สื่อธรรมะพ่อครู(จรณะ 15 วิชชา 8) ตอน วิชชาข้อ 1. วิปัสสนาญาณ.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(จรณะ 15 วิชชา 8) ตอน วิชชาข้อ 1. วิปัสสนาญาณ {น.๑๐๔}วิชชา ๘ วิปัสสนาญาณ ภิกษุนั้นย่อมโน้มน้อมจิตไปเพื่อญาณทัสนะ เธอย่อมรู้ชัดอย่างนี้ว่า กายของเรานี้แล มีรูป ประกอบด้วยมหาภูต ๔ เกิดแต่มารดาบิดา เติบโตขึ้นด้วยข้าวสุกและขนมสด (พ่อครูว่า...มีแต่มังสวิรัติ คุณหัดกินมังฯใหม่ๆกินข้าวกับขนมนี่กินได้มากมาย มีเยอะแยะ อร่อยด้วย) ไม่เที่ยง ต้องอบ ต้องนวดฝั้น มีอันทำลายและกระจัดกระจายเป็นธรรมดา และวิญญาณของเรานี้ก็อาศัย อยู่ในกายนี้ เนื่องอยู่ในกายนี้ ดูกรอัมพัฏฐะ เปรียบเหมือนแก้วไพฑูรย์อันงาม เกิดเองอย่าง บริสุทธิ์แปดเหลี่ยม นายช่างเจียระไนดีแล้ว สุกใส แวววาว สมส่วนทุกอย่าง มีด้ายเขียว เหลือง แดง ขาว หรือนวลร้อยอยู่ในนั้น บุรุษมีจักษุจะพึงหยิบแก้วไพฑูรย์นั้น วางไว้ในมือ แล้วพิจารณาเห็นว่าแก้วไพฑูรย์นี้งาม เกิดเองอย่างบริสุทธิ์ แปดเหลี่ยม นายช่างเจียระไนดีแล้ว สุกใส แวววาว สมส่วนทุกอย่าง มีด้ายเขียวเหลือง แดง ขาวหรือ นวลร้อยอยู่ในแก้วไพฑูรย์นั้น ฉันใด ภิกษุก็ฉันนั้นแล ย่อมน้อมโน้มจิตไปเพื่อญาณทัสนะ เธอย่อมรู้ชัดอย่างนี้ว่า กายของเรา นี้แล มีรูป ประกอบด้วยมหาภูต ๔ เกิด แต่มารดาบิดา เติบโตขึ้นด้วยข้าวสุกและขนมสด ไม่เที่ยง ต้องอบ ต้องนวดฟั้น มีอันทำลายและกระจัดกระจายเป็นธรรมดา และวิญญาณของเรา นี้ก็อาศัยอยู่ในกายนี้ เนื่องอยู่ในกายนี้ แม้ข้อนี้ก็เป็นวิชชาของเธอประการหนึ่ง. พ่อครูว่า...กายเราใสแล้วมองเห็นเหลี่ยมว่า กามสีแดง พยาบาทสีเขียว ถีนมิทธะสีเหลือง ฯลฯ สายปัญญานั้นสัมมาทิฏฐิตั้งแต่ต้น ไม่ต้องกล่าวว่าต้องสัมผัสวิโมกข์๘ ด้วยกาย ท่านทำมาแต่ต้นแล้ว แต่สายสัทธานุสารีเอาแต่นั่งหลับตาก็ต้องปฏิบัติให้มีกาย ให้มีกายเป็นพยานหลักฐานเรียกว่ากายสักขี ต้องสัมผัสวิโมกข์ ๘ ด