สื่อธรรมะพ่อครู(อัตตา) ตอน อัตตา ๓.docx

อัตตา ๓ แต่ถ้าเรายึดมากก็จะออกเป็นอุปกิเลส 16 นี้ได้ พ่อครูว่า...อันแรก รูปใหญ่เป็นโอฬาริกอัตตา แล้วรูปภายในเป็นรูปและอรูป ในความเป็นรูปนี้ ท่านใช้พยัญชนะว่า มโนมยอัตตา คือข้างนอกมันไม่มีดินน้ำไฟลม แต่คุณปั้นแต่งเป็นรูปร่าง มีสัมผัสเสียดสีเต็มรูปเลย เหมือนกับผู้หญิงที่เขามีสามีเป็นพระพรหม อาตมาเจอมาแล้วและก็ปราบมาแล้ว อาตมาเหยียบอกพระพรหมเลย ก็คือนามธรรมก็ต้องใหญ่ ให้เจ้าตัวคนไข้เขาเห็น ว่าเป็นพระพรหมที่ใหญ่กว่าพรหมสามีเขา เขาก็หาย เขาจะเข้าใจ เพราะเราสามารถปราบพระพรหมได้ เมื่อเป็นมโนมยอัตตา จะขยายเป็นสิ่งที่ไม่มี มามีภายนอกได้ ไปมีอยู่ภายใน ปั้นได้อย่างเหมือนกับเห็นจริง มโนมยอัตตาไม่ประกอบด้วยดินน้ำไฟลมเลย เป็นรูปที่ปั้นขึ้นสำเร็จด้วยจิต จิตปั้นเอา แล้วคุณก็ถือว่าจริง นรกคุณก็รู้สึกจริง ตายแล้วคุณทำผิด กรรมก็ทำให้คุณเป็นนรกจริง เพราะว่าคุณมีสวรรค์ คุณตายไปแล้วไม่มีสัมผัสทางตาหูจมูกลิ้นกายใจ แต่คุณก็จะดิ้นให้ได้ต้องการสวรรค์ คุณจะดิ้นโดยไม่รู้ว่าคุณดิ้น อาการเร่าร้อนคืออาการนรก ที่คุณไม่มีตาหูจมูกลิ้นกายไปสัมผัส แต่คุณก็จะดิ้นรนเอาให้ได้ เหมือนคนติดยา มันดิ้นอย่างไม่รู้เรื่อง จะฆ่าคนที่มาขวางหมด ตายไปก็ดิ้นอย่างนี้ แล้วไม่มีเวลากาละให้จบด้วย ตราบที่คุณยึดว่าจะต้องให้ได้ อย่างไม่มีเวลาหยุดยาวไปเป็นกัปป์กัลป์เลย น่ากลัวไหม? คุณต้องการสวรรค์มากเท่าไหร่ คุณก็ดิ้นมากเท่านั้น แล้วคุณก็ทรมานกับการดิ้นของคุณ มันดิ้นร้อนเหน็ดเหนื่อยทรมานก็เป็นครบเลย ความเป็นอัตตา ก็ไม่รู้ทั้ง โอฬาริกอัตตา มโนมยอัตตา ก็ไม่ต้องพูดถึงอรูปอัตตา เขาไม่รู้แน่ พอจัดการโอฬาริกอัตตาได้ก็มาจัดการมโนมยอัตตา หรือรูปอัตตา เมื่อล้างได้ก็เหลือเป็นอรูปไปเรื่อยๆ เมื่อหมดสิ้นเกลี้ยงอรูปอัตตาสุดท้าย ก็หมดอัตตา