สื่อธรรมะพ่อครู(วรรณะ 9) ตอน วรรณะ 9 และมิจฉาวณิชชา 5.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(วรรณะ 9) ตอน วรรณะ 9 และมิจฉาวณิชชา 5 ผู้ที่ยังไม่รอบถ้วนชัดเจนยังไม่ชัดเจนเรื่อง เฉโก กับปัญญาจึงส่งเสริมเฉโก ไม่เข้าข้างปัญญา เราลูกพระพุทธเจ้า ศึกษาให้สัมมาทิฏฐิแล้วมาเดินตามพระพุทธเจ้า มาเดินทางด้วยวรรณะ 9 เลี้ยงง่าย (สุภระ) บำรุงง่าย, ปรับให้เจริญได้ง่าย (สุโปสะ) มักน้อย, กล้าจน (อัปปิจฉะ) ใจพอ สันโดษ (สันตุฏฐิ) ขัดเกลากิเลส (สัลเลขะ) เพ่งทำลายกิเลส มีศีลสูงอยู่ปกติ (ธูตะ, ธุดงค์) มีอาการน่าเลื่อมใส (ปาสาทิกะ) ไม่สะสม ไม่กักเก็บออม (อปจยะ) ตรงข้าม อวรรณะ9 ขยันเสมอ, ระดมความเพียร (วิริยารัมภะ) ศีลใดที่เราทำได้แล้ว คนอื่นจะเห็นว่าสุดโต่งแต่เราทำได้สบายแล้ว ไม่เคร่ง เป็นปกติธรรมดาไม่ฝืน เป็นปกติเป็นของมันเอง บริสุทธิ์ในศีลด้วยตัวมันเอง มีอาการน่าเลื่อมใส กายกรรม วจีกรรม มโนกรรมน่าเลื่อมใส ในผู้รู้นะ แต่ผู้ที่ไม่รู้จะหาว่าดราม่าหาเสียง แต่คนที่ทำได้จริงจะทำอย่างจริง ไม่สะสม เป็นเศรษฐศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่มาก คนที่ยอดขยัน อันที่9 วิริยารัมภะ สร้างแต่สิ่งที่เป็นประโยชน์ไม่เป็นพิษภัยไม่มอมเมา ไม่ไปทำร้ายกาจอะไร ทำสินค้าที่พ้นมิจฉาวณิชชา 5 1. การค้าขายอาวุธ (สัตถวณิชชา) 2. การค้าขายสัตว์มีชีวิต (สัตตวณิชชา) 3. การค้าขายเนื้อสัตว์ (มังสวณิชชา) 4. การค้าขายสิ่งมอมเมา (มัชชวณิชชา) 5. การค้าขายสิ่งที่เป็นพิษ (วีสวณิชชา) (พตปฎ. เล่ม 22 ข้อ 177)
ประเทศใดที่สร้างอาวุธขายอยู่คือประเทศสร้างนรก ค้าสัตว์เป็นก็เป็นสัตว์นรก ค้าเนื้อสัตว์ก็เป็นสัตว์นรก ค้าสิ่งมอมเมา สิ่งเป็นพิษก็อบายมุข ประเทศไทยหากศึกษาและทำให้พ้นมิจฉาวณิชชา 5 จะเจริญแน่นอน ไม่ต้องไปค้าขายหรอกสิ่งเหล่านี้ ให้คิมจองอึน ให้โดนัลทรัมสร้างแข่งกัน คำว่าสร้างอาวุธคือสร้างขึ้นมาเพื่อประหัตปร
อ่านต่อ
ะหารคน อาวุธเป็นการสร้างเครื่องมือเพื่อประหัตประหารคน ถ้าสิ่งที่ประหัตประหารสัตว์ ก็เป็นเครื่องมือล่าสัตว์ แต่นี้เครื่องมือฆ่ามนุษยชาติ รู้ทั้งรู้ตั้งแต่เจตนาจะทำ ยิ่งทำให้ร้ายแรงยิ่งบาปกินหัวหนัก แล้วเขาก็ไม่รู้กันแล้ว ผู้ที่ศึกษาธรรมะพระพุทธเจ้า ถ้าในโลกนี้มี 190 หรือ 200 ประเทศ ได้ศึกษาศาสนาพุทธ แล้วเข้าใจมิจฉาวณิชชา 5 ประเทศจะอยู่สงบสุข จะสบาย อุดมสมบูรณ์กว่านี้เยอะ ถ้าแรงงานมาสร้างสิ่งที่ไม่เป็นโทษภัย สิ่งมอมเมา แม้แต่เครื่องสำอาง เป็นของแบรนด์เนม อะไรต่างๆที่มามอมเมาทั้งสวยโก้หรูหรา เหาะได้ มอมเมากัน แล้วส่งเสริมกันจัง สิ่งที่เป็นพิษ วีสวณิชชา จนกระทั่งเดี๋ยวนี้เป็นเครื่องกินเครื่องใช้ก็เป็นพิษ เอาที่สุด วนจนสิ่งเสพติดที่ถูกกฎหมายขายกันทั่วโลก วนจนกระทั่งเป็นโทษภัยแค่ไหน อาตมาพูดไปนี่ พูดอย่างสบายสะอาด ก็ไม่เคยมีใช้สักอัน ก็รู้ว่ามีประโยชน์อยู่ ก็ว่าไป ก็ใช้บ้าง แต่โทษมันอยู่ในนั้น มหาศาล ต้องออกกฎระเบียบควบคุมให้ดี มันเป็นโทษภัยมหาศาล หากออกกฎระเบียบควบคุมไว้ได้มากเท่าไหร่จะดี จะได้ลดลงบ้าง หากปล่อยปละละเลยจะเป็นโทษภัยมหาศาล 600906_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ ต้องละเฉกาถึงเกิดปัญญาพาบรรลุธรรม