การให้ขนมเด็กไม่ได้แปลว่ารักเด็กแต่ทำให้เด็กรักก็ได้.docx

การให้ขนมเด็กไม่ได้แปลว่ารักเด็กแต่ทำให้เด็กรักก็ได้ _เดชา อำพร : เห็นด้วยกับท่านฟ้าไท คนที่ให้ขนมเด็กซึ่งเป็นเด็กที่ไม่ได้ขาดแคลนอะไร นั้นไม่ใช่แปลว่ารักเด็ก แต่แปลว่าอยากให้เด็กรัก ตัวตนเราผู้ให้ขนมเด็กก็จะยิ่งใหญ่ขึ้น สมัยหนึ่ง ผู้เข้าประกวดนางงาม มักชอบแสดงออกว่ารักเด็ก จนถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างมากมาย ว่าเป็นนางงามต้องแสดงออกว่ารักเด็ก นั่นก็คือการแสดงความเป็น"อิตถีภาวะ"นั่นเอง อีกประการคือ การแสดงความเอ็นดูเด็ก(ชื่นชมว่าน่ารัก)เกินกว่าเหตุ เป็นเรื่องของจริตอิตถีเพศ เป็นจิตวิทยาที่ยังมีจิตเสน่หาทางเพศ หรือจะสังเคราะห์เข้ากับเมถุนสังโยคก็ยังได้(รวมถึงการแสดงความเอ็นดูต่อสัตว์เลี้ยงที่น่ารัก,ที่มีขนปุกปุย ก็ใช่ด้วย) พ่อครูว่า…จริงๆมันเหตุปัจจัยในตัวของมันเอง ให้สิ่งที่เขาชอบเขาก็ชอบเรา ข้อสำคัญอย่าไปให้สิ่งที่เป็นพิษเป็นภัยแล้วเอาไปชอบสิ่งที่เป็นพิษภัย ขนมบางอย่างก็เป็นพิษภัยได้ เดี๋ยวเด็กติดขนมที่มันหวานจัด ที่มันมีอะไรที่มันติดง่ายแล้ว มันมีพิษภัยในตัวมันเองหนักอะไรยังงี้ ก็อย่าไปให้ อาตมาเห็นเด็กของเรา ก็กินข้าวเปล่า ตุ้ยๆๆ กินข้าวกับผักก็เคี้ยวกับผักไปสบายๆ เห็นแล้วอบอุ่นใจกับเด็กๆเขาจริงๆ ดีหนอ ให้ได้อย่างนี้จนโตจนอย่าไปถูกหลอกเลยสบาย ซึ่งมันได้ธาตุอาหารครบแล้วในสิ่งที่กิน ไม่ต้องเลือก รสนั้นรสนี้ รู้ว่าผู้ใหญ่ก็เอาสาระให้มากินแหละ ไม่เอาสิ่งที่เป็นพิษภัยไร้สาระมาให้กินหรอก หรือแม้แต่คนปรารถนาดีต่อกัน นอกจากจะปรารถนาร้ายเอาสิ่งที่เป็นพิษภัยใส่กลับมาก็อีกอย่าง คนที่อยู่ด้วยกันปรารถนาดีต่อกันก็สบายอบอุ่นเหมือนอย่างพวกเราสบาย

631129_รายการวิถีอาริยธรรม บ้านราชฯ ตอบปัญหาผ่าความเป็นบุตรของพระพุทธเจ้า