ได้ว่าเรามีเมฆตาเราไม่ได้เก่งแต่ปากว่าเราแผ่เมตตาไปทั่วทุกทิศแผ่เมตตาไปทั่วสรรพสัตว์เราไม่ได้เป็นปากเปล่าเล่นกันทุกอย่างทั้งกายกรรมวจีกรรมไม่ให้มโนกรรมพวกเราก็มีการพูดตายอย่างแท้จริงอยู่ไม่ได้เราจะเข้าใจได้ จบปัญญาอันยิ่งไม่ใช่ปัญญาผิวเผินไม่ใช่ความคิดคำนึงเอาแต่กิเลสมาบวกเข้าข้างตัวแล้วก็ตัดสินได้ง่ายไม่เห็นเป็นไรมันเกิดมาให้เรากินซะด้วยแต่พวกนี้ปากมันไม่กระดาษยังไงมันเกิดมาให้เรากินมันพูดยังไงนะถ้ามันผ่านตัวทานชัดๆก็พูดแบบนั้นน่ะพูดกันผ่านมาหาทานทำให้เกิดประโยชน์ให้เรากินมีอะไรมันเกิดมาให้อะไรกินมันไม่มีแม้จะพูดมันก็ไม่ได้บอกว่ามันเกิดมาให้เรากินเมื่อไหร่แต่เราต้องหาเราไปเป็นผู้ที่ขออาศัยสงเคราะห์กันไปตามขั้นตามฐานะ ทดสอบกันจะได้พูดอย่างนั้นเอาเปรียบต่างคนเห็นแก่ตัวชัดๆเห็นแก่ตัวจะๆพูดหยาบภาษาอย่างนี้เรียกว่าภาษาอย่างมันเกิดมาให้เรากินอีกหยาบหยาบหยาบคายเหลือเกินมีอย่างที่ไหนอุปสรรคมันเกิดมาให้เรากินมันไม่มีทีนี้เราเป็นการพูดจากคนทานหลายๆอย่างที่เขาเองเขาพิจารณาไม่ออกด้วยปัญญาอันยิ่งเอากิเลสมาผสมความคิดความคิดยิ่งเห็นแก่ตัวยิ่งเห็นแก่รถเห็นแก่ความชอบเห็นแก่ความสุขมันก็บันดาลให้มันออกมาพูดออกมาอะไรก็ได้ถ้าผู้ที่ไม่มีมากไม่มีแรงก็ไม่มีกลิ่นเหม็นแรงเขาก็ฟังเขาก็คิดได้คิดแล้วก็เห็น มันจะทำให้เราเองเป็นผู้ที่ยก 10 ฐานะของเรานี่ขึ้นสู่เมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาขึ้นสู่จิตที่มันสุดคุ้มกว่านี้เป็นสิทธิ์ของนักบุญใช้ระบบปฏิเสธเพราะว่าปฏิเสธหรอกว่ามีปัญญาย่อมรู้ได้ว่ามันเป็นทิศทางในการที่จะซื้อในการที่จะทำให้จิตมันอ่อนจิตเป็นสุภาพจิตมันดีงามเขาย่อมรู้ถึงระยะที่มันจะทำให้เสริมให้จิตของเราดีทำกิริยาก็จะดีมันก็เห็นดีด้วยไม่ใช่เรามาทำเนี่ยเราทำเสร็จแล้วเราก็จะเห็นแนวโน้มขนาดนี้เรากำลังดูความท้ารุ่นโหดร้ายของโลกมันพารุ่นมันโหดร้ายมันอำมหิตแม้เราจะเป็นหยด น้ำใสอยู่ในโลกนี้เราก็จำเป็นที่จะต้องให้ความใสคือจิตเมตตาอันนี้เปิดดูแล้วก็ให้เขาสัมผัสอยู่ว่าทำไมคุณทำแต่ความโหดร้ายทำไมคุณไม่มีแต่เรื่องรุนแรงทำไมถ้าคุณจะฆ่าแต่แกจะนัดแม้แต่อะไรก็ไม่ละเว้นแม้แต่คำกริยาอะไรก็ไม่รู้สึกเราก็พยายามที่จะมีส่วนที่หนูคิดถูกอะไรพวกนี้เราเห็นแม้แต่ประโยชน์อย่างนี้เราก็รู้ได้เราก็เข้าใจได้แล้วเราก็พูดตามตรงโน้นมาแล้วมันมีเรื่องธุรกิจวิญญาณที่มันเป็นสายสัมพันธ์ที่สูงสุดที่มันเป็นจริงเราจะรู้ความจริงความเป็นวิญญาณนี่มันไม่ใช่เรื่องพูดง่ายๆแต่เมื่อทำแล้วมันจะเกิดจริงเป็นจริงมันจะรู้สึกสบายไม่รู้สึกอบอุ่น รู้สึกมีความสัมพันธ์ต่อมนุษย์โลกเป็นจิตที่ไม่ใช่จิตธรรมดาจิตอย่างที่เรียกว่าจิตพรมสิทธิเรียกว่ายังผิดที่ทุกศาสนาก็จะต้องระลึกถึงจุดนี้แต่เขาต้องรู้ไม่ได้อย่างละเอียดและออมไว้อย่างที่พูดรู้อย่างที่เป็นผมเมตตาศาสนาไหนก็ต้องรู้ว่ามีเมตตาเนี่ยจะให้มาปกคลุมไปทั่วโลกศาสนานั้นก็ต้องรู้ทั้งนั้นแต่กรรมกิริยาที่จะเป็นองค์ประกอบในการที่จะพบเห็นในจิตวิญญาณของแต่ละมนุษย์เป็นไปอย่างนั้นมันต้องมีองค์ประกอบที่จริงมันอาจจะทำอยู่นี้เราไม่ทุกข์เราไม่กินเนื้อสัตว์เราก็ไม่ทุกข์เราไม่ให้ค่าอะไรดีแล้วก็เป็นการสังเคราะห์ลงด้วยไม่ขัดแย้งต่อสู้ต่อศีลแม้จะบอกว่าปาณาติปาตาเวแล้วมันมีแฟน ไม่ขัดแย้งไม่ไปย้อนเอาตรงไหนมันสงเคราะห์สอดคล้องลงกันเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันไปหมดหรือแม้แต่เหตุผลของคนอื่นแล้วก็สมคล้ายสอดคล้องไม่ขัดแย้งกันเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันดังที่พระพุทธเจ้าท่านยืนยันว่าท่านตรัสว่าคำสอนของเราตั้งแต่วันตรัสรู้จนวันปรินิพพานนี้ไม่ขัดแย้งกันแต่เป็นสิ่งที่สอดคล้องเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันตลอดท่านยืนยันนั้นแล้วก็เป็นจริงอย่างนั้นด้วยมันไม่ขัดแย้งอะไรกันเป็นต้นเพราะงั้นเราก็จะต้องเข้าใจในยามยืนยันอันนี้อีกนิดนึงจริงๆเราก็เข้าใจกันดีล่ะพยายามเพื่อที่จะให้เกิดความมั่นคงความรู้ แล้วเราจะปฏิบัติเพื่อหลุดคนละไม่จะมีแต่เพียงภาษาไปรษณีย์แต่เพียงแต่รู้อยู่เฉยๆเราก็ต้องลงมือมีกรรมฐานมีการกระทำจริงจะทำได้จริงเราก็จะรู้ว่ามันไม่ใช่ของง่ายเพราะงั้นบางคนได้แล้วภูมิใจดีใจภาคภูมิใจและเอาไปตีไปโต้คนอื่นเมื่อเราบริสุทธิ์ได้สีเมื่อเราทำความดีนั้นได้เป็นเปราะหนึ่งแล้วมันก็จะหลงกิตติแล้วมันจะหลงอยู่มันจะอวดดีมันมีดีและมันอยากเอาดีไปข่มคนมันอยากเอาดีไปอวดคนมันเป็นเพราะเป็นแง่เดิมไปถึงจะซัดโครงกลมเขายังไม่ทำอะไรเอาระงับตัวเองมีดีหมัดดีออกมา โดยไม่ฟังราคาอารมณ์ไม่ดูหน้าดูตาไม่ดูโอกาสไม่ดูสาระอย่างนี้เป็นต้นก็ต้องระวังเราได้ดีแล้วเราก็จะต้องพยายามรู้ดีนั้นจะเอาดีนั้นใช้เมื่อไหร่มันจะต้องเปิดต้องเผลอก็ถูกหลักก็เปิดก็เคยแสดงก็ต้องแสดงจะต้องโกรธกันก็ต้องอวดในการะที่เหมาะสมในบุคคลที่เหมาะสมไม่ใช่ว่าอยู่ดีๆก็เอาออกมาตีแผ่ปีโชว์โดยไม่ถูกจังหวะจะโคนมันก็มีศรัทธาบางทีไม่เสียหายเพราะเงินเราได้ดีแล้วก็ระวังด้วยธันวาคม เธอก็บอกอยู่ตรงๆแล้วข้อ 1 เมื่อเรามีศีลที่บริสุทธิ์แล้วนี่เราก็ไม่ควรจะเอาสีนี้ไปตีคนอื่นเอาไปยิงคนอื่นข้อแรกมันจะไปข่มคนอื่นอวดคนอื่นเลวนักต้องดูคนที่เหมาะสมควรต้องใช้ตามกาละให้ดูมีประโยชน์เราพูดที่จะปฏิบัติได้จึงจำเป็นจะต้องรู้แล้วก็ลงมือทำเป็นกรรมฐานเป็นกระบะเป็นศูนย์เป็นหลักเกณฑ์สมัครทดสอบว่ามันพิสูจน์แต่ส่วนของกรรมฐานที่จะปฏิบัติจึงจะต้องเข้าใจแท้เพราะฉะนั้นศีลมีศีล 5 ศีล 5 เป็นกรรมฐาน มันจะมีอาทิตย์ศีลดังที่เราเปล่าถ้าเราจะบอกว่าไม่ฆ่าสัตว์มันก็เป็นศีลอธิบายง่ายๆอย่างหยาบๆบอกแล้วต่อจากนั้นสูงขึ้นมาอีกเราก็จะ LINE ขึ้นมาจนแม้กระทั่งว่าเราละเว้นไม่กินเนื้อสัตว์อะไรเงี้ยแต่พยายามที่จะให้มันเกี่ยวพันลงไปอีกจะถือว่าอธิษฐานก็ได้หรือไม่ถึงอาทิตย์นี้มันก็ใกล้เคียงกันอยู่เท่านั้นเองแค่ไม่ฆ่าสัตว์ไม่กินเนื้อสัตว์เพื่อเป็นกรรมฐานที่เราปฏิบัติกรรมฐานของเราก็มีศีลแล้วก็ปฏิบัติขัดเกลาจิตไม่ใช่ว่ามีศีลไม่เฉยๆและศีลก็ไม่รู้เรื่องเราจะต้องมีศีลอยู่ข้างเคียงและก็จะรู้สึกความเชื่อมต่อเศรษฐกิจปัญหาปัจจุบันไปอะไรไป ศีลข้อนี้มันจะลึกละเอียดถ้าเป็นผู้ที่มีปัญญาดีแล้วศีล 5 ข้อนี้ก็เหลือกินเหลือใช้แล้วจึงเหลือใช้คลอดลูกครอบจักรวาลศีล 5 ข้อนี้ช่วยอธิบายถูกฟังกันมาบ่อยๆถ้าเราละเอียดละออเรารู้แล้วทุกอย่างเราอย่างลงไปมันก็โลภะโทสะโมหะอยู่ในนั้นเสร็จเรียบร้อยครบบริบูรณ์ล้างอะไรต่ออะไรรากเหง้าอะไรก็ได้ถ้าเรามีปัญญายกศีลเป็นอาทิตย์สีอาทิตย์ปัญญาที่จะทำปัญญาแทรกซ้อนลงไปในสิ่งที่อธิษฐานยิ่งขึ้นยิ่งขึ้นยิ่งขึ้นแล้วอาทิตย์นี้เราจิตให้เป็นอภิสิทธิ์อภิสิทธิ์อภิสิทธิ์ยิ่งขึ้นยิ่งขึ้นยิ่งขึ้นมันก็วนเวียนเป็นสภาพหมุนรอบเชิงซ้อน [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] เกินไปมันก็ดูไม่เกี่ยวกันแล้วก็ค่อยๆไล่ละเอียดลงเยอะๆๆมาก็เดี๋ยวมันก็ถึงกันมันก็เห็นมันก็ได้มันไม่มีอื่นอะไรมันยั่วที่โยงสัมพันธ์มาทีรากเหง้าของโลภะโทสะโมหะอันเป็นมูลเป็นรากมันมาจากนี่ทั้งนั้นไปจากนี่ทั้งนั้นในโลกไม่โกรธไม่มีพยาบาลมีพฤติกรรมของ จริยธรรมหมายความว่าพรหมจริยาและพฤติกรรมเรามีพฤติกรรมเป็นพรหมพรมหมายถึงสภาพที่บริสุทธิ์แล้วบริษัทสะอาดถึงขั้นพรมสุทธาวาสบริสุทธิ์มีความเป็นอย่างนั้นมีความทรงอยู่อย่างนั้นมีความเป็นอยู่อย่างนั้นแหละยังอยู่วารสารยังมีพฤติกรรมอยู่ยังอยู่อย่างนั้นแล้วก็ยึดอยู่ไม่ละลายไม่ปล่อยไม่ปล่อยเรื่องยึดตัวทุกตนก็จะเป็นคนสุดท้ายว่าจะมีเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาแม้ถึงขนาดพรหมจรรย์ศีลข้อที่ 13 กันยายน กูไม่ได้อธิบายต้นยาจนกระทั่ง LINE มาหาอันนี้นี่รีบรับเข้ามาเฉยๆจนกระทั่งถึงโรคอัตการต่อให้เป็นต่อให้ติดนะไม่ใช่ว่าจะอธิบายแล้วขาดตอนเรียนนะแล้วก็ยืนยันอยู่ว่าเป็นศีลข้อที่ 3 แม่ที่สุดเราไม่ได้เป็นผู้ที่ติดในโลกอบายโลกกามคุณรูปรสกลิ่นเสียงอะไรก็ไม่ผิดแล้วโลกก็ทำก็ไม่ติดแล้วอยากๆต้นๆไปจนกระทั่งถึงโลกอัตราการไหลลงมาจนกระทั่งถึงจะปฏิเสธเป็นสุขเป็นอะไรไม่มีจนกระทั่งที่สุดเราจะไม่ติดด้วยแม้กระทั่งความสุขท่านจะยังหลงไม่ได้เมตตาเขาเป็นสุขได้กรุณาเขาเป็นสุขได้มุทิตาเขาเป็นสุขได้อุเบกขาเป็นสุขแม้แต่ขณะนี้เราก็ไม่หลง ก็เป็นสุขได้คือมันละเอียดลออขนาดไหนจนสุดท้ายแม้เราจะติดยึดจนกระทั่งไม่ทำอะไรอุเบกขาเฉยไม่เกี่ยวไม่คล่องแม้กระทั่งเมตตาก็ตัดกรุณากดตัดมุทิตาก็ตัดไม่รู้เป็นสุขและไม่เอากลายเป็นแค้นตรงพาสู้ตายมันบอกว่ายอดสูงก็ต้องประยุกต์ยอดสูงตัวเดียวเด็กๆอุเบกขาเฉยๆไม่รู้จะเลือกชมอะไรดีผมเด๋อพวงมาลัยมันก็น่าจะเรียกผมเด๋อนางเด่ออะไรไปอะไรมาเฉยเฉย ขอเป็นการงานคนมาประกอบธุรกิจกิจกรรมประกอบพิธีความรู้ถึงรู้ยิ่งไม่ใช่คนเสนอเป็นคนที่น่านับถือเป็นคนที่น่าเคารพคุณค่ามีคุณมีประโยชน์มีสิ่งที่สร้างสรรค์ในสิ่งที่เป็นเพื่อเป็นดาวยิ่งกว่าสัตว์เดรัจฉานแต่เดรัจฉานมันไม่มีคนยังอุตส่าห์ฉลาดจะเอาสัตว์เดรัจฉานมาสร้างสรรค์ประกอบก่อได้ครับฝึกเขาทำก็ขึ้นมาได้ไม่งั้นมันก็เป็นสัตว์ป่าเป็นสัตว์อยู่กินสืบพันธุ์หลับนอนตายไปอย่างนั้นแหละถูกแล้วชวนเราไปวนเวียนอยู่ในโลกมันไม่มีมนุษย์คนนั้นน่ะที่เป็นสัตว์ที่สร้างสรรสูงสุดระดับโลกบางชนิดโดยสารบางชนิดมันก็สร้างสรรค์มันก็ขยันทำไม่มีทำอะไรได้เกี่ยวข้องกับชีวิตของมันเองบ้าง คนสร้างบ้านสร้างเรือนทำเมนูดังนี้ประกอบชีวิตของมันบ้างไอ้สัตว์บางอย่างมีสัตว์บางอย่างทำเพื่อจะปัดจากความรู้จักกระทำกับร่างกายปัดกวาดร่างกายเช็ดถูร่างกายขัดสีฉวีวรรณปรุงแต่งกษัตริย์โดยสารบางชนิดก็เริ่มมีเรื่องอะไรบ้างอย่างน้อยมันก็ยังสู้คนไม่ได้คนไม่รู้ยิ่งกว่านั้นไม่รู้จะจัดสรรยิ่งกว่านั้นส่วนเรื่องของสัตว์โลกบางคนมันจะไปยุ่งกับสัตว์หรือไม่ได้มีความขยันหมั่นเพียรเท่ากับมันจะเป็นศรัทธาแล้วแม้จะรู้ความผิดเราก็ต้องรู้เหตุผลเราหยุดเรามีภาวะหยุดไม่ได้เกี่ยวมีภาวะที่จะหลงแต่งงานการเป็นกรรมการเข้าใจแล้วการงานการกระทำชีวิตมนุษย์ เจริญได้เด็กการงานมีค่าเพราะการงานจะยุ่งแต่ก็ไม่ใช่ว่าจะหลงการงานล้มการงานจนสุขภาพกายจะเสียสุขภาพจิตก็เสียก็บอกไม่ต้องฟังดีๆเข้าใจดีๆเราทำการงานก็จริงแล้วเราก็ต้องทำงานตนคนที่วางได้ปล่อยได้คนที่ไม่มีอะไรขัดแย้งไม่มีปฏิกิริยาในจิตไม่มีพยาธิไม่มีอะไรอึดอัดขัดนะผมขอญาติไม่มีอะไรอึดอัดแล้วก็ไม่น้อยใจเสียใจไม่พอใจไม่ยกสยามใครเราทราบเราเข้าใจได้ทำเป็นสัจธรรมจริงด้วยปัญญาอันยิ่งกว่าเราทำงานได้มากนะมันเป็นความจริงมันเป็นความสร้างสรรค์เป็นค่ายุ่งๆของเราไม่ต้องมีใครมาสร้าง สัจจะเราเป็นผู้สร้างสรรค์เป็นพระผู้สร้างเป็นตัวบันดาลในโลกอย่างที่ผมเคยสมมุติถ้าผมจะเป็นผู้ที่ทำนาสร้างข้าวทำข้าวต้นไม้คนทั้งโลกจึงคนเดียวผมเป็นคนทำคนเดียวคนทั้งโลกกินแรงงานผมเนี่ยผมจะหน้าดีใจขนาดไหนผมจะเป็นตัวพระเจ้าจริงขนาดไหนคุณลองคิดดูซิเป็นผู้สร้างสรรค์จริงๆขนาดไหนเป็นผู้สร้างให้แก่โลกจริงๆขนาดใหญ่ต้องคิดดูมันเป็นอย่างนั้นที่ไม่เห็นเราเป็นผู้ที่สร้างให้แก่โลกได้มันจะไปเสียหายอะไรมันไม่ใช่เรื่องเสียหายเลยมันเป็นเรื่องจริงน่าจะมีบุญคุณคนทุกคนควรมาปราบมาไหว้ใครจะพูดไปแล้วมีประโยชน์ของเราทำให้แต่คุณนะเพราะการสร้างสรรค์มันไม่ เสียหายอะไรไม่ต้องโทรมานะไม่ต้องน้อยใจริษยานายคนนั้นไม่ทำงานเลยคนนี้ไม่ทำอะไรเลยก็ไม่ทำก็เพราะเขาโง่เขาไม่ทำอยู่ดีๆลอยไปลอยมาลอยไปลอยมามันก็ไม่ผิดไอ้อ้วนหาทุนซุกหัวนอนๆวันนึงกินแล้วเสร็จทันมันก็เหมือนกับโรคสืบพันธุ์นอนกินแต่วันนี้ฉันจะไม่มีค่าอะไรเออถ้าเราป่วยเจ็บถ้าเราต้องมีเวลาจะต้องพักกันอยู่ตอนนี้วางอยู่นี่สักพักหนึ่งแล้วก็ไปทำใหม่อะไรเงี้ยบนเวียนซึ่งเราก็รู้ความวนเวียนรู้กิจกรรมความวนเวียนนี้อยู่เป็นธรรมดาเรารู้อยู่แล้วไม่มีปัญหาอะไรแต่เราก็ทำ ทำงานที่ทำได้ยิ่งทำก็ยิ่งเข้ากล่องทำให้ยิ่งชำนาญยิ่งทำมันยิ่งไม่ยากให้ส่วนที่เราถนัดทำนี่แล้วเชี่ยวชาญแล้วมันยิ่งเก่งมันก็ไม่มีปัญหาอะไรเราก็สร้างสรรค์แล้วก็รู้ว่าอันนี้เป็นสัมมากัมมันตะเธอนี่เป็นการงานหรือกิจกรรมกิจการที่ดีที่สุดมีค่าควรที่สุดแล้วมีค่าควรเป็นที่สุดเรารู้ด้วยปัญญานี่มันเป็นอาชีพเพื่อเป็นการกระทำที่เราเลือกเป็นแล้วว่าแต่เวลาทุกๆนาทีทุกๆเวลาเนี่ยสิ่งใดดีสิ่งนี้ที่ดีกว่านี้ยังมีอีกแล้วก็เลือกสรรจนกระทั่งไปอยู่ในอาชีพไปอยู่ในวงอาชีพอยู่ในวงงานแล้วก็เราก็จะได้กระทำงานเป็นหมู่เป็นกลุ่มเป็นกิจกรรมเป็นอะไรต่ออะไรประสานกันมันจะทำให้คนเดียวโดดๆและแห้งแล้ง ไม่มีคนช่วยคนโดนไม่มีคนช่วยคนเหลือไม่ใช่เรามีการต่างช่วยต่างเหลือกันตามประสานกันต่างเข้าใจปรึกษาหารือร่วมกับร่วมคิดร่วมรังสรรค์อันนี้ไม่ควรแล้วนะอันนี้ควรแล้วนะพยายามกระทำกันเราก็มีทีมมีหมู่มีกลุ่มมีผู้ที่อยู่ในวงอาชีพแล้วเราก็ทำจิตทำตัวกัมมันตะของเราไปวันต่อวันชั่วโมงต่อชั่วโมงวินาทีต่อวินาทีเรารู้แล้วจะเก็บทุกวินาทีให้ได้มีค่าที่สุดถึงเวลาพักควรจะเป็นค่าสูงก็พักตอนนี้เป็นเวลาพักกินข้าวตอนนี้พักแล้วตอนนี้ควรเทียนแล้วก็เพียรให้มีค่าที่สุดแล้วเราก็จะทำสลับไปสลับมาซึ่งเป็นเรื่องที่ ปัญญาอันยิ่งอยู่แล้วว่าเราก็มันต้องมีทั้งพรรคมีทั้งเพียรเป็นสภาพของมนุษย์ที่จะทำให้ตัวเองมีค่าสูงสุดและเป็นคนที่เกิดมาดีที่สุดสบายที่สุดด้วยเพราะเรารู้ด้วยปัญญาอันยิ่งถ้าเราได้เลือกเป็นเราได้ฝันแล้วเราได้กระทำแล้วทุกอย่างที่จัดสรรให้รู้สุดยอดแล้วก็รู้สุดยอดอย่างที่ผมได้ยืนยันว่าไม่มีอาชีพอะไรดีกว่านี้มีแต่เป็นการบอกค่าและการกระทำที่เราทำอยู่ทุกวันนี้เราก็วนเวียนคนนั้นคนนี้เอาทำอันนี้นะคนนี้แบ่งกันนี่กันไปหรือไม่ใช่แบบไม่ต้องไปบอกกันปากเปียกปากแฉะทุกคนก็จะต้องมีปฏิเวชมีการพิจารณาบัดนี้เราทำอะไรอยู่บัด เราควรทำอะไรต่อท่านใดที่จะกระทำดีที่สุดที่จะเสริมสารกันอันนู้นอันนี้อันนี้อันนู้นเราก็จะทำกันไปตามที่เป็นภาวะที่มันพอเพียงพอไปอยู่อย่างสุขสบายร่างกายก็แข็งแรงสุขภาพคนดีเพราะว่ามีการหมุนเวียนที่ออกได้ออกกำลังกายได้ออกกำลังความคิดอยู่กันอย่างเบิกบานแจ่มใสสัมพันธ์กันทำกันถูกเรื่องถูกเรามีอะไรที่จะเป็นกันบ้างขัดกันบ้างไม่แย้งกันบ้างอันนี้บกพร่องกันบ้างให้มันดียิ่งขึ้นในการมีมังสาเป็นการปรับปรุงเป็นการประยุกต์เป็นการขัดกันในตัวเป็นการเตือนไปในตัวเป็นการเสริมสอนไปในตัวมันก็มีอยู่ทุกระดับทุกวาระทุกวันทุกสิ่ง ดำเนินไปอยู่แล้วมันก็จะไปมีอะไรเมื่อเราเข้าใจเป็นที่สุดในที่สุดแล้วกรรมการงานให้เป็นที่สุดคุณจะซาบซึ้งว่าโอ้พระพุทธเจ้ามีอัตตะอยู่อันเดียวกัมมันตะทำไมอยู่ดีๆกรรมมันก็มีความหมายของมันเป็นตัวแล้วว่าการงานทำไมถึงการงานตัวนี้ถึงออกพรรษามาใส่ทำไมมาจันตะไม่มีทั้งกัปตันอเมริกาอะไรออกมาผสมผสานไว้ ถ้ามีความหมายถ้าไม่มีความรู้ยิ่งจะมานั่งแทรกซ้อนจะมานั่งแบ่งออกมาละเอียดลออมาให้คุณฟังเนี่ยมันก็กล้าพูดเหมือนกันอย่างอวดดีว่าไม่มีใครเขามานั่งเซาะนั่งคิดนั่งคำนึงนั่งเอาออกมาอ้างเหตุอ้างคนให้คุณฟังหรอกไม่เอาออกมาอ้างเหตุอ้างคนให้คุณฟังก็เพราะว่าผมสะดวกผมเข้าใจผมรู้พอสัมผัสชอบเออมันมีอะไรเหนือกว่าอะไรมันมีอะไรนี่มันคืออะไรล้นกว่าอะไรแล้วมันก็อะไรออกมามีอะไรต่ำอะไรสูงมีอะไรเหลือมีอะไรเกินมีอะไรขาดอยู่มันต้องผลัดเข้ามันก็รู้แม้แต่บัญญัติภาษาแม้แต่สิ่งที่ซ่อมเป็นแสงมาในอันนั้นอันนี้มันดูอันนี้หนูๆไปนะอันนี้มันดูออกมานะมันรู้คุณเอามายืนยันให้คุณฟังแรกๆคุณอาจจะฟังเผินๆไม่เห็นมีความสำคัญ แต่เวลาคุณทราบถึงคุณเห็นจริงเห็นจังในสัจธรรมสภาวะธรรมที่ควรรู้คนเราเกิดมามีกิจกรรมการงานมีการเป็นอยู่หมุนเวียนมีสิ่งที่เป็นไปได้ดีจัดสรรชีวิตมีสุขภาพกายสุขภาพใจมีความเป็นอยู่อย่างไม่สงสัยและชีวิตเราก็จบง่ายๆส่วนเรื่องกิเลสที่มันยังขาดกันทางอะไรเราก็ล้างละไปรู้ทิศทางมีมากกว่าวิธีเดินอยู่แล้วเราก็ไม่มีความประมาทปฏิบัติอยู่ทุกวันให้มีความเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเป็นสุขขาปฏิปทาคือปลากินยาเป็นการปฏิบัติอย่างสุขเป็นไปด้วยดีราบรื่นไม่สงสัยดำเนินไปตามมักเข้าร่วมเข้าช่องไม่เบี้ยวไม่พบในโค้งแล้ววันหนึ่งมันก็ต้องถึงตามที่เราจะมีเนื้อกิเลสหนาหรือบางเท่าไหร่ สอบปฏิบัติอยู่ปฏิบัติอยู่เรียนอยู่ไม่ได้ลดหย่อนไม่ใช่ปล่อยให้กิเลสเข้าก็หลบก็เลี่ยงก็ไม่เอาจริงเอาจังว่าขาดมันก็ต้องมีการปะทะกันหน่อยล่ะมันก็ต้องมีการเกิดปฏิกิริยาหน่อยละแต่เราก็ไม่เข้าใจปฏิกิริยาบางทีแรงๆมันก็จะได้ออกมากๆก็ไม่ยอมเพราะเราเป็นคนที่ถือว่าเราจะเอาค่อยๆเอาบางๆเอาอ่อนๆแรงๆนี้มันเจ็บมันแสบมันทำไปไม่ได้ก็เป็นคนที่ไม่อดทนแต่ถ้าคนอดทนบอกทีมออกเป็นกะหรี่เลยขับขี่ออกใหญ่เห็นใหญ่ถ้าคนนั้นก็ตายก่อนแล้วก็ทนได้ก็แล้วแต่จะกลายเป็นคนชอบแรงๆบางคนไม่ชอบแล้วก็ให้รู้ว่าถึงแม้ว่าแรงบางทีเจตนาจะมีแรงบางที อะไรนิดอะไรหน่อยแรงนิดแรงหน่อยแล้วก็ถือภาษาและเราก็เกิดการหดหู่ท้อแท้อ่อนแอไม่เข้าโดยไม่พยายามที่จะไม่พยายามที่จะมานะไม่พยายามที่จะอุตสาหกรรมสุริยะเราก็ไม่เดินเราก็ต้องรู้ตัวเราแล้วก็พยายามปรับปรุงให้มันเดินไปเมื่อเราเข้าทิศทางที่ถูกไปสัมมาทิฏฐิแล้วเดินไปดีแล้วมีชีวิตประจำวันหายก็อยู่แต่วิริยะเท่านั้นเองมีอิทธิบาทมีวิริยะเป็นแรงที่เป็นหนุนเรื่องที่จะทำให้เราเดินไปสู่ที่สุดได้มันก็เป็น 10 บาท บัตรอย่างสบายเป็นการประพฤติธรรมที่เป็นดำเนินไปประโยชน์ตนประโยชน์ท่านก็เกิดอยู่ในตัวพรั่งพร้อมฝึกปรือไปแล้วยิ่งมีผู้จัดสรรระบบเพื่อที่จะให้มีการเผยแพร่ไปในตัวมีการเรียนรู้ไปในตัวมีการกระทำอย่างซ้อนซ้อนเอาไว้ประสานเอาไว้มีอะไรต่อใดเป็นระบบที่ซ้อนประสานอย่างลึกซึ้งไม่ต้องเสียเวลาไม่ต้องทำเป็นขยับๆแต่มีอะไรหมุนเสริมอยู่อย่างใกล้ชิดติดต่อกันไปดีมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆมันเป็นเรื่องละเอียดละออซับซ้อนมากเพราะเราปฏิบัติกับพระอยู่ทุกวันทุกเวลานี้ก็ต้องรู้กรรมฐานตัวฐานของเราชัดๆเรามีฐานอะไรที่เราขาดเธออยู่รู้ตัวมีศีลธรรมนี้ซึ่งเป็นตัว ล้างอกุศลทั้งสิ้นแล้วก็ละจะปล่อยไปโดยเหตุโดยปัจจัยโดยความรู้โดยหลักองค์พระองค์ธรรมของพระพุทธเจ้าเยอะแยะผู้คนจนไม่หวาดไม่ไหวแล้วก็เอามาประกอบพิจารณาไปเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอและทำอยู่จริงทุกวันเป็นอยู่ง่ายหมดริษยาหมดความหลงหมดความสงสัยมนุษย์โลกอยู่ในโลกจึงอยู่หลับนอนก็อย่างนี้ใครจะไม่สบายเท่าเรามีอะไรก็เอาเกินไปเราก็ไม่เอาก็ผลักเสียแม้แต่จะให้เรานอนฟูกนอนหมอนไม่จำเป็นต้องปลูกนี้เป็นตัวอย่างก็ไม่ต้องนอนพรุ่งนี้หลับดีด้วยแล้วยิ่งแม่เดือนนี้มาวิเคราะห์กันแล้วหมอเองแท้ๆก็บอกว่านอนฟูกนอนหมอนกันอะไรถึงเป็นโรคกล้ามเนื้อโลกไขข้อโรคกระดูกอะไร แผ่นแข็งๆซะแล้วเดี๋ยวนี้เพราะอะไรมันก็เพราะมันไปผิดธรรมชาติมันเป็นเพราะเป็นความหลงของเราเองของมนุษย์เองสร้างสรรค์ให้แก่ตัวเองโดยไม่ต้องทาก็กลับมาสู่จุดนี้จะแสดงพระพุทธเจ้านี่ยอดธงยืนยันทฤษฎีของพระพุทธเจ้าท่านทำถูกก็ไม่ได้มันทรมานทรมานอะไรเราเห็นได้เพราะว่าเราพิสูจน์แล้วว่าเราไม่ได้ทรมานเรานอนผู้นอนหมอนมาแล้วแล้วก็นอนสันดานนอนหิวนอนมันก็ไปที่ไหนมันก็พิสูจน์แล้วมันก็ไม่เห็นมันดูดิบอะไรพักผ่อนแล้วก็รู้สัจธรรมตัวนอนก็คือการพักผ่อนที่จะปิดทวารทั้งหมดให้มันหยุดทำงานเป็นชั่วคราวซึ่งเป็นธรรมชาติของมนุษย์ที่สุด สัตว์โลกแม่เราเองก็มีความรู้เราก็ทำให้แก่มันมันไม่ประหลาดอะไรมันง่ายจะตายไปมันไม่ต้องยุ่งเกี่ยวไม่ต้องปรุงต้องแต่งต้องเสริมต้องสร้างอะไรกันนักหนาเริ่มจากการกินการอยู่การอะไรไม่เข้าใจเป็นที่สุดจบแล้วเราไม่รู้จะหาใครไม่ได้สัญญาใครเลยแต่เราจะไม่มีที่ไปเปรียบเทียบของคนอื่นเขาว่าเขาได้เหนือเรามีมากกว่าเราบริบูรณ์กว่าเราอย่างนู้นอย่างนี้ถ้ามันยังมีเศษจิตของเราอยู่โหยหาแต่เห็นคนนอนสู้เต็มที่นอนสบายหน้าขึ้นเป็นนอนมันก็จะมีจริงๆศิษย์เก่าถ้าจิตเราไม่มีเราเห็นผู้ปกครองก็หมอนที่นอนก็น่านอนอะไรของเขาก็จะฟังของเขาน่านอนใจเลยมันน่านอนอย่างนี้ไม่น่านอน เทียบกันแต่ถ้าเรารู้แล้วมันก็ไม่เห็นเชื่อหรือไงนอนตรงนี้ก็น่านอนนอนอยู่นู้นก็นอนได้นอนกับปูแผ่นทองคำเอาผ้าอย่างดีเอามันจะถอนอย่างดีมาปูยังไงให้เหมือนๆกันนะถ้าเรารู้แล้วเราเข้าใจแล้วทุกอย่างมันง่ายที่สุดถึงเวลาจะพักผ่อนก็พักผ่อนจะหลับจะนอนจะกินจะไปจะมาจะอะไรมันง่ายง่ายจริงๆชีวิตมันง่ายจนกระทั่งมันจะรู้ว่าทุกคนเรานี่มันทุกข์เพราะความโง่ความไม่ง่ายความยึดถือความอะไรอะไรมากแต่มันจะพิสูจน์ความปลดปล่อยจะเห็นได้ถึงแม้ที่สุดเราเข้าใจเป็นทุกแง่ทุกมุมบางคนเราก็อยู่อย่างธรรมชาติมี ถึงการงานมีชีวิตแห่งการตื่นกับมีชีวิตแห่งการหลับหลับเท่านั้นตื่นเท่านั้นแล้วก็เคยพูดให้ฟังแล้วคนเรามันตื่นมาก็หลับไม่ใช่มันหลับมากก็ตื่นถ้ามันหลับมากก็ตื่นเลิกกับมือมันมีเป็นหลักการไม่มีอะไรฉันสร้างมันก็แย่คนก็ตื่นมาก็หลับตื่นแล้วก็มีกิจกรรมการงานเป็นที่สุดมีกรรมมันต่างมีอาชีพว่าเป็นไปอย่างที่เราเห็นเนี่ยวันหนึ่งเดือนหนึ่งปีหนึ่งแล้วก็พิสูจน์ไปเราก็จะมีอะไรแล้วก็ทำการงานแล้วก็ควรเป็นไปมันก็แสนสุขสบายฉลาดยศสรรเสริญจะมีไม่มีอะไรต่ออะไรยังไงเกี่ยวข้องเหลือเกิน แล้วก็ไปหลงปั้นสร้างอย่างนั้นเป็นสุขก็ได้เพราะคนมันเป็นหลงสมมุติเอาไว้ว่าถ้าอย่างนี้ได้มาสัมพันธ์กันสัมผัสกันหรือว่าเกิดก